Kurşun yıllar, 70'ler, İtalyan siyaseti

Şüphesiz, bu dönemin en çok öne çıkan ve odaklandığım akademik bir çalışmaya da konu olan en çarpıcı olayı, 1978’in Mart ayında İtalya’da daha önce Başbakanlık koltuğuna oturan, Hristiyan Demokrat Parti’nin önde gelen üyesi Aldo Moro’nun Kızıl Tugaylar tarafından kaçırılması, alıkonması, 54 günlük esaret sonunda da öldürülmesi eylemiydi. Bir terör örgütünün bu denli üst düzey bir isme yönelik böyle bir eyleme girişmesi tarihe çarpıcı şekilde yansıdı.

Görsel: la Repubblica ilk sayfası "Moro hayatta, işte fotoğrafı" https://lab.gedidigital.it/repubblica/2018/cronaca/aldo-moro/italia-78

Moro’nun hikayesi saatlerce konuşmayı, sayfalarca yazmayı gerektiren acıklı bir hikayedir. Zira o, İtalyan Hristiyan Demokratları arasındaki en mutedil, belki de en zayıf halkadır. Kızıl Tugaylar ise hedefine Moro’yu almış, esaret sürecinde Papa’dan dönemin parti yöneticilerine kadar birçok önemli isim çoğunlukla onu yalnız bırakmıştır. Hatta Moro’nun eşi, cenaze için düzenlenen devlet törenine katılmayarak, tepkisini göstermiştir.

• Gelelim Gül Adası filminin bu farklı hikayeyle bağlantısına. Filmde de yer alan Hristiyan Demokrat hükümetin üyeleri, Kızıl Tugaylar örgütünün 1978'de, Aldo Moro’nun kaçırılması sürecindeki propaganda metinlerinde isimleri defalarca geçen siyasetçiler.

Gül Adası Cumhuriyeti’nin ilk yılında İtalya’da Moro Başbakanken, sonraki süreçte filmde de yer alan Giovanni Leone görevi devralıyor. Dönemin İtalyan Başbakanı Giovanni Leone, filmde oldukça eğlenceli bir karakter olarak sergilenen İçişleri Bakanı Franco Restivo incelenmeye değer politikacılar. Fakat bu detaylı incelemeleri farklı bir bültene bırakalım.

• Filmde Başbakan olan, Gül Adası’nın meşhur dans partileri vasıtasıyla yaydığı “ahlaksızlık”tan dolayı Vatikan tarafından defalarca azarlanan Leone, Aldo Moro’nun kaçırılması sürecinde terör örgütüyle müzakere yapılması gerektiğini savunurken, 1978'de Başbakanlık koltuğunda oturan Giulio Andreotti ise müzakereye yanaşmayan bir tutum sergilemişti. Leone, dostu Moro’nun öldürülmesini engellemeye çalıştığı için saygıyı hak ettiğini söylemeliyim.