Neden her şey için bu kadar çabalamak zorundayız?

Uçan Süpürge Vakfı Yerel Kadın Muhabirler Ağı’ndan muhabir Evrim Deniz, Kahramanmaraş merkezli depremlerden etkilenen illerden 7 binanın yıkıldığı, 407 kişinin hayatını kaybettiği ve 902 kişinin yaralandığı Diyarbakır'daki en büyük yıkımlardan biri olan Galeria sitesindeki çalışmaları gözlemledi. Birçok kişinin hayatını kaybettiği Galeria Sitesi'nin tamamı hakkında yıkım kararı verildi. Sitede yaklaşık 14 hayvanın mahsur kaldığı, bu nedenle yıkımın durdurulması ve hayvanların kurtarılması için birçok vatandaş çağrılarda bulundu. Deniz, "Peki neden her şey için bu kadar çabaladık?" diye sordu. Evrim Deniz süreci şöyle anlattı: 

Tam 17 gün hayvanseverler ve Diyarbakır barosu hayvan izleme komitesi orada bulundu. Binanın yıkılmaması için mücadele verdi. 16. günde Gazeteci Altan Sanca'dan kararın belli bir süreyle durdurulduğunu ve 50 metrelik asansörlü bir vince ihtiyaç duyulduğunu öğrendik. Tweet'ler atıldı, sivil toplum kuruluşları araya girdi; fakat vinç bulunamadı. 17. günün sabahı sitenin arka tarafından yıkım başladı. İnsanlar gözyaşlarıyla müdahale etmeye çalışsa da fayda etmedi. HDP milletvekillerinin de orada bulunması, basın açıklaması yapması ile birlikte baskı artmış olmalı ki yıkım kararı bir anda durduruldu. Yıkım kararının durmasıyla birlikte AFAD açıklama yaparak hayvanlar için bizzat kurtarma çalışması yapacaklarını belirtti. Aniden bütün televizyon kanalları kameralarını Galeria Sitesi'nde kurtarılmayı bekleyen hayvanlara ve çalışmalara çevirdi. İlk etapta kısa bir vinç ve drone'lar ile kapanlar bırakılmaya çalışılsa da istenilen sonuç alınamadı. Daha sonra bir helikopter bölgeye geldi, helikopterin askeri helikopter olduğunu ve kapan bırakmak için bir askerin havadan indiğini gördük. İnanamadık. Halk için aslında manidar bir andı. Askerî helikopteri ilk defa kurtarma çalışmalarında gören Diyarbakır halkı da mutlu ve hüzünlü bir şekilde olanları izledi.

_{Fotoğraf: Evrim Deniz}

Fakat helikopter kapanı bırakamadı ve gitti. Daha bunun şokunu atlatamadan vincin bulunduğunu ve Elazığ'dan geleceğini öğrendik. Saatler süren bekleyişin ardından tam 17 gün sonra beklenen vinç geldi. Vincin gireceği alan hazırlanırken çalışmayı yürüten AFAD yetkilisi, gönüllülerden yaş mama gibi şeyler aldı. Gönüllüler de AFAD yetkilisi de çok heyecanlıydı. Bekleyenler arasında Galeria'daki enkazdan sağ kurtulan ama henüz tam iyileşmemiş bir kadın, Kahramanmaraş'dan gelen 112 acilde çalışan ve aynı zamanda hayvan arama kurtarma çalışmalarında bulunan bir kadın, hâlihazırda evcil hayvanları olanlar veya hiç hayvan bakmayan fakat bu mücadeleyi doğru bulan insanlar, günlerdir orada bulunan yerel gazeteciler ve niceleri vardı. Herkes tek bir şeyden bahsediyordu: Niye bu kadar zorlandılar? Neden bu kadar geç kalındı? Ama bu sorular sadece o siteyi değil, depremden etkilenen tüm illerin gerçekliğiydi. 

Vincin hazırlıkları bittikten sonra iki kapan binaya yerleştirildi ve 7 hayvan kurtarıldı, 2'si öldü. Diğer kediler içinse çalışmalar hâlâ sürüyor. Galeria'daki 14 hayvandan tüm diğer 10 ile baktığımda aklıma koca bir soru geliyor: Neden her şey için bu kadar çabalamak zorundayız?