Otomotivdeki Dönüşümün Zorlukları

Teknolojinin ilerlemesi pek çok sektör gibi otomotivi de değişime zorluyor. Ancak bu değişim, 1990’lardaki gibi elektroniğin araçlara daha çok girmesiyle sınırlı kalacak gibi de görünmüyor. Tüm tahrik sistemlerinin, hatta otonom sürüşle artık şoförlerin bile değişmesi söz konusu. Tüm bu dönüşümün bedeli, otomotivin çiplere daha bağımlı hale gelmesi sonucunu doğuruyor.

Otomotivin büyük dönüşümünde içten yanmalı motorların yerini hibrit, elektrikli veya yakıt hücreli araçlar alıyor. 1900’lerin başından günümüze kadar mühendislerin en önemli dertleri içten yanmalı motorların verimliliğini ve aracın güvenliğini artırmaktı. Bu sayede içten yanmalı motorun verimliliği benzinli araçlarda %33’e kadar çıktı. Araçlar da daha güvenli hale geldi. Artan araç sayısına rağmen yaşanan kaza sayısı ve ölümlü kaza sayısında belirgin bir azalma var.

Şimdi otomotivdeki bir sonraki seviye perdenin hemen arkasında. Artık konu içten yanmalı motorların verimliliğini artırmak değil. Onları tamamen atmak ve yeni tahrik sistemleriyle değiştirmek. Bu değişim piller, elektrikli motorlar, değişen aktarma organları, daha komplike hale gelen kontrol üniteleri gibi pek çok “çipli” parçanın araçlara monte edilmesi anlamını taşıyor.

Aynı şekilde güvenlikle ilgili bir gelişme olarak görülen otonom sürüş de benzer komplikasyonlar gerektiriyor. Günümüz araçları da haberleşme uydularıyla iletişim halinde, konum servisleri gibi teknolojinin pek çok nimetinden faydalanıyor. Ama otonom sürüşün yerleşmesiyle bu noktada da seviye atlanacak. Araçlar birbirleriyle, trafik ışıkları ve işaretleriyle, kısacası trafiğin içinde olan tüm etkenlerle iletişim halinde olacak. Bu da daha fazla çip demek.

Ancak otomotivin çiplere bağımlı hale gelmesinin tek nedeni sektörün elektrikli araçlara dönüşümündeki büyük devrim de değil. Artık neredeyse tüm yeni nesil araçlarda analog gösterge saatlerinin yerini ekranlar almaya başladı. Ek olarak yeni nesil arabalarda bulunan dokunmatik ekranlar, aslında temelde birer bilgisayar. Akıllı farlar, karşıdan gelen trafiği rahatsız etmeyecek ve virajları aydınlatacak şekilde tasarlanıyor. Gece görüş yardımcıları, geceleyin görülmesi zor canlıları veya engelleri tanımanızı sağlıyor. Süspansiyon sertlikleri ve/veya yükseklikleri bir düğme ile otomatik olarak ayarlanabiliyor. Yine arabanın sürüş modu tek bir düğme ile ayarlanabiliyor. Sürüş modunu değiştirdiğinizde bir işlemci motorda, şanzımanda ve diğer aktarma organlarında pek çok parametreye aynı anda müdahale ediyor. Bazı modellerde bir kamera yoldaki tümsekleri okuyarak bir işlemciye gönderiyor. Bu işlemci sürüş sırasında süspansiyon sertliklerini yoldaki bir sonraki kasise uygun olacak şekilde otomatik olarak ayarlıyor. Şerit takip sistemleri, trafik levhaları yardım sistemi, arabayı çepeçevre denetleyen kamera sistemleri ve bu kameralara bağlı kör nokta, park yardımcısı gibi aksesuarlar çiplere olan bağımlılığı büyük ölçüde artırdı. Sadece arabanızı otomatik olarak park eden bir sistem bile çevreyle, uydularla ve arabanızdaki pek çok sensörle iletişim halinde ve devamlı işlem yapan bir işlemciye ve çipe ihtiyaç duyuyor.

Otomotiv sektöründeki gelişimi ve bizleri bekleyen dönüşümü (otonom sürüş vs.) rakamlarla somutlaştırmak gerekirse, 2000’lerin başına kadar araçların sınıflarına ve aksesuar paketlerine göre 100-180 adet arası çip vardı. Bu rakam günümüzde standart bir arabada ortalama 1.000 adet civarında.

Tahrik sistemlerine elektrikli parçalar girdiği andan itibaren sayı daha da artıyor. Hibrit araçlarda çip sayısı 1.500 adeteçıkıyor. Tamamen elektrikli araçlardaysa 2.000 adet civarında çip mevcut. Yani içten yanmalı motora sahip arabaların tam iki katı.

Otonom sürüşte bu rakamın 10.000 adet olacağı öngörülüyor. Otonom sürüş gerçekten bambaşka bir seviye.