Ekspresyonizm ve Çığlık Tablosu

Edvard Munch, kendi deyimiyle ''hastalık, delilik ve ölüm, beşiğinde bana bakan ve tüm hayatım boyunca bana eşlik eden siyah meleklerdi.'' ifadesiyle henüz çocuk yaşında annesi, ardından ablası Sofie'nin ölümüne anbean tanık olma trajedisinin hayatını ve dolayısıyla sanatını nasıl sarmaladığını anlatır. Öyle ki, Munch hastalıkla ölüm karşısındaki çaresizlik ve derin üzüntüsünü Hasta Çocuk ve Hasta Odasında Ölüm resimlerinde tuvale aktarmış gibiydi. Resme olan ilgisi mühendislik eğitimini yarım bırakmasıyla sonuçlandı. Hemen ardından Norveç Sanat Enstitüsü'ne başladı başlamasına ama kendisini geliştirmek adına yurt dışına çıkması gerektiği inancıyla eğitimi için burs ayarlayarak Paris'e gitti ve sanatının dünyaya erişecek ilk adımlarını atmış oldu.

Bu akımı “insanların en gizli yönlerini açığa vuran bir anlatım” olarak açıklayabiliriz. Zaten “ekspresyon” Fransızca'da “anlatım” anlamına gelmektedir. Ekspresyonizme göre şairin görevi dış dünyanın anlamsızlığına, ruhsuzluğuna anlam kazandırmaktır.

Politik istikrarsızlık ve ekonomik çöküntü ortamında Almanya’da pozitivizm, natüralizm ve empresyonizm akımlarına karşı olarak ortaya çıkmıştır.

Ekspresyonistler ordu, okul, ataerkil aile ve imparatorluk gibi kurumların yerleşik otoritesine karşı çıktılar. Buna karşılık toplum dışına itilmiş yoksulların, ezilmişlerin, akıl hastalarının, sokak kadınlarının ve eziyet edilen gençlerin yanında yer almışlardır.

Eski dönemlere ait sanat ürünlerinde, naif ve ilkel sanatta ve çocuk resimlerinde ilk belirtileri görülen dışavurumculuk, en yetkin ve güçlü anlatıma görsel sanatlarda kavuşmuştur. Çizgi ve renk doğadan bağımsız kılınarak duygusal tepkileri yansıtmak amacıyla olabildiğince özgür bir biçimde kullanılmıştır. Kalın boya hamuru, yoğun renk, karşıt değerler ve biçimleri bozma dışavurumculuğun tipik özellikleridir. Vincent van Gogh ve Edvard Munch'un resimlerinde duygularını da anlatmaları nedeniyle bu hareketin öncülerinden kabul edilirler.

Sanatçının pastel boyayla çizdiği bir diğer ''Çığlık'' tablosu ise, ki en çok bilinen eseridir, 119.9 Milyon Dolar'a  satılarak en pahalı tablolar sıralamasında ilk 10'da bulunmaktadır.

Ressam, öndeki figürden günlüğünde şöyle bahseder: Bir gün yolda yürüyordum, bir köprü üzerinde yürüyordum. İki tane de arkadaşım vardı yanımda. O sırada güneş battı. Güneş batarken içimde bir darlık hissettim ve bu arada hava kıpkırmızı oldu. Kan gibiydi. Köprüye doğru dayandım, doğadan sesler gelmeye başladı. Ellerimi kulaklarıma götürdüm fakat arkadaşlarım benim bu halimi fark etmediler.

Burada bir yalnızlık vurgusu vardır. Munch bunu özellikle böyle yaptı, diyenlerin sayısı hiç de az değildir.

Fondaysa zıt ve canlı renkler, resimdeki olayı güçlendirmek için seçilmiştir. Ve köprüyse intihara duyulan yakınlığın sembolü olarak geçer. Ayrıca uzakta görülen 2 tekne vardır. Bu tekneler Dracula'nın Ölüm Teknesi'ni sembolize ediyor ve zaten Munch'un çoğu resimde ölüm temasını işlediği görülmektedir. Elleri kulaklarında olan figürün de Peru'da bulunan bir mumyadan esinlenildiğine dair söylentiler mevcut. 

Munch selfiesini çeken ilk insanlardan birisidir.