Uzun bir tatil dönüşü henüz kimse dönmemişken şehirde açılan yeni mekanların keşfi için erkenden sokaklara attım kendimi. İstanbul, sabahın erken saatlerinde gezildiğinde başka bir gerçeklik yaşatıyor sanki; daha telaşsız, daha yalın… Bu yalınlıkta gezerken kendinizi daha rahat duyabiliyorsunuz. Sokaklarda gezmek bir çeşit kendinle kalma zamanı aslında. Yapılan gözlemler, alınan notlar, çekilen fotoğraflarla günü içinizde farklı bir boyutta deneyimleyip, daha rahat içselleştiriyorsunuz. En azından benim için öyle diyebiliriz…
Son dönemde yaşadığım dengesizlikler, ikilemler zihnimi fazlasıyla meşgul ettiği için yine bir sabah erkenden kalıp Büyükada’ya gittim. Daha önce pek gezmediğim Maden tarafında sadece kuş sesleri eşliğinde yürüyüş yaparken eski evlerin hikayeleri üzerine düşünüp zihnimi tamamen boşaltıp geri döndüm. Bu kısa geziden notlar paylaşmadan önce, buraya küçük bir öneri bırakmak istiyorum. İçinden çıkamayacağınızı düşündüğünüz durumlarda, zamanı durdurup kendi başınıza bilmediğiniz sokaklarda gezmeyi deneyin, çok iyi geliyor!
“Çocukluk kurgudan çok daha güçlüdür.”
Bir toplum kontrol edemediği çocuklara sahip olduğunda ve o çocuklar suç işlediğinde, asıl suçlu kimdir, cezayı kim çeker?

" Gerçeklik sonradan edinilen inançlar kadar ikna edici gelmediğinden, çoğu zaman çevrenin ahlaki yargılarına boyun eğeriz. Sonuçta, kasıla kasıla söylediğimiz gibi kendi gözlerimizle gördüklerimize bu kadar güvenebilir miyiz acaba? "
Son dönemlerde okuduklarım üzerine bu kadar düşündüğüm bir kitap olmamıştı… Anlatılan hikâyenin gerçeklik payı mı yazarın bunu anlatış tarzı mı yoksa konunun kendisi mi beni bu kadar etkiledi bilmiyorum…
Bir yazarla ilk kez karşılaştığımda tatlı bir heyecan alıyor beni, Andrés Barba ile de böyle oldu. Çok etkilendiğim bir roman “Işıklar Ülkesi”, yazarın her bir cümleyi doğru yerde en etkileyici kelimelerle ördüğü, duygularını tüm derinliğiyle geçiren bir anlatımı var. Dağınık kurgusu, toplumsal bir farkındalığa dokunan konusu ve vurucu cümleleriyle bitirir bitirmez ikinci kitabı “Küçük Eller”i almama neden oldu.
Çocuklar üzerinden şiddetin görmezden geldiğimiz bir yanı ile yüz yüze geliyoruz. Kimsesiz, evsiz çocukların sesini duyuran bir roman, onların toplumdaki varlıklarını beli etmek adına giriştikleri şiddeti ve toplumun onları görmezden gelerek, kendi çocuklarını korumak adına yaptıklarıyla sonu trajik biten bir süreci anlatıyor. En başından biliyorsunuz sonunu, yapacağı etkiyi farkında değilsiniz aslında…ve bittiği o an kafanızda bir sürü soru ile kapanıyor kitap.
Andrés Barba’nın romanı kaleme alış tarzı da bence bir o kadar ilginç. Yaşanan son derece üzücü bir olay olmasına rağmen, duygusallığı satır aralarına yerleştirerek anlatıyor Barba yaşananları. Romanda zaman sıçramalarının yanı sıra çok dengeli bir merkez dağılımı var. Herkes aynı ölçüde ön planda bence, bu da romandaki akışın okuyucu uzun süreli etkisinde bırakmasına neden oluyor. Sonlara doğru çocukların yaşadıkları yerin tasviri ile bambaşka bir dünyaya geçiş yapıyorsunuz, saf ve hayal gücüne bırakılan…
"Kimi zaman insan ruhunun derinliklerine inmek için çok güçlü bir denizaltına binmek gerektiğine inanırsın, ama sonra bir de bakmışsın ki dalgıç kıyafetleriyle evin küvetine dalmaya çalışıyorsun."
• Petra / Bebek
Bir apartmanın bahçesinde, ortancalar ve ışıklar arasında kahve içtiğinizi düşünün…Bebek’in benim için en sakin ve güzel sokakları yokuştan çıkarken başlıyor. Küçük Bebek’te, Daire 1 olduğu zamanlarda da gitmekten oldukça keyif aldığım yer şimdi Petra olmuş!

Bahçesinde kahve içip hem de günü geçirebileceğiniz tatlı-tuzlu oldukça lezzetli bir menüsü var. Burayı anlatmanın en güzel yolu aslında, şehrin karmaşasından uzak, kendinize bir köşe yaratabileceğinizi söylemek. Bunu bu kadar içten söyleyebilmemin sebebi ise içerdeki özgürlük hissiyatı… Oturma grupları, balkon köşeleri, bahçenin kuytusundaki geniş sandalyeler derken hem kalabalık bir yemek hem de sakin bir çalışma ortamı için her alan mevcut. Petra’nın mutfağını da en az kahveleri kadar sevdiğim için, buraya gittiğinizde mutlaka deneyin diyeceklerimin başına banana muffini ekliyorum.

• AltKat / Moda
Moda’daki bu sarmaşıkların altı ne olacak diye hep merak ederdim… Burayı daha da ön plana çıkaracak bir kafe olacağı hiç aklıma gelmemişti. En sevdiğim sokakta, en sevdiğim mekanlardan biri olan Story Coffee'nin hemen karşısında Moda’nın en yeni sakini AltKat!
Naif Tasarım'ın ofisinin alt katında geçtiğimiz hafta açtığı kahve dükkanı AltKat, hem nitelikli kahve hem de birbirinden güzel tatlı çeşitleri sunuyor. Cartel Coffee'nin kahveleri, Viyana Kahvesi'nin tatlıları ve Paseo Gelato'nun dondurmaları ile keyifli bir menüsü var.

7 masalık bir evin arka bahçesindeymiş gibi hissettiren AltKat, dışarda çalışmayı sevenler için en doğru adreslerden biri. Güne tatlıyla başlamayı çok seven biri olarak ben kahvemin yanında tercihimi çikolatalı parçalı cookieden yana kullandım ama beyaz çikolatalı brownie ve kruvasan da oldukça lezzetli gözüküyordu, en kısa zamanda denenmesi gerekenler listeme ekledim. Paseo Gelato, İstanbul'da en sevdiğim dondurmacı, (müdavimi olduğumu instagramdan takip edenler mutlaka biliyordur) onun vanilyalı dondurmasını burada affogato olarak denemek için sabırsızlanıyorum!

•Maple /Büyükada
Genellikle hafta sonuna bırakılan programlardandır Ada’ya gitmek, oysaki karşıya geçmekten daha da kolay, bir vapura bakıyor her şey! Ben de atladım, Maple’a bir kahveye gidip döndüm. Merkezde keyifle kahve içebileceğim bir ortamı ve güzel bir kahveyi yıllardır ararken sonunda buldum: Maple Coffeshop & Roastery.

Hem yenilikçi hem de kaybolan ada dokusunu tekrar yaratma fikriyle yola çıkan Maple, nitelikli kahveye, sağlıklı yiyeceklere ve tasarım ürünlere yer veriyor. Glütensiz, vegan ve organik içerikli ürünlerin yanında kahveyi de paketli alabiliyorsunuz. Kahvenin yanında bir kâse granola veya bir kruvasan ile burada güne başlayabilirsiniz. Sonrasında tatlı olarak cheesecake ve bitter çikolatalı pasta gibi tatlı çeşitleri mevcut.Özellikle camın önünde çalışma barı tüm günü geçirmek için en doğru adres.
İçerde yer alan tasarım ürünler ise tamamen el yapımı ve kadın girişimcilere ait. Büyükada’da lokal markaların sayısı arttıkça eski dokusunun geri gelişinin hızlanacağına inanıyorlar. Gitmişken Cone’un deri çantalarını incelemenizi öneriyorum!




