Kendimize Sorduğumuz Sorular

Değişim zamanları beni oldukça fazla geriyor. 20’li yaşlarımın başından beri ciddi sayabileceğim değişimler yaşıyorum ve daha da yaşayacağım gibi duruyor. Ben şehir değiştirmekten çok yoruluyorum ve yeni evime ve çevreme alışırken geriliyorum. Bu bülteni okuyan birçok 20lik tahmin ediyorum ki üniversite okumak için farklı bir şehre taşındı. Daha büyük bir şehre gelenlerin akıllarındaki ucu bucağı belli olmayan yeni şehir büyüdükçe büyüdü. Kaybolmadan nasıl bir yere gideceğim? Bu bölümü kazandım ama baya zor görünüyor bitirebilir miyim? Büyüdüğüm şehrin ağzıyla konuştuğum için dalga geçerler mi? Müdavimi olabileceğim bir kafem olacak mı? Hasta olsam ailemden kimse yanımda değil bana kim bakar? Sokaklardaki insanlarını tanımıyorum, en iyisi cüzdanımı iç cebime koyayım gibi düşünceler geçiyordur. 

20’li yaşlarında evlenenler var. Onların akıllarından geçmiyor mu sanki 'biraz erken mi evlendim' düşüncesi. Bankada pek bir birikimimiz de yok aslında. Gerçekten sevdiğim kişi o mu? Yolun başında gibiyim birkaç kişiyi daha tanısam daha mı iyiydi? Aslında geçen gün kafede denk geldiğim çocuk havalı görünüyordu. Üniversitedeki sınıfta renkli gözlü bir kız vardı o da evlenmiş midir? Evliyken yüksek lisansımı bitirebilir miyim? En azından çocuk yapmam. Lisedeki en iyi arkadaşımın sahte çeyrek altın takması aklıma geldikçe keyfimi kaçırıyor.