Merhaba üretenler ve üretim meraklıları,
Nasılsınız?
🎙İkinci sezonumuzun kayıt tuşuna hep birlikte bastık. Böylesi bir kalabalıkla olunca fark ettim ki pek çok konuda yola çıkarkenki ilk cesaretim yok. Denemekten ve hata yapmaktan, bir şeyleri atlamaktan epey korkar hale gelmişim. Üretenlerle üretim süreçlerini konuştuğumuz podcast tam da burada, seninle birlikte değişti ve şimdiki halini aldı. Her denememe her hatama her vazgeçişime şahit olanlardan biri de sensin. Görüyorum ki yine buradasın ve okuyorsun, okuman bitince dinlemek için muhtemelen kulaklığına sığınacaksın, orası için de güzel haberlerim var ses kalitemiz artık daha iyi bir seviyede daha keyifli bir dinleme deneyimi seni bekliyor olacak. Teşekkürü hak eden ismi podcast açıklamasında göreceksin, ileriki bölümlerde zaman zaman bazı stüdyoların isimlerini anacağım, oraların üretim sinmiş akustik yastıklarından, duvarlarından sesimiz kelimenin tam anlamıyla "yankılanmayacak".💫
Sezonun ilk bölümünü, hata yapan ama hatalarına rağmen yaşam enerjisini kaybetmeyen Ceren karakteriyle bende yer edinen "İnsanlar İkiye Ayrılır" filminin senaristi ve yönetmeni Tunç Şahin ile açıyorum. Üretim Kaydı ahalisine hoş geldin Tunç.🙌
Tunç ile kaydımızdan sonra geçtiğimiz sezon konuklarımdan exradyo'nun yeni albümünü müjdelediği ve bizlerle buluşturduğu 15 Ekim'e gidiyoruz ve kayıt dışı bir soruyla şarkılara dair detayları kayda geçiriyoruz.✨
Severek takip ediyoruz kanalı ise eminim maile sığamayacak kadar uzun olacak, ekim ayı Üretim Kaydı ahalisinin üretim haberlerine yetişemediğim bir süratle ilerliyor. Tarayıcıdan oku seçeneği burada imdadımıza yetişiyor.🚚
Bakalım neler kayda geçmiş.
Ece,
Bülten illüstrasyonu: Pınar Öcel
Bir gecede pek çok üretenin, yapmayı en sevdiği şeye ara vermek zorunda kaldığı bir döneme girmiştik. Tunç da o günlerde üretmeye ara vermek zorunda kalanlardan. "İnsanlar İkiye Ayrılır" filmi pandeminin yeni yeni gölgelerini üstümüzden çekmeye başladığı dönemde sete çıkan, “oyun!” diyen ilk film.
O zamandan beri çıkacak filmi de tüm set ekibinin de nasıl bir süreç yaşadığını merak ediyordum.
Kadıköy Sineması’nda soluğu alıyorum, ben de yıllar sonra bir filmi sinemada izliyorum, evet yalan yok, tedirginim… Aşı kartım ve HES kodum soruluyor. Patlamış mısır kokusu sinemanın fuayesine yayılmış vaziyette.
Hayır! Asla rahatsız etmiyor. Tanıdık yüzlerle karşılıyoruz fuayede, eskisi gibi tınlıyor şehir kulağıma yavaşça geri dönüyoruz, diyorum.
Gözlerim loş ışığa alışıyor, seve seve bırakıyor kendini, filmden önce kafada beliren sorulara, afişin kartonetini boydan boya süzmeye devam ve hafifçe yanına yanaşıp kendi boyumla kıyaslamaya da.
Bir zil sesi, “Filmimiz başlıyor!” Tedirginlik kalmadı ama bir heyecan bastı. Koltuğa yerleşiyorum. Bir iki reklamdan sonra (yaşasın bağımsız sinemalar) bir Alka-Seltzer erimesiyle filmin başladığını anlıyorum.
Nasıl! Film başladı mı?
O reklam gerçek değil miydi? Reklamlar gerçek olmaz ki, Ece zaten. Diyorum kendime.
“Film, neden böyle başladı? “
Bu soruyu Tunç’a sorabileceğim için şanslıyım.
Film bitiyor, sinemanın şehre açılan kapısından Moda’ya doğru yürüyorum. Sokakta gördüğüm insanlara “ Sizce insanlar ikiye mi ayrılır?” diye sormak istiyorum. Eh, soramıyorum tabii...
Kaydı online gerçekleştirsek de ben filmin çıkışında Tunç ile Moda’da buluşmuşuz ve kafamda her soruyu ona sormuşum gibi hayal ediyorum bizi.
Bu sefer biraz şanslıyım kayıttan haftalar sonra Tunç’la semtin bir kafesinde karşılıyoruz, kartonetlere bakar gibi üç boyutlu halimize bakıp gülüyoruz. Karşılıklı masalarda kendi işlerimize güçlerimize bakıyoruz. Bu kaydı sizlere buluşturacağımız gün için sözleşiyoruz.
Bakalım neler kayda geçmiş.
3-2-1 kayıt!

- Biz kaydı alırken film seyircisiyle buluşalı henüz iki hafta olmuştu, bu yüzden Tunç’a ilk sorum, “Nasılsın ve nasıl hissediyorsun?” oluyor.
“Çok iyi hissediyorum. Film, hayal ettiğim gibi bir iletişim kuruyor insanlarla gelen yorumlardan bunu görebiliyorum bu yüzden mutluyum. Tabii bir tık burukluk var. Film, seyircinin sinema salonlarına dönmekle ilgili henüz kendisini çok da rahat hissetmediği bir döneme denk geldi. Kapalı salonda film izleme alışkanlığımız eski rakamlarda değil bunun burukluğu var ama genel olarak çok mutluyum.”
Film kendi evrenini kursa da ilk fikir aşaması aslında Blu TV’de yayınlanan
“7 Yüz” evrenindeki Refakatçiler bölümünde bize kendini gösteriyordu. Bu konuyu orada da ele aldığını söyleyen Tunç, o günden bu zamana, bu konunun çekmecede beklediğini söylüyor. 2016’da ailesiyle yaşadıkları bir olaydan sonra bu konu hakkında üretim yapma ateşi deyim yerindeyse içini kemiren sorularla kendini göstermiş.
“Bir insan nasıl olur da bu işi yapmak için her sabah kalkar işe gider?”
Fikrin çekmeceye kalkmasıyla ilgili ise şunları kayıtlara geçirdi.
“Çekmeceye kalkan fikirlere sunulan fikir aynı değil. İsimleri de aynı değil. Ben değiştim öncelikle, benim o mevzuya dair soğukkanlı bakış açım devreye girmeye başladı. Öfkem sistemi merak etmeye yöneldi.”

(Tunç Şahin - Fotoğraf: Betül Afacan)
- Filmi izlerken filme girdiğimizi dâhi anlayamamızdan başlayarak bu filmin türünü de sorgulamaya başladığımı, filmin türler arasında bir yerde olduğunu Tunç’a açık yüreklilikle dile getiriyorum. Evet! Belgesel değil, karakterler kurgu ancak borçluların ve tahsilatçıların “Evet! Bu tam da böyle” diyebileceği bir noktada film. Uzun bir hazırlık süreci olduğunu düşünmeden edemiyorum ve bunu Tunç’a soruyorum.
Tunç, filmin kara film izleğini izlemeye çalıştığını söylerken gerçeğe bağlı olmakla ilgili bir dertten ziyade, çalışan bir tür filmi yapma amacında olduğunu söylüyor. Sistemi eleştiren bir yerde durabilmek için de sistemin nasıl çalıştığını bilmesi gerektiğini, hazırlık sürecinin de aslında böyle başladığını söylüyor. Şikayet siteleri bu örnekleri en çok okuduğu yerlerden biriymiş.
“Bir mevzuyu kafaya taktığınız zaman evren sana o konuyla ilgili bir sürü şey göndermeye başlıyor. Belki evren değil de sen gözün normal duymadığı şeyleri tekrar duymaya başlıyorsunuz ya etrafında bir sürü kişinin bu tür kurumlarla karşı karşıya kaldığını öğreniyorsun bu sistemi nasıl çalıştığını iyi anlamaya başlıyorsun.”
- Giriş sahnesindeki reklam için ise “tam da hayal ettiğim buydu, filme nasıl girdiğini seyircinin fark edememesi ve reklamın gerçek reklamlar gibi olması” cümlesini kuruyor, Tunç. Burada ben araya girip Duygu’nun neden sade kuru kuru bir hap içmek yerine Alka-Seltzer erittiğini ve baş ağrısı için o ilacı tercih ettiğini soruyorum.
Tunç filmlerininin görsel dilinde bardağı ve baloncukları sevdiğini söylüyor. Hatta kısa filminde de rakı bardaklarıyla kurduğu dünyayı anlatıyor. Bunu kesinlikle podcast’te onun ağzından dinlemelisiniz. 
- Evrensellik ve yerellik: Konu tüm dünyadaki bir sistemi anlatıyor aslında. Filmin yurt dışı gösterimlerinde de ilgi görmesi bunu kanıtlar nitelikte. Biz kayıt yaparken Tunç, filmin Çin’deki gösterim hakları için görüşmelere devam ettiklerini dile getirdi. Filmde, beni en düşündüren unsurlardan biri de dille oynaması ve bedduaya olan bakış açısıydı.
Tunç bu noktaların aslında yerel unsurlar olduğunu söyledi.
Bireyselleşemememizde aile bağlarının korkutucu yanını parantez içinde bana hatırlattı. -Ya annem duyarsa?- - Set ortamı: Film pandemide sete çıkan ilk işlerden. Bunun için ekipçe bir rehber oluşturulmuş ve renklerle alanlar belirlenmiş. Tunç burada ekip konusunda ne kadar şanslı olduğunun altını çiziyor. Ben maskeyle çalışmanın zorluğundan bahsederken Tunç’ un şu cümlesi bana belli elbise kodlarıyla sektör içinde birilerin birilerine vurduğu etiketlerin ne kadar da boş olduğunu bir kez daha hatırlattı. Cümleyi bugünlerde üretenler için not düşüyorum.
“Değil maske, dalgıç kıyafetiyle çekmek zorunda dahi olsam ben bunu çekecektim.” - Tunç, pandemi koşullarından dolayı senaryoda değişen unsurları; kalabalık ve çok sayıda figüran içeren sahnelerinin azaltılması, iç mekân çekimlerinin pek çoğunun dış mekâna taşınması olarak kayıtlara geçiriyor.
- Film; bize birden fazla zamanı haliyle karakterlerin de farklı hallerini veriyor. Kurguda filmin baştan şekillendiği zamanlar olur, bu film özelinde izlerken fark ettim ki bu asla mümkün değil Tunç’a bu soru ile gittim. Okuma provalarında ve kurgu aşamasında neler yaşadığını, merak ettim.
“Sahnelerin, akışların, geriye dönük karakterlerin seyirciye söyledikleri hepsi planlı öyle ki diyaloglarda fazladan bir cümle bile eklemek seyirciye beklenmeyen bir ipucu verebilecek cinsten. Kurgu da arkadaşım Doruk Kaya ile beraber setten önce çalıştık. Bu laftan sonra hangi laf gelmeli, sahneleri resim resim konuştuk üzerinden geçtik. Masaya hikâye anlamında çok iş bırakmış bir film değil. Hikâye anlamında yine Doruk’un katkısıyla sete girmeden önce kurulmuştu film.”

- Müzikler: Filmin oyuncularından Burcu Biricik, Altyazı dergisine verdikleri bu röportajda sete gelirken Tunç’ un attığı bir playlist'ten bahsetti. Hemen peşine düştüm ve Tunç’a sordum. “O müzikler yazarken dinlediklerin miydi? “ Evet, cevabını aldım. Burada Tunç, filmin müziklerini yapan arkadaşlarını överek hak ettikleri bilinirlikte olmadıklarına dair serzenişte bulunuyor. Filmin özgün müziklerini Safa Hendem ve Mehmet Cem Ünal üstleniyor.
“Her oyuncunun farklı bir metodu var, kimi müzikleri dinlemek ister kimi istemez mesela. Ben son ana kadar Burcu’ya atmadım benim kendi listemdekilerden Burcu’ya bir referans liste çektim ve onu attım. O da sete gelirken dinledi.”
Bu listede neler vardı diye sorduğumda ise; Çernobil dizisinin müzikleri ve benim de soundtrack’ine hayran olduğum filmlerden biri I Lost My Body’in ismi geçince, bunu da hemen kayıtlara geçiriyorum.
Kayıt bitiyor, Tunç filmi üretim süreci üzerinden konuşmanın keyifli olduğunu dile getiriyor ve şu an masasında olan fikirler için de ileride üretim sürecine dair konuşabilmenin dileğini buraya bırakıyor.🌟🙏

Afişin tasarımı Arda Aktaş gerçekleştirmiş.
• Filmin hazırlık sürecinden şu fotoğraf bana başlık için ilham olurken, Pınar'ın ellerinde de bülten kapağı haline geliyor.
• Oyuncu kadrosu tam liste.🌟 Pınar Deniz, Burcu Biricik, Aras Aydın, Başak Daşman, Erdem Akakçe, Nezaket Erden, Gökay Müftüoğlu, Sabahattin Yakut, Metin Akdülger, Hazal Türesan.
- Filmin tüm ekibiyle buradan tanışabilirsin.
- Film, 57. Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Senaryo Ödülü alırken filmin oyuncularından Nezaket Erden, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü'nün sahibi oldu.
- Filmin seans ve gösterim detaylarına bakmak için tık tık.
- Tunç, bu hafta sonu Emre’nin konuğuydu, festival anılarından bahsettiği İki Film Arası podcasti dinleyebilirsin.

• “Borcun hata yapmaya itmesi” o kırılgan yapıda olmak aslında üretenler olarak da bizim bu süreçlerdeki hata yapmada gardımızın düşük olmasını bana hatırlattı. Bunu Tunç’la konuştuğumuzda onun sinemanın dağıtım dinamiğinden geldiğini öğreniyorum, sinemayla ilgili her şeyin içinde yer aldığını basın bülteni yazdığını, asistanlık yaptığını, post prodüksiyonlarda yer aldığını... (liste epeyi uzun) bunlardan bahsettikten sonra ise kırılganlığı filmde Pınar Deniz’in canlandırdığı Ceren karakteri üzerinden örnekliyor.
“Evet hata yapabiliriz, yetişkin olarak bu hatanın getirdiği sorumlulukları da kabullenmeliyiz ama bu dünyanın sonu değil! “
Ceren karakterinin yaşam enerjisi de bana bunu hatırlattı.
Üretmeye ve hayal etmeye devam! Kıymetli üretenler.
• Filmde kimse tahsilat işini kendine uygun görmüyor ; “hayatın bizi bizlik olmayan işlerle sınaması” burada kendini gösteriyor. Üretenlerin geçtiği ilk süreçlerden birinin bu olmasını hatırlatıyor bana bu cümle, Tunç ise burada bana bambaşka bir bakış açısı sunuyor.
-Ne mi?
“Bizlik sandığımı işlerin, severek yaptığımız işlerin içindeyken de bizlik olmayan şeyleri yapmak zorunda kalmıyor muyuz? Giymekten hoşnut olmayacağımız şapkalar takmak zorunda kalabiliyoruz. Gözlem yaparsak zaman zaman iktidar alanına girince insanların değiştiğini de görebiliyoruz.”
• Tunç sinema ile ilgili her şeyi yapmış. Onun deyişiyle her şey de değil ama ben çok şey diyeyim... Kurucu ortaklarından olduğu Bir Film için pek çok filmi Türkçeye çeviren Tunç, bunun senaryo yazarken kendini besleyen yanına değindi. Buradan size ve kendime çıkardığım not; bazen “iş” olarak her gün yaptığımız “şeyler” bizi biz yapan şeylere katkı sağlıyor. O yüzden beni tanıyanlar bilir ama sizler için not düşeyim asla “yapalım da bitsin” diyebilen biri olamadım, yaptığımız iş ekiple de olsa yapabileceğimin en iyisini yapmaya çabaladım, bu bazen -gerek yok- cümleleriyle ket vuruldu. Neyse, konuyu uzatmayalım, işinizi iyi yapmak gibi bir amacınız varsa, lütfen buna devam edin.
Kayıtta Mıyız? "exradyo"
Bundan bir sene önce gürültülü Şişli caddelerinde kulaklarımdaydı,
"Bir Daha Asla", içinde yer alan nefesliler nefes aldıran cinstendi. Peşi sıra şarkının hikâyesinin peşine düşüp, grubu podcastime konuk almıştım. Biraz kalabalık bir podcast olmuş, teknik açıdan beni epeyi zorlamıştı ama seviyorum
bu arkadaşları. 🤗Uzun ara verdiğimiz konser sezonunu da onlarla açtım aylar evvel, son şarkıya karar veremeyen grup üyeleri bunu dinleyiciye sorunca albümdeki Mavi ve Gri arasında konser alanı tatlı bir bölünme yaşamıştı. Sanırım, sizlerle buluşmayı bekleyen bu albümün de bu sayıya denk gelmesi güzel bir enerji, ee hata dedik, devam dedik, bir daha asla diyenleri de unutmamak lazımdı.
Sound'unda ağırlıklı olarak nefeslilerin yer aldığı, Funk Rock tarzını kendine yakın bulan exradyo'nun aynı zamanda akustik ağırlıklı, mızıka ve ud'un da kullanıldığı Rock Ballad'ları da bulunuyor. Gitarda ve vokalde Fatih Metin Demirkol, mızıka ve saksafonda Muzaffer Uyar, trombon ve tuşlu çalgılarda Utku Öner, bas gitar ve ud'da Atahan Çiftçi, davulda Cemil Can Çolak ve gitarda ise Özgür Anıl Demir'i görüyoruz.
Kaydını bitirdikleri bu albümü, geçtiğimiz yılki koşullardan ötürü tekliler halinde yayınlayan exradyo bizle buluşmayan üç şarkıyı da ekleyip
Kirli Günden Geriye Kalan isimli LP’yi 15 Ekim'de yayımladı.⭐
Bu üç şarkıya dair kayıtlara geçirdikleri aşağıda seni bekliyor.
Kendimi Unuttum
Albümde, klasikleşmiş Rock ya da Blues Rock sound’una en yakın şarkımız belki de. Yine üflemelilerin başrolde olduğu bir şarkı. Söz ve bestesi Muzaffer Uyar’a ait şarkının düzenlemesini grupça yaptık.
Aşktan Başka
Old School bir balat. Sözlerin ön planda olduğunu söylemek pek yanlış olmaz doğrusu. Akustik sound sevenleri sevindirecek bir parça. Söz ve bestesi Fatih Metin Demirkol’a ait şarkının düzenlemesini grupça yaptık.Muamma
Grubun milli marşı ve bizi bir araya getiren şarkı. Seninle yaptığımız söyleşide de altını çizdiğimiz gibi grubu şekillendiren şarkımız. 2019’da bir demo kaydını yayınlamıştık. Şimdi tertemiz, fırından yeni çıkmış halini paylaşıyoruz. Yola çıktığımız bu şarkı albümünde lansman şarkısı olacak. Grubun gelecekteki sound’u için referans şarkı diyebiliriz. Söz ve bestesi Fatih Metin Demirkol’a ait şarkının düzenlemesini grupça yaptık.
- Kitaplığımda yeri çok çok ayrı olan Ağaçtaki Kız romanından harika bir haber aldım. Kitap tiyatroya uyarlanıyor. Ağaçtaki Kız da beni şaşırtmayan bir isim oluyor, Ahsen Eroğlu. Oyundan gelen yeni haberleri bu kanalda görmeye devam edeceksiniz.✨
- Çevirmen, Göksenin Abdal'ın yeni çevirisi "Zaza Hadid'in Bütün Eserleri" çevirmen imzalı nüshasıyla elime ulaştı.💟 İlk dikkatimi çeken Aaron Betsky’nin Hadid’in hayatına ve bütün kariyerine dair kapsamlı bir önsözü oluyor.
- Efe Demiral feat. Mert Can Bilgin & Eren Turgut'un İtü Miam stüdyolarındaki bu Kolaj'ına sizleri davet ediyorum.
- Simge'nin "Kendim Olmalıyım", isimli yeni teklisi 22 Ekim'de bizlerle olacak. Ben Zorlu'daki konserinde dinleme şansı elde eden şanslı seyircilerdendim.🍂
- Kaan Müjdeci'nin yeni dizisi Hamlet tam da bugün Gain'de sizlerle buluştu. Ben ilk iki bölümünü izledim. Ada'dan şehre, bize bakmak, Faytonlar Krallığı'ndan ise dünyaya bakmak...Hikâyenin içindeki tüm oyunculuklar daha önce görmediklerimizi bize gösterecek.
Bir sonraki kayıtta görüşmek üzere...
O zamana kadar ben buralarda olacağım.







