Farklı Planlar Keyifli Oyun

Hafta sonu Premier Lig’de oynanan dört maçı dikkate aldığımızda en fazla keyif veren maçın Tottenham-Liverpool eşleşmesi olduğunu söylemek yanıltıcı olmaz. 

Londra ekibinin başına geçtiği günden bu yana takımını 3’lü savunmayla sahaya dizen Conte, rakibinin beklerinin hücum gücünü düşünerek bu maçta 5’li savunmayı tercih etti. Liverpool’un orta sahadaki eksikleriyle birlikte üretimin Andy Robertson ve Trent Alexander Arnold’a kaldığını da maçın büyük bir bölümünde gördük. Conte'nin savunmada sayısal üstünlük elde etmesinin amacı da büyük oranda buydu.

Takımlar, farklı dizilişte oynayan rakipleriyle daha iyi eşleşebilmek ve savunma da sorun yaşamamak için kendi dizilimini değiştirebilir. Jurgen Klopp’un bu maçta mevcut sistemini devam ettirmesi ise maçın gidişatını fazlasıyla etkilerken iki takımın da farklı alanlarda avantaj sağlamasına yol açtı.

Tottenham, üçlü savunmasıyla birlikte nicelik olarak avantaj sağlasa da Liverpool’un nitelik olarak rakibinin önünde olması maçın sıkışmanın önüne geçti ve temponun sürekli üst seviyede kalmasını sağladı.

5’li savunmaya rağmen Liverpool, ilk yarıda Trent ve Andy üzerinden sayısız pozisyon yakalarken bitiricilik konusundaki şansızlık maçın erken kopmasını engelledi. Trent ve Andy’nin maçın büyük bir bölümünde önde olması, Kane ve Son’un Liverpool stoperleriyle baş başa kalmasına yol açarken Tottenham’ın da pozisyon harcama konusunda Liverpool kadar cömert davrandığını söyleyebiliriz.

ORTA SAHA ÜSTÜNLÜĞÜ

Liverpool’un tam kadro olduğu bir maçta sahaya çıkan orta saha oyuncularının ligin büyük bir bölümüne üstünlük sağlayacak seviyede olduğunu söylemek mümkün. Ancak mevcut şartlar doğrultusunda alt yapıdan Tyler Morton’un yer aldığı üçlü, Tottenham’ın hücuma çıkışları büyük oranda kesmeyi başarsa da arkada bırakılan boşluklara yapılan servisleri önlemeye yetmedi.

Kırılma Anı: 

İkinci yarıya ise iki takımda yine baskılı bir oyunla başlarken değişen Tottenham’ın tercihleriydi. 5’li savunma tercihi yerini 3’lüye bırakırken oyun kurulumunu stoperler devraldı ve yakalan birçok pozisyonun ardından 75’te skoru eşitleyen gol geldi.

Maçın Yıldızı:

Büyük maçlarda takımını sırtlayan bir oyuncuyu görmek her zaman mümkün. Ancak böyle eşleşmelerde menajerler de ön plana çıkan isimler olabiliyor. Maçın tamamına baktığımızda Liverpool’un planının tutmadığını söylemek yanlış olabilir. Ancak rakibinin de sahada doğruları yapması ve planını uygulaması maçın dengesinin korunmasına ve bir tarafın üstünlüğü net bir şekilde alamamasına zemin hazırladı. Conte, Chelsea ile yarattığı taktiksel farklılığı Tottenham’da da göstermiş oldu. 

Hâyâl Kırıklığı:

İki tarafın da oynadığı oyunla birlikte maçta büyük bir hâyâl kırıklığı olduğunu söyleyemeyiz. Bireysel performans olarak iki takımda da birkaç isim zayıf not alsa da verdiği kararlar nedeniyle maçı olumsuz bir pencereden değerlendirmemize fırsat veren tek isim Paul Tierney'den başkası değildi.