Çukurcuma'yı Cihangir'den ayıran ne? Asri Turşucu köşesinden aşağı kıvrılan Altıpatlar Sokak diyebiliriz belki de. Ama bu fiziksel bir alan. Tabela, kaldırım, dönülmez işareti, apartman isimlerine denk düşen numaralarla belirlenmiş. Aslında iki mahalleyi birbirinden ayıran bir duygu.
Dükkânlardan arya sesleri yükselmeye başladığında, Kontra Records vitrininde Fabrizio de André plağı görüp Spotify listesine eklendiğinde, arkandan vuran güneşle gölgen duvarda dans etmeye başladığında, akşamüstü fötr şapkalı beyler bagetlerle dairelerine döndüğünde — sahi, onu nereden buluyorlar? Az önce hızlıca dükkâna girip çıkan ve aile yadigârı broşu elden çıkaran kızın ardından kapıda İtalyanca konuşulmaya başlandığında, kurye gelip paketi aldığında, iki gün sonraki müzayedeye yetişmesi için "First class" ve "Dikkat kırılır!" çıkartmaları üzerine yapıştığında, plaklardan Carlos Gardel, hoparlörden Astor Piazzola duyulduğunda — evet, Çukurcuma'dayız. Sadece bir sokak ayırmıyor iki mahalleyi, Çukurcuma başka evrene açılan portal sanki. Lalin'inki (Akalan) gibi.
Pazartesi öğleden sonra kolunun altına sıkıştırdığı çantalarla kapısının önünde karşılaşıyoruz onunla. "Harbiye'den geliyoruz," diye anlatıyor merdivenleri çıkarken. Daha yapılacak çok şey olmasının heyecanı var gözlerinde. Geniş masanın çeperinde oturuyoruz şimdi. Vazodaki ayçiçeklerinin yanında. Dikdörtgen bir alan içerisinde dairesel, evrensel bir sohbetin başlangıcı bu.
Lalin tasarım yönetimi okumuş. New York'ta. Lise yıllarında sanat ve müziğe âşık olmakla beraber sanayici bir aileden geliyor. 23 yaşında bir galeri açıyor: Parlor X. İstanbul'un en genç gelericilerinden biri o zaman. Galata'da soylulaştırmanın kapıyı çalmamış olduğu süreçlerde, Ali Hoca Sokak'ta yeri. Bienale paralel sergiler yapıyor. Birleşik Krallık merkezli çağdaş sanata odaklanan ve Chapman Brothers'ın işlerini ilk kez Londra'dan buraya taşıyan bir galeri. Kapatıyor ardından. Eser satmak istemiyor. Mekânın kısıtlayıcılığı meselesine takılıyor aklı.
Daha kapsayıcı, fiziksel ve duyusal ölçeklerle oynayan bir dünya kurma, yaratılanları hikâye altında toplama ihtiyacı var. "Çok üretken ama kendi yaptığım şeyi asla tanımlayamadığım senelerdi," diye başlıyor söze. Peki ne yapıyorsun Lalin, artık bir tanımı var mı? "Ben girişimciyim. xtopia adı altında yaratıcılık ve teknoloji etrafında dönen, fikirleri irdeleyen, araştırmalar yapan, sergi, performanslarla içinde nefes aldığımız dünyayla iletişim kuran bir worldbuilding girişimim."
Türkçeleştirmek istiyorum bu sözlerini. Kafamın içerisinde evirip çeviriyorum. Tam bir karşılığı yok. "Kolay gelsin," demeyi İngilizceye aktaramadığım gibi. Dilin kısıtlayıcı alanından, Lalin'in kapsayıcı galaksisine yolculuğa çıkıyoruz. Devam ediyor anlatmaya: "Ütopik insanlık ideali etrafında yaratıcılığı, yaratıcılığın olması gereken alanları ve sistemleri kurguluyor, bunların iş ve gelir modellerini tasarlıyor, yetenek ve topluluğa istihdam sağlama modelleri geliştiriyoruz."
Çukurcuma'nın kedilerinden biri, renkler içinde
Lalin Akalan'ın dünyayı anlamlandırma laboratuvarı xtopia'dan başlıyoruz yürümeye — içimizde sezgisel olarak vardığı Faik Paşa'daki binaya çıkarıyor dönemeçler bizi. Çukurcuma'da zamanın durduğu, bir filmin içinde hissettiğimiz saatlerdeyiz şimdi.
İÇİNDEKİLER
MAHALLE MAHALLE: Her antikacının bir hikâye anlatıcı olduğu, analog Çukurcuma'da soyut ve somut müesseseler etrafında gezinti.
ATÖLYE: Düşündüklerin, hayal kurdukların nerede yaşıyor? xtopia'nın en büyük sorularından biri.
İLHAM: Caz bestecisi, Afrofuturism'in temsilcilerinden Sun Ra; kendi tabiriyle bilgisayımsal sanatçı Memo Akten ve Lalin'in listesine girenler.
MÜDAVİMİYİM: Cuma'nın masalarında yan sandalyede oturanlarla sohbetle başlayan gün, Karadeniz Antika'nın hazineleri arasında devam ediyor; akşamüzeri vişne likörü içip opera dinleyerek bitiyor.
UĞRAK: Hayriye Caddesi'nde Noh Radio'da geçen saatlerden sonra sütlaç arabası önünde sonlanan bir gece.
FESTİVAL: Sónar Istanbul'dayız. Christian Löffler & Ensemble, Erdal İnci, Gurur Gelen ve Barış Büyükyıldırım bir araya gelmiş. "Medium is the message," diyerek kurulan teknoloji ve medya girişimi Aposto!, yani biz de Sónar +D programındayız.
Takıl peşimize!
Hazal
SoliSeyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.
Bir nevi dünya içinde dünya, matruşka mahalle Çukurcuma
Mahalle: Çukurcuma. Mahalleli: Lalin Akalan.

Zıt kutup diye bir şey yok. Biri olmadan, diğeri yok nitekim. Tezatlık, birlikte bir varoluş hikâyesi. Gölgesi gelecekten seslenen, teknolojiyle yaratıcılık arasında yeni bağlantılar kuran, dedesinin tabiriyle soyut müesseseler insanı Lalin'in Çukurcuma gibi İstanbul'un en eski ve "antika" semtlerinden birinde oturması da tıpkı böyle.
Soyut ve somut müesseseler
"Yaptığım iş somut bir müessese olsa ortaya nasıl bir kısa film çıkardı?" diye düşünüyor Lalin. Soyut müesseselerin somut müesseselerde her daim ilişkide olduğunu aşikâr. "Mesela nakit akışı deyince ben uçan dolarlar görüyorum. Banknot kuşları gibi. Bankayla paranı bir yere gönderiyorsun ve arkada ne olduğunu bilmiyorsun. Ama arkada gözle göremediğimiz ve aynı zamanda görebildiğimiz sistemler var. Teknoloji, zannetiğimiz kadar soyut değil. Bu şekilde düşündüğün zaman çok eğlenceli hikâyeler çıkıyor ortaya."
Orası öyle elbette. Peki ya senin Çukurcuma'nın analog ve antika dünyasıyla ilişkin nasıl? Senin hayallerinle buradaki somut dünya nasıl bağ kuruyor Lalin? Cevap köşedeki antikacı kadar yakın:"Son zamanlarda sihirli şeyleri yeni medya yüzlerinde ve teknolojide arıyoruz. Fakat mekanik ve dijital, somut ve soyut aradaki adımlar asıl büyüleyici olan bence. Aradaki o adımları görmeye başlayınca birçok şey somutlaşıyor. Harry Potter'ı düşünün mesela. Eski püskü antikacı bir dükkânın içinden sair dünyalara açılır. Çukurcuma da tıpkı böyle."
Metaları başka bir yerde görüyor Lalin. Parçalara ayırıp tekrar birleştiriyor. Yaratıcılığı buradan geliyor. Son işlevinin ötesinde her şeyin birbiriyle ilişkisini, bütünün dünyada kapladığı alanı, parçalarının kapladığı alanı ve nasıl bir araya geldiklerini düşünüyor. Her bir parça içinden yeni bir hikâye ve kurgu çıkıyor. Bir nevi dünya içinde dünya. Çukurcuma'da onu cezbeden bu. Matruşka mahalle.
Lalin Akalan
Çukurcuma'yı nasıl bilirdiniz?
"Buraya içgüdüsel olarak yerleştim. Çukurcuma'da metropol hissi alıyorum. Komşum bana karışmıyor. Öyle içli dışlı bir mahalle hayatı yok. Burada insanlar birbirine daha çok alan tanıyor. Tolerans çok yüksek. Bir kadın olarak güvende hissediyorum. Diğer yandan yürüyerek şehre ulaşım ve yüksek tavan bile burada yaşamak için birer sebep benim için. Yabancı insanların yaşaması, bir yaratıcının ihtiyacı olan şeylerin yakında olması — Karaköy'deki perşembe pazarı mesela — Çukurcuma'yla ilişkimi sağlamlaştırıyor."
Bu yanıtı alınca Lalin'i bir perşembe pazarında bir de antikacıların içinde yine metaları parçalarken ve yeniden kurgularken hayal ediyorum. Tarihten aldığını bugün üzerinden geleceğe bırakan bir sanatçı, dijitalle mekanik arasında yollar kurgulayan bir tasarımcı olarak. Bu sırada lafa giriyor: "Kullanılmış, hikâyesi olan şeyleri çok seviyorum. Tarih var burada: Hiç ölmeyecek bir hikâye, yüzyıllardır üzerine yazılıyor. İstanbul'un bir zamanları ve geleceği arasında devinimdeyim."
Tam o sırada içinde bulunduğumuz 130 yıllık evin hemen karşındaki, daha yakın zamanda inşa edilmiş evi göstermek üzere pencereye doğru yöneliyor. Oranın eskiden müştemilat olduğunu, oturduğumuz bina için çalışan insanların burada yaşadığını anlatıyor. Bu sebeple Faik Paşa Caddesi boyunca sağ ve sol tarafta mimari farklı. Müteahhit, kentsel dönüşüm kapsamında eski Levanten evleri yıkıp yerine betonarme kimliksiz binalar yapmamış. Kentsel dönüşümün yolunun geçmediği mahalle burası. Nadide. Herkesi koruyup kollayan. Eskisine hâlâ yuva, yenisine açık.
Dünyaya açılan sihirli antika dükkânı
"5 liralık biblo, 500 bin avroluk antikayla yan yana durabiliyor. Antikacıların çoğu Art Nouveau gibi belli bir döneme ya da küllük gibi belli bir ürüne adanmış. Hepsinin bir odak noktası ve dolayısıyla anlatacak hikâyeleri var. Doğu ve Batı'ya aynı mesafede. Hızlı aramada Kayseri'den halıcı da var Avrupa'daki Victoria Dönemi'ne ait ürünleri kovalayan koleksiyonerler de. Bu dünyada her antikacı bir hikâye anlatıcı." Eh, İstanbul'da beş parmağı geçmez artık hikâyeleri ceplerinde esnaf. Katılıyorum. Bizim Galata da baktığında İstanbul'un en eski semtlerinden ama kapı komşumuz daha dün açılmış butik, dilim pizzacı ve turizm acentası. Antika dükkânı bir kenara, "antika" dükkân bulmak bile mucize.
"Geçen gün kuyumcuda bir yüzük beğendim. Üzerinde yazan harfleri sorunca başlattı yüzüğün hangi prenses döneminde Ukrayna'dan nasıl geldiğini, nasıl yapıldığını anlatmaya. Bir yüzüğü beğendim dediğinde başka nerede böyle bir tarih dinleyebilirsin?" Lalin'in bu sözleriden sonra koruyamadıklarımız üzerine düşünelim biraz — "antika" bulduklarımızı yıkıp üzerine yeni inşa ettiklerimiz ve geride bırakacaklarımız üzerine. Yıl 3000'ler. İklim krizi, kriz olmaktan çıkmış, barış sağlanmış. Hadi bakalım. Peki ya şehirler ne âlemde? Bu dönemde arkeologlar, ne bulacak İstanbul'dan geriye? O zamana dijital arkeologlar yetişir mi? "İnsanlığın iyiliği için birinin bu işin peşine düşmesi gerek," diyor Lalin. Ama nasıl? Yaşanan deneyimi, esansları nasıl kaydedebiliriz? Nasıl hissettiğini, gördüğünü — soyut müesseseleri somut müesseselerle nasıl bir araya getirebiliriz?

Çukurcuma'nın antikacılarından biri
Mahalleli nicedir?
Mahalleyi "mahalle" yapan mahalleliye gelelim. Nicedir mahallelin Lalin? "Estetik bir algısı var bu mahallenin, vitrinler açık sokak sergisi gibi. Nitekim herkesin kılık kıyafeti de. Muhakkak bir duruşu, karakteri var onların da. En iyisi müzikten anlıyor mahalleli ve esnaf. Opera, caz çalar; popüler hip hop açmaz kimse. Duyduğun müziğin bile hikâyesi var burada."
Lalin camdan bakarken devam ediyor: "Estetik yanı bir tarafa mahallede komşuluk da var. Esnaflar belli saatlerde birbirilerine oturmaya gidiyorlar." Uslu bir çocuk olursak o misafirliklere katılabilir miyiz dersin? "Katılırsın tabii. Alaturka diye bir yer var, Erkal Abi akşam saatlerinde diğer işinden gelip sanatçı ve yurt dışından gelen misafirlerini ağırlıyor dükkânında. Kışın şömine karşısında vişne likörü ikram ediyor. Ben de haftaya gideceğim, gelin." Gelmez miyiz? Hay hay!
Esnaf tamam. Peki ya komşular? Ev alma komşu al dedirtenlerden mi? Yoksa onlar da pek bir "antika" mı? "Komşular bombastik!" diye giriyor konuya. "Karşı komşum gece gündüz seramik yapıyor. Alt komşularımdan birinin evi Versailles Sarayı gibi. Tam alt komşum müzisyen. Bazen eve geliyorum ve beni canlı müzik karşılıyor. Dinlemek için kulağımı yere dayıyorum ya da mesaj atıyorum sesini biraz açmasını istemeye. Benden mutlusu yok."

Yeşillik komşular
Fikirden fikire, insandan insana
Mahalle, Çukurcuma olunca buradaki yaratıcı iş birliklerinin nasıl olduğuna değinmek istiyoruz. "Müzisyenler, sahne tasarımcıları, mobilya tasarımcıları, restorancılar hepsi Çukurcuma'da. Fikirden fikire, insandan insana iş birlikleri şekilleniyor. İnsan iletişimi, mahallelerdeki gerçek bağ."
Yaratıcılar bir mahalleye geldiklerinde o mahalleye değer de getiriyorlar. Bu bir grafiti, restoran, dükkân veya balkonun tasarımı da olabilir. Yaratıcı, mahalleyi dönüştürüyor. Bu organik olduğunda mahalleyi ve orada yaşayanları besliyor. Tıpkı onca antikacının, müzisyenin, yaratıcının Çukurcuma'yı bugünkü Çukurcuma yapması ve onlardan sonra gelen yaratıcılara da alan açması gibi.
Tetikleyici, doğal akışında, "zıt" kutuplarıyla, soyut müesseselerden somut müesseselere: mahalle Çukurcuma.
xtopia
"Dedem bana 'soyut müesseseler' derdi. Gerçek dünyada yaşamıyorsun sen, gel biraz muhasebede, fiyatlamada çalış." Lalin'in, xtopia'nın özünü anlatırken kullandığı tanım bu. Sadece hayal etmiyor oysaki — rüya, sezgi ve fırsatı aynı gezegene yerleştiriyor. Hayalin gelecekle ilişkisini sağlamlaştırıyor. Sanatçının ürettiğini fiziksel bir geçekliğe, ardından yeni iş ve para kazanma modellerine dönüştürmeyi hedefliyor.

Smith & Lyall'ın The Chemical Brothers'ın Got To Keep On şarkısı için hazırladığı enstelasyon
Lalin, bunu görüp dokunabildiğimiz, bakıp duyabildiğimiz alan içinde, festivallerde Sónar, Digilogue gibi aracılarla tasarlıyor ve şimdi xtopia'yı yaratıyor. Düşündüklerin, hayal kurdukların nerede yaşıyor? xtopia'nın en büyük sorularından biri bu: VR ve AI teknolojileri, gözle görülmeyen dünyayla ilişki kurmanın aracına dönüşüyor. Festivale, sergiye, hedefe, mekâna giden olma algımızı "Nasıl katılımcı, oyuncu veya paydaş olabiliriz?" sorusuyla değiştiriyor. Kısaca şöyle diyebiliriz belki de: Yaşadığımız dünyayı araştırma, anlama, eleştirme ve yeniden tasarlama laboratuvarı xtopia.
Her yaratıcının ondan önce yaratmış olanlardan öğrendiği, ilham aldıkları vardır. Lalin'e dokunabilenler kimler?
Isaac Asimov: 1941'de yazdığı Yalancı! hikâyesi yürüyen, konuşan, düşünen robotların bir hayal değil günlük yaşamın parçası olduğu uzak gelecekte geçiyor. Asimov, bu hikâyede ilk kez robotik kelimesine kullanarak literatüre kazandırıyor.
Memo Akten: Teknolojinin bireysel ve toplumsal etkilerini sorgulayan, kendi tabiriyle bilgisayımsal sanatçı.
Pınar Yoldaş: Doğa, yapay zeka, teknoloji ve insan arasındaki ilişkiyi düşünen, tasarlayan, disiplinlerarası platformlar kuruyor.

Çukurcuma duvarları
Nxt Museum: Amsterdam'da görsel, işitsel sanatlara, büyük ölçekli enstalasyonlara ev sahipliği yapan bu müzede Sónar'da işlerini göreceğimiz Helen Blanket'tan Habitat sergisi de var.
Barbican: Brütalist mimarinin Londra'daki en önemli örneği, ikinci dünya savaşı sonrasında yerle bir olmuş şehri dönüştürmek için Chamberlin, Powell ve Bon tarafından tasarlanan bir proje. Bugün konser, sergi ve üretim alanı.
Sun Ra: Le Sony'r Ra, sahnede bilinen adıyla Sun Ra caz bestecisi, Afrofuturism'in temsilcilerinden. 15 Nisan 1990'da trafiğe kapatılan İstiklal Caddesi'nde kamyon üzerinde verdiği konseri dinleyenler burada mı?
İyi mekân, iyi yemek, iyi hâl: dekk
Harbiye Açık Hava konserlerinin ya da Maçka Parkı yürüyüşlerinin öncesine ya da sonrasına özel bir rutin eklemek isteyenler için müjdemiz var.
Ortaköy’ün en özel mekânlarından Feriye’nin deneyimli yönetim kadrosu, İstanbul’a yepyeni bir yaşam alanı kazandırdı.
İstanbul sonbaharı iyi yemeği, eğlenceyi, kültür sanatı bir araya getiren ve şehrin kalbinde konumlanan yeni bir mekânla karşılıyor: dekk.
Nedir? "Cool food, cool mood" mottosuyla, açık havada 2.500 metrekarelik bir alana kurulan dekk; "şehrin kalbi" derken abartmıyor, zira Maçka Parkı'na 90 saniye uzaklıkta konumlanıyor. İstanbul'un birbirinden farklı yerlerinde olan lezzet noktalarını buluşturan bir istasyon görevi de üstlenen dekk; kültür sanat etkinlikleri, konserleri ve atölyeleriyle "Hafta sonu ne yapacağız?" sorusunun nihai yanıtı olmayı vadediyor.
Neler var? İstanbul'un en özel lezzetlerini sunan Banko Burger, Markus, Nappo Pizza, Rita Deli, Nino Bakery, Yumami gibi mekânlara ev sahipliği yapan dekk, 1 Ekim’de Evrencan Gündüz ve 2 Ekim’de gerçekleşen Eda Baba konserleriyle açıldı. Açılıştan bu yana haftanın her günü sabah saatlerinde spor etkinlikleri, öğle saatlerinde skate, dans gibi deneyime dayalı atölyelerin olduğu dolu bir program ziyaretçilerini bekliyor.
dekk’te bugün: dekk'te yaşam hiç bitmiyor. Bir pazar günü programı arıyorsanız bugün 17.00'de POWERAPP DJ Andreas Moles performansında buluşalım.
İstanbul’da yeme içme anlayışını değiştirmeyi hedefleyen dekk’te gerçekleşecek etkinliklere, kültür sanat aktivitelerine, konserlere dair ayrıntıları ve mekânlardan önerileri takip etmek için en doğru adres, dekk Instagram hesabı.

İllüstrasyon: Ayşe Ezgi Yıldız
- İsmini bilmediğim sarmaşıklı sokağın ve Faik Paşa Caddesi köşesinde resim yapan amcanın,
- Günün herhangi bir saatinde Cuma'da bir masaya oturmanın, yan masalarla spontane başlayan muhabbetlerin,
- Bir antikacıda vişne likörü içip opera dinleyerek biten gecelerin,
- Bedi Amca'nın hoş sohbetlerinin,
- Asri Turşucu'nun önünden geçerken burada bir durmalıyım diyerek beni yanına çeken biber, domates, fasulye, lahana turşularının,
- Modern Tarih'in vitrininin, Karadeniz Antik'in hazinelerinin,
- Cem’in evinin içinin,
- Analog bir mahallede eskicilerin arabalarında sattığı elektronik eşyalara bakınmanın.
Hayriye Caddesi
Cihangir'den Çukurcuma'ya kıvrılan sokağın başında, Mayko Meze Evi'nin kapısı önüne atılmış iki masadan birinde oturuyoruz. Perşembe. Sohbetin konusu şöyle: "Buradan evlere mi dağılsak? Gizli Bahçe'ye mi gitsek? Minimüzikhol açılmış, kapıda 100 kira vermeyi göze alıp oraya baksak da dans mı etsek?" Kararsızlık taburelerde ikamet — içeriden bir şeyler daha sipariş etme eylemine evriliyor.

Çukurcuma mahallelisi
Önümüzden geçenlere kulak kesilince Fransızca, İtalyanca ve İsveççe olduğuna kanaat getirdiğimiz bir dilde sesler duyuluyor. Bahisler açıldı. Tesadüfen uçakta tanışmış insan güruhu. Ucuz olduğu için İstanbul'u seçmiş arkadaş kavuştayı. Beş dakika sonra bir grup daha. Yine Fransızca. Fas'tan veya Lübnan'dan gelmiş olabilirler. Bilemedik. Aksana hâkim değilmişiz. Çok vakit geçmeden iki kişi daha. Hesabımızı ödemiş duruyoruz şimdi kapı önünde. Üç dakika içinde bir ekip daha geçerse ya soracağız ya da takılacağız peşlerine. İşte. Döndüler köşeden ve biz de yürüyoruz peşleri sıra, rahatsızlık vermeden.
Faikpaşa'ya doğru kıvrılıyor yolumuz, sonra önümüzdeki insanları kaybettiğimiz noktada sesler duyuluyor Hayriye Caddesi'nde. Noh Radio'nun aşağı katında drum & bass, ortasında kokteyl sırası, önünde insanlar var. Üç beş değil ama, sokak boyunca. İstanbul, meğer geri gelmiş. Tanımadıklara merhaba deme, gülümseme, ortasından konuya dalma adeti Noh Radio'nun, hemen yanında Markus Tavern'in önünde devam etmekteymiş. Oyalanıyoruz. Çukurcuma'da bir cadde boyunca akıyor yaşam. Merdivenlerde tiribün misali oturanlar da burada. El arabasında sütlaç, sandviç satanlar da. Çoğunluk sokakta.
2021'in ilk ve tek Sónar'ı: Sónar Istanbul'dayız
Çukurcuma mahallelisi Lalin, aynı zamanda Digilogue'un Artistik Direktörü ve Sónar Istanbul +D'nin küratörü. Durum böyle olunca yolculuk ister istemez Çukurcuma'dan Levazım'a yani Sónar Istanbul'a uzanıyor.

Sónar Istanbul'da sergilenecek xtopia küratörlüğündeki Habitat sergisinden
Biz dün akşamdan beri festivaldeyiz. Bugün aramıza katılmak istersen şu planlardayız:
- Medium is the message by Aposto! isimli etkinlikte Aposto! CEO'su Orhun Canca, konuğu GQ Türkiye Genel Yayın Yönetmeni Ali Tufan Koç'la 21. yüzyılda medyanın hayatımızda ne ifade ettiğine ve taşıdığı kesişimlere dair bir konuşma için buluşuyorlar. Aposto! olarak ev sahibi olduğumuz konuşma için ayrı bir heyecan içindeyiz.
- Ne zaman ve nerede? 3 Ekim Pazar günü saat 10.30'da Lounge +D'de — sonuna belki yetişirsin. Koş!
- Kiamos'un bir yarısı Janus Rasmussen. En son kendisini Salon'da, ondan önce de Kiasmos kimliğiyle Gezici Salon kapsamında dinlemiştik. Eh, epey oldu. Günün açılışı kendisinde — hem de canlı canlı. Doğanın içinde gördüğü ve duyduğu her şeyi belleğinden müziğine geçirebilen biri o. Gözlerimizi kapatıp müziğinde başka evrenlere yolculuktayız.
- Ne zaman ve nerede? 3 Ekim Pazar günü saat 18.00'de SónarClub'ta.
- Son Sónar Istanbul'daki performansının tadı damağımızda kalmıştı. O günden beri 2019'da Live at Volksbühne'deki performansı açıp açıp dinliyoruz. Sonunda bizlerle elektronik müzik yapmadan elektronik müzik yapan: Christian Löffler & Ensemble.
- Ne zaman ve nerede? 3 Ekim Pazar saat 21.00'de SónarClub'ta.
- Erdal İnci, Gurur Gelen ve Barış Büyükyıldırım bir araya gelmiş. Bu bile heyecan verici. justintonic, matematiksel analiz yoluyla ses ve hareketin fizikselliğini araştırıyor. AV performans, Lalin'in en heyecanlandığı işlerden. Birlikte oradayız.
- Ne zaman ve nerede? 3 Ekim Pazar saat 22.15'te SonarScreen'de.

Haftalık seyahat ve kültür yayını Soli'de sınırların duvarlarla değil umutlarla çizildiği yerlerde geziniyor, daha önce gitmediğimiz mahallelerde oralı oluyoruz.
Her hafta bir mahallede, bir mahallelinin peşine düşüyoruz, müdavimi olduğu yerlerin, uğramadan geçmediği dükkânların, gün batımı seyir noktasının, hoşsohbet esnafın ve sürprizli sokakların hikâyelerini dinliyoruz.
Takıl peşimize: @soli.community





