Müzik Grubu “Yolda” röportajı

Yolda son yıllarda çok bilinen ve tebrik edilen bir grup. Bu grup nasıl bir araya geldi, ne yaptı biraz bahseder misiniz?
Çok bilinen kısmını pek bilmiyoruz ama dinleyenlerden olumlu yorumlar alıyoruz. 7-8 sene önce Büyükada’da bir grup müzisyenin yolunun kesişmesi ve kendi yollarda biriktirdikleri müzikleri paylaşmaları ile başladı her şey. Kaydettiğimiz ya da çaldığımız müziklerde kendimizi iyi hissetmemiz dışında bir derdimiz de yoktu. Eğleniyorduk. Müzikle hayatta kalmak dünyanın her yerinde zordur, para kazanmak için bir düğünde çalmak hiç eğlenceli olmayabilir. Kendinizi tüketebilirsiniz. Yolda’nın baştan beri parayla böyle bir ilişkisi olmadı. Bu da onu çok bağımsız kıldı. İstediğimiz gibi müzik yapma şansına hep sahiptik. Hala da öyleyiz. Süreç içinde yakın çevremizden de çok destek gördük, sanki herkesin çocuğuydu Yolda. Kayıt için para gerekiyordu, hemen birileri destek oluyordu. CD basacaktık para gerekiyordu hep bir sürü insan Yolda ile dayanışma içinde oldu.

Yalnızca müzik grubu musunuz yoksa hepinizin bambaşka işleri var mı? Müziğin dışında uğraşlarınız neler?
Gruptakileri sadece çalan müzisyenler olarak adlandırmak çok eksik olur. Resimlerini çizenden, kayıtlarını editleyene, CD’lerini dağıtana, videosunu yapanlara sayfasıyla uğraşana bir sürü insan Yolda’ya el veriyor. O yüzden sadece çalanların adlarından bahsetmek haksızlık olur. Bugünlerde yolda konserlerinde çalan tayfanın çoğu (hepsi olmasa da) sadece müzisyenlik yaparak geçiniyorlar ama Yolda bu insanların asıl geçim noktası değil. Yoksa
bir konserden aldığınız 150-200 lira ile nasıl geçinirsiniz. Kimimiz film müzikleri yapıyor ya da başka daha profesyonel gruplarda çalıyoruz. Ya da daha çok gelir getiren müzik işlerinde çalışmak durumunda kalıyoruz.

Şarkılarınızı web sitenizden paylaşıyorsunuz, insanların
indirmesine izin veriyorsunuz ve birçok kişi bunun için
sizi tebrik ediyor. Bu fikirden konuşalım mı?
Yaptığımız şarkılar hayatın bize hediyesi. Yeni bir şarkı yapıp bir sürü aşamadan geçen o şarkıyı kaydedip bir uçan balon gibi hayata bıraktığımızda bizdeki mutluluğu inanılmaz. Eksiği yanlışı ile artık hayata karışmış oluyor. Mail adresimize bir sürü dönüş alıyoruz dinleyenlerden. ‘Sevgilimle şu şarkınızı dinledik sarıldık’, ‘vapurda dinledim ağladım’ gibi bir sürü yorum var. Daha ne isteyebiliriz ki!
Birilerini mutlu etmekten başka... Şarkıları o yüzden paralı hiç bir platforma yüklemedik, insanlar itunes’a ya da şuraya neden koymuyorsunuz diyorlar. Sayfamız var, hem dinlenebiliyor hem ücretsiz indirilebiliyor. Bu aslında bize tonlarca da dayanışma sağlıyor. Mesela yeni bir albüm kaydediyoruz. İyi bir video yönetmeni basçı kardeşle konuşurken yeni kayıtlardan haberi olunca bende bir video yapmak isterim Yolda’ya diyor. Normalde en az on bin TL’ye yapacağı işi para istemeden gönüllü olarak yapıyor. Bir diğeri web sitenizi yapayım diyor. Herkes gerçekten Yolda’ya el verme konusunda çok destekçi. O yüzden yolda biraz da bir sürü insanın grubu.

Müziğinizin bir amacı mı var yoksa amacı olan insanlara
mı müzik yapıyorsunuz?
Valla ‘amaç’ baya iddialı bir kelime. Hayatta nerde durduğumuzu bile her gün sorgularken ne kendi amacımızdan ne de amaçlı insanlara hitap etmekten bahsetmek pek mümkün değil. Temiz kalmak önemli. Gruba emek verenlerin içinde güzel bir hukuk var; birbirini dinleme, emeğe saygı gösterme, beraber bir şey yapmaktan haz alma. Buradan takılıp gidiyoruz. 

Müzik yaparken keyif alıyorsunuz, veriyorsunuz çalarken söylerken aldığınız keyfi karşıya da yansıtıyorsunuz. Bu kadar sevilmenizin bir sebebi de bu mudur?
Canlı konserler bambaşka oluyor. Yolda’nın iki tür dinleyeni var: Önemli bir kısmı sadece internetten dinliyorlar ve konserlere hiç gelmemişler. Kendi hikayelerinin içinde bir yere oturuyor bir Yolda şarkısı. Bir de Yolda’yı canlı sevenler var. Onlar da bambaşka bir tayfa. Biz konserle gelen tayfayı daha yakından tanıyoruz. Konserler bizim için bir film. İlk şarkı başlamadan hem sahnede hem de seyirciyle ilk kadehleri tokuşturuyoruz ve 2-3 saatlik bir filme giriyoruz. Bittiğinde de hep sarılırız birbirimize. Nerdeyse her
konser sonunda mekandaki herkes eğlenceden, müzikten,
muhabbetten sarhoş olarak ayrılıyoruz. Yolda konserlerini
tatmanızı gerçekten isteriz

Siz ne tür müzikler dinliyorsunuz, hangi tarzı
seviyorsunuz?
Hepimizin ayrı tatları var tabii ki... Ne desek, bu cevapları veren ben grubun gitarcısı (ki söylediğim her şey sadece beni bağlar) bu aralar bolca Brezilya müzikleri dinliyorum. Marisa Monte , Zeca Pagodinho ,Ceu, Di Melo. Türkiyeli müzisyenlerden de bu aralar Rehber, Gevende, Kaan Boşnak, Hariçten Gazelciler... Daha bir sürü sayılır.

Şarkılarınızın resimleri var... Kim çizer resimleri, nereden çıktı bu fikir?
Neredeyse her bir şarkının resmi var. Biz çok çok seviyoruz. Ekin çiziyor. Ekin’in kocaman güzel gözlerinden binlerce öpüyoruz. 

Nerelerdesiniz? Sizi canlı dinlemek istersek nasıl
ulaşacağız?
Sayfamızdan bir şarkı indirince mail grubumuza dinleyenleri dahil ediyoruz. Becerebildiğimiz kadar şurada konser var diye de duyuruyoruz. Bir de olmaz olası facebook var, oradan da duyurmaya çalışıyoruz.