Kameranın önünde, klaketin hemen arkasında, sahnenin tam ortasında bir üreten: Oyuncu

• Tutku: İlk sorumuz oyunculuk tutkusunun nereden geldiğine dairdi.
  
  İlayda, lise yıllarından beri bu tutkunun ve fikrin peşinden giderken. Bazen, neden? sorusunu kendisine sorduğunu itiraf etti. O yıllara dönüp baktığında bu tutkuyu ve o yaşlarda bunun peşinden gidebilme eminliğini veren şeyin o yaşlarda oyun kitapları okumasının olduğunu söyledi.
  
  Ahsen, daha mutlidisipliner bir yerden geliyor. Meslek lisesinde grafik tasarım üzerine eğitim alan Ahsen, lisans eğitimini ise spor üzerine yapmış. Peki, oyunculuk? dediğimizde de karşımıza durmadan koşan ve bugünlere merakıyla öğrenerek gelen Ahsen çıkıyor karşımıza. Bugünlerde tüm bu deneyimlerinin onu beslemesinin de tam ortasında. Yoğun set tempolarında spor geçmişi kondisyon sağlamasıyla yanındayken, en kısa set arasında bile çizim kalemleri, defterleri ve tableti yanı başında.
• İlayda'nın Sardunya'sı : İlk sorum İlayda'nın filme dahil olması üzerine oluyor. Filmin yönetmeni Çağıl, Defne karakteri için konservatuar bölümlerinin derslerine girip gözlem yaptığını söylemişti. Burada ilk merak ettiğim şey öğrenme alanında gözlemleniyor oluşunun ona hissettirdikleriydi.
  
  İlayda, zaten dışarıya açık derslerden birinde Çağıl’ı gördüğünü ve aslında onun dersi dışardan dinleyen bir öğrenci olarak düşündüğünü söyledi. Haliyle o sırada bir gerginlik ya da öğrenme alanına müdahale hissetmediğini dile getirdi. Sonrasında da Çağıl'ın isteğiyle bir audition alınmış ve İlayda filme Defne karakteriyle dahil olmuş. 📌Burada yılı not olarak düşeyim, 2016.
  
  -Üretim Sözlüğü: audition : Seçme, bir aktör, şarkıcı, müzisyen, dansçı veya başka bir sanatçı tarafından yapılan örnek bir performanstır.

         (Sardunya, Defne, İlayda Elhih) 

Çağıl’ın Defne için İlayda seçiminde dikkat ettiklerini hatırlayacak olursak;

"Oyunu kolay alıyor olması ve yüz ifadesinin Defne’nin mimiksiz de duyguyu verebilme hali için çok uygun olması. " olarak ifade etmişti.

                                   (İlk prova günü Çağıl, İlayda ve Ahsen)

İlayda, filme dahil olduktan sonra senaryonun değişimi içinde de yer alıyor. Defne’nin diyalogları ve babasıyla olan ilişkisi için sürekli Çağıl ile iletişim halinde kalmışlar. İlayda'nın sürece dair şu cümlesini doğrudan kayıtlara geçirmek istiyorum.

"2016'dan 2018'e kadar Defne çok değişti. Ben değiştim, Defne de benimle birlikte değişti."

Baba ile olan diyaloglarda özellikle birlikte çalıştıklarını söyleyen Çağıl'ın da attığı pas ile İlayda'ya babasıyla olan ilişkisini ve bu durumun filme yansımasını sordum.

"Defne'nin babasıyla olan ilişkisi benim babamla olan ilişkime benzesin noktasından hareket etmedim. Benzerlikler vardı oradan hareket ettik bunun üzerine Çağıl ile çalıştık."    

                      (Sardunya,Çağıl Bocut/ İllüstrasyon:Pınar Öcel)

• Ahsen'in Sardunya'sı : Filme Gizem karakteriyle dahil olan Ahsen'e sorum ise o yıllara bakıp o set deneyimden ne öğrendiğine dair oluyor. Bakalım neler kayda geçmiş.

"Çağıl bana çok yardımcı oldu, Gizem karakterini çıkarırken. Çağıl'ın ilk söylediği 'Ben abartılı mimikler, abartılı ifadeler istemiyorum. Sadece durduğunda bile anlatabileceğin şeyi istiyorum.' olmuştu.

Bu bana çok acayip gelmişti çünkü hiç denemediğim ve hiç provasını yapmadığım bir şeydi. Bilmiyorum bir fikrim yoktu. Çağıl ile konuşarak, İlayda ile çalışarak ,karşılıklı oynayarak birlikte bunu bulduk. Bugün herhangi bir bağımsız filmde prova yapacağım zaman bu deneyimim benim yanımda."
 
"Sardunya'daki sahnelerimi izledikten sonra yani üç sene sonra ben burada başka bir şey oynamışım dedim. O provalar benim aklımdan hiç gitmedi. Bu arada İlayda'nın bütün film boyunca karakteri çıkarırken, Çağıl'ın dediği abartılı tekniklerden çok çok uzakta olduğunu hep görüyordum ve çok beğeniyordum. Bu arada İlayda sana ayrıca küçük hayranlık belirteyim, yeri gelmişken. "

• ✨Ödüller: İlayda, Sardunya'daki rolüyle 40.İstanbul Film Festivali'nde, En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandı. Ahsen, hem Sardunya'daki rolü hem de Aylin filmindeki rolüyle Uçan Süpürge Vakfı'ndan, En Genç Cadı ödülünün sahibi oldu.✨ Burada, Yasmin "sahtekarlık sendromuna" dair bir soru ile geldi. İtiraf edeyim y/z arası sıkışmış bir kuşak olarak bu sendromu ilk kez Yasmin'in sorusuyla duydum. Oysa ki sendrom dediğimiz şeyin çağın her yaşına bulaşan "Bunu ben mi yaptım, ben bunu hak ediyor muyum?" sorunsalı olduğunu anladım, detaylar podcast ve 20'lik bültende sizi bekliyor. Ahsen, bu durumla ilgili deneyimli insanların fikrini almanın ona iyi geldiğini özellikle not düşerken. İlayda'nın şu cümlesini de doğrudan kayıtlara geçiriyorum.
  
  "Bu herkese oluyor mu? Ben yalnızım sanıyordum, herkesin yaşaması çok iyi ve çok kötü! Bu sürekli oluyor bana da. Oyunculukta da çok oluyor. Oynayamıyorum, gerçekten ben bu rolü hissetmiyorum, dediğim anlar oluyor. Genelde ben uzaklaşamıyorum kolay kolay, galiba kendine de iyi davranmayı öğrenmek gerekiyor. Böylesi zamanlarda, kendine iyi bir arkadaş olabilmek önemli sanırım." 
   

  

       (İlayda Elhih)

  ---

  
  

• Sahnenin tam ortasında : Lisans eğitimi boyunca beslendiği derslerden, hocalarından ve tekniklerden bahseden İlayda, Scott Williams'dan 'meisner tekniği' üzerine dersler almış ve sonrasında da atölyelere katılmaya devam etmiş.
           -Üretim Sözlüğü:'Meisner Tekniği', oyuncunun sadece 'düşünmeden ve dinleyerek', anın içinde kalıp, duygularını özgürce yaşayabilmesini sağlar.
  
  Sinema ve tiyatro arasındaki farklara dair konuşurken, İlayda tiyatronun sağladığı özgürlük alanını keşfetmemi sağladı.
  
  "Sinema içine hava durumunun dahil olduğu bir üretim biçimi. Tiyatro ise her şeyden önce tek mekanda geçiyor, daha geniş bir özgürlük."
  
  
• Üretmek: Bu teknikten hareketle İlayda ile üretmenin onun için anlamı üzerine konuşuyoruz. Doğrudan kayıtlara geçiriyorum. 
  
  "Kendimi ve tanıdığım bir karakteri gerçekten oynayıp; o karakterde sonradan dönüp kendimle ilgili bir şeyler bulduğumda ve süreçte kendimi tanıdığım şeyler benim için iyi üretim gibi geliyor, bunun içinde aslında iyi bir üretim alanının sağlanması gerekiyor. Oyuncuyla iyi bir iletişimi olan, ne istediğini bilen biri ile çalışmak. İstediği şeyi almak için kullandığı tekniği güvenen ya da ne istediğini bilmiyorsa, güvenmiyorsa bile bunun farkında olup oyuncusuna karşı dürüst yaklaşan, sürece dair her şeyi açıkça anlatan ve bu alanı açabilen kişi ile çalışmak gerekiyor."
  

  ---

  
  

        (Ahsen Eroğlu) 

• Disiplenlerarası dolanmak: Ahsen'in resim yeteneği üzerine ve çizimin hayatındaki yerine dair çokça konuştuk. Bilmeyen varsa Ahsen'in üretimlerine buradan bakabilir. Yoğun set tempolarında hep çizebileceği o anın peşinde olan Ahsen, oyun geçerken ve ezber yaparken de görsel dilden ve çizim yapmaktan sıkça yararlandığını, söyledi. 🎈
• Peki müzik? : Filmde Defne (İlayda) karakterini kulağında müziğiyle sıkça görüyoruz. Eşlikçisi Palmiyeler, burada soruyu her ikisine yönelttim ve müziğin hayatlarındaki konumu sordum.
  İlayda, hayatında bir fon müziğinin hep ona eşlik etmesini isteyenlerden, tıpkı benim gibi.
  Ahsen ise özellikle yorgun akşamlarda evde üretim haline geçebilmek için müziğin yükseltici gücünden yararlandığını söyledi.