2023 Dilekleri

Bu sene bitip hedeflerin yılı 2023 gelirken ben de herkes gibi 2022 ile hesaplaşmamı yapmaya çalıştım. Pek bir şey çıkmadı, fazlasıyla yoğun ve akışta kaybolduğum bir sene geçirdiğimden olsa gerek, bu sene yaşadığım pek çok şey, sanki daha önceki senelerde yaşanmış gibi hissettirdi.

Her müzik yazarına farz olduğu üzere 2022’de dinlediklerim ve “best of” gibi bir şey yapayım dedim, ama onu da başaramadım. Zira sevgili Spotify’ın çıkardığı yıl sonu bilançomdaki ilk 5 müziğin 4’ü Beethoven’ın piyano sonatlarından bölümler, biri de Burak Kut :) Yani Batı cephesinde yeni bir şey yok ve burada rockçı takılırken aslında Türkçe pop ve klasik arasında gezinerek yaşıyorum gerçek hayatımı...

Türkiye’de en çok dinlenenlere bakınca da hiç şaşırmadım, ama hiç de sevinmedim tabii ki. Sadece ilk 10’da grup müziği adına tek bir kale olarak da olsa Madrigal’i görmek azıcık teselli etti. Tabii hayatın dinamikleri karşısında direnecek değilim, çok da takılmadım, isteyen istediğini dinlesin; ben de Burak Kut ve Beethoven’a devam :)

2022 üzerine söyleyecek pek sözüm olmadığından 2023 için müzikli dilek dilemeye karar verdim. Sonra fark ettim ki dileklerin çoğu “eskiden olan” şeyleri yeniden istemekmiş. O zaman en büyük dileğimi “Make Turkey great again” diyerek bırakıyor, nostaljiyle karışık gelecek hayallerimi, bazılarımızın gözlerini yaşartacak videolarla paylaşıyorum.

• Tarkan en az 15 gün Harbiye’de konser versin.

Kaç yıl oldu saymadık köyden göçeli Tarkan, bu yaz çok beklemiştik... Tan Taşçı da iyi ama "Sen başkasıııın"

• Bir stadyum konseri de Duman’dan gelsin.

Mor ve Ötesi’nin açtığı bu güzel yol boş kalmamalı, herkes görsün ve arttırsın lütfen. (Mor ve Ötesi’nin İnönü konserinin filmi de 13 Ocak’ta vizyondaymış, kaçırılmasın!)

• İçinde Big Four gibi line-up olan bir metal festivali yapılsın.

Çünkü Türkiye’deki metal dinleyicisi bunu fazlasıyla hak ediyor.

• Sertab Erener “Sertab Gibi” gibi bir albüm yapsın.

Şöyle A kalite bir Türkçe pop albümüne ihtiyacımız var bence, hele Sertab’dan olsa ne lezzetli olur...

• Sezen Aksu sahnelere dönsün.

Gitmek için çok erkendi, ben daha hiç canlı izleyemedim. Kendi şarkısıyla sesleneyim “Geri dön geri dön, ne olur geri dön!”

• Erkin Koray dev bir konser versin, belgeseli çekilsin.

Tarih yaşarken yazılmalı, sonra çok üzülüyoruz.

• Eurovision’a katılalım.

Ama ülke seçmeleri yapılsın ve ben de katılayım bir hayalimi gerçekleştirip; ama yine de Gaye Su Akyol bizi temsil etsin ve birinci olsun. (Kırma beni be GSA :))

• Efes Pilsen Blues Festival gibi Türkiye’nin dört bir yanına böyle spesifik ve nitelikli içerik götüren festivaller yapılsın. Hatta mümkünse Blues Festival geri dönsün.

Aslında hemen her şehirde irili ufaklı festivaller var artık ve gittikçe sayıları artıyor, bu da çok güzel bir şey. Ama aynı yerli line up’lı adeta tabldot menülere biraz çeşni eklense fena mı olur?

• Barlarda yeniden çok iyi gruplar çalsın.

Bir zamanlar bestelerini ve soundlarını canlı performanslarla mekânlarda yaparmış gruplar hani. Keşke şimdi de sonrasının Athena’sı Kurban’ı olacak isimler yine canlı müzik ortamlarından çıksa önce dijital platformlar yerine ve biz de “Ben o grubu meşhur olmadan önce dinlerdim, Pulp’ta çıkarlardı” diyebilsek. (Ben Model dinlemiştim bir kere Pulp’ta, Rashit’in ön grubuydu... Hey gidi...)

• Kurban birleşsin.

Nerede kalmıştık??? Şöyle cayır cayır çalsalar tekrar, hayattaki tüm öfkemizi, derdimiz akıtsak...

• Auto-Tune yasaklansın.

Bence artık gerçekten yeter, fazlasıyla dinlemedik mi? Güldür Güldür bile şakasını yapmış, eh artık bitirmek lazım.

Hepinize sağlıklı ve mutlu seneler dilerim. Ben gönlümden geçenleri yazdım, herkesin gönlünce olur umarım dilekleri. 2023’te daha az görüşeceğiz, ama daha kapsamlı ve dolu içeriklerle geleceğiz. Bir sonraki buluşmaya dek sayacağım, bakalım hangi dilekler kabul olacak...