Punto'dan herkese merhaba,
NBA Finalleri'ne adını ilk yazdıran Golden State Warriors oldu. Chicago Bulls'tan sonra 8 yılda 6 kez NBA Finalleri'ne ulaşan ilk takım olmayı başardılar. Takımın tüm sezonunu değerlendiren bir yazıyla karşınızdayız. Bunun dışında voleybol sezonunun en beklenen maçlarından biri VakıfBank-Imoco rekabetini de ele aldık. — Okumaya devam edin.

Konferans Finalleri'nin En Değerli Oyuncusu Stephen Curry,
Monophy
🌟 Kızlar Sahada: 8. İstanbul Kupası için kızlar sahada, 28-29 Mayıs ve 4-5 Haziran tarihlerinde Beyoğlu Sütlüce Stadı'nda düzenlenecek olan turnuvanın tüm gelirleri, futbol oynayan kız çocukları ve kadınlar için oluşturulan burs fonuna aktarılacak.
Neler Okuyacaksın?
🏀 Boyalı Alan: Warriors yeniden en büyük sahnede
🏐 Pasör Çaprazı: VakıfBank-Imoco nereye?
🏟️ Saha Dışı: Manchester City'nin müziği
Punto'yu Instagram ve Twitter'dan takip etmeyi unutmayın — bize yazın.
Görüşmek üzere,
Burcu
Punto Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.
Warriors yeniden en büyük sahnede
Steve Kerr’ün koçluk döneminde finallerin tanıdık yüzü haline gelen Warriors, 3 sezon sonra tekrar yüzüğe çok yakın!

"Hanedanın sona erdiğini söylemek biraz cahilce çünkü yüzde 110 geri döneceğim. Sanırım daha iyi ve daha atletik döneceğim. Dub'ları yok saymak pek akıllıca olmaz."
Bu sözler 2019 finalleri sırasında sol diz çapraz bağları koptuğu için sonraki sezonun tümünü teknesinde geçiren, akabinde parkeye dönmek için hazırlanırken aşil tendonu sakatlığı yaşayan süperstar Klay Thompson’a ait. Curry’nin el sakatlığı yüzünden sezon genelinde forma giyemediği ve pandemi sebebiyle bazıları için erken tamamlanan 2019/20 sezonunda 65 maçın 50’sinde mağlup olan Warriors’ın iki sezon sonra adını tekrar NBA Finalleri’ne yazdırması, Thompson’a ve bu hanedanlığı tanıyan herkesi haklı kılıyor.

Fotoğraf: nba.com
Warriors'un takım kültürü
Batı Konferansı’nın yıllar sonra ilk kez Doğu Konferansı’ndan zayıf olduğu konusunda çok itiraz yok, dolayısıyla Warriors’ın 2022’deki final yolculuğu öncekilere nazaran daha kolay görülebilir. — Bu sezon 2018 Rockets, 2016 OKC, 2015 Grizzlies gibi oyunun iki yönünde de keskinleşen rakipleri pek olmadı. Fakat mevcut Warriors’ın da hem kadro derinliği hem de oyun akıcılığı anlamında o dönemlerin epey gerisinde olması bu başarıyı küçümsememizin önüne geçen bir madde; Shaun Livingston gibi kriz anında güvenilir bir el, Kevin Durant gibi savunulamaz bir oyuncunun eksikliğinin yanı sıra ana rotasyonun önemli parçalarının birçoğu 30 yaşının üstünde, sakatlık geçmişi olan süperstar’lardan oluşuyor. Warriors’ın son 10 senede oluşturduğu takım kültürü ise tam burada devreye giriyor.

Fotoğraf: ESPN
Stephen Curry ve Klay Thompson'ı, ilk sıralardan uzakta draft ederek tarihin en dominant ikililerinden birini yaratan Warriors, Draymond Green'i de draftın ikinci turun başlarında bulup çıkarmıştı. Dolayısıyla Oakland ekibi, oyuncusuna seçildiği sıradan bağımsız, kısa sürede potansiyeline ulaşma imkanı sunan bir sisteme sahip ve formayı giyen herkes bunun bilincinde. Bu ekole yeni ekleme, 2019 Draft’ının en kötü pick’i olarak işaret edilirken bu sezon ilk 5’e dahil olan Jordan Poole oldu ve sezonun kaderi burada değişti. Splash Brothers’ın 3. üyesine dönüşen Poole, otoritelerin uzun süre MIP adayı olarak gösterdiği bir parçaydı ve bir dönemki formuyla Denver Nuggets serisinde sakatlıktan çıkan Curry’nin bench’ten gelmesini zorunlu kıldı — bu tabii ki takım lideri için problem değildi.
Curry’nin normal sezondaki MVP performansının dalgalanmasıyla bir ekstra güce daha ihtiyaç doğdu; burada da tanıdık bir isim imdada yetişti. İki büyük sakatlığın bir getirisi olarak alıştırdığı seviyede dönmesi zor gözüken Klay’in sezona yavaş girişinin ardından Draymond Green’in sırt sakatlığı süresinde vites arttırması, Steve Kerr için büyük bir şanstı. 13 Mart’taki Bucks maçından normal sezonun son mücadelesi olan Pelicans deplasmanına kadar 27 sayı ortalaması tutturan Thompson, play-off başlangıcında da en güvenilir ellerden biriydi; tıpkı alıştırdığı gibi!
Klay geri döndüğünde...
53-29’luk dereceyle 3. sıradan play-off’a giren Warriors, back-to-back MVP Nikola Jokic’in sürüklediği 6. basamaktaki Nuggets’ın takım savunmasındaki zafiyetinden ustaca yararlandı. Jokic’in pas repertuarını kısıtlamaya yönelik bir savunma anlayışıyla seri 5 maçta kapandı ve Warriors, Grizzlies-Timberwolves eşleşmesinden çıkacak rakibini beklemeye başladı: 7. maça uzayan serinin galibi normal sezonu kusursuz geçiren Ja Morant ve arkadaşlarıydı. Saha dezavantajıyla başlanan seride ilk maçı çalarak psikolojik üstünlüğü ele geçiren Warriors, 3. maçın son çeyreğinde Morant’in sakatlanmasıyla tamamen avantajlı bir konuma geldi ve 6. maç Klay kozunu oynayarak 4-2’lik skorla Batı Finalleri’ne dahil oldu.

Fotoğraf: The Japan Times
Curry gibi play-offlar’a sakat giren Doncic’in sürüklediği, Jazz’i devirerek 2011’den bu yana ilk kez bir sonraki tura yükselmeyi başaran Mavs, 7 maça uzanan Suns serisinin ardından Warriors’ın rakibiydi ve bu da Grizzlies gibi onlara da fiziksel açıdan bir dezavantaj yarattı. Moody, Looney, Wiggins gibi rol oyuncularından maksimum verim alan Warriors için kağıt üzerinde gözükenden daha kolay bir seri oldu ve skor yine 4-1’di.
İki sezon sonra NBA Finalleri’ne dönen Warriors’ın lig üzerindeki hakimiyetinin başlangıcı kişiden kişiye değişebiliyor; Curry’nin draftı, Ellis’in 2012’de takaslanmasıyla Klay’in dakikalarının artması, Bob Myers’ın aynı dönem GM koltuğuna oturması, Steve Kerr’ün 2015 finalleri 4. maçında 28 yaşındaki asistanı Nick U’Ren’in tavsiyesiyle ilk 5’te Igoudala-Bogut değişikliği yapması gayet güçlü cevaplar. Ancak kişiden kişiye değişmeyen bir gerçek, Warriors’ın bu dönemin en dominant gücü olduğu ve bir "hanedanlık" kurduğu ve bu daha da devam edecek gibi gözüküyor.
* Bu yazı yazıldığında Golden State henüz finale kalmamıştı, fakat yine de öngörülerle dolu bir değerlendirme.
VakıfBank-Imoco nereye?
CEV Şampiyonlar Ligi finalinin ardından Vakıfbank-Imoco rekabetinde de bir perde kapandı.

Geçtiğimiz beş yılda yaptıkları karşılaşmalar hızlıca Avrupa voleybolunun en çok beklenen maçları haline gelen VakıfBank ve Imoco Conegliano arasındaki rekabetin son halkası olan 2021-22 CEV Şampiyonlar Ligi finali, önceki dört maçın aksine beş sette tamamlanmadı ve VakıfBank 3-1’lik skorla kupanın sahibi oldu. Son şampiyon Imoco’nun koçu Daniele Santarelli’nin takımı için ‘son dans’ olarak tanımladığı maç, iki takımın rekabeti açısından önemli bir dönüm noktasına işaret ediyor.
Her iki takım da sezonun bitmesiyle kadrolarında önemli değişikliklerin başlayacağı bir döneme girdiler. Bundan özellikle Imoco’nun etkileneceğini öngörmek mümkün, çünkü smaçör Myriam Sylla, orta oyuncu Raphaela Folie ve takımın kilit ismi Paola Egonu, Conegliano’ya veda ediyorlar. Sylla ve Folie İtalya Ligi finalisti Monza’ya transfer olurken, özellikle Egonu transferi kritik zira İtalyan pasör çaprazı rekabetin öte yakasına, VakıfBank’a giderken yerini Vakıfbank’tan gelecek olan Isabelle Haak alıyor.

VakıfBank-Imoco final maçı,
Fotoğraf: CEV Champions League
Vakıfbank ve Imoco Conegliano arasında oynanan toplam altı maçın dördü büyük çekişmeye sahne olmuş ve kazanan tarafı tie-break seti belirlemişti. Final etabında oynanan dört karşılaşmanın üçünde ise salondan kupayla ayrılan taraf VakıfBank olurken, yalnızca 2021 CEV Şampiyonlar Ligi finalini Conegliano ekibi kazanmıştı. Buna karşılık Imoco da Vakıfbank’a ait en uzun galibiyet serisi rekorunu 73’ten 76’ya çıkararak kırmış ve adını tarihe yazdırmıştı.
Bütün bunlara ve bir dönem neredeyse yenilmez görünmesine karşılık — elbette pandeminin de büyük etkisiyle — Imoco Conegliano’yu zirveye taşıyan kadro iskeleti takımdan yalnızca birer FIVB Dünya Kupası ve CEV Şampiyonlar Ligi şampiyonluğuyla ayrılıyor. Bu yıl Novara’dan beklenilen rekabetçiliği devralan Monza’nın takımını güçlendirmesiyle İtalya Ligi’nde daha çekişmeli bir atmosfer olacağını öngörmek mümkün.

VakıfBank-Imoco, Fotoğraf: CEV Champions League
Bu yıl kazandığı beş kupayla Avrupa voleybolunun zirvesine yerleşen ve önümüzdeki sezon zirvedeki yerini korumayı hedefleyen Vakıfbank ise kadrosundaki önemli değişikliklere rağmen iskeletini Imoco’ya kıyasla daha fazla koruyacak ve üstüne üstlük Egonu gibi bir eklemeyle sahaya çıkacak. Özel sektörün her zaman voleybolda çok güçlü olduğu İtalya’nın ekonomik krizin ardından yeniden dünya voleybolunun ilk sıralarına yükselmesi ve Egonu’nun Türkiye’ye transfer sürecinde konuşulan fiyatlar ise Avrupa voleybolunda ekonomik gücün milli takımlar ve kulüpler arasındaki performans dengelerine etkisi üzerine yeni bir tartışmayı gerektiriyor.
Birlikte olursak hiçbir şey imkansız değil: Run For The Oceans

Alfred Wegener Kutup ve Deniz Araştırmaları Enstitüsü’nün hazırladığı bir rapora göre plastik üretiminin 2040 yılına kadar iki kattan fazla, denizlerdeki plastik kirliliğinin ise üç kat artması bekleniyor.
Plastik kirliliğinin okyanusları tehdit edişinin herkesin önem verdiği acil bir mesele hâline gelmesi gerektiği gözler önüne serilirken; adidas ve partneri Parley, herkesi aktivitelerini eyleme dönüştürmeye ve Run For The Oceans için bir kez daha harekete geçmeye çağırıyor.
Nedir? 23 Mayıs-8 Haziran (Dünya Okyanuslar Günü) tarihleri arasında gerçekleşecek olan; adidas ve Parley’in küresel etki girişimi Run For The Oceans, plastik atıkların sona ermesine yardımcı olmak için bir nesli harekete geçirme amacıyla beşinci yılında devam ediyor. Şimdiye kadarki en kapsayıcı Run For The Oceans etkinliğinin planlandığı bu sene, insanlar sokaklara, tenis kortlarına ve futbol sahalarına çıkmaya davet ediliyor.
Nasıl? Katılımcılar tarafından adidas Running uygulamasını indirerek kaydedilen koşu, tenis, tekerlekli sandalye hareketleri gibi birçok aktiviteyi gerçekleştirirken; her 10 dakikalık aktivite için Parley, plajlardan bir plastik şişenin eş değer ağırlığını kıyı şeritlerinden temizleyecek.
Sıra sende: Güçlerimizi birleştirdiğimizde sorunları çözüme kavuşturabiliriz. Çözümün bir parçası olmak için buradan etkinliğe kayıt olabilir ve 8 Haziran'a kadar harekete geçerek okyanusları plastik atıklardan korumaya yardımcı olabilirsin.
Manchester City'nin Blue Moon'u
Bir futbol kulübünün bir şarkıyı sahiplenmesini şarkı söylemenin verdiği birliktelik hissinin dışında nasıl açıklarız?

Manchester denildiğinde akla gelen iki şey: futbol ve müzik. Çoğu futbol şarkısında olduğu gibi, Manchester City'nin Blue Moon'u artık kulübün taraftarı, stadyumu, forması gibi bir parçası. Bir futbol kulübünün bir şarkıyı sahiplenmesini şarkı söylemenin verdiği birliktelik hissinin dışında taraftarın oyuna müzikle eşlik etmesini sağlamak diyebiliriz.
İngiltere'nin heyecan verici Dünya Kupası marşı Back Home'un 1970'de İngiltere listelerinde 1 numaraya ulaşmasından sonra futbol şarkıları çok moda oldu. Çünkü şarkılar o kulübün dünyada neyi temsil ettiğinin sözlü tarihi olabilir.
🔵 Blue Moon: Richard Rodgers ve Lorenz Hart tarafından 1934 yılında bestelenen şarkı aslında popülerliğini 1950'lerde yakaladı. 50 ve 60'ların popüler müzik akorlarıyla düzenlenen şarkı Manchester City sahalarında şehir tarihi uzmanı Gary James'in söylediğine göre 1989-90 sezonunda ilk kez söylendi.
Şarkının söylendiğini ilk hatırlayabildiğim, 1989-90 sezonunun Liverpool'daki açılış maçındaydı. Ondan önceki sezonlarda hayranlar tarafından hiç söylenmemişti.
Yazıya başlamadan önce Oasis demeden bir Manchester City ve müzik yazısı yazabilir miyim diye düşündüm ama gördüğünüz gibi olmadı; — çok fazla derine inmeyeceğim, hikâyeyi biliyorsunuz. City ile birbirine fazlasıyla bağlanan Oasis grubu dağıldı ama Gallagher kardeşler Manchester City taraftarı olmaktan vazgeçmedi. Liam Gallagher, Beady Eye ile City taraftarı olmaya müziği ile devam etti. Şimdi de üçüncü solo albümünün ardından 1 Haziran 2022'de çok sevdiği Manchester City’nin evi olan Etihad Stadyumu'nda konser vermeye hazırlanıyor.
Futbol müziklerinin sahadaki duruma uyması gereken bir bağlamı olması gerekiyor. Blue Moon ne neşeli ne de motivasyonu yükseltecek bir ritme sahip. — Üstüne üslük mavi ay dediğimiz doğa olayı da çok nadir gerçekleşiyor. Bu müzikleri duyduğumuzda o kulübün dünyada neyi temsil ettiğine dair bir fikre kapılıyoruz. Manchester City dünyada bu şarkı sözleriyle neyi temsil ediyor?







