Sınırlı harekatlar, beklenmedik sonuçlar: İsrail'in 1982'deki Lübnan işgali bize ne anlatıyor?

6 Haziran 1982’de İsrail ordusu Lübnan’ı 1978’den sonra ikinci kez işgale girişti. Londra Büyükelçisi Şlomo Argov’un Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) dışındaki, Irak’ta yerleşik Abu Nidal’in örgütü tarafından bir suikast teşebbüsüyle ağır yaralanmasını bahane eden dönemin Başbakanı Menahem Begin hükümeti “Operation Peace for Galilee” (Celile’ye Barış) operasyonunu başlattı. FKÖ ile alakası olmayan bir örgütün cürmünü 1981’de İsrail ile FKÖ arasında yapılmış ateşkes anlaşmasının ihlali olarak gördüğünü söyleyerek de işgali meşrulaştırmaya çalıştı.
Şaron ve dönemin Genelkurmay Başkanı Raful Eytan’ın birlikte hazırladıkları harekat planı Şaron tarafından kabineye “sınırlı” ve 40 kilometrelik güvenlik alanı yaratmayı hedefleyen bir harekat diye sunulmuştu. Halbuki nihai hedef Beyrut’tu. Harekatın planlanması 1981’in ortalarında yani o yılın yaz ayında çıkan çatışmalardan ve Amerikan özel temsilcisi Philip Habib’in FKÖ ile yapılan ateşkes anlaşmasında kotardıklarından çok önce başlamıştı.







