Animasyon izlemenin yaşı yoktur. Yediden yetmişe herkes izleyebilir. Fakat çocukları yetişkinlerden ayıran özellik: çocuklar animasyonları izlerken oradaki karakterleri örnek almaları ve ileriki yıllarda o çocukların bilinçaltına yerleştiği için önemli kararlarda rol almasıdır. Ve bu işi en iyi yapan da Pixar’dır. Bugün güldüren, güldürürken de öğreten ve düşündüren Pixar’ın animasyonlarında Coco’dan bahsedeceğim.Coco'nun konusu duygusal anlamda oldukça yoğun. Animasyonda bahsedilen özel gün, Meksika’da kutlanan Ölüler Günü Festivali’nden ilham alıyor. Ana karakter olan Miguel, akrabaları tarafından müzik yapması yasaklanmış ama tek isteği müzisyen olmak olan bir çocuk. Bir gün sihirli bir şekilde Ölüler Diyarı’na gider ve orada onu bekleyen, hayatta olmayan akrabalarıyla tanışır. Orada müziğe ve kültürüne dair birçok şey öğrenir ve Disney – Pixar iş birliğinin en iyi ters köşe sonlarından birisiyle de kapanışı yapar. En İyi Animasyon Filmi ve En İyi Şarkı Oscar ödülü kazanan Coco çocuklara ve ebeveynlere izletilmesi gereken bir şaheser olduğunu düşünüyorum.Çocuklar konulan yasaklara ve sınırlandırmalara uymamaya daha çok yatkındır. Sınırlandırmayı koyan ebeveynler o sınırlandırmaları çocuklarının iyiliği için mi yoksa kendi iyilikleri için mi koyuyorlar? Siz ve sizin annenizin geçtiği yoldan siz veya sizin çocuğunuz geçmek zorunda değil. Farklı fikirler her zaman iyidir. Çocuğun fikri kötüyse bunu kendisi öğrenir ve tekrar etmemeye dikkat eder. Fakat fikir zaten iyiyse Coco'da gördüğümüz gibi onu kimse durduramaz. Tabii fikri desteklemeyen veya engel olmak isteyen bir ebeveyn ise durum değişiyor. Kim bilir belki de Coco sayesinde ileride birçok yeni ses dinleyeceğiz. Yeter ki çocukların sevdikleri hobileri ve işleri özgürce yapabilecek ortamları ve onları destekleyecek bir ebeveynleri olsun. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’mız kutlu olsun.

Ölüler Diyarı ile ilgili hikayeler