The Wait, 2015

İtalyan güneşi altında geçen filmler genelde ruhumuza iyi gelen, bize umut veren yaz filmleri olur. Fakat Piero Messina'nın güneşli bahar günlerinde Sicilya'da geçen, ilk uzun metrajlı filmi The Wait / L'attesa tüm aydınlığa rağmen yasın ağırlığının hissedildiği bir kilisede, göz yaşlarıyla başlıyor. Juliette Binoche, oğlunun yasını tutan bir anne olan Anna'yı canlandırıyor filmde. Cenazenin ardından çalan telefonun diğer ucunda, oğlunun ölümünden bihaber, Paskalya'da Sicilya'ya gelecek olan Fransız kız arkadaşı Jeanne'ı bulunca, gerçeği ondan gizlemeyi seçiyor Anna. Genç kadın geliyor; bekleyiş başlıyor. Jeanne, her geçen gün sinir bozucu bir hâl alan bekleyişi, erkek arkadaşının annesiyle tanışıyor olmanın çekingenliğiyle birleşince ne yapacağını, nasıl davranacağını bilememeye başlıyor. Çaresiz hissediyor. Anna ise, kendi cehenneminden koparıp kendisini, Jeanne'ın arafında huzur buluyor, sabah çalan bir alarmı erteler gibi...

Yer yer tekrarlara düşmesine, çoğunlukla ağır ve depresif bir tonda ilerlemesine rağmen The Wait, özellikle Juliette Binoche'un gerçek ve yalan arasındaki git-gelleri taşıyan mimikleri ve iki dilli performansı sayesinde, bilinmez bekleyişlerin ve kişisel arafların hissini, boğaz düğümlerini ve kalp sıkıştırmalarını çok iyi yansıtıyor.

★★★½