NBA’DE SEZONUN İLK YARISINA BAKIŞ: BÖLÜM 1

Los Angeles Lakers (25-13)

Savunma: Lakers’ın yıldız gücü haricindeki en önemli avantajı hiç şüphesiz takım müdafaası. Ligin en verimli savunması durumundaki ekip, yüz pozisyon başına sadece 106 sayıyı potasında görüyor. Üstelik sadece Lakers’ın değil, ligin de bu alandaki en iyi oyuncularından Anthony Davis on maç kaçırmasına rağmen. LeBron James ve Anthony Davis gibi iki oyuncuya ve ligin en verimli savunmasına sahip olduğunuzda, zaten otomatik olarak ligin en güçlü şampiyonluk adaylarından biri haline geliyorsunuz.

Lebron James’in Dakikaları: Şu an Lakers için en önemli soru işareti LeBron James’in maç ve dakika sayısı. 37 maçın 36’sında forma giyen 36 yaşındaki süperstar, maç başına 35 dakikaya yakın süre alıyor. James yorgun hissetmediğini ve vücudunu en iyi kendisinin tanıdığını söylese de, bu sürelerin playoff zamanı geldiğinde kendisini etkileyip etkilemeyeceği hala belirsiz. Sezon başında yapılan Dennis Schröder ve Montrezl Harrell hamlelerinin öncelikle normal sezonda James ve Davis’in sürelerini azaltmak için yapıldığı düşünüldüğünde, LeBron James’in bu kadar fazla süre alması normal görünmüyor. Yine de, James kendisini iyi hissettiğini söylediğinde ona güvenmekten başka yapacak çok fazla bir şey yok.

Los Angeles Clippers (25-15)

Yıldız Gücü: Clippers’ın en büyük gücü, iki yıldızının da iyi sezonlar geçirmesi. Paul George 11, Kawhi Leonard ise sekiz maç kaçırmasına rağmen, her iki oyuncu da sezonun ilk bölümünde formdaydı. Paul George %64 true shooting (TS), %50 saha içi ve %45 üçlük yüzdesiyle 23,5 sayı, 6,1 ribaund ve 5,4 asist ortalamalarıyla oynarken; Kawhi Leonard ise %62 TS, %51 saha içi ve %40 üçlük isabetiyle, 26,7 sayı, 6,4 ribaund ve 4,8 asist ortalamarıyla mücadele ediyor. Özellikle Kawhi Leonard’ın MVP seviyesinde bir sezon geçirdiği rahatlıkla söylenebilir. Bu iki oyuncunun yanında şut tehdidi olan oyuncuların oynaması, hücumda işleri geçen sezona göre biraz daha kolaylaştırıyor. Takıma yeni eklenen Nicolas Batum ve Serge Ibaka bu oyunculardan ikisi. Lou Williams ve Marcus Morris de iki süper yıldıza alan açmak için gerekli şut tehdidine fazlasıyla sahip.

Top Yönlendirme: George, Leonard ve ikinci beşin lideri Lou Williams, Clippers’da doğal olarak topu domine eden oyuncular. Clippers hücumları genelde bu üç oyuncunun yaratıcılığına bağımlı halde. Bu noktada, Batum, Ibaka ve Morris gibi ouncuların şut tehdidi Clippers için son derece önemli hale geliyor. Sezonun bu bölümüne kadar bu konuda çok ciddi sıkıntı yaşamasalar da, bazı maçlarda hücumun sıkıştığını görüyoruz. Playoff zamanı geldiğinde bu oyuncuların aynı performansı gösterip gösteremeyeceği ise Clippers’ın kaderini belirleyebilir. Sezon başında Detroit Pistons’tan takas edilen Luke Kennard’dan, takımın en büyük eksikliği olan top yönlendirici görevine destek vermesi bekleniyordu. Ne var ki, zaman zaman iyi maçlar çıkarsa da, savunmada çok yumuşak kalması Coach Tyronn Lue’nun Kennard’ı tamamen rotasyon dışına çıkarmasına neden oldu. Yine de, gerçek bir top yönlendiricisi olmadığı için hücumda zaman zaman sıkışan Clippers’ın, sezonun devamında Kennard’a da ihtiyacı olacak.

Brooklyn Nets (26-13) 

Durant’in Sağlığı: Nets açısından sezon başlamadan önceki en büyük belirsizlik, Durant’in aşil sakatlığından nasıl döneceğiydi. Tarih, bizlere aşil sakatlığı yaşayan oyuncuların çoğunun kariyerlerinin bittiğini veya hiçbir zaman eski seviyelerine dönemediğini gösteriyordu. Tıbbın çok ilerlemesinden mi, yoksa Durant’in insan ırkının yeni bir sürümü olmasından mıdır bilinmez, süperstar forvet neredeyse eski seviyesinde sahalara döndü. Durant, sadece 19 maçta forma giyse de, %65 TS, %52 saha içi ve %43 üçlük yüzdeleriyle 29 sayı, 7,3 ribaund ve 5,3 asist ortalamalarıyla mücadele ediyor. Zirve performansındaki bir Durant’in ligin en iyi oyuncusu olduğu bile iddia edilebilir. Haklı olarak Nets, Durant’in sahalara dönüşünü olabildiğince sorunsuz yönetmeye çalışıyor. Görece hafif bir hamstring sakatlığı yaşayan ve 13 Şubat’tan beri oynamayan süper yıldızı, takım %100 iyileşmeden parkeye çıkarmayacak.

Kaynak: https://www.behance.net/madLargetosti

Çember Savunma: Sezon başladıktan sonra, Brooklyn Nets James Harden takasıyla ligi çalkalarken, yeni bilinmezlikler de beraberinde geldi. Bunlardan en önemlisi takımın savunmada nasıl bir performans ortaya koyacağıydı. Brooklyn Nets, 100 pozisyon başına 119 sayıyla ligin en verimli hücum eden takımı durumunda. Üstelik, takımın üç süper yıldızı şu ana kadar sadece beş maç ve toplam 41 dakika beraber forma giyebildiler. Savunma konusunda da takım sezon ilerledikçe gelişim gösterdi; ancak halen savunma verimliliğinde ligin sondan altıncı sırasındalar. (114 sayı/100 pos.) Harden takasında takımdan ayrılan Jarrett Allen’ın yerine etkili bir çember savunucuyu kadroya dahil etmedikleri takdirde, bu istatistiğin dramatik bir gelişim göstermesi mümkün görünmüyor. Takım, Detroit Pistons ile sözleşmesini fesheden Blake Griffin’i kadroya dahil etse de, takımın öncelikli ihtiyacının Griffin tarzı bir oyuncu olmadığı ortada.

Utah Jazz (28-10) 

Oyun Stratejisi: Quin Snyder yönetiminde yedinci sezonunu geçiren Jazz, geçtiğimiz sezona kadar bir savunma takımı olarak öne çıkıyordu. Geçtiğimiz sezon ise Snyder’ın iki uzunla oynamaktan vazgeçmesi takıma yeni bir kimlik kazandırdı. Jazz geçen sezon başladığı kimlik değişimini bu sezon tamamladı ve artık öncelikle bir hücum takımı haline geldi. Hücum verimliliğinde 100 pozisyon başına 118 sayıyla lig dördüncüsü olan Jazz, maç başına tam 43 üçlük denemesiyle lig birincisi ve %40 isabetle lig üçüncüsü. Geçmişte, ne kadar iyi savunma yaparsa yapsın hücumda belli bir eşiği geçemeyen Jazz, hem Snyder’ın yeni stratejisi hem de Donovan Mitchell’ın gelişimiyle bu eşiği aşmış gibi görünüyor. Diğer taraftan, savunma verimliliğinde 109 sayıyla üçüncü sırada olan Utah, hala elit bir savunma takımı. Savunmanın hala bu seviyede olmasının bir numaralı sebebi ise Rudy Gobert’in yarattığı çember altı caydırıcılığı. Gobert, rakiplerin kullandığı iki sayılık atışların %7’sini blokluyor; ancak bu istatistik bile Gobert’in yarattığı etkiyi anlatmak için yeterli değil. Gobert sahadayken, rakipleri boyalı alana girmekten adeta imtina ediyor. Fransız pivot oyunda değilken, rakipler Utah potasına 100 pozisyon başına 7,5 sayı daha fazla atıyorlar.

Yıldız Gücü: Playoff’a gelindiğinde normal sezon performansı her zaman belirleyici olmuyor. Doğru strateji ve eldeki kadrodan maksimum verimi almak normal sezonda takımlara büyük avantaj sağlasa da, playoff zamanı geldiğinde doğru yapıyla beraber yıldız gücü çoğu zaman belirleyici faktör olarak öne çıkıyor. Utah Jazz’ın yıldız gücü olmadığı söylenemez. Hem Donovan Mitchell hem de Rudy Gobert pozisyonlarında tüm ligin en değerli oyuncularından ve her iki oyuncu da birden fazla kez All-Star seçilme onuruna erişti. Bununla beraber, iki oyuncu da ligin en değerli on oyuncusu arasında değiller ve şampiyonluk için bu oyunculara sahip olan takımlar her zaman favori konumda. Donovan Mitchell’ın birkaç sene sonra bu seviyeye çıkma potansiyeli olsa da, henüz o noktada değil.

Denver Nuggets (22-16)

Nikola Jokic: Halen tam olarak istikrar kazanamayan Nuggets’ın kafasını suyun üstünde tutmasını sağlayan bir numaralı etken hiç kuşkusuz kariyer sezonunu geçiren Nikola Jokic. Joel Embiid ile beraber şu ana kadar sezonun en büyük iki MVP adayından biri olan Sırp pivot, 31,5 Player Efficiency Rating (PER) ve 8,7 Win Share (WS) ile ligin zirvesinde. WS istatistiğinde Jokic’e en yakın iki isim olan Giannis Antetokounmpo’nun ise 6,4 WS ile oynadığı göz önünde bulundurulduğunda, “Joker”’in takımı için ne kadar önemli olduğu daha net ortaya çıkıyor. Bu performansını devam ettirdiği takdirde, Jokic son beş sezonun en yüksek WS istatistiğine ulaşacak. Geleneksel istatistiklere bakıldığında ise Jokic 27,1 sayı (lig sekizincisi), 11,1 ribaund (lig on birincisi) ve 8,6 asist (lig altıncısı) ortalamalarıyla oynuyor.

Rotasyon Problemleri: Takımın en büyük problemi, Nikola Jokic dışında istikrarlı bir oyuncu ve rotasyon bulamayışı. Bu takımın en önemli ikinci oyuncusu olması beklenen Jamal Murray, son maçlarda performansını yükseltse de sezonun ilk yarısında inişli çıkışlı bir grafik ortaya koydu. Bubble’da ve özellikle 2020 Playofflarında gösterdiği muhteşem performansla artık oyununu yeni bir seviyeye çıkaracağı düşünülen skorer guard, şu ana kadar beklentilerin uzağında. Gary Harris, Michael Porter Jr., Paul Milsapp, PJ Dozier ve JaMychal Green gibi önemli rotasyon oyuncuları da sezon boyunca sakatlık ve covid sorunlarıyla uğraştılar ve Mike Malone istikrarlı bir rotasyon bulmakta zorlandı. Jerami Grant’in takımdan ayrılması ve yerinin tam olarak doldurulamaması da Nuggets’ın işini zorlaştıran bir başka faktör oldu. Nuggets, 2021 Playofflarında ilerlemek istiyorsa Jokic dışındaki oyuncuların performanslarını arttırması gerekiyor.

Philadelphia 76ers (27-12)

Joel Embiid: Sixers’ın yıldız pivotu bu sezon oyununu bambaşka bir seviyeye çıkardı. Ligde fizikselliğiyle en fazla fark yaratan oyunculardan biri olan Embiid, geçtiğimiz yıllarda kolaya kaçarak maçın belli bölümlerinde çok fazla dış şuta dayalı bir oyun sergilerken, bu sezon iç-dış atış dengesini çok daha iyi ayarlıyor. Dış şutları daha iyi seçtiği için bu sezon kariyerinde ilk defa %40’ın üzerinde üçlük isabeti buluyor. Maç başı istatistikleri ise 29,9 sayı, 11,5 ribaund ve 3,3 asist. Embiid sadece hücumda değil, savunmada da oldukça dominant bir performans sergiledi. Kamerunlu pivot oyundayken Sixers 100 pozisyon başına rakiplerine 12,4 sayı fark atarken, o oyunda değilken rakiplerinden 4,4 sayı fark yiyor. Cumartesi günkü Washington Wizards maçında dizinden sakatlanan oyuncunun ciddi bir durumu olmasa da, takımını birkaç hafta yalnız bırakacak. Embiid’in yokluğunda Sixers çok ciddi bir düşüş yaşasa bile, playoff’a sağlıklı girdiği takdirde doğuda finalin en önemli adaylarından biri olacak.

Kaynak: https://www.behance.net/christophedureau

Spacing: Sixers’ın bu sezon da en büyük problemi spacing olacak. Sixers’ın yeni genel menajeri Daryl Morey, sezon öncesi Seth Curry ve Danny Green’i kadroya katarak şut ve daha önemlisi spacing problemini azaltmaya çalıştı. Seth Curry, şu ana kadar beklentileri tam olarak karşılayamasa da sezonun ilerleyen bölümünde performansını arttırmasını bekleyebiliriz. Danny Green’in ise özellikle playoff zamanı geldiğinde, önceki sezonlardan daha iyi bir şut performansı göstermesi gerekiyor. Takımın en önemli üçüncü oyuncusu Tobias Harris ise iyi bir üçlükçü olmasına rağmen, dripling ile savunmacısını geçip orta mesafeden şut atmayı daha çok tercih ediyor. Burada esas problem ise, özellikle playoff’ta, Joel Embiid ve Ben Simmons’ın aynı anda nasıl sahada kalacağı. Ben Simmons, kariyeri boyunca üçlüğünü geliştirmesi beklenen, ancak maçlarda hiç üçlük denemediği için bu gelişimi sağlayıp sağlayamadığını asla bilemediğimiz bir oyuncu. Embiid ise şut atabilen bir uzun olmasına karşın, fiziğiyle oynadığında çok daha etkili olan bir isim. Bu şartlar altında, playoff’ta Ben Simmons’ın kontrol edilmesi kolaylaşıyor ve etkinliği oldukça düşüyor. Simmons’ın inadından vazgeçerek saygı duyulan bir üçlük tehdidi elde etmesi, hem kendi oyununu hem de Sixers’ı birkaç kademe birden ileriye taşıyacak. Bu sezon ise, şut atmayan Simmons ile bir deneme daha yapacaklar.

Önümüzdeki hafta, şampiyonluk şansı bu altı takım kadar olmayan; fakat doğru hamleler ve şansla çok düşük ihtimalle de olsa şampiyonluğa ulaşabilecek diğer altı takımı inceleyeceğiz: Milwaukee Bucks, Phoenix Suns, Miami Heat, Boston Celtics, Dallas Mavericks ve Portland Trailblazers.

(Tüm istatistikler basketball-reference.com’dan alınmıştır.)