Veda Busesi

Hollandalı progressive rock grubu Kayak açıklanan tur programlarının son turları olacağını açıklamış. Pandemide, bu yılın başlarında yeni albümlerini sevinçle havadislemiştim, bu yüzden benim için biraz şaşırtıcı bir haber oldu. Hoş, gruplar bunu yapar; müziği bırakacaklarını ya da son tur / son konser gibi açıklamalarda bulunurlar. Sonra kimisi söyleminde kalır kimi kalmaz devam eder… İşin dinleyici tarafında olmak hep bir beklenti içerdiğinden bu tür haberler buruktur, ben de buruk hissedenler arasındayım.

Hayranı olduğum, Camel grubu ile ilk olarak tanıdığım Ton Scherpenzeel’in Prog Magazine’de yer alan açıklamasında; bu kararı çok zor aldıklarını, müzik yapmanın / çalmanın kendisini hâlâ çok sevdiğini, ama grup olmanın getirdiği tempoyla ilgili kapasitesinin limitlerinde hissettiğini söylemiş. Grup bu son turla önümüzdeki yıl, 50. yılı devirerek aktif sahne hayatına veda etmiş olacak. Haber buruk, ama yine de bu zamana kadar Kayak grubundan bizlere ulaşmış sesler, şarkılar kulaklarımızda dönmeye devam edecek. Yani yeniden kendine mekânlar (kulaklar) bulacak / açacak, içsel yeni performanslara dönüşecek… Ne dersiniz, kayıtlı müziği bir de böyle bir döngüyle düşünmek mümkün müdür?