Up
Antro
Spell
DOT

Dünyayı seyre dal…

Ufukta ne olmalı?
Joel Filipe - Unsplash

Joel Filipe - Unsplash

Hep konuştuğumuz gibi aslında tasarım hayatın her noktasında. Yaşamı hikayeleştiren, kurgulayan, yola koyan ve seçim yapan yegane dostumuz belki de. Dolayısıyla onu yalnızca görsel açıdan değerlendirmek hata olur. Hayatın ve düşüncelerin hatta toplumun tasarlanması da dünü bugüne getiren uzun soluklu sürecin basamağı. 

Bugünü tasarlayanların -bizim- dünün getirdiklerinden payımıza düşeni kucaklayıp arşa taşımaya çabaladığımız tüm halkalar düşüncelerin, ideolojilerin materyallerin tasarımı üzerine…

Up: Geçmişten geleceğe! Sanat; mitoloji, bilim ve bilimkurguyla…

Antro: Fotoğrafçı Giovanna Gaetano röportajı: Bölüm 1.: “Ben sadece aklımın akışını izliyorum.”

Spell: Samuel Moyn “Son Ütopya - Tarihte İnsan Hakları.”

Dot: Dünyayı izlemek: Sahile vuran şişenin içinden dünyayı gözlemlemek.

Haftalık sanat ve kültür dozunu almak için bu e-postayı birincil klasörüne taşıyabilirsin.

Keyifli okumalar! 

EZA

Up

Geçmişten geleceğe!

Sanat; mitoloji, bilim ve bilimkurguyla…

Geçmişten geleceğe!

Emma Litwa-Vulcu fotoğraf çalışmalarıyla ufkumuzu açan yeni keşfettiğimiz sanatçılardan biri. Kendisi çalışmalarında mitoloji, bilim ve bilimkurgu kavramlarını araştırıyor. Renk doku ve kavramsal açıdan farklı bir tarzı benimseyen Emma dünle yarını birleştiren kapsamlı bir proje sürecini aktarıyor gibi. Eserlerini bütüncül incelediğimizde uzay gemisinde ilk duvar resimlerinden aynalarla çevrili uzayın rengarenk noktalarına ulaşan bir zaman yolculuğunda hissettiriyor. Emma projelerini temelde deneysel olarak tanımlamayı tercih ediyor.

Sanatçının eserleri 2012 yılından itibaren birçok galeride sergilendi. Kendisinin eserlerini buradan inceleyebilirsin.

Hikâyeyi paylaşmak için:
Antro

İllüstrasyon sanatçısı Giovanna Gaetano röportajı: Bölüm 1

“Ben sadece aklımın akışını izliyorum.”

İllüstrasyon sanatçısı Giovanna Gaetano röportajı: Bölüm 1

Giovanna Gaetano, Freshkinstain adıyla da bilinen İtalyan bir sanatçı. Küçük tatlı bir apartmanda kedisiyle beraber yaşıyor ve aynı zamanda evini stüdyosu olarak kullanıyor. Kendisiyle sohbetimiz keyifle uzadı bu sebeple bu röportajın ikinci bölümünü önümüzdeki hafta paylaşacağız.

Giovanna bu alanı seçme nedenin ve süreçlerinden bahseder misin biraz? 

Mimarlık mezunuyum. Mimari benim ana tutkularımdan biri olmasına rağmen hayallerimi gerçekleştirmek için bunun doğru bir yol olmadığını fark ettim. Bende kendi deyimimle, “saf sanatçı” olmak için kendi kendime çalışıp pratik yaptım. Alaylı sanatçı olmak eğlenceli fakat çok fazla zaman ve azim gerektiriyor. Tatmin edici sonuçlar alabilmek için elinden geldiğince pratik yapıp öğrenmen gerekiyor. Kendimi ifade etmenin en doğal yolunu sonunda bulana kadar birçok yol denedim. Neredeyse 6 yıldır serbest grafik tasarımcılık ve illüstratörlük yapıyorum ve hayatımı en sevdiğim şeyi yaparak yaşıyorum. Genellikle çevrimiçi platformlarda çalışıyorum Redbubble gibi ve dünyanın her yerine eserlerimi satıyorum. Daha önceden çeşitli işlerde çalıştım ama hiç biri kendi zamanını kendin ayarlama ve istediğin zaman istediğini yapma özgürlüğünü vermedi. Böylece ben de sanatın çılgın sihirli dünyasında bu maceraya başladım.

Neden sana Freshinkstain diyorlar? 

Freshinkstain (Fresh-taze + ink- mürekkep + stain-boya, leke) yılar önce kariyerimin başlangıcında seçtiğim bir takma ad. Derin bir anlamı yok, sadece güzel ve eğlenceli olacağını düşünmüştüm (biraz da yanıltıcı olabiliyor çünkü ilk seferinde hep “Franskenstein” diye okunuyor).

Giovanna Gaetano - go with the flow

Çizimlerin sadelik içeriyor ve kadın portrelerine odaklanıyorsun. Bunun özel bir sebebi var mı? 

Ben sadece aklımın akışını izliyorum. Kendi görsel dilimle duyguları ve düşünceleri açıklamaya çalışıyorum. İlham bazen dokunaklı bir şeyden gelebiliyor, kim olduğumu ve en çok neyi sevdiğimi temsil eden bir şeyden. Bunlar otoportredir diyebilirsin kesinlikle ama aynı zamanda iletişim kurmak ve açılmak için bir yol. Ben çok çekingen bir insanım, bu yüzden konuşmaktansa duygularımı böyle açığa vurmak daha kolay. Sanat benim için evrensel bir dil gibi, konuştuğun dilden çok, doğru hassaslığa sahip her hangi biri tarafından anlaşılabilir. Yani, bu portreler nasıl hissettiğimin bir tasviri olabilir fakat daha büyük bir ölçekten, insan hislerinin bir tasviri. Tecrübelere, hayattan alınan derslere dayalılar. Benim yapmak istediğim de bir simgelemeyle, pozitif bir mesajla bunları paylaşmak. İnsanlar her zaman kusurları fark etmeye ve söylenmeye hazırlar, işte benim de yapmak istediğim bunun tam tersi, insan olmanın en iyi yanını göstermek. Biz öyle güzel yaratıklarız ki: Öz farkındalık, küçük şeylerden zevk alma yeteneği, uyum, özgünlük, alçakgönüllülük, kardeşlik, zekâ, bütünlük, doğruluk... Bunlar hayatımda kurmak istediğim değerler. Doğanın işleyişi ve insan duyguları arasında bir bağ olduğuna inanıyorum. Bu yüzden insan davranışlarına odaklanıyorum, çünkü davranışları onlar hakkında kendilerinden daha çok şey söylüyor.

Daha çok soft renkler mi kullanmayı seviyorsun? 

Çoğunlukla düz ve doymuş pastel renkler kullanıyorum ve her zaman güçlü bir kontrast kullanarak çizimin arka plandan ayrılmasını sağlamaya çalışıyorum. Ama aynı zamanda çizimin ilk önce siyah beyazda işe yaraması gerektiğine inanıyorum.

Giovanna Gaetano röportajının ikinci bölümünü önümüzdeki haftanın Page'inde okuyabilirsin.

Hikâyeyi paylaşmak için:
Spell

• Son Ütopya - Tarihte İnsan Hakları, Samuel Moyn

Son-Ütopya-Tarihte-İnsan-Hakları-Samuel-Moyn - KUY

“İnsan hakları” denince herkesin aklına en üstün ahlak ilkeleri ve siyasi idealler gelir. Dahası bu yüceliğin insanlık tarihi kadar eski olduğu düşünülür. Fakat bu programın ne kadar yakın zamanda tedavüle girip yaygınlaştığının farkına varmak insanda çarpıcı bir etki bırakır. Bu siyasi idealin kendine bir alan açabilmesi için sadece ütopyaların değil, genel olarak siyasi projelerin ıskartaya çıktığı bir döneme, yirminci yüzyılın son çeyreğine gelinmesi gerekiyordu. 

İnsan haklarının alamet-i farikası, 1970’lerde bir anda nereden geldiği anlaşılmadan sahneye çıkmış olmasıdır. İnsan hakları saf hümanist bir hareket midir? Devletlerin ya da hükümetlerin, özellikle de Soğuk Savaş döneminde, ihtilaf halinde oldukları diğer devletleri sıkıştırmak için başvurduğu bir koz olarak mı değer kazanmıştır, yoksa kerameti kendinden menkul bir taban hareketi midir? Başka bir dünyanın mümkün olduğu düşüncesinin yeni biçimi, bir “son ütopya” mıdır, yoksa başkası olmayan bir dünyanın daha iyi ve ahlaklı hale getirilmesi çabası mıdır?

Arkasındaki açıklamayı doğrudan aldığım bu kitap, benim yaşamıma etki eden düşünceleri tekrarlamak belki de sorgulamak ve çalışmalarım için arada dönüp baktığım keyifli ve iddialı eserlerden biri. Okunmalı kitaplıklarda bulundurulmalı derim.

DOT

Dünyayı izlemek…

Sahile vuran şişenin içinden dünyayı gözlemlemek.

Dünyayı izlemek…

Dünden bugüne aldığımız yol, bize kimliğimizi ters ışıkta kalmış bir yalnızlığın gösterişli şaşası olarak bir kez daha yansıtıyor. Puslu bir aynanın ardından gördüğümüz gelecek, umutlu mu bilinmez bir geçmişle birleşip gökteki yıldızlara ayak bastığımız bir geleceği sunuyor.

Kültürü ve tasarımı hayatın akışıyla birleştirdiğimiz ve üretime dokunduğumuz çağların her biri ayrı anlam ifade etse de günümüzün pandemik yalnızlığında geleceğin susuz yazlarına ithafen yazılan şiirler gibi karmaşık bir devrin devamındayız. Bireysel davranışlar toplumların yıpranmış yüzü olarak tarih sayfalarında yerini bulurken tıpkı atalarımızın yaptığı gibi gelecek nesli suçlamak ve olduğumuz çağın öncesinde yaşamayı dilemek adetimiz olmuş belki de...

Son dönemdeyse yaşam için, kariyer için ya da mutlu olmak için ayrıca çaba sarf ediyor gibiyiz ne dersin? Yeni mezunların bir değil birçok artıyla hayata başlaması zorunluluk hatta ihtiyaç olmuşken paranın içinde bulunduğumuz bu tredi ittirme çabası bizi trenin önüne geçiğ birikmiş karı küreyeme zorluyor gibi.

Karşıtlıklar ve olumsuzlamalar arttı sanki ya da yaşam standartlarımız bizim bu artışın içinde bir girdaba sürükledi. Fakat şunu unutmamak lazım -belki de fazla iyimsel bir bakış açısı bilmiyorum :)- yaşam birkaç adım attığımız ve yolları, patikaları, yokuşları tercihlerimizle belirlediğimiz bir keyif alanı. Kopardığımız her meyve, diktiğimiz her fidan sadece bizi değil çevremizi, yaşadığımız toplumu, dünyayı etkiliyor. Dolayısıyla her dönemi aynı kargaşaların farklı yüzlerini deneyimlediğimiz süreçler olarak değerlendirmek daha doğru geliyor bana.

Yaşamın içinde koşturmak ve onu anlamlı kılmak sahile vurmuş bir şişenin içinde yuvarlanmaktan öte kavramak, değerlendirmek, üretmek, anlamlandırmak üstünde şekilleniyor… Tüm bunlar için heves ve heyecansa hiç bitmedi bitmeyecek! 

Haftaya görüşmek dileğiyle hoşça kal!

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

YAZARLAR

Page

Page

Page, tasarım ve kültür ortaklığından beslenen, toplumsal yapıyı sanat pratikleriyle eleştiren ve aktarmaya çalışan bir yayın olma hedefinde...

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir