Zamansız bir albüm

1998 yılında Holigan albümüyle hatırı sayılır bir kitle edinen Athena, 12 Dev Adam gibi şarkılarla da kendini hatırlatmaya devam ediyordu. 2010 öncesi Londra’ya taşınan grup, buradan yeni bir albüm haberi vermişti. Ska ve punk rock’tan elementleri koruyan fakat şimdiyi de yakalayan bir albüm ile çıkagelmişlerdi. Tam bir konser albümü olan Pis, Athena’nın en iyi işlerinden biri oldu. Gelin şöyle bir albümün üstünden geçelim.

Kürek mahkumu ritimleriyle aktarmak istediği duyguyu çok iyi bir şekilde yansıtan Kalb-i ile açılışı yapıyoruz. Serseri Mayın. Albümün kopma noktası. İsyan, pişmanlık, hovardalık. Pek yerinde bas, gitar ve davul kompozisyonu. Hepsi bu şarkıda. Siz bir de bu şarkıyı konserlerde dinleyecektiniz.

Arsız Gönül'ü hatırlayanlar? Serseri Mayın havasını devam ettiren parça, ufak bir twist ile asıl düşüncelerini gizlese de “Ben mesela uçarım mesela, yine de senden kaçamıyorum.” sözleriyle bir zamanlar Facebook duvarlarında yer edinmişti.

Gülün Dikeni ile nefes alıyoruz. Peşine de albüm ile aynı ismi taşıyan şarkı, Pis‘e geçiş yapıyoruz. İniş çıkışlarıyla albümün özetini yapan şarkı, albümün de önde giden şarkılarından. Bir sonraki şarkı Dert ile yeniden düşüyoruz. Athena’nın yavaş şarkıları içinde pek güzel bir yere sahiptir bu şarkı. Sözleri ile öne çıkar. Albüm kapanışını yapan Tersine şarkısı ise gider ayak bir Athena sürprizi. Kafası güzel olanlar için enstrümanlardan dökülen bir övgü. Neden her şey tersine dönüyor? Cevabını bilemiyoruz ama her şeyin tersine döndüğü bu zamanlarda bile bu şarkılar ile biz de albüme geri dönüyoruz.