Bitirirken, tekrar aynı mesaj

COP26’da Avrupa Uzay Ajansı’nın bilim insanlarından; yerli halklara, dünyanın önde gelen girişim sermayesi fonu sahiplerine kadar, birçok kişi ile birebir yaptığımız görüşmelerin, sohbetlerin her birinde duyduğumuz bir başka mesaj ile bitirelim. Bu Esmiyor Podcast’te de tekrar tekrar söylediğimiz bir mesaj: 

Bu küresel toplantılar, şirketlerin sürdürülebilirlik hareketleri falan güzel. Ancak iklim krizini yenebilmek istiyorsak, sistematik ve koordineli biçimde önce kendimizi dönüştürmeliyiz. Bireysel dönüşüm hikayeleri mikro düzeyde yerel dönüşümlere yol açacak. Belki bir komşunuz kompost yapacak ve bütün apartmana bunu anlatacak. Ve belki de on aileyi dönüştürecek. Daha sonra bu küçük yerel hareket biraz daha büyüyecek. Bu dönüşüm mahalleye, ilçeye, ile ve bölgeye yayılacak. Birbirimizin dönüşüm hikayelerinden ilham alacağız ve öğreneceğiz. Başkalarının yaptığı hataları yapmayacağız, bilgiyi paylaşacağız. Deneme yanılmada, ‘yanılma’ yaşayanlara destek vereceğiz. Sonra bu dönüşüm çemberi büyüyecek ve bir bakmışız ki, küresel olarak dönüşmüşüz. Olamaz mı? Olabilir.

Küresel toplantılarda bu konunun konuşulmasını, şirketlerin gündeminde iklim krizinin olmasını kendileri tek başına mı düşündü sanıyorsunuz? 

Bilimin ışığında yazılan raporların bireysel etkileri ve yaşanan küresel hareketler yarattı bu etkiyi. Liderler de bunu söylüyor. Hepsi neden genç iklim aktivistlerine teşekkür ediyor? Bu yüzden. İklim aktivistlerine sakın; ‘siz de bir şey beğenmiyorsunuz, bakın işte ne güzel toplandılar karar aldılar’ demeyin. Mevcut dönüşümün itici gücü, bu aktivizm. Nefesi, bir saniyeliğine bile küresel liderlerin ve şirketlerin ensesinden çekersek bir anda bu gündemi salarlar. Göz açıp kapayana kadar… 2050 yılında net sıfır karbona ulaşsak bile aynı şekilde devam etmemiz lazım. O aşamaya gelince de bir sonraki hedefimiz sıfır karbon olmalı. Bu nedenle aktivizme hep ihtiyacımız olacak.