🪧 Serbest Atış'ın haftalık haber içeriği Mundial'in 15. sayısından herkese merhaba.
Futbola verilen millî ara, hafta sonunda diğer sporların öne çıkmasına zemin hazırlarken Max Verstappen Cidde'de sezonun ilk yarışını kazandı. Kanada 36 yıl sonra Dünya Kupası için vize alırken yol bisikletinde tek günlük klasik sezonda üç yarış geride kaldı.
⚠️ Bizi Twitter ve Instagram'dan takip etmeyi, görüşlerinizi ve önerilerinizi yazmayı unutmayın.
Keyifli okumalar.
MENÜ
📌 Kanada Erkek Futbol Takımı
📌 Formula 1 Suudi Arabistan Grand Prix'si
📌 Gent-Wevelgem
📌 İrlanda'nın EURO 2028 Adaylığı
📌 March Madness
📌 Albert Pujols
Bir Zamanlar Kanada

Kanada, futbol tarihi dev zaferlerle dolu bir Kuzey Amerika ülkesi değil. Elle tutulur başarılarını “tek tük” olarak nitelemek dahi hatalı olmaz. Ancak bunların hiçbiri iyi bir hikayeleri olmadığı anlamına gelmiyor.
Toronto’da, tıklım tıklım dolu tribünlerin önünde Jamaika’yı dört golle mağlup eden Kanada, Dünya Kupası biletini cebine koydu. Bu, Kuzey Amerika temsilcisinin ikinci Dünya Kupası deneyimi olacak. İlki içinse 36 yıl öncesine gitmemiz gerek.
1985 Eylül’ü 2022 Mart’ından farklı değildi Kanadalı futbolseverler için. Yine bir iç saha maçı, yine hınca hınç dolu tribünler ve birbiriyle uyumlu bir Kanada kadrosu. O dönemler takımın defansında yer alan Bob Lenarduzzi, “Jamaika maçının son düdüğü çaldığında 85 Eylül’üne geri döndüm.” diye anlatıyordu hislerini.
Kanadalı futbolseverlerin takımı sahiplenişi 2022’de neyse, 1985 yılında da aynıydı. Tıpkı pazar günkü gibi tribünlerde herkes kırmızı beyazdı, taraftarlar adeta oyuncularla bütünleşip takıma pozitif bir enerji yüklüyordu. Kanada’nın Atlantik kıyısındaki Newfoundland eyaletinin St John’s kenti, Honduras ile 1986 Meksika Dünya Kupası’na katılmak için final gibi bir maça çıkacak Kanadalı futbolculara, bir hafta önce geldikleri şehirde büyük bir sevgi gösterisinde bulunmuştu.
13 bin kişinin doldurduğu King George V Park’ta oynanan maça hızlı başlayan kırmızı beyazlılar, 1-0 öne geçse de ikinci yarının başında Honduras eşitliği yakalamayı başardı. Kanada ilk golde olduğu gibi ikinci golde de kornerden ağları sarsmayı bildi ve karşılaşmadan 2-1 galip ayrıldı. Meksika’nın ev sahibi olması nedeniyle sadece bir takımın Dünya Kupası bileti alabildiği CONCACAF’ta sekiz takımı geride bırakan Kanada, tarihinde ilk kez Dünya Kupası’na katılmaya hak kazandı.
Kadrosunda amatör ve salon futbolcuları da bulunan takım, futbolun en büyük sahnesinde boy gösterecekti. Ne var ki, kura şansı yanlarında değildi. Grubunda son Avrupa Şampiyonu Fransa, kadrosunun büyük bölümünü Valeri Lobanovsky’nin Dinamo Kiev “makinasının” oluşturduğu SSCB ve güçlü Macaristan vardı. Öyle ki; bahisçiler Kanada’nın kupayı kazanmasına 1’e 1000, gol atmasına ise 1’e 10 veriyordu.
Güçlü Fransa karşısında ilk maçta Kanada Teknik Direktörü Tony Waiters, günün şartlarına göre sürpriz sayılabilecek yoğun bir pres futbolu oynattı. 79 dakika Fransa’yı durdurmayı başaran Kuzey Amerika temsilcisinin bu dakikada yediği gol kalp kırıcıydı. 1-0 kaybetmelerine rağmen Fransa Teknik Direktörü Henri Michel, “Oyunlarına bayıldım, önemli fırsatlar da yakaladılar.” diyordu. Takımın yıldızı Michel Platini ise, ”Takımıma kızdığım bir maç oldu ama onlar da bizim iyi oynamamıza izin vermediler.” ifadesiyle Kanada’nın oyununa saygısını göstermişti.
Kanada’nın Macaristan maçında aklı belli ki Fransa maçında kalmıştı. Yüksek konsantrasyonları dağılmış, maçın başı ve son 15 dakikasında gelen birer gol ile Macaristan’a 2-0 mağlup olmuşlardı. Artık final maçına geldiklerinde gruptan çıkmaları mümkün değildi. Rakip, onlar için fazlasıyla sistemli ve makina intizamıyla oynayan Sovyetler Birliği’ydi. Fransa maçında olduğu gibi iyi bir ilk yarı geçirmelerine rağmen iki Oleg; Blokhin ve Protasov kalitelerini gösterip SSCB’ye 2-0’lık galibiyeti getirdi.
36 yıl önce Avrupa’nın büyüklerine direnen bir Kanada vardı. Belki tek bir gol dahi atamamışlardı ama tarih onları halen Kanada’nın Dünya Kupası’na giden “ilk” takımı olarak yazıyor ve bunu onların elinden kimse alamayacak. 2022 Dünya Kupası’na gidecek bu takımın ise kendi ilklerini başarmak için önünde güçlü fırsatlar var ve Katar’da bu ilklerin peşinde olacak.

Formula 1'de sezonun ikinci yarışı geride kalırken Suudi Arabistan Grand Prix'si şampiyonluk için gerekli olan şeyin "denge" olduğunu gösterdi.
Bahreyn'de Ferrari'nin gövde gösterisiyle başlayan yeni sezon, Suudi Arabistan'da farklı olayların gölgesinde tamamlandı. Pistin yakınlarında yer alan bir petrol tesisine düzenlenen saldırının ardından yarışın geleceği, pilotlar ve Formula 1 yönetimi tarafından tartışılırken pist üstünde yaşananlar, kötü bir hafta sonunun daha da kötüye gitmesinin önüne geçti.
2022 hazırlıklarını tüm takımlardan daha iyi yaptığını Bahreyn'de gösteren Ferrari, Suudi Arabistan'a da favori olarak geldi ve antrenman seanslarındaki sonuçlar, bunun doğru bir tahmin olduğunu gösterdi.
Sıralama turlarında iki şahlanan atı geride bırakan Sergio Perez, yarışta Latifi'nin kazasına takılarak geri düşse de sezonun kalan bölümünde oynayacağı wing man rolünü layığıyla yapacağını bir kez daha gösterdi. Latifi'nin kazasına kadar Ferrari pilotlarının önünde kalmayı ve farkı doğru aralıkta tutmayı başaran Perez için işler, güvenlik aracının ardından iyi gitmedi. Takım arkadaşı ve son şampiyon Max Verstappen içinse sezonun başladığının ilanıydı.
Sezonun ilk galibiyetini alan Charles Leclerc, güvenlik aracının devreye girmesiyle pit avantajını kullanarak liderliği alırken, ilk yarışta tecrübe etmediği bir durumu yarışın kalan bölümünde deneyimlemek zorunda kaldı. Bahreyn'de rahat bir yarış götüren genç pilot, Max Verstappen'le zorlu bir mücadeleye girerken tecrübe, iyi bir araçtan daha fazla geçer akçe olduğunu gösterdi.
Charles Leclerc'in Ferrari'ye katılmasından bu yana ilk kez bu kadar rekabetçi olan takım, Verstappen'le rekabete girse de henüz büyük ölçüde mücadele edemeyeceğini bu yarışta gösterdi. Araçların durumları hemen hemen eşit olmasına rağmen Verstappen'in geçtiğimiz yıldan elde ettiği deneyimler, son şampiyona galibiyetin anahtarını getirdi ve pistteki akıl oyunlarından zaferle ayrılmasını sağladı.
Kaybedilen bir yarışın ardından Ferrari için kötü konuşmayı gerektirecek bir durum yok ancak geçmişteki tecrübeler bu sezon yaşanacak karanlıkların aydınlatılmasına yardımcı olabilir. 2017 ve 2018 sezonlarına en hızlı takım olarak başlayan Ferrari, Sebastian Vettel'le şampiyonluğa koşarken aracın sezonun ilerleyen bölümlerinde geliştirilememesi, şampiyonluğun Marenello'dan gitmesine sebep olmuştu.
Bu sezona da benzer bir durumla başlayan Tifosiler, sezonun ilerleyen bölümünde de dengeli bir gelişim göstermeleri halinde şampiyonluk şansını son yarışa kadar taşıyabilir. Daha tecrübeli bir Leclerc ve Sainz'la bu ihtimal oldukça mümkün görünüyor. Şampiyonluğun diğer tarafı Red Bull ise oksijenin azaldığı yüksekliklerde nasıl hareket edilmesi gerektiğini çoktan öğrendi.

Yol bisikletinde tek günlük klasik sezonu tam gaz devam ederken, geçtiğimiz hafta gözlerimiz bir kez daha Belçika topraklarındaydı. Hafta içi koşulan Brugge-De Panne ve E3 Saxo Bank Classic yarışlarının ardından ana yemek pazar günkü Ghent-Wevelgem yarışıydı. Bizler bu yarışı izlerken aynı zamanda tarihe tanıklık etmiş olduk. Çünkü Intermarché - Wanty - Gobert Matériaux takımından Eritreli Biniam Girmay Hailu, World Tour seviyesinde bir yarış kazanan ilk Afrikalı bisikletçi oldu.
Güney Afrika Cumhuriyeti’nden gelen beyaz kökenli bisikletçiler dışında Afrikalı bisikletçilerin pelotonda, özellikle de World Tour seviyesindeki takımlarda sayıca azlığı bilinen bir gerçekti. Son yıllarda ise Ruanda, Etiyopya ve Eritre’den çıkan bisikletçiler adlarını duyurmaya başlamıştı. Amanuel Ghebreigzabhier’yi uzun zamandır büyük turlarda izliyoruz örneğin. Ancak Biniam Girmay’in Belçika’da kazandığı yarış Afrika bisikleti adına bir dönüm noktası olacak belki de.
2 Nisan’da 22 yaşına basacak genç bisikletçinin adını bundan sonra çok kez tek günlük klasiklerde ve sprintlerde duyacağız gibi görünüyor. Zira kendisini bu yıl Paris-Nice sprint etaplarında, Milano-Sanremo’da veya E3 Saxo Bank Classic’de de son kilometrelere kadar elit bisikletçilerin arasında görmüştük. Nitekim, sonunda Ghent-Wevelgem yarışında kariyerinin ve Afrika bisikletinin en büyük başarısını elde etmiş oldu.
Ocak sonundan beri Avrupa’daki yarışlarda yer alan Girmay, kazandığı zaferden sonra verdiği röportajda bu zaferinin keyfini ülkesinde ve ailesinin yanında yaşayacağını söyledi. Bir aylık aranın ardından mayıs ayında Giro d’Italia ile pelotona dönmesi bekleniyor.
Öte yandan bu yarışın Intermarché - Wanty - Gobert takımı için ayrı bir önemi vardı. Tam altı yıl önce koşulan Ghent-Wevelgem 2016 edisyonunda, Belçikalı bisikletçi Antoine Demoitié yarış esnasında geçirdiği kazadan sonra hayatını kaybetmişti. Girmay’in kazandığı yarış Afrika bisikleti adına bir umut olurken, Antoine adına da bir saygı duruşu oldu.
Dünya Şampiyonunun İmzası
Bir önceki haftanın pazar gününden geçtiğimiz pazara kadar olan süreçte kadınlar yol bisikletinde ise kelimenin tam anlamıyla Elisa Balsamo rüzgârı esti. Ülkesinde koşulan Trofeo Alfredo Binda yarışı ve ardından Belçika’daki Brugge-De Panne ve Ghent-Wevelgem kadınlar yarışlarında Elisa Balsamo art arda üç zafer elde etti. Kadınlar yarışlarının da sonunda hak ettiği görünürlüğü kazanmasıyla henüz 24 yaşında olan Dünya Şampiyonu bisikletçiyi uzun yıllar bu seviyelerde hakkını vererek izleyebileceğiz.

ABD kolej basketbolunun ve özellikle March Madness’ın takipçileri her sene mart ayında bir “Sindirella Masalı” bekler. Bu seneyse eşine tarihte hiç rastlanmamış bir şey yaşandı ve Saint Peter’s Peacocks, Sindirella’nın bile kristal pabucunu dama atacak bir masala imza attı.
ABD dışında çok fazla takip edilmese de March Madness her sene adının hakkını veren bir çılgınlık yaratıyor. Açıkçası bu çılgınlığın nedenlerini anlamak çok kolay değil. Çok az istisna dışında son derece düşük kaliteli bir basketbolu ve büyük çoğunluğu alt seviye oyuncuların oynadığı bir oyunu milyonlarca insanın izlemesi oldukça şaşırtıcı. Ancak işte bazen Saint Peter’s gibi bir okul çıkıyor ve bu organizasyonun adına neden March Madness dendiğini bize hatırlatıyor.
Saint Peter’s 150 yıllık bir geçmişe sahip olmasına rağmen New Jersey’de küçük bir okul. Toplam lisans öğrencilerinin sayısı sadece 2.000’in biraz üzerinde. Hele ki sportif anlamda diğer March Madness katılımcılarıyla karşılaştırıldığında adeta devler ülkesindeki bir Gulliver gibi kalıyor. Peacocks’ın ve turnuvada karşılaştığı Kentucky veya Purdue’nun sadece salonlarını bile mukayese etseniz aradaki farkı anlayabilirsiniz. Saint Peter’s neredeyse bir ABD lise takımı standardında bir salona sahipken, rakiplerininkiler NBA salonlarıyla aşık atabilecek seviyede.
Kendisi gibi küçük Metro Atlantic Athletic Conference’ta mücadele eden ekip bu sene konferansını şampiyon tamamlayarak ulusal turnuvaya yani March Madness’a katılmaya hak kazandı. Ancak 16 takımlı grubunda 15 numaralı seri başı olarak. Bu da kendi grubundaki dev takımlardan biriyle karşılaşacağı ve büyük olasılıkla eleneceği anlamına geliyordu. Nitekim, John Calipari yönetiminde son yılların en başarılı kolej takımlarından biri olan ve başta Anthony Davis olmak üzere onlarca aktif NBA oyuncusunun tedrisatından geçtiği Kentucky Üniversitesi ilk turdaki rakipleriydi. İki numaralı seri başı olan güçlü rakibini uzatmada 85-79 mağlup eden tavus kuşları senenin en büyük sürprizine imza atmıştı bile.
Ancak durmaya niyetleri yoktu. Son 32 turunda Kentucky kadar kuvvetli olmasa da yine kendilerinden daha güçlü kabul edilen Murray State’i 70-60 devirerek Sweet 16’e adlarını yazdırmayı başardılar. Saint Peter’s böylece 15 numaradan turnuvaya katılıp son 16’ya kalan tarihteki sadece dördüncü takım olmayı başardı. Ne var ki, diğer üç 15 numaranın hiçbiri bu turu geçip son sekize kalmayı başaramamıştı.
Sweet 16’de rakip üç numaralı seri başı Purdue oldu. Saint Peter’s Üniversitesi’nde okuyan lisans öğrencisi sayısının 2.000’in biraz üstünde olduğunu söylemiştim. Purdue’da ise sadece birinci sınıf öğrencilerinin sayısı 10.000’in üstünde. Okullar arasındaki büyüklük farkı doğal olarak kaynak farkını ve spor programlarına ayrılan bütçe farkını da beraberinde getiriyor. Purdue Boilermakers erkek basketbol takımının 2019-2020 sezonu giderleri 8,3 milyon dolarken, St. Peter’s Peacocks’ın sezon bütçesi sadece 250.000 dolardı.
Büyüklük, kaynaklar ve tarih Saint Peter’s’ın karşısında olsa da basketbol sahada oynanıyor. Peacocks da cumartesi günü sahaya çıktı ve Purdue karşısında 67-64’lük skorla bir kez daha galip gelmeyi başardı. Böylece 15 numaradan turnuvaya katılan bir okul tarihte ilk kez Elite 8’e kaldı ve belki de tekrarı bir daha asla yaşanmayacak bir sürprize imza attı.
Elite 8 maçına hemen ertesi gün kolej basketbolunun en önemli programlarından North Carolina karşısında çıkan Peacocks 20 sayılık mağlubiyetle buraya kadar dedi. Tarihte hiçbir takımın yapamadığını yapan bu küçük New Jersey üniversitesi haritada belki hala büyük bir yer kaplamıyor ama akıllarda ve kalplerde artık dev bir yer kapladığı kesin.

2028 Avrupa Futbol Şampiyonası için adaylık süreci hızla ilerlerken Türkiye ve Rusya’nın da dahil olduğu süreci en önde götüren dosya olarak Birleşik Krallık ve İrlanda Cumhuriyeti’nin ortak adaylığı görünüyor. Adaylık süreci sonunda ev sahipliğini bu ortak dosyanın alması halinde ise, İrlanda’da oynanacak maçlarla ilgili akıllarda soru işaretleri dolaşıyor.
İrlanda’da oynanan uluslararası futbol maçlarının nerede oynanacağı her zaman önemli bir soru işareti olagelmiştir. Ülkenin en önemli stadyumu -Avrupa’nın da en büyük üçüncü stadyumu- olan Croke Park’ın sahibi olan Gaelic Athletics Association (GAA), 19. yüzyılın sonlarında kurulduğundan bu yana izlediği milliyetçi politikalardan ötürü ‘yabancı’ sporların sahalarında oynanmasına soğuk baktı. Tüzüklerindeki meşhur 42 numaralı kural da 1990’ların sonunda barış sürecinin başlamasına kadar futbol ve rugby gibi ‘İngiliz’ sporlarının Croke Park’ta oynanmasını yasakladı.
GAA tüzüğünün 42 numaralı kuralı 2007’de kalktı, aynı yıl önce Six Nations rugby maçları, sonra da EURO 2008 eleme maçları Croke Park’ta oynandı. Şimdi ise, Croke Park EURO 2028’e ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Bu aslında yirmi yıl önce de gündeme gelmişti. İskoçya ve İrlanda’nın EURO 2008 için hazırladığı ortak adaylık dosyasında Croke Park’ın kullanıma açılması için bir inceleme gündeme gelmişti. Ancak o dönem 42 numaralı kural yürürlükteydi ve adaylığın başarısızlıkla sonuçlanması nedeniyle reform gündeme gelmemişti.
Şimdi ise durum farklı. Croke Park eğer EURO 2028’e dahil olacaksa, UEFA’nın izin vermediği teras tribünleri için bir tadilattan geçirilmesi ve stadyumu genel merkez olarak kullanan GAA için geçici bir toplantı merkezi bulunması gerekecek. Her halükârda Croke Park’ın kıtanın en büyük turnuvasına ev sahipliği yapması büyük bir olay ve İrlanda’nın da bundan İngiltere kadar faydalanabileceği bir model üzerine çalışmak gerekecek.
Öte yandan bu adaylığın adanın kuzeyi için de önemli sonuçları olacak. Belfast’ın başlıca GAA stadyumu olan Casement Park, adanın cumhuriyetçi siyaseti için önemli bir hafıza mekânı. İngilizlerin gözaltı politikalarına karşı 1971 ve 1972’de büyük gösterilere sahne olan, 1972 ortasında bir yıldan uzun süreliğine İngiliz ordu birliklerinin kontrolüne geçen ancak daha sonra İrlanda Cumhuriyetçi Ordusu’nun önemli merkezlerinden biri haline gelen stadyum, 2000’den beri âtıl durumda. Yeniden inşası uzun süredir gündemde olan, hatta İrlanda’nın başarısız 2023 Rugby Dünya Kupası adaylığında kendisine yer bulan Casement Park, EURO 2028 adaylık dosyasında potansiyel stadyumlar arasında listeleniyor. Uzun süredir sürüncemede kalan renovasyon planları EURO 2028 dolayısıyla hız kazanabilir.
Elbette geçmişte olduğu gibi bugün de politik gelişmeleri göz ardı etmemek gerekiyor. Galler Hükümeti’nin ülkenin bu adaylığı destekleyebilecek bütçeden yoksun olduğunu açıklaması İrlanda’da da politik ve ekonomik koşulların turnuva zamanı ne olacağını düşünmeyi zorunlu kılıyor. Çok yakın bir gelecekte Sinn Féin’in adanın hem kuzeyinde hem güneyinde hükümette olması büyük bir olasılık. Sadece İngiltere ile değil genel olarak büyük bir spor organizasyonu düzenlemeye sıcak bakmaması muhtemel olan partinin politikaları da göz önünde bulundurulmalı. İrlanda’da çok uzun yıllardır beklenen birleşmenin hiç olmadığı kadar çok dillendirildiği bugünlerde, ciddiyete binebilecek bir ev sahipliği olasılığının koşullarının, adanın tamamı için verimli olacak şartlarda ve İrlanda halkının talepleri doğrultusunda şekillenmesi EURO 2028’in ev sahibinin kim olacağının belirlenmesinde elzem olacak gibi görünüyor.

Dodgers'la tamamladığı sezonun ardından ülkesi Dominik Cumhuriyeti'ne dönen Albert Pujols, çok geçmeden ayrılık kararından vazgeçti.
MLB'de lokavtın sona ermesinin ardından bahar antrenmanları tam gaz devam ederken Albert Pujols, sürpriz bir kararla St. Louis Cardinals'a döndü. Profesyonel kariyerine Cardinals ile başlayan Pujols, efsaneleri arasında yer aldığı takıma büyük bir katkı sağlayacağı gibi Los Angeles Angels'taki son dönemine benzer bir durumu yaşayıp istenmeyen adama da dönüşebilir.
2011'de St. Louis Cardinals'tan ayrılarak Los Angeles Angels'la 10 yıllık sözleşme imzalayan Pujols, kontratının büyük bir bölümünde beklentileri karşılayan ve isabet oranını istediği seviyede tutan bir oyuncu olurken son yılındaki ruh hali ve performansı, sezon ortasında serbest kalmasına yol açmıştı.
Pujols'un yaşının ilerlemesi ve fiziksel durumu nedeniyle stabil bir oyuncuya dönüşmesi, vuruş isabet oranının düşmesine yol açarken tecrübeli oyuncunun varlığı, yarardan çok zarara dönüşmüş ve Angels kariyerinin bitmesine zemin hazırlamıştı.
Serbest kaldıktan sonra şehrin öbür yakasına geçerek Dodgers'a imza atan Pujols, mavilere istediği katkıyı belirli ölçüde sunsa da ligin artık Pujols için çok hızlandığını ve emekliliğinin geldiğini görmek mümkündü.
Sezonun tamamlanmasının ardından ligden ayrılma kararı alması da bunun bir kanıtı olmuşken Cardinals'la lige dönmesi farklı belirsizlikleri de beraberinde getirdi.

Görsel Kaynak: MLB
Pujols'un Angels'tan ayrılmasına yol açan temel faktör, isabet oranının düşmesinin yanı sıra standart bir oyuncuya dönüşmesi ve bir fazlalık gibi görülmesiydi. Dodgers'la imzalaması ise tamamen kadro derinliğinin sağlanmasıydı.
Cardinals'ta da beklentiler farklı olmayacak. Geçtiğimiz sezon minör ligde oldukça iyi bir performans gösteren Nolan Gorman(2B & 3B) ve Juan Yepez'in yanı sıra (1B & 3B) A takımla spot ışıklarını üzerine çekmeyi başaran Lars Nootbaar, Cardinals'ın geleceğinin en önemli parçaları konumunda. Bu isimlerin varlığı Pujols'un performansı üzerinde her zaman tehdit oluşturacak.
Katkı sağlayamadığı her noktada Nootbar hariç iki ismin A takıma yükseltilmesi Cardinals'ın gündemi olacak ve 2022 sezonun Pujols için Angels'taki gibi sonlanmasına zemin hazırlayacak.
Aksi senaryoda ise lig tarihinin en iyi 1B'lerinden birisi olan Albert Pujols'un için rüya gibi bir sezon yaşanacak ve bir kez kapısından döndüğü kupa için mücadele etme şansı elde edecek. Cardinals'ın şampiyonluk ihtimali bu sezon oldukça az ancak ihtimal var oldukça, hayal de onunla birlikte olacak.





