VE GÜNLER
İNCELEME
AVAZ ÖNERİYOR
HEADLINER
AFTER PARTY

Bütünün parçalarından ve basit anlardan gelen mutluluk🎈

Beach House, Nilüfer Yanya, Superorganism, groovy bas şarkıları...
Sub Pop Records

Sub Pop Records

Herkese selamlar,

Öncelikle geçtiğimiz 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günümüz kutlu olsun. Geçtiğimiz sene bu özel günü sürpriz bir bülten ile kutlamıştık. O dönemlerde henüz takipçimiz olmayanlar bültenimize buradan ulaşabilir.

Daha önce de bahsettiğimiz gibi bu aralar art arda güzel albümler yayımlanıyor. Biz de olabildiğince albümleri yakalayıp sizlerle önerilerimizi buluşturmayı hedefliyoruz. Bu haftaki bültende konuklarımız Beach House ve Nilüfer Yanya oldu. Bu ikilinin yeni albümlerinin bize hissettirdiklerini bültenin başlığında özetledik. 

Bu haftanın bülteninde;

  • Superorganism'den yeni albüm müjdesi, Bob Dylan'dan ise kitap...
  • Parçalardan bütüne doğru yolculukta Beach House
  • Yeni albümü şerefine Nilüfer Yanya'nın ilk albümü
  • Müzikte ve medyada kadınlara yönelik ön yargılar (Kadınlar Günü bültenimizden bir parça)
  • Bas gitarı onurlandıran bir çalma listesi

Daha fazla içerik için web sitemizi ya da Instagram hesabımızı takip edebilirsiniz. Eğer aramızda yeni katıldıysanız önceki bültenlere buradan ulaşabilirsiniz.

VE GÜNLER


Dua Lipa ve Megan Thee Stallion, ortak bir yeni single kaydı ve müzik videosu yayımladı. Megan Thee Stallion’ın yeni albümünden ilk kayıt olduğu belirtilen şarkının, Dave Meyers direktörlüğündeki müzik videosu hayal gücünün sınırlarını zorlayacak seviyede. Uzun zamandır kulaklarımın ve gözlerimin bu kadar acı çektiğini hatırlamıyorum.

Rusya’ya yönelik art arda gelen boykotlar, müzik dünyasını da kapsıyor artık. Universal Music Group’un ardından şimdi de Warner ve Sony de ülkedeki operasyonlarını askıya aldı. Bir yandan da Rusya konserlerinin iptal haberleri art arda geliyor.

2018 yılında çıkış albümleri ile senenin en iyi işlerinden birini yapan deneysel ve saykodelik grup Superorganism, yeni albümlerini bir müzik videosu ile duyurdu. World Wide Pop adındaki albüm, 15 Temmuz’da bizlerle olacak. Teenager adındaki kayıt ise grubun aynı kalitede bir albüm ile geri döndüğünün sinyallerini veriyor. O nedenle mutluyuz…

David Byrne, Mitski ve Son Lux birlikte This is a Life adında bir şarkı yayımladı. Byrne ile Mitski’nin seslerinin muhteşem uyumunu dinlediğimde bu ikiliden bir albüm gelse keşke dedim… Ama malum David Byrne’u zamanında St. Vincent kaptı bile. Neyse, şarkı Son Lux’un Everything Everywhere All at Once filmi için hazırladığı soundtrack’te yer alıyor.

2016 yılında Nobel Ödülünü gayet hak ederek cepleyen sevgili Bob Dylan, 2004 yılından bu yana ilk kitabı olacak The Philosophy of Modern Song'u 8 Kasım’da yayımlayacağını duyurdu. Bizim işimize heveslenen Dylan’ın yeni eseri müzisyenler üzerine yazılmış 60 makaleden oluşuyor. Stephen Foster, pek bir sevdiğim Elvis Costello, Hank Williams ve Nina Simone, basın açıklamasından bildiğimiz ve kitap içerisinde hakkında yazılmış bir makale olan müzisyenler. Kısacası tam okumalık… Yalnız buradan Bob Dylan’a seslenelim, BİZİM İŞTE PARA YOK.

İNCELEME

Parçalardan bütüne doğru

Beach House, sekizinci stüdyo albümünde her zamankinden daha da güçlü.

Parçalardan bütüne doğru

Müzisyenlerin son zamanlarda tercih ettiği albümleri parçalar hâlinde yayımlama stratejisinin iki faydası var: Spotify’da her yayım döneminde, öncesinde çıkan şarkılara dinleyicilerin geri dönmesini sağlamak ve uzun albümlerin uçtan uca dinlenme oranını artırmak. 1 saatlik grae albümünü iki parça hâlinde yayımlayan Moses Sumney’nin bu konu özelinde şöyle bir açıklaması var hatta: “Sebep, üzerinde düşünmek ve gerçekten anlamak için birden fazla kere dinlemeniz gereken albümler” İşte, Beach House’un sekizinci stüdyo albümü Once Twice Melody de dinleyiciden tam olarak bunu talep ediyor.

Yaklaşık 20 senelik kariyerlerinde Beach House, bizi hiç hayal kırıklığına uğratmadı. (en azından son 10 senedir beni) Grubun imza hâline gelmiş dreamy-pop tınıları her albümde yeniden kendini gösterdi. Normalde müzisyenlerin farklı dönemlerde deneysel çabalarda bulunmasını ve müziklerini belirli ölçülerde değiştirmelerini beklerim. Sonuçta her 7 senede bir yeni bir insan oluyoruz. Kendileri ile aynı ismi taşıyan ilk albümlerinden bu yana 16 sene geçtiğini düşünürsek 3. versiyon Victoria Legrand ve Alex Scally ile karşı karşıyayız. Beach House ise bunca süre içerisinde çizgisinden hiç çıkmadı. Ancak hiç geriye de bakmadı.

Grubun yaklaşık 1,5 saat süren yeni albümü, tam olarak 4 parçadan oluşuyor. Kendi içlerinde herhangi bir temaları yok üstelik. Albümün uzunluğu ile orantılı şekilde Once Twice Melody grubun şu ana kadar ortaya koyduğu en deneysel iş. Ancak yine de Beach House sınırları içerisinde… Yani bir folk albümü ile karşı karşıya değilsiniz. Ancak albümün ikinci yarısında derinleşen şarkı sözleri, akustik gitar eklentileri, yeni teknik eklemeler Beach House’u bir kez daha oyun içerisinde tutuyor. Bir önceki albüm 7’nin gotik teması, Depression Cherry’nin adı üzerindeki depresif havası gibi bu albüm de bir temaya sahip. Once Twice Melody, bir müzik tarzı olsaydı shoegaze olurdu. Ancak bu bir shoegaze albümü değil.

Grubun prodüksiyonunu kendilerinin yürüttüğü albüm, synth’lerinin kemanı anımsattığı bir pop şarkısı ile başlıyor. Rüyalarınızda gördüğünüz parça görüntüleri anımsatan şarkı sözleri ile Once Twice Melody albüme çok güçlü bir başlangıç yapıyor. Ardından gelen Superstar, grup üyeleri ellerine bir elektrik gitar ve davul bageti alsa çok rahatlıkla bir indie pop şarkısı olabilirdi. Bu kadar güçlü bir başlangıç yapması albüm ile ilgili beklentileri yükseltse de 1.5 saat boyunca yavaşça ayaklarınız yere değiyor. Beach House, albüm başlangıcında gözünüze ışık doğrultuyor. Sonrasında ise yavaşça ilüzyon kayboluyor ve yeniden görüşünüzü kazanıyorsunuz.

4. bölüme geldiğinizde Finale şarkısı ile grubun deneysel yapısını tam anlamıyla kucaklamış oluyorsunuz. Finale ya da hemen ardından gelen akustik gitar ağırlıklı The Bells, Lana Del Rey tarafından çok rahat cover’lanabilir. Gruptan beklemiş olduğumuz yenilikçi eserler böylece baş göstermiş oluyor. Ancak grubun diskografisinde sağlam bir yere sahip olması kesin şarkılar ile bu kayıtların yan yana olmaları, deneyselliğin önem seviyesini minimize ediyor. Dinleme deneyimi sona erdiğinde ise albümün gereksiz uzun olduğu yönünde bir hisse kapılıyorsunuz. Grup da bunu fark etmiş olacak ki güçlü şarkıları albümün başlangıcına konumlamış. Kalan şarkılar ise grubun daimi hayranları için…

Beach House’un sekizinci stüdyo albümü Once Twice Melody, uzunluğu nedeniyle Teen Dream, Bloom, Depression Cherry ya da 7 gibi tekrar tekrar döneceğiniz bir albüm değil. Grubun diskografisinde derin dinleme gerçekleştiren ve müziği albümler hâlinde tüketenlerin dinlemekten nispeten daha fazla keyif alabileceğini söyleyebilirim. Ancak tüm deneyselliğine ve uzunluğuna rağmen Beach House’un bunca zaman sonra bile çizgisini bozmadan bu kadar kaliteli bir albüm ortaya koymasına izninizle huzurlarınızda şapka çıkarıyorum.

Hikâyeyi paylaşmak için:
AVAZ ÖNERİYOR

Basit anlardan ortaya çıkan mucizeler

Yeni albümü şerefine Nilüfer Yanya'nın çıkış albümü Miss Universe'ü hatırlıyoruz.

Basit anlardan ortaya çıkan mucizeler

Öncelikle belirtmem lazım ki Nilüfer Yanya solo, gitar müziği yapan kadın müzisyenlerin bir araya getirildiği stereotip grubuna eklenmeye aday olabilir. Ancak günümüzde gitarını kapıp albüm yayımlayan birçok müzisyenin yanı sıra Nilüfer Yanya’yı diğerlerinden ayıran özgün bir hikaye anlatıcılığı ve müzikal yelpaze var. Courtney Barnett misali esprisel bir anlatıcılık ya da Angel Olsen benzeri otobiyografik bir akıştan ziyade Nilüfer Yanya’nın hikayelerinde gerçek hayatın içinden parçaları distopik bir bağlamda izleme şerefine erişiyorsunuz.

Geçtiğimiz hafta ikinci stüdyo albümü PAINLESS'i yayımlayan Nilüfer Yanya, ilk albümü Miss Universe'ün izinden gitmeyi reddediyor. Yeni albümde çok büyük bir ilerleme ve olgunlukla karşı karşıyayız. Bu nedenle Miss Universe albümü, Yanya'nın müziğinin gelişimini anlayabilmek adına önemli bir adım niteliğinde.

Albümün açılışını yapan WWAY HEALTH‘de alışılmışın dışında bir dünyaya adım atıyoruz. Açılımı “We Worry About Your Health” olan bu hayali organizasyonun çağrı merkezinden bir kesit ile modern dünyayı sorgulamaya hazır hissediyorsunuz. Birbirimizin problemlerine karşı artan sempatimizin yanı sıra hepimizin bu problemlerle tek başına mücadele ediyor oluşu sizce de garip değil mi? Hastalık belirtileri ise her zaman aynı: Başkalarından onay beklemek, neyi gördüğünden ziyade nasıl göründüğüne olan hassasiyet (Hello, Instagram!) ve tabii ki hayatının herkes tarafından takip edildiğini düşündüğünde basan panik hissi. Albümün geçiş parçalarında tekrar tekrar ortaya çıkan bir konsept olmanın yanı sıra günümüzün gerçekleri albümün genel hikayesini de şekillendiriyor.

Bir diğer dikkat çekici nokta ise Nilüfer Yanya’nın caz dahil birçok farklı müzik tarzını bir potada eriten harika pop melodileri yazabilmesi. Özellikle ilk albümünü yayımlamadan dikkatleri toplamaya başlamış bir müzisyen olarak önceki formülleri kopyalamak gayet kolay olabilirdi. Yanya’nın ise yelpazeyi daha da açarak kendini farklı sulara bırakma cesaretine değinmeden geçemeyeceğim. In Your Head ile başladığınız yolculukta Baby Luv EP'si devamı bir indie rock albümü ile karşı karşıya olduğunuzu düşüneceksiniz. Ancak ortalara doğru gelen Baby Blu ile The XX’e selam çakarken hemen ardından gelen Heat Rises şarkısında kendinizi nasıl bir anda The Drums albümünde bulduğunuzu merak edebilirsiniz. Üstelik hikayenin hangi aşamalardan o noktaya geldiğini hissetmeniz çok da olası değil.

Nilüfer Yanya’nın hikayeleri günlük yaşamın basit anlarında çıkan kendinden şüphe ettiğiniz o anların toplamı gibi hissettiriyor. Sizi her an karanlık köşelere çekebilecek güvenilmeyen bir anlatıcı belki de. Ancak kusurları ile gelen mükemmeliyet Yanya’ya güvenmenizi sağlıyor. Çok düşündüğünüz zamanlarda bir anda gelen yabancılaşma anlarını hatırlayın. Daha önceden bile mantıklı gelen her şey önemini yitirdiğinde bir boşluğa düşersiniz. O anlarda ne hissetmeniz gerektiğini, hatta ne düşündüğünüzü bile tespit edemezsiniz. İşte, “İstediğimi düşünebilir ve hissedebilirim; ancak bunları sesli söylediğimde gerçek olduklarından nasıl emin olabilirim?” dediğinde Nilüfer Yanya hepimizin hikayesine yer veriyor.


Hikâyeyi paylaşmak için:
HEADLINER

"I made that b*tch famous"

Müzik sektöründe aynı senaryo ile karşı karşıya kaldığımızda neden kadınlara karşı daha yargılayıcıyız?

"I made that b*tch famous"

Müzik endüstrisinde kadınların temsiliyetine baktığımızda durum içler acısı. Bu yazının konu ise biraz daha farklı. Kadınların sektördeki eksik temsiliyetinin sektördeki ön yargıların devam etmesine nasıl katkı sağladığına göz atıyoruz.

Kesha’nın Dr. Luke ile olan mücadelesini hatırlayalım. Prodüktörü tarafından fiziksel ve psikolojik olarak defalarca taciz edilen Kesha, uzunca bir süre müzik dünyasından uzak kaldı. Müzik şirketi ile olan sözleşmesi mahkeme tarafından feshedilmedi. Kesha’nın bu davası şirket tarafından “profesyonel” gözükmese de hemen hatırlatalım, Dr. Luke farklı bir isim ile bu sene Grammy’lere aday. Ufak bir Google araştırması yaptığınızda ise Kesha’nın uzunca bir süre yarıda kalan müzik kariyeri ve ağlama fotoğrafları kadar göremeyeceğiniz yegane şey: Dr. Luke’un işlediği suçlar.

Bir röportajında Taylor Swift, kariyerinin başında seksist bakış açısını fark etmediğini ifade ediyor. “Herkes beni küçük kız kardeşi gibi görüyordu. Ancak stadyumlarda çalmaya başladıktan ve başarılı bir kadın olarak görülmeye başladıktan sonra bu durumdan artık o kadar hoşnut değillerdi.” Bruno Mars, Ed Sheeran gibi müzisyenlerin aşk şarkıları ödülleri silip süpürürken Swift’in yazdığı aşk şarkıları, kariyerini tamamen drama üzerine inşa etmesi olarak basında yer buldu. Albüm haklarını kaybettiğinde aynı durum içerisinde bulunan Kanye West için başlık “ne kadar müzik endüstrisini değiştirdiği” üzerine kurulurken Swift için aynı yayıncı haberi şu şekilde duyurdu: “Taylor Swift master haklarının satışı nedeniyle çok öfkeli – yine de çoğu kişiden daha şanslı.” Taylor Swift ise kendi sahip olduğu ilk albümünde erkek olsaydı kariyerinin nasıl olacağı üzerine bir şarkıya yer verdi. 

Peki, kadınların karşı karşıya oldukları bu ön yargı neden hâlâ devam ediyor? Müzik endüstrisinde kadınların daha ince, seksi ve arzulanabilir olmasına yönelik bu baskı sektörün egemen olmasından kaynaklanıyor. Medya algısının bu yönde olmasının kökeni için de aynı yargıda bulunabiliriz. Güçlü bir noktaya gelen ve gelmeye yaklaşan bir kadın ise bu ön yargılar için eleştiri oklarına maruz kalıyor. Kendisi bizzat bu egemenliğe bir tehdit olarak algılanıyor. Şimdi onlara inat, sektördeki kadın emekçileri desteklemeye devam.

Hikâyeyi paylaşmak için:
AFTER PARTY

Karlar düşer, düşer düşer ağlarız...

Sizlerle paylaştığımız kış temalı çalma listelerimizle hüzne doyduğunuzu düşünüyoruz. O nedenle bu hafta bir değişiklik yapıp evde kendi kendinize partileyebileceğiniz bir çalma listesinin çıkışını yapıyoruz. Çalma listesi gurumuz sevgili Enzel'in ellerinden yeni çıktı:


Eğer "kışın soğuk hüznünden vazgeçmem" diyenlerdenseniz sizin de imdadınıza yetiştik. Laura Marling'in ikinci albümü tam bugün dinlemelik, muhteşem bir kış albümü:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir