Son Basamak İlk Basamaklardan Zordur

Turnuva öncesinde herkesin olduğu gibi benim de bir şampiyonluk adayım vardı ve bu aday elbette İngiltere’ydi. Kendi açımdan İngiltere’yi kağıt üstünde diğer takımlardan üstün görmemin sebebi başta saha avantajıydı. Listenin diğer maddelerinde ise kadro esnekliği, Southgate’in oyuna bakış açısı ve kadrodaki oyuncuların milli takım düzeyindeki başarıya açlığıydı.

Gruplardaki ilk maçta Hırvatistan karşısında oynanan oyun, belirli çerçeveler içinde kabul görse de aşırıya kaçan defansif oyun bazı soru işaretlerinin oluşmasına sebep olmuştu. Sonrasında oynanan iki maçta aynı oyunun devam etmesi, Southgate’in ana planın 2018 Dünya Kupası’nda olduğu gibi iyi oyun değil, kazanan oyun olduğunu gösteriyordu.

İngiliz teknik adam grup maçları tamamlandığında açıkça şampiyon olmak istiyoruz demese de tercih ettiği oyun bunu bağıra bağıra söylüyordu.

_{Görsel: Lancashire Evening Post}

BENZER SON

Gruptaki Çekya, çeyrek finaldeki Ukrayna maçları haricinde İngiltere, oynadığı tüm maçlarda maçın son yarım saatlerinde sorun yaşadı. Grup maçlarından sonra oynanan dört maçın biri haricinde İngiltere, maçların son yarım saatine önde giremedi. Danimarka ve İtalya karşılaşmalarında ise İngiltere’nin maçı, penaltılara götürmek için uğraşıyor gibi gözükmesi ayrıca bir tartışma konusu olabilir ancak bunun belirli bir sorunu da beraberinde getirdiği kesin.

Kadro tercihi ile bağlantılı olarak yaratıcı oyuncu eksikliği, İngiltere’nin bu turnuvadaki en önemli sorunuydu ve sıkışan oyunu çözememek Southgate’in hanesine eksi olarak yazdı.

ERKEN GOL HATA YAPTIRABİLİR

Final maçının hemen ilk dakikasında gelen golle öne geçen İngiltere için işler o dakika itibariyle yolunda gibi gözükse de bu skorun farklı da bir anlamı vardı. Southgate’in turnuvada tercih ettiği muhafazakâr oyun yapısı ve skoru alan her takımın turnuva özelinde yaptığı gibi daha defansif bir oyun anlayışını tercih etmesi, final maçında da kendisini gösterdi. Ancak sorun, bunu 88 dakika boyunca yapacak olmalarıydı.

İngiltere’nin golünde gördüğümüz gibi mevcut kadronun bu turnuva özelinde yapabildiği en iyi şey, akan oyunda pozisyon bulmak ve bunu değerlendirmek. İngiltere’nin final maçındaki 5’li savunmasının 4’lü savunmalara karşı getirdiği avantajı gol pozisyonun haricinde birkaç hücumda daha gördük.

Ancak bu avantajı kullanmamak ve oyunu kendi sahasında fazla kabul etmek İngiltere’nin sonunu getirdi. Penaltı atışlarında kaybedilen bir turnuva gibi gözükse de Southgate ve ekibi aslında tek bir yerde kaybetti. Tercih edilen farklı oyun planı final için yeterli oldu ancak atılması gereken son adımı atmak için mevcut sisteme farklı bir şey eklenmesi gerekiyordu.

_{Görsel: Today UK News}

Geride kalan 6 maçta sorun gibi gözükmese de final maçında toplu oyunda çözüm bulamamak ya da bir başka deyişle set oyununda belirli bir standardın üzerine çıkamamak, 55 yıl sonra ilk kez kupa hayali kuran İngiltere için büyük bir yıkımın ateşleyicisi oldu.

1966’dan sonra İngiltere ilk kez milli takımlar seviyesinde bir kupaya bu kadar yaklaştı. Yetişen yeni jenerasyonun ilk büyük turnuvasında böyle bir kırılma yaşansa da İngiltere özelinde henüz hiçbir şey bitmiş değil. Aksine her şey daha yeni başlıyor.