Stan #4: İrem Yıldırım

🦸 Stan: İrem Yıldırım

"Hayran olduğum şey," diye başlayan cümleyi nasıl devam ettirirsin? Küçükken hayran olduğun evrenler var mıydı?

Çocukken çocuk hissetmemek önemliydi sanırım. Animasyon komedi dizileri en sevdiğim şeydi—keza hâlâ öyle. “Yetişkin dizisi ama animasyon, animasyon çocuklar için değil miydi?” diye düşündüğümü hatırlıyorum. 

Çocukluk arkadaşımla birbirimizin evine sık sık gider gelirdik. Aynı okuldaydık, okuldan çıkınca eve gider bir şeyler izler, yemek yerdik. En sevdiğimiz dizi South Park’tı. Saatlerce izleyip ertesi gün okula gittiğimizde aramızda konuşurduk. Eric Cartman karakterine öyle hayrandım ki etrafımdaki herkese aynı zorbalık ve mizahla yaklaşıyordum.

✏️ Eric Cartman

Benim için her şeyin şakası olabilirdi, nitekim hâlâ öyle. Dolayısıyla aslında bu dizinin yaratıcılarına büyük bir hayranlık duyuyordum.

Siyaset, ahlak, din ve kimlik gibi kavramlara bir hiciv örneği sunuyor olmanın bugün popüler kültür içersinde ironi içeren birçok şeye kaynaklık ettiğini düşünüyorum. Bu sebeple hayranlığım popüler kültürün içerisindeki ironinin toplumsal mücadelelere olan katkısı. Kısa bir liste vereyim:

• Big Mouth,
• BoJack Horseman,
• Close Enough,
• Rick and Morty.

Hayran oldukları İrem'i, İrem'in hayatını ve İrem'in üretimlerini nasıl etkiliyor?

Toplumlar tarafından inşa edilmiş tabuları yıkan, genel olarak bakıldığında bu tabulara karşı duran ve düşünerek çözmeye iten her şey bugün hayatımı çokça etkiliyor. Kendimi özgür olarak nitelendirmenin aslında özgürlük olarak sayılmadığı ve bunun için aslında bireylerin, hayatlarındaki kavramları sorgulamanın içlerinde bulundukları sistemin nihai olarak sağlayıcısı olduğunu düşünüyorum. Bugün bu sorgulamayla üretimime devam ediyorum, ve yetişkin animasyon dizilerinin, komediyle insanlığın yönlerine sosyolojik bir mercek tutması hayran olduğum bir durum.

🍎 Grafik: İrem Yıldırım

Hayran oldukların seninle ürettiklerinde buluşuyor mu? Kreatif işlerini nasıl etkiliyor?

Kesinlikle evet—ürettiklerimde ve üretmek istediklerimde buluşuyorum hayran olduklarımla. İlham aldıklarım doğrultusunda alegorik anlatıma gidiyorum, bir kavramı ya da düşünceyi sembol olarak vermeyi seçiyorum. Sanırım bu sebeple grafik sanatlar alanındayım. Bir sembolle düşünmek, ironiyle düşündürmeye itmekle benzeşiyor sanki. 

🐴 BoJack Horseman

İçinde yaşamak istediğin evren hangisi? Orası nasıl bir yer?

Ne kadar çok düşünen biri olsam da içinde yaşamadığım fakat hayalini kurduğum "ütopik" bir evrenim yok. Farklı bir evrende yaşadığımı düşündüğümde daha önce rastladıklarımın bir döngü şeklinde tekrarlayacağını düşünüyorum. 

Yaşam biçimi olarak ütopik bir bilince sahip değilim, doğru yaşamın erişebildiğim yaşamım olduğuna inanıyorum. Bu sebeple en kötü yaşamın dahi yaşam olduğunu kabullenmiş durumdayım.