Son zamanlarda okuduklarımdan iz bırakanlar

Hatice Meryem /Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı?

Son zamanlarda edebiyatta kadın konusuna daha fazla eğilmişken Hatice Meryem’in bu kitabı ile derinden sarsıldım. Çok gerçek, çok yaralı bir toplumun içinden tüm satırlar. İroni kullanımı ve sondaki açıklama yazısıyla üzerine durup fazlasıyla düşündürdü.

İsmi rahatsız edici, bir kadını öldürebilme düşüncesini bu kadar rahat ele alışı rahatsız edici çünkü kurgunun arkasına sığınmak yerine gerçekler yüzümüze çarpıyor ve işte tam da bu yüzden rahatsız ediyor.

Oğuz Atay /Eylembilim

Oğuz Atay okuma hangi kitabıyla başlamalı diye sorsanız, vereceğim cevap kesinlikle “Eylembilim” olurdu. Hem dil açısından daha rahat okunuyor hem de bence tematik olarak yazarın tüm romanlarından izler taşıyor. Benim bu kadar içselleştirme sebebim ise her kesimden kendini arayan veya bulup fark edemeyen insanları ele alış biçimi. Türk Modernleşmesinin ikircikli yapısını karakterler üzerinden bu kadar açıklayıcı yansıtması da çok farklı bir tat katıyor. Aslında sonu gelmemiş bu roman, tamamlanmamış kimlikminşaaları üzerinden ülke profilini de yansıtıyor. Bilim eylememi geçiyor yoksa eylem bilimin algılanış biçimini mi değiştiriyor kocaman bir soru işreti.

Adania Shibli /Küçük Bir Ayrıntı

Konusundan o kadar etkilendim ki, heyecana kapılarak başladım ve ortasında bir hayal kırıklığına kapılarak durdum. Böyle bir konuya, hiç aşına olmadığım Filistin edebiyatı’na haksızlık etmek istemedim ve biraz araştırmaya koyuldum. Geçmişiyle yüzleşirken savaş edebiyatı içinde doğan bir roman bu. Roman iki bölümden ve iki ayrı zamandan ilerliyor. Yazarın diline alışamadığım için ayrıntılar arasında kayboluyordum ki, kitabın arkasında J.M Coetzee’nin verdiği ipucunu görene kadar. O gözle okuyunca o kadar güçlü bir kitabı elimde tuttuğumu anladım ki…

Sonu ise uzun zamandır okuduğum en şaşırtıcı ve çarpıcı sonlardan biriydi. Bambaşka bir coğrafya, geçmişin yaralarını kapatmaya çalışan bir toplum ve yok olan iki kadın…