X-Men #2

Favori Mutantlarımızın yeni sayısı karşımızda. Gerry Duggan ve Pepe Larraz bu sayıda da şov yapmaya devam ediyor. İlk sayıda galaktik bir kumarhanenin bahsiyle Dünya’nın yok edilmeye çalışıldığını görmüştük. Bu sayıda da bu tema devam ediyor. Belki biraz daha sürer. Artık X-Men de bu durumu öğrendi. O yüzden pek devam edeceğini sanmıyorum. Kitap yavaş yavaş ilk sayıda tanıştığımız yeni ana kötüye doğru bizi götürüyor. Ama hikayenin biraz daha derinleşmesi için sanırım birkaç sayıya daha ihtiyacımız var. 

Sayı, ilk sayıda görmediğimiz Gambit ile açılıyor. Gambit, The Thing, Black Cat ve Rhino’nun poker oyununu basan Rougu, Gambit’i azarladıktan sonra oyunu dağıtıyor ve asıl kumarhaneye geçiyoruz. Dünya’yı yok etme bahsini kaybeden uzaylılar yeni bir bahise başlıyor ve bu sefer Dünya’yı yok etmesi için Annihilation Wave’i yolluyorlar. Kansas’a düşen Annihilation Wave hemen gördüğü her şeyi yok etmeye başlarken bunu sezen Jean Grey, X-Men’i toplayıp Kansas’a doğru uçmaya başlıyor. Ekibin topluca dayağından perişan olan AW, Sunfire’ın gücüne karşı koyamıyor ve paramparça oluyor. Yine günü kurtaran ekibimiz Kansaslıların misafirperverliğini geri çevirmiyor ve büyük bir ziyafete katılıyorlar. Son sayfalarda ise ana kötümüze geri dönüyoruz ve sayıyı bitiriyoruz.

Ekibimiz birbirine alışmaya çalışırken yaşadıkları hem aralarındaki bağı kuvvetlendiriyor hem de Danger Room’daki simülasyonlardan on kat daha etkili bir şekilde onları eğitiyor. Kitap ise içerdiği bol aksiyon sahneleriyle çok keyifli vakitler geçirmemize yardım ediyor. Duggan ve Pepe’nin bize ne hazırladığını daha anlayamıyorum ama bu durum hoşuma gidiyor. Her yeni sayıda ne olacağını tahmin etmek çok eğlenceli değil. Sanırım ikiliden biraz daha fazla şey bekliyorum ama henüz ikinci sayıdayız o yüzden çok da negatif konuşmak istemiyorum. X-Men evrenini takip ediyorsanız zaten bu kitabı okuyorsunuz demektir. Ama eğer bir yerden başlamak istiyorsanız da tam buradan başlayabilirsiniz. Jonathan Hickman’ın kurduğu dallı budaklı evren kafanızı karıştırıyorsa korkmayın bu yeterince kendi ayakları üzerinde duran bir seri.

Kapak: Pepe Larraz