İlişkiler üzerine

Her ilişki aslında bir yandan birbirini beslerken diğer yandan dönüştürme çabası mıdır?

Sevgi, hayal kırıklıkları ve “ilişki” kelimesinin içini doldurmaya çalışan iki insan.Hızlıca akan, ama sonrasında derin izler bırakan bir kitap “Normal İnsanlar”. Çarpık bir ilişki üzerinden sevgiyi, aile bağlarını, toplumsal kuralları incelerken hayatımızın çok içinden, bize çok benzeyen karakterler seçiyor yazar. Ahlak ve değer yargılarından uzak, nötr anlatımı karakterlerle daha derin bir bağ kurmamızı sağlıyor. Sonun önemsiz olduğu, birbirlerinin hayatında gerçekten “varolan” iki insanın ilişkisi bu... Bir yandan nereye gideceğini bilememe imgesi ile karşılaşırken diğer yandan Y kuşağı romanını anlayacak bir coğrafyada olup olmadığımızı sorguluyorum. Ama sanırım tüm yüzyıllarda değişmeyen tek bir nokta var; hayatı bekleyen insanlar...

 “Şu dünya, sevgi denen şeyi kimsenin şiddetin en adi ve aşağılık biçimlerinden ayırt edemediği kadar kötü bir yer olabilir mi?”