“Sakin” özleminin izinde…

Bu senenin başlarında Hikmet Demirkol’un All Access kanalına konuk olan Onur Özdemir, bir Sakin Tribute Band ile konser vereceğini müjdeliyordu. Bununla da kalmayıp senelerce grubun azılı hayranlarının çeşitli mecralar üzerinden döne döne dinlediği, herkesin beklemekten bitap düştüğü ama hiç var olmamış ikinci Sakin albümünün demolarını Spotify’a yükleyeceğinin de sözünü veriyordu. İlk albümün ismine selam duran Hayata‘nın Spotify’a yüklendiği perşembeyi cumaya bağlayan o gece ve takip eden günlerde sosyal medyada biraz vakit geçirip dinleyenlerin paylaşımlarını takip eden herkes, müziğin nelere kadir olduğuna bir kez daha şahit olmuştur.

Her şeyden önce inanılmaz çalışkan bir sanatçı olarak Onur Özdemir’in hakkını teslim etmek gerekiyor. Yakaladıkları her fırsatta arkasından bağırıp onu Sakin’in mirasına ihanet etmekle suçlayan yüksek sesli güruha rağmen her seferinde yeni bir şey denemeye cüret edebilen bir sanatçı Onur Özdemir. Pek çoğunda da oldukça başarılı olduğu yadsınamaz bir gerçek. Örneğin; Edis'in Çok Çok ya da Ayşe Hatun Önal'ın Güm Güm gibi bir zamanların Türkçe pop marşları haline gelmiş şarkılarında imzası bulunuyor. Onurr imzasıyla çıkardığı solo albümü Bir Kahramanlık Hikayesi‘yle de pop şarkıcısı olarak neler yapabileceğini ortaya koyuyor. Bu sene başka sanatçılar için yaptığı çalışmalarının yanında artık bir plak şirketine bağlı olmadan üretmenin de verdiği özgürlükle Onurr mahlası altında belki de yeni bir solo pop albümünün habercisi üç yeni single yayınladı.

Sakin’den sonra büründüğü Onurr personasının yayınlamayı planladığı demolarla tam olarak örtüşeceğini düşünmediğinden albümü yayınlamak için Onur Özdemir olarak yeni bir profil, belki de yeni bir persona oluşturdu. Albümden önce de bir sürpriz olarak Sakin tınılarına yakın bir yerde duran Haydut'u yine Onur Özdemir imzasıyla yayınladı. Bu single ve ardından gelen demolar belki de her adımını heyecanla takip ettiğimiz Onur Özdemir’in kariyerine ilişkin yeni bir yolun ipuçları olarak yorumlanabilir.

Senelerce kimisinin küsüp gönül koyduğu, kimisinin olduğu haliyle kabullenmeye çalıştığı ama hemen herkes için yarım kalan Sakin’in hikayesi, Onur Özdemir’in bu jestiyle bir nihayete eriyor. Sakin tam da kendine yakışacağı şekilde, seneler sonra kimsenin beklemediği bir anda, tekrar kafasını uzatıp “Merhaba” derken aynı anda zamanında apar topar dağılırken edemediği vedasını da ediyor.

“Hoşgeldin, inan daha vakitlice gelemezdin.” 

Bu yazının uzun versiyonunu blog'da okuyabilirsiniz.