Narsist Liderler

Gelelim narsist liderlere. Yazın bir narsisti tanımamız için bir dizi kriter sunuyor bize.

Narsistik kişilik bozukluğuna sahip kişi;

• çok önemli birisi olduğu düşüncesine sahiptir,
• eşi bulunmaz ve benzersiz birisi olduğuna inanır ve sadece kendisi gibi özel ve üstün kişilerle olması gerektiğini düşünür,
• çok ama çok beğenilme arzusu vardır,
• kayırılmaya, ayrıcalık sahibi olmaya hakkı olduğunu düşünür,
• kendi çıkarları için ilişkilerini ve diğer insanların zayıflıklarını kullanır,
• empati becerisi yoktur,
• başkalarınca kıskanıldığını düşünür,
• küstah, kibirli ve kendisini beğenmiş davranır,
• diğer insanlardan daha güçlü, yetenekli ve güzel olduğuna inanır,
• ego odaklıdır.

Tüm bu özellikler bir liderde toplandığında kurumun çalışanlarının, kurumun ve toplumun bu durumdan zarar göreceğini söylemek bir kehanet olmaz.

Derlove birçok yöneticinin gerçek hastalığı narsizmdir, diyor, Lipman-Blumen ise narsizmin kurumsal yaşamdan toksik liderler doğurduğunu söylüyor. Gerçekten de narsistik ve toksik liderler varlar ve çoklar. Narsistik liderler kendilerini olduklarından fazlasıymış gibi gösteriyor, bu da kariyer şanslarını arttırıyor, çünkü bu şişik kendine güven işe alım süreçlerinde işe yarıyor. İş dünyasındaki mevcut rekabetçi sistemin bu tarz narsist liderleri seçme, atama, yükseltme ve tercih etme gibi bir eğilimi olduğunu söylemek mümkün.

Başarının aşırı ve yırtıcı rekabet ile tanımlandığı bir ortamda narsistik/toksik liderler kendilerine çok uygun bir bağlam buluyorlar. Bunun bir sorun olduğunu fark etmeliyiz. Yazı boyunca değindiğimiz gibi narsistik/toksik liderlerin kuruma, çalışanlara ve topluma zararı çok büyük, çünkü yararlandığımız bir makalede de ifade edildiği gibi, “Bizi bulduklarından kötü durumda bırakıyorlar.”