Müzik dünyalarının farklı bakış açılarını; tarzlardan ve kalıplardan bağımsız haberler, okumalar ve dinleme alışkanlıklarıyla tartıştığımız paylaşımlar e-posta kutunda!

Müzik dünyasından farklı açılar ve dinleme alışkanlıkları.

Müzikli Mevzular

Noel Baba hâlâ dilek kabul ediyor mu?

2023 Dilekleri

Bu sayıda unutulan kişisel değerlerimden “etnomüzikoloji” şapkamı takıyorum ve bu alanda yapılan çalışmalara bir göz atıyorum.&nbsp;İlk değinmek istediğim çalışma bir kitap: "Etnomüzikoloji Kültürler ve Müzikler". Etnomüzikoloji alanında çok kıymetli hocalarımız Evrim Hikmet Öğüt, Ulaş Özdemir ve Mehtap Demir tarafından hazırlanan kitabın bölüm yazarları da yine önemli araştırmacılar. Martin Greve, Zeynep Gülçin Özkişi, Mustafa Avcı, Belma Oğul, Yaprak Melike Uyar, Sevi Bayraktar, Merve Eken Küçükaksoy, Erdem İlgi Akter, Seyit Yöre ve Burcu Yıldız disiplinin dans, kimlik, notasyon, soundscape&nbsp;ve göç gibi farklı araştırma alanlarıyla ilgili makalelerle kitaba katkıda bulunmuş.&nbsp;Kendi etnomüzikoloji eğitimimde karşılaştığım en büyük problemlerden biri etnomüzikoloji konusunda Türkçe makale ve kaynakların çok kısıtlı olmasıydı. Her ne kadar hem eğitim dili İngilizce bir programda olduğum için hem de genel ile güncel literatürü takip etmek için pek tabii İngilizce ağırlıklı kaynakları takip etmek gerekse de onca tezin yazıldığı, akademik çalışmanın yapıldığı bu alanda temel konuları içeren bir başucu kitabının eksikliği hep vardı. Öte yandan çok da yaygın olmayan bu disiplinde çalışan, okuyan bireyler olarak ne yaptığımızı anlatmak da herkese hitap eden bazı temel okuma ve kaynak eksikliklerinden hayli güç oluyordu.İşte bu kitabın önsözünün ilk paragrafı da bu durumdan bahsederek dertlerimize derman bu çalışmayı anlatmış:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Türkiye’de lisans düzeyinde resmi olarak etnomüzikoloji eğitimi veren iki kurum olan İstanbul Üniversitesi ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde çalışan öğretim üyeleri olarak bu kitap projesine girişmemizdeki temel amacımız, bu disiplinle ilgili Türkçe kaynak sorununa kısmen de olsa katkı sunabilecek bir çalışma ortaya çıkarmaktı. Başlangıçta, bir ders kitabı hazırlamak ile etnomüzikolojinin güncel konularına odaklanan bir araştırma kitabı derlemek arasında gidip gelsek de, sonuçta etnomüzikoloji disiplinini mümkün olduğunca geniş çaplı ele alan ve genel okuyucu düzeyine de hitap eden bir kitap ortaya çıkarmak konusunda hemfikir olduk.”</blockquote>Kitap Nisan 2022’de ilk baskısını yapmasına rağmen ben henüz geçen ay edinip okumaya başlayabildim. Müzikli Mevzular okurlarının ilgisini çekeceğine emin olduğum bu çalışmayı en kalpten duygularımla tavsiye ederim. Kitabı, online ve fiziki tüm kitabevleri ve kitap satıcılarında bulabilirsiniz.Kitabın bende yarattığı nostalji duygusuyla şöyle bir de geçmişe baktım ve sevgili partnerim Tuğçe ile pandemi döneminde yaptığımız “Herkes için Etno/Müzikoloji” serimizi hatırladım. Bu kitapta da yer alan bazı hocalarımızın yanı sıra farklı akademisyenlerle etnomüzikolojinin ve kendilerinin çalışma alanlarıyla alakadar bir görüşmeler serisi yapmıştık. Yeri gelmişken mevzubahis kitabımızın da hazırlayanlarından Evrim Hoca ile “Etnomüzikolojinin ve Müzikolojinin Çalışma Alanları ve Yöntemleri” konulu bölümümüzü aşağıya bırakayım.&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/35jkiBXyTZE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/10/2022-11-20T19:57:53.439Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Serinin tamamına ise <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PLcRDq_-W6msG8fuaoytkBvX2rwx1ADvg5" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YouTube</a> ve <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/1yjS4qVw0H9N6W5Vjt3Rzw?si=e45b862c8fa64568" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Spotify</a> üzerinden erişilebilir.&nbsp;Bahsetmek istediğim diğer bir çalışma ise bir TV programı: “<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Emre Dayıoğlu ile Heybemdeki Türküler</a>”. Emre’den &nbsp;<a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/6074cc4bf7e3650007e98c83" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Müzikli Mevzular</a>’da daha önce birden çok kez bahsetmiştim, zira kendisi uzun yıllardır tanıdığım ve çalışmalarını ilgiyle takip ettiğim bir araştırmacı ve müzisyen. Anadolu’daki müzikal kültürlerin peşinde uzun zamandır, yüzlerce köy gezdi ve bizden önceki kuşakların, günümüzde aktif olarak pek de sürdürülmeyen geleneklerini, çalgılarını, anlatılarını, türkülerini bizlerle buluşturdu ve buluşturmaya da devam ediyor.Şu ana dek kendi YouTube kanalında yüzlerce alan çalışması videosunun yanı sıra şu an 92. bölümüne gelen “Müzikli Sohbetler” isimli müzikli sohbet programı ve üçtelli dersleri gibi özel içeriklere yer verdi ve vermeye devam ediyor.Ekim ayından itibaren ise Emre’nin çalışmaları TRT Müzik’te “Emre Dayıoğlu ile Heybemdeki Türküler” programıyla TV izleyicileriyle de buluşmaya başladı. Böylesi önemli bir kültür elçisinin farklı mecralardan insanlara ulaşması ve TRT arşivlerinde de yer alması adına kıymetli bir program olduğunu düşünüyorum. Pek tabii programın kayıtlarına <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YouTube</a> üzerinden de erişmek mümkün.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/10/2022-11-20T20:01:02.113Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.63" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Son olarak ise hafta sonu gerçekleşecek bir sempozyumu haber vermek istiyorum “Ruhi Su ve Türkiye’de Müzik Kültürleri Sempozyumu”. Ruhi Su Kültür ve Sanat Derneği’nin düzenlediği ve 26-27 Kasım 2022 tarihlerinde İstanbul’da Kadıköy Barış Manço Kültür Merkezi’nde gerçekleşecek olan “Ruhi Su ve Türkiye’de Müzik Kültürleri Sempozyumu”, Türkiye’de müzikle ilgili hemen her alanda önemli ve öncü çalışmaları bulunan Ruhi Su’nun (1912-1985) hayatı ve çalışmalarının izinden giderek, Türkiye’deki müzik kültürlerinin müzikoloji/etnomüzikoloji, müzik eğitimi, derlemecilik, dans çalışmaları, koro faaliyetleri, bestecilik, müzik icrası vb. bağlamlarda yeniden ele alınmasını hedefliyor.Sempozyumda Türkiye’de Modernleşme, Musiki İnkılabı, Protest Müzik, Popüler Müzik, Halk Müziği gibi alanlarla Ruhi Su ilişkisinin tartışılacağı farklı paneller yer alacak. Ayrıntılı programı aşağıdan inceleyebilirsiniz.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/0/1668974420379.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.69" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><img src="https://images.aposto.com/2022/10/0/1668974427882.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.69" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">

Etnomüzikoloji üzerine

Kültürün Müziği

Düzenli okurlar bilir, yayında sık sık “eskisi gibi yeni müzikler dinleyemediğim” veya “konserlerden tat alamadığım” gibi konulardan şikâyet ediyordum. Hepimizin gözü aydın, bu derdim geçti! Son 1 haftada 5 konsere gittim, üstelik bu kez çoğunluğu (⅗’i) mesai ve zorunluluk dışı, tamamen hür irademle gerçekleşti. Kendimi kutluyorum. Ve tabii ki hemen izlenim ve duygularımı sizlerle paylaşıyorum.Konser zincirinin ilk halkası Air Anatolia&nbsp;oldu. VeYasin ve Tolga Böyük’ün (kimilerimizin Hey! Douglas ve Islandman olarak da bildiği) Al MacSween ile müzik direktörlüğünü yaptığı projenin diğer paydaşları Gülbaba Müzik, Zorlu PSM&nbsp;ve EFG London Jazz Festival. Projede hem “supergroup” olarak hem de konuk solist olarak pek çok önemli müzisyen yer aldı. Anadolu müziğinin rock ve saykedelik ağırlıklı yanlarına dokunan projede, bu türün öncülerinden Ahmet Güvenç, Cahit Berkay, Okay Temiz ve çağımızın ozanlarından Murat Ertel de sahnedeydi ve onların varlığı elbette çok kıymetliydi. Öte yandan günümüz Anadolu rockında benim tartışmasız favori müzisyenim Derya Yıldırım da sahnedeydi (evet biraz ekstra kredi veriyorum) ve bence totalde en başarılı performanslar Derya’nındı. (Diğer müzisyenlerden af dileyerek ve başıma bir şey gelmeyecekse bunu da açıkça söylemek isterim.) Zira Derya gerçekten çok iyi bir vokal, halk şarkılarının ruhunu çok iyi duyuruyor ve Cahit Berkay ile Alageyik yorumları sanırım sadece benim değil, orada olan herkesin tüylerini diken diken etmiştir. Keza Melike Şahin ve Dunja Botic gibi güçlü vokalistlerin varlığı ile Tolgahan Çoğulu, Yazz Ahmed ve Muhlis Berberoğlu gibi iyi enstrümancıların sahnede olması gerçekten güçlü bir ses dünyası yarattı. Tolga ile VeYasin’in müzisyenliğini tartışmaya zaten lüzum yok, bütün projelerini senelerdir büyük bir hayranlıkla takip ettiğim iki müzisyen ve böyle önemli bir işe girişmiş olmaları da her anlamda çok kıymetli ve takdirlere şayan.Bu arada konserin gayet detaylı ve güzel bir analizini Erkin Can Seyhan’ın <a fr-original-style="" href="https://nedenozel.com/a%C5%9F%C4%B1klar%C4%B1n-s%C3%B6z%C3%BC-havalan%C4%B1r-air-anatolia-aa00ac5188ca" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yazısından</a> da okuyabilirsiniz. Ben biraz kişisel hisler paylaşmak istiyorum.&nbsp;Gelelim benim duygu selime… Müzik konusunda en hassas ve hatta takıntılı olduğum alanlardan biri Anadolu rock olduğu için (öbürü de malumunuz genel olarak Türkçe rock zaten) bu konserle ilgili aslında çok fazla şey yazmak geliyor içimden. Öte yandan bu alanda “takıntılı” olmamdan kaynaklı gereğinden fazla kritik bir kulakla dinliyorum her şeyi ve bu da biraz fazla beklenti ve buna müteakip hayal kırıklığı yaratabiliyor. Bu projede de “Şu olsa da iyi olurdu, ben olsam şu şarkıları seçerdim, geçişi şöyle yapardım” gibi kendi kendime çok konuştum. Hatta başkalarıyla da konuşmuş olabilirim :) Bunları da yazmak istedim, ama doğru ifadelere dökemedim. Yazıp yazıp sildim. O yüzden detaylı raporumu kendime saklıyorum şimdilik, zira yazmaya bir başlayınca durduramıyorum kendimi. Ama birkaç dostane notumu da eklemeden duramayacağım “Bence ne olsaydı ne olurdu?” diyerek…Repertuar, beklentime göre biraz zayıf kaldı çeşitlilik açısından. Kendisi sahnede olamasa da Erkin Koray ve benzeri müzisyenlerden parçalar yahut en azından bazı geçişler duysak sanki daha bir zengin olabilirdi ses dünyası. Yahut daha tırnak içinde “otantik” bazı Anadolu ezgileri serpiştirilebilirdi araya (ama bunun ayarı çok hassas elbet, o yüzden özellikle tırnak içlerini belirtim ve olmamasını da anlayabilirim). Ama Tolga ve Yasin gibi harikulade müzisyenler bunu handikapa düşmeden yapabilecek isimler olduğundan sanırım bu yokluğu hissettim.Bir de tabii ki sahnede görmeyi umduğum bazı başka müzisyenler de vardı açıkçası, onlar da olsalar ayrı bir çeşni katarlardı sanki bu zengin mutfağa. Yahut bu tarzlardan görece uzak, ama ters köşeden gol haberi verebilecek 1-2 ismin eklenmesi de Air Anatolia V2 için belki olabilecek bir niyet olarak burada dursun.Sonrasında bir kez daha Deniz Tekin&nbsp;dinleme şansına nail oldum. Kendisinin iyi bir şarkı yazarı olduğunu düşünüyorum. Birkaç kez konserine gitmiştim, her seferinde de aynı “gerçekten iyi bir şarkı yazarı” hissiyle ayrılıyorum konserlerinden. Ayrıca ekibi de çok iyi müzisyenlerden oluşuyor, fakat bilhassa Efe Demiral’ın gitarlardaki varlığı işleri daha da güzelleştirmiş. Bence yıllandıkça daha da güzelleşecek müzisyenlerden Deniz ve ben yeni şarkılarını heyecanla bekliyorum. İlk kez dinlediğimiz Deniz Tekin performansını da nostalji niyetine buraya bırakıyorum.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/x_VGunLPukk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/9/2022-10-23T12:14:10.164Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Ve uzun, çok uzun bir aradan sonra çok sevdiğim Aylin Aslım… Kendisi de uzun zamandır İstanbul'dan taşınması, pandemi ve annelik gibi faktörlerin de etkisiyle sahnelerde çok aktif değildi sahnelerde. Sebepler ne olursa olsun, onu çok özlemiştim. Çok soğuk bir akşam ve hafif hasta olmasına rağmen sahnedeydi ve o kadar güzeldi ki... <a fr-original-style="" href="https://kultur.istanbul/hava-kararinca-konserleri-geri-dondu/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hava Kararınca</a>’nın mumlu sahnesine çok yakışmıştı ve ben Beyoğlu’nun ortasında bir üniversite kampüsünde Aylin Aslım dinlerken adeta bir zaman yolculuğu yaşadım.&nbsp;Aklımdan 2000'lerdeki Beyoğlu, rock&nbsp;barlar, benim de tamamına yetişemediğim ama Aylin Aslım ve diğer genç rockçıların&nbsp;evi olan sokaklar geçti. Şimdi bambaşka dönüşümlerle bambaşka kültürlerin mekânı olan sokakların eski hâlini hatırlamaya çalıştım, o sırada şunu söylüyordu Aylin sahnede:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Evvel zaman içinde, sevdiğim bu şehirdeSevdiğim her şey kaybolmuş gibi”</blockquote>Kendi İstanbul’um ve Aylin’in İstanbul’unu düşünmeye çalıştım. “Nostalji” hissinin nasıl da kötü anıları yok edip her şeyi “güzel” hatırlatabildiğine taktım kafayı ve bazı şarkıları nasıl da kendimizle ve hayatımızla bu kadar özdeşleştirebildiğimize şaşırdım, yapan ve söyleyen biz olmadığımız hâlde.&nbsp;Şimdiyse gelelim zurnanın ve Turna’nın zırt dediği yere: Yusuf İslam/Cat Stevens&nbsp;konseri! Sanatçının ilk ve belki de (Allah uzun ömür versin tabii ama) son Türkiye konserine şahit olabildiğim için çok mutluyum. Bu vesileyle de AKM’de ilk kez bir konser izleyerek bu ayıbımı da kapatmış oldum, buna da ayrıca mutluyum. “Beyoğlu Kültür Yolu” kapsamında ülkemize gelen sanatçı bir konser de Ankara’da verecekmiş.&nbsp;Konserin yaklaşık ilk 5 şarkısında ses o kadar pürüzsüzdü ki sanki muazzam bir kayıttan harika hoparlörlerle veya kulaklıklarla dinliyor gibiydik. Uzun zamandır gittiğim hiçbir konserde bu kadar temiz ses duymamıştım açıkçası. Bunu da defalarca yanımdaki arkadaşıma söyledim ve çaaat, şarkının birinin ortasında dışarıya gelen tüm ses kesildi. Müzisyenlerin kulak monitörlerinde ses devam ettiği için onlar uzunca bir süre çalmaya devam etti, hatta ses kesintisini davulla ritmik alkış tutarak ekstra hoşgörüyle karşılayan seyirci nedeniyle de sahnedekiler büyük ihtimalle her şeyin fazla yolunda olduğunu bile düşündüler. Müdahaleye gelen teknik personelle duruma ayan Cat Stevens da gülerek ve seyircinin anlayışına teşekkür ederek devam etti. Sonrasında ise maalesef o canım ses bir türkü randıman alamadı. Yine de totalde ses düzeni ve AKM tecrübesi hiç fena sayılmazdı.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/0/1666534991305.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Sahnede ise adeta 2 farklı müzisyeni izledik: Yusuf İslam ve Cat Stevens. Yusuf, ağırlıkla İslam ile ilişkisi ve spiritüel yanıyla sahnedeydi ve bunu anlatan şarkılar, hatta ilahiler söylüyordu. Cat ise tamamını çalmamış ad olsa Wild World, The Wind, Peace Train gibi hitleriyle bize 70'lerden sesleniyordu. Ama asıl sahne Yusuf İslam’ındı, Cat biraz daha yan roldeydi.&nbsp;Repertuar hayli enteresandı, en azından benim için öyleydi. İslamı ve ahlaki öğretilerden bahseden şarkılar ağırlıktaydı. Gerçi buna çok şaşırmamam lazımdı, ama yine de biraz şaşırdım. Yunus Emre’nin sözlerinden yaptığı şarkısından bahsettiğinde büyük alkışlar aldı, keza İslam ile ilişkisini anlattığında da seyirci hep alkışladı. Amma ve lakin her şeye rağmen en büyük coşku Wild World’de yaşandı. Neticede hit şarkı her şeye üstün geldi.&nbsp;Bana enteresan gelen bir başka şey de sanatçının neredeyse her şarkıda yahut 2-3 şarkıda bir gitar değiştirmesiydi. Tabii bu abes bir durum değil, şarkının tonuna göre akortlu gitara geçmek yahut uygun tınılıyı seçmek gayet olması gereken bir şey. Lakin ya ben biraz fazla niyet okudum ve komplo teorisine düştüm ya da gerçekten doğru da olabilir, ama yorumum şu: İçinde dinî kelimeler olan şarkıları çaldığı gitarıyla düz şarkı çaldığı gitarı farklıydı! Yani adeta bir spiritüel bir dünyevi gitar varmış gibi hissettim. Yanımdaki arkadaşıma da önce bunun şakasını yaptım, sonra bir an "Acaba?" dedim ve biraz daha dikkatli takip edip kendimce bu sonuca vardım. Abartıyor olabilirim (ki bence çok haklıyım) ama peşine de düştüm bu merakın. Konser TRT tarafından daha sonra yayınlanmak üzere kayda alınmış, onu izlerken tekrar dikkatli bir gözle bakacağım. Ayrıca şarkıları da gitarımla bir tur kontrol edeceğim farklı akort düzeni var mı gitar değiştirmeyi gerekecek diye. Büyük gizemi çözmeye az kaldı, bizi takibe devam edin!&nbsp;En büyük hayal kırıklığım “The First Cut is the Deepest”ı çalmaması oldu. Favori şarkımı dinleyememek üzücüydü, ayrıca hatırı sayılır bir hiti de pas geçmiş oldu. Toplu hayal kırıklığımız ise “Lady D'arbanville” şarkısını “Angel of War” olarak bambaşka sözlerle ve formatla söylemesiydi. Açıkçası bu versiyonunu bilmiyordum, meğer uzun zamandır var olan bir versiyonmuş. Sonradan öğrendim ki kendisi içerik olarak yeterince etik bulmadığı şarkılarını söylemekten kaçınıyormuş, belki bu yeni sözler de benzer bir düşüncenin mahsulü olmuş olabilir. Ama böyle söyleyeceğine keşke hiç söylemeseydi diye de düşünmedim değil.&nbsp;Tahmin ettiğim gibi “Father and Son” ile final yaptı konser, sonrasında “Peace Train” ve 1 şarkılık daha bis ile de bu tecrübeyi sona erdirdik. Eve dönerken kulaklıklarımı takıp “Lady D’Arbanville” dinledim. Paralel evrende hayatına Cat Stevens olarak devam etse nasıl olurdu diye düşüncelere daldım. Kafamdaki dünya ile hayali bir konsere gittim.&nbsp;Uzun zaman sonra art arda beni heyecanlandıran konserlere gitmek hayatla bağlarımı bir kez daha güçlendirdi. Üstelik bunları sadece mesleki deformasyonlu “ses mi bozuk, kaç bilet sattı” gibi soru ve sorunlarla değil; kimi zaman coşkulu duygular ve nostaljiyle, bazen de “Bunu neden böyle yapmış be” diye heyecanla kızarak dinleyebildim. “Eski normal”ime döndüm (şimdilik en azından). Elbet yine bir gözüm seyirci hareketi ve arkada olup bitende, bir kulağım ses sisteminde ve insanların yorumlarındaydı; ama artık bu göz ve kulağı kendime uzuvlar olarak kabul ediyorum ve onlara rağmen heyecanlanmayı kutluyorum.

Konserleri yeniden sevebilmek

Hayat Geri Gelir

Yaz sezonunu bitirip güz sezonuna giren, mekanların yavaş yavaş yeni programlarını açtığı bir dönemde, güzel şehrimiz İstanbul’da olan bitene Müzikli Mevzular gözüyle bakıyor ve önerilerimizi paylaşıyoruz.&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Şişli Plak Festivali</li></ul>Bu hafta sonu gidilecek güzide etkinliklerden birini Şişli Belediyesi gerçekleştiriyor.&nbsp;Şişli Belediyesi'nin bu yıl 2’nci kez düzenleyeceği Şişli Plak Festivali, 17 Eylül'de başlayacak. İki gün devam edecek olan festivalde birçok etkinlik, söyleşi ve konser yapılacak.Etkinliklerin ücretsiz olacağı festivalde; plak stantları, söyleşiler, mezatlar, imza günlerinin yanı sıra, Yeni Türkü ve Bulutsuzluk Özlemi, Kolektif İstanbul, Tuna Kiremitçi, Eda Baba, Özge Fışkın gibi isimler sahne alacak.&nbsp;Festival Feriköy Organik Pazarı Otopark Alanı’nda, etkinlikler tabii ki ücretsiz ve herkese açık!&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">O sırada “Beşiktaş Festivali”</li></ul>Beşiktaş Belediyesi’nin 30 Ağustos’ta başlattığı Beşiktaş Festivali de tüm hızıyla sürmekte. 30 Ağustos'ta Kenan Doğulu konseriyle Barbaros Meydanı’nda başlayan festival, Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı’nda devam ediyor.&nbsp;İngiliz sanatçı Luke Jerram’ın yarattığı 7 metre çapında, Nasa’dan alınmış birebir ay yüzeyi görüntüsünün yaklaşık 1:500.000 ölçeğindeki gerçek yüzeyinin yansıtıldığı ‘’Museum of the Moon’’un sergilendiği ‘Beşiktaş MoonFest’ kapsamında ise 16 Eylül’de Bülent Ortaçgil, 18 Eylül’de Duygu Soylu, 19 Eylül’de Tuluğ Tırpan Trio, 20 Eylül’de Nil Karaibrahimgil ve 21 Eylül’de Jülide Özçelik Beşiktaşlılarla buluşacak. <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">İstanbul Kavuştayı yeniden başlıyor!</li></ul>İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraklerinden Kültür AŞ tarafından düzenlenen İstanbul Kavuştayı konser serisi, kısa bir aranın ardından müzikseverlerle buluşmaya hazırlanıyor. Şehrin farklı meydanlarında gerçekleşen konserler, daha önce Pinhani, Gaye Su Akyol, Ceza gibi isimleri Bağcılar, Esenyurt gibi ilçe meydanlarında ağırlamıştı.22 Eylül’de başlayacak seri kapsamında Kartal’dan Esenyurt’a, Bağcılar’dan Sultanbeyli’ye kadar İstanbul’un 10 farklı ilçesi, ücretsiz konserlerle buluşacak. <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Harbiye sezonu bitmeden tavsiye: Tan Taşçı</li></ul>Biraz “ters köşe” bir öneri geliyor bu kez benden. Ekseriyetle Türkçe rock yahut dünya müziği/halk müzikleri gibi “favori” alanlarımdan yazıyorum malumunuz. Ama bu kez Türkçe popun son dönemdeki hit isimlerinden Tan Taşçı mevzubahis.&nbsp;Son 2 sezondur tüm Harbiye konserleri “sold-out” olan bu ismi sezon bitmeden mutlaka Harbiye’de izleyin, Ekim ayındaki konserlere biletler tükenmeden yetişin! <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Biraz da Eindhoven’dan Haberler!</li></ul>Bu arada önümüzdeki günlerde Sertab Erener bir Eindhoven çıkarması yapacak! Türkiyeli göçmenlerin ve girişimcilerin katılımıyla bir günlük festivalin finalinde sahne alacak olan Erener, Eindhoven’a “Merhaba” diyor... Detaylar önümüzdeki sayıda!

Şehirde Neler Oluyor?

İstanbul'dan Bildiriyoruz!

Bundan hem yayında hem blogda çok kez bahsetmişimdir, tanıyanlar ise zaten iyi bilir: En büyük hayallerimden biri basılı, kanlı canlı bir müzik dergisi çıkarmaktı. Fakat hayatın değişimi ve dijitalleşme ile her geçen gün bu hayalimden uzaklaş(tırıl)dım. Ne mutlu ki yayınımızla yine bu hissiyatı yaşıyor gibiyiz bir bakıma...Velhasıl, bu sayıdaki köşemi eski model dergiler gibi yapmak istedim bu içimde kalan duygunun hatırına. Tabii ki derginin hepsi buraya sığmaz, benim de kalemim yetmez, ama size seçmece köşelerle bir mini dergi yaptım; üstelik poster hediyeli.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Yeni Çıkanlar</li></ul>“Gülümse” Kurban, Sony Music, 2022Uzun zamandır devran döndü, artık albümden çok tekli çıkar oldu. Benim gibi albüm seven eski kafalar için de gerçekten vurucu parçalar çıkmadıkça bu “single” işleri hiçbir zaman yeterince heyecan verici olmadı.Amma ve lakin, geçen haftalarda çıkan bir tekli, bize geçmişten getirdiği selamla heyecan, sevinç ve burukluğu bir arada yaşattı. Önce Kurban’ın ve Sony Music Türkiye’nin sosyal medyasından gelen “Gülümse” 5 Ağustos’ta tüm dijital platformlarda yayında!&nbsp;mesajı hepimizde aynı soruyu sordurdu&nbsp;“Nerde kalmıştık?”&nbsp;Ama sonra çoğumuzun bildiği, yine de bir umutla beklediği&nbsp;“Acaba birleştiler mi?” sorusu bir kez daha hayal kırıklığıyla sonuçlandı.&nbsp;Olsun, bu selam bile güzeldi. Hem belli olmaz, bakarsınız bir gün birleşirler.&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Bu karanlık sabahındaHadi gel yanıma, sana yol olayımGüneş açsın yanağındaNe olur gülümse, kurban olayım</blockquote><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Haberler</li></ul>Zeytinli Rock Festivali yasaklandı.&nbsp;İlki 2005’te düzenlenen festivalde seneler boyunca Türkçe rock müziğinin ustalarından yeni isimlerine onlarca isim sahne aldı. Bu sene 5 gün boyunca sürmesi planlanan festivalde her gün 2 sahne ve her bir sahnede yaklaşık 7 müzisyen yer alacaktı (kabaca 70 civarı müzisyen).Roll Dergisi’nin 109. sayısındaki haber, festivalin 2. edisyonunu şöyle anlatıyordu:“... Üç günlük konser maratonu ve kamp alanı için ödemeniz gereken miktar 3 YTL…. Festivale şu isimler katılacak bu sene: Erkin Koray, Moğollar, Kurtalan Ekspres, Aylin Aslım, Hayko Cepkin, Anima, Yüksek Sadakat, Redd, Yeni Harman, Kaan ve Kapris, Demir Demirkan, Zardanadam, Buz, Taylan Ayık…” (Roll Dergi, Sayı 193, Temmuz 2006/7).&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Tavsiye</li></ul>Henüz bölümlerini izlemeye başlayamadım, ama eminim ki duygusal bir "roller coaster"a binmiş edasıyla izleyeceğim ve ders gibi notlar çıkaracağım bu projenin videolarını izlerken. Hem kendime hem size tavsiye olarak bir doz yazıyorum:&nbsp;İstanbul Nightlife Project.Asena Hayal öncülüğünde 90’lar ve 2000’lerde eğlence dünyasının parçası olan insanlarla gerçekleştirilen söyleşiler ve bu hatıratlar çerçevesinde kurulan projede 90’lar ve 2000’lerin başı İstanbul’unun eğlence hayatına dair yaşanmışlıklar, alt kültür ve pek çok önemli anekdotlar yer alıyor.&nbsp;İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT,&nbsp;İstanbul’un günümüz gece hayatı kültürünü belirleyen 1990’lı yıllardan bugüne, kuşaklar arası dönüşen gece ve eğlence hayatı kültürünü konuşan bir projedir.İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT, serisi farklı bir müzik ve kültür türü üzerinden hareketle o müziğin takipçilerine ev sahipliği yapmış mekanları ve bu kültürün öncü isimlerini gündemine alacaktır.İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT, bugünün parti kültürünü şekillendiren ve bir çok insana ilham vermiş ‘’gecenin çocuklarına’’ bir saygı duruşu niteliğindedir.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/c/istanbulnightlifeproject" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/7/2022-08-14T19:20:55.908Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.31" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Mini Quiz</li></ul>1) Pinhani grubu ismini nereden almaktadır?a) Dedelerinin mahlasındanb) Rize’de bir nehirdenc) Nazım’ın bir şiirinden 2) Sertab Erener’e göre kadınlığın kaç kuralı vardır? (Cevabı arayanlar Turuncu albümünü dinleyebilirler.)a) 3b) 5c) 7 3) Metallica’nın davulcusu Lars Ulrich aslen nerelidir?a) Sivasb) Danimarkac) Texas* Cevaplar bir sonraki sayıda... Doğru cevabı gönderen ilk 3 kişiye Haluk Levent kasedi hediye...<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Hediye Poster</li></ul>Pek çok farklı sanatçının yer aldığı kolektif proje <a fr-original-style="" href="https://www.behance.net/gallery/82878407/Dream-Gigs-Illustrated" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Dream Gigs Illustrated”</a> (ki daha önce bahsi geçmiş olmalı bu bültenlerde), sanatçıların hayali konser posterlerinden oluşan bir proje. Buyurun galerisini gezin, hayali konserlerde gönlünüzü eyleyin.<a fr-original-style="" href="https://www.behance.net/gallery/82878407/Dream-Gigs-Illustrated" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1660565238618.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.82" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Pilot Sayı

Hayali Müzik Dergisi

Uzun zamandır müzik üzerine düşünmek ve yazmak konusunda bir tıkanma içindeyim. Ara ara geçse de genel vaziyetteki isteksizlik ve durgunluk beni çok mutsuz ediyor. Bir albümü incelemek, yeni bir şey dinlemek, bir şeylere heyecanlanmak konusunda problemlerim var galiba. Belki de yaşlanıyorum, ama eskime cinsinden bir yaşlanma.O yüzden bu sayıda kendimle röportaj yapmayı tercih ettim. Bakalım müzik hakkında kendimle ne konuşmak istiyormuşum. Duygusal açıdan tuhaf olmuş olabilir, ama neden olmasın? Başlıyoruz.&nbsp;Bir müzik röportajının en gıcık sorusu sizce ne?Sanırım “Neden müzik?” veya “Müziğe nasıl başladınız?”&nbsp;gibi temel, olmazsa olmaz; doğru anda sorulduğunda çok güzel muhabbet açabilme potansiyeli taşıyan, lakin ekseriyetle insanı geren ve klişe cevaplara çıkan sorular... Hele ki cevabı “Müziğe ilgisini çocuk yaşlarda fark etti, babasının aldığı bir enstrümanla…”&nbsp;diye gidiyorsa aşırı tatsız bir sohbet hissi veriyor bana.Katı yargım için üzgünüm ama zaten günümüz dünyasında 3-4 yaşında standart şekilde yabancı dil, enstrüman, spor gibi eğitimlere başlatılan “şimdiki çocuklar harika”&nbsp;kuşağı ve ebeveynleri sayesinde bu bir zamanlar romantik tınlayan çocuksu başlangıç hikâyeleri de tavsamaya başladı zaten. Belki de o yüzden artık kullanımdan kalkması ya da başka bir şeye evirilmesi gereken bir soru kalıbı bu.Peki, o hâlde sizin seveceğiniz sorulardan soralım da muhabbetiniz daha çekilir hâle gelsin. Döne dolaşa dinlediğiniz, asla bıkmadığınız müzik türleri neler?&nbsp;Her zaman ve her yerde Türkçe rock. Sebebi de kendimi bildim bileli bir şekilde bu türle içli dışlı olmam ve dinlemem. Hâliyle tüm çocukluk, ilk gençlik anılarım, hislerim bu müzik ve müzisyenlerle şekillendi. O yüzden ne zaman Türkçe rock dinlesem bana iyi gelir. Arada sıkılsam da hiçbir zaman bıkmam. Zaten döne dolaşa dinlenen müziklerin kalıcılığının harika teknikleri, besteleri, sözleriyle değil, insanda yarattığı duygu durumları ve anılarla bağlantılı olduğunu düşünürüm. Bu yüzden de bir “Rockçı Serpil” olarak Türkçe rock bayrağımı taşımayı sanırım hiç bırakamayacağım.Öyleyse Türkçe rock tarihinin en iyi albümlerinden birini (veya aşka gelirseniz birkaçını) bize nedenleriyle açıklar mısınız?Bu soruyu da sıklıkla kendime soruyor ve kendi kendimle tartışıyorum. Tabii ki nihai bir yanıta varamıyorum. Hele ki “Türkçe rock nedir, nasıl tanımlanmalıdır, hangi dönemleri, kimleri düşünmeliyim?”&nbsp;gibi temel sorular ve kriterler işin içine girince zaten imkansızlaşıyor. O yüzden özellikle kurucu babalar, analar ve ilk dönemleri tenzih ederek düşünmeye çalışacağım.Zira hem kişisel tarih ve hislerim hem de bence Türkçe rock tarihindeki yeri açısından kıymetli bulduğum bir (belki iki veya üç) tanesini övmek için iyi bir fırsat bu (zaten soru da bu niyetle soruldu.) Kendim 2000'ler dönemi rock müziğiyle ergenliğini geçirmiş biri olarak hâliyle en çok o dönemdeki üretimlerle haşır neşir oldum, seçki de oradan gelsin.Bir de tabii ki bu albümleri baştan sona “albüm” olarak, kurgu sırasıyla dinlediğimi ve sözleri, kartonetteki kredileri tane tane okuduğumu da belirtmeliyim. O yüzden son dönemde dijital albümleri ya da teklileri de hâliyle bu sorunun cevabına dahil bile etmiyorum, kusura bakmasınlar lütfen. Olabildiğince kısa yorumlarla listemi açıklıyorum.🎶 Kurban, “İnsanlar”Muazzam bir Kurban albümü değil mi? Sound’u öyle ideal bir kıvamda ki aynı anda hem sert hem de yumuşak olabiliyor. Baştan sona sırasıyla, “albüm dinler gibi albüm dinleyerek” dinlenmesi gerekir. (Benim tam 15 yaşıma denk gelip ayrıca bağlanmam da duygusal bir bonus elbette.)🎸 Mor ve Ötesi, “Dünya Yalan Söylüyor”Bu albümün Türkçe rock tarihinde stratejik bir konumu olduğu konusunda hepimizin hemfikir olduğunu düşünüyorum. Değilsek ayıptır, söyleyeceklerim bu kadar.🎙️ Kargo, “Sen Bir Meleksin”&nbsp;Biliyorum, bence de “Yalnızlık Mevsimi” kült bir albüm. Lakin Kargo’nun “Kargo” olarak o malum tam kadrosuyla son albümünün biraz “underrated” kaldığını düşünüyorum. Bu albümü de bir baştan sona dinleyin hele.Aynı sorunun Türkçe pop versiyonuna cevabınız ne olur?Türkçe popun bir sürü güzel dönemi, farklı yaklaşımları ve albümleri var. Bu tarz söz konusu olunca icracıdan öte prodüktörler ve besteciler devreye giriyor aslında. Şarkıları birilerinin sesinden duyuyor olsak da mevzuların asıl başrolleri olan Onno Tunç, Feyyaz Kuruş, Aysel Gürel, Ozan Çolakoğlu gibi bir sürü insanın emeği ve imzası var bunlarda. O yüzden aslında bu çok yanlış ve kavga çıkarmalık bir soru. :)🎹 Sertab Erener, "Sertab Gibi"Zaten bu soruyu sadece “Sertab Gibi” albümünü övmek için soruyorum kendime. Sertab Erener’e sevgim ve saygım her daim yüksek olmuştur, önce bunu belirtmeliyim. Amma velakin “Sertab Gibi” albümü bence hem Erener’in kariyerinde hem de Türkçe pop dünyasında bir külttür. 1996 tarihli bir albüm, lakin o dönemin sound'undan çok daha farklı ve elektronik öğeler kullanmadan da geleceğe göz kırpan, fevkalade bir çalışma. Hem besteler ve seözler hem de düzenlemeler... Her bir şarkı adeta farklı bir müzik türünden ama albüm kendi içinde bir o kadar da bütünlüklü.Bu albüm hakkında apayrı bir yazı yazabileceğim için takdirini kendi kulaklarınıza ve yorumlarınıza bırakıyorum. Mümkünse albümü kaset/CD/plak olarak alıp kağıdına dokunarak ve okuyarak dinleyin.Muhabbet çok fazla Türkçe müzik ağırlıklı oldu. Biraz da magazinle konuyu kapatmak istiyoruz, şimdilik bu kadarı kâfi. Takıntılı olduğunuz bir müzisyen ve mevzusu var mıdır?&nbsp;İnanç, yaşam biçimi, duygu, düşünce, tercih vesaire herkesin her şeyine son derece saygı duysam da Cat Stevens’ın Yusuf İslam olup müziğe uzunca ara vermesine çok bozuluyorum. Keşke müziğe de devam edeydi o kadar ara vermeden. Neyse, nasıl mutluysa öyle olsun.Peki seneye Eurovision’a dönersek ülkeyi kim temsil etsin?Tabii ki Gaye Su Akyol. Şayet istemezse benim de bazı planlarım var. :)&nbsp;

Kendimle röportajımı takdimimdir

Turna ile Müzikli Mevzular

Uzun zamandır yazmayı düşündüğüm, ama bir türlü elimin gitmediği bir konuyu sonunda yazıyorum. Hatrı sayılır bir süredir canlı müzik sektörü başta olmak üzere kültür sanat alanında bilfiil çalışan bir sektör emekçisi ve müzik sevdalısı olarak, seneler içinde konsere gitme/dinleme algımın ve pratiğimin nasıl değiştiğinden biraz bahsetmek istiyorum.&nbsp;Bir zamanlar salt bir konser dinleyici olarak yer aldığım salonlarda, festival ve etkinliklerde “görevli” kimliğim arttıkça, ister istemez “etkinlik-konser” mefhumlarına bakışım da değişti. Bu konuda derdim çok, ama ufak bir simülasyonla, mesleğimin “dinleyici”liğimi nasıl değiştirdiğini anlatmaya çalışacağım.&nbsp;Konumuz “bir konsere gitmek”, yaşananlar ise sadece kişisel deneyimler… Kendimden başka kişi ve kurumlarla alakası yoktur. Olması Gereken (yahut Geçmişte Olan) SenaryoSevilen, beklenen bir müzisyenin konseri ise fanlık derecesine göre biletleri haftalar, hatta aylar öncesinden alınır. Konser duyurusundan konser gününe kadarki süreçte çalma listelerinde o müzisyenin şarkıları dinlenir, bazen baştan sona albümler dinlenerek hafızalar tazelenir, kendi kendine gazlar verilir; hatta yakın çevredeki dostlar gazlanır birlikte gitmek için.&nbsp;Konser vakti gelince, Harbiye gibi şahsına münhasır bir mekandaysa konser veya mühim bir festivalse ona göre bir giyim kuşam hazırlığı yapılır belki. Hatta bazı ambiyanslar yaratılır, planlar yapılır önceden. Mesela, konserin içerik ve fıtratına uygun bir yerlerde bir şeyler içilir alana gitmeden. Vakti gelince ise alana girilir ve akışa bırakılır... Zaman geçer gider. Konser sonunda ise eski tip baskı bilet var ise koleksiyonlarda yer almak üzere saklanır zihinde kalan anılarla beraber...Yahut sosyal medyada denk gelinen, hoşa giden bir konser olur, bilet alınır. Belki de son dakika yolda görülür, kapıdan girilir. Konserin yerine ve durumuna göre içecekler alınır, arada etrafla geyik yapılarak ve telefonlar ile asla bir daha izlenmemek, ama sosyal medya var olmak adına ve o anki heyecanla 3-5 video ve foto çekilir. Kah şarkılara eşlik edilir kah dans edilir. Baki kalan hoş sadalar ve güzel anılarla konserden ayrılınır.&nbsp; “Nerde O Eski Konserler” ve ya Bir Nevi Mesleki Deformasyon&nbsp;Her şeyden önce, artık çok az konser-festival gerçekten heyecan uyandırmaktadır bünyede. “Vay be, bilmem ne geliyormuş” yerine “Ya turneleri vardı zaten, boş gün denk gelmiştir.” gibi akıl yürütmeler ve ahkam kesmeler çoğalır. Hiçbir şey de beğenilmez olur sanki her şeyi çok bilirmişçesine…Mekana girilirken mümkünse en az yoğun olacak vakitler seçilir, saatler öncesinden gelip sıra bekleyecek heves ve enerji tükenmiştir zira. Mekana girerken ise bir göz önce kapıyı tarar: sıra var mı, çok mu, kapıda bilet satılıyor mu, güvenlik nasıl… Çaktırmadan ilk göz devriyesi atılmıştır bile. Girişte bileklik mi takıldı mühür mü basıldı diye bakılır, ”alandan çıkılırsa nasıl giriliyor” bilgisi akla kazınır. Hele ki girişte yiyecek içeceklerin alınmadığı bir yer ise kafadan hesaplamalar başlar içerideki yiyecek içecek satışı ve cirosu üzerine. Bazen haklı bulunur, ara ara da söylenilir. Mekana girildiğinde kapı girişi ve operasyonu üzerine tüm kritikler çoktan tamamlanmıştır bile.&nbsp;Girilir girilmez mekan hızla bir taranır: bar nerede, ekranlar nereye kurulmuş, WC'lere ve çıkışa gidişler nerede, farkında bile olmadan tespit edilmiştir çoktan. Sonrasında bir içecek alınır ve uygun bir nokta seçilir (tercihen ortalar veya hatta arkalardan alanın ve sahnenin tümüne hakim bir pozisyon) ve etraf kesilmeye başlanır. Nasıl bir dinleyici kitlesi gelmiş, ortalama kaç kişi vardır, tahmini yaş kitlesi, cinsiyet dağılımı gibi veri tabanı hemen zihne girilir. Konser başlamadan çalan müzik ve gösterilen görseller irdelenir, kimi zaten haddinden fazla yargılanır. Derken bir şekilde konser başlar, “İlk şarkı ne seçilmiş, ne seçilmeliydi” gibi düşüncelerle “ses nasıl, sahne nasıl görünüyor” gibi soruların peşinde koşulur. Bu esnada 1-2 şarkı ilerlemiştir bile. Alanın sirkülasyonu, sahne ve seyirciye dalmış olan dostumuz, konserin kendi akışından belki de bir tık kopmuştur. Hele ki etrafta ilgisini çekecek bir yerleşim problemi, sorunlu seyirci, fazla gürültücü bir kalabalık vs. var ise onları takip etmek ve kafasında çözümler bulmakla meşgulken sahneyi çoktan unutmuştur bile. Öyleydi böyleydi derken bir bakar, sona saklanan hit şarkılar çalınmaya başlamıştır sahnede. Ve sürpriz; konser biterken bizimki anca moda girmiştir, lakin vakit yavaştan veda ve belki de, şartlar uygunsa "bis" vaktidir.&nbsp;Konser dağılırken yine kalabalık izlenir, alan kaç dakikada “süpürüldü” diye hesaplanır. Meşakkatli bir sahne ve setup var ise onu kaldıracak emekçi kardeşler düşünülerek çok da geç olmadan eve varma arzusuyla yola çıkılır. Telefonla kaydedilen anlar ise farklı bulunan görseller, sahne şovu veya beğenilen/hatalı bulunan kurulum ve olaylar olmuştur &nbsp;paylaşılacak hikayelerin ötesinde…&nbsp;Biraz karamsar ve tatsız tınlamış olabilir anlatıklarım. Tabii ki böyle olmak zorunda değil, hele ki sektörde çalışan herkesin benzer şekillerde tecrübe ettiği ya da düşündüğünü varsaymak son derece hatalı olacaktır. Keza burada yazmadığım yahut yazamadığım çok daha farklı hisleri tecrübe edenler de vardır elbet ben misali. Amma velakin, nasıl ki her insan kendi tecrübesi, mesleği, kültürel yapısı gibi olgularla görüyorsa önce, mesleki deformasyonun bana zuhur ettiği nokta da işte bu maalesef canlı performans dünyasında. “Allah başka dert vermesin” diyerek şimdilik bu konuyu kapatırken, aslında yazılacak başka bir sürü şeyin olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Durumdan şikayetçi miyim diye sorarsanız; evet, bazen öyleyim. Öte yandan da bir etkinliği onlarca göz ve kulaktan görüp duyabilme kaslarını geliştirebilmek de mesleğin bize bir hediyesi ve bundan da son derece mutluyum, hatta kendimi bazen ayrıcalıklı bile hissediyorum.Konuyla ilgili <a fr-original-style="" href="https://www.buzzfeed.com/hilarywardle/love-music-hate-farts" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">sert şakalı bir içerik</a>le şimdilik veda ediyorum. Sizin de benzer hisleriniz ve ağzınızın tadını kaçıran tecrübeleriniz var ise benimle paylaşın lütfen, dertler paylaştıkça azalsın. Ve bakalım bu yazıdan sonra gideceğiniz ilk konserde "dinleyici olamama" lanetim size de dokunacak mı?&nbsp;

Sektörel bir Gözden ve Kulaktan, Kişisel bir “Yapmamanız Gerekenler” Yazısı

Konser Nasıl Dinlenmez?

Ailemin, arkadaşlarımın ve bu bültenin kadim okuyucularının dahi yakından bildiği üzere kendimi bildim bileli Türkçe rock müzik dinliyorum; heyhat aldığım tüm müzik eğitimleri, müzik sektöründeki profesyonel işlerim, farklı tür ve kültürlerle tüm bağlarıma rağmen her zaman en sevdiğim ve en vazgeçilmezim de Türkçe rock. Yetiştiğim jenerasyon gereği de ilk gençlik yıllarımın en önemli gruplarından birisi Duman oldu. Ortaokulda kanıma giren bu zehir hala damarlarımda akmaya devam ediyor var gücüyle. Lise, üniversite ve sonraki dönemlerde pek çok farklı yerde Duman konserlerine gittim. Hepsinde neredeyse aynı heyecan ve coşkuyla dinleyip eşlik ettim şarkılara. Halen de sürüyor bu hissiyat.&nbsp;Öte yandan yıllar içinde Duman konserlerinde şunu fark ettim: Duman her zaman gençliğin çok ama çok sevdiği bir gruptu. Benim gittiğim ilk Duman konseri, ya 2005 ya 2006 senesinde Akdeniz Üniversitesi Bahar Şenliği’ndeydi, üniversitenin o güzel kampüsünde. Bir grup liseli arkadaş olarak gitmiştik, üniversiteliler kadar liselilerin de olduğu, özgür ve bağımsız, gerçek bir “bahar şenliği”ydi. Üniversitede izlediğim ilk Duman konseri ise kendi okulumdaydı, üstelik bu kez kendim de çalışıyordum şenliklerde ve grupla kısa bir kulis tanışması da yaşayabilmiştim, bu kez sene 2009. Sonrasında başka mekanlar ve konserler birbirini kovaladı elbet, ama ilkler unutulmadı.&nbsp;Neyse, nostalji batağında boğulmadan günümüze dönüyorum. Neredeyse 20 sene önce Duman konserindeki o gençler olarak ben ve akranlarım, bugün hala Duman konserlerindeyiz ve bu konserlerde şimdiki zamanın gençleriyle paylaşıyoruz tribünleri. Bu ne anlama geliyor derseniz, “Duman’ın müziğinin, sahnesinin, mevcudiyetinin ne kadar dinamik, çağıyla bütün ve bir o kadar da geçmişine sadık olduğu” bana kalırsa. Bunu her gördüğümde çok mutlu oluyorum ve “helal olsun, aşk olsun!” diyebiliyorum ancak bir sürü karışık ve büyük lafı bir kenara bırakıp :)&nbsp;Bu noktada Duman’ın dinleyicilerine ithafen yazdığı (en azından benim öyle bildiğim) şu 2 parçayı paylaşmam gerek.Öncesinde:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/1Tuc5V9GEes0aCBppgJ9KH?si=6c57c68327fb4cd6" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:30:01.856Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> ve ardından:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/5pbFyTdwtJVmZB5LXmccX4?si=c78472c8c8014096" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:30:49.969Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Lafımı, az önce paylaştığım “En Güzel Günüm Gecem”den, grubun kendi ağzından bir sözle bağlayayım esas konuma “Kafadan attım salladım, türkülerden de çaldım”. Ve buradan Kaan Tangöze’nin yeni solo albümü “Aşık Mahzuni Şerif Türküleri"ne geleyim. Hoş, esas konum bu albümden öte Tangöze’nin kendisi, ama bu albüm de bu yazımın en büyük vesilesi.&nbsp;Ne mutlu bana ki albümü, lansman konserinde <a fr-original-style="" href="https://www.serefiyesarnici.istanbul/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Şerefiye Sarnıcı</a> gibi binlerce senelik bir mekanda dinleme şerefine eriştim. Mahzuni’nin sazından ve sözünde çıkan, ama bir noktada toplumsallaşan ve hepimizin olan o türküleri, binlerce yıldır kim bilir hangi sesleri duymuş sarnıcın kubbesinde, 21. yüzyılın modern dünyasının bir kent ozanından dinlemek, tıpkı bu cümle gibi karmakarışık, ama bir o kadar heyecan verici hisler yarattı bende. Müziğin evrenselliği ya da kadimliği gibi bende kaşıntı yapan bir konudan bahsetmeyeceğim. Hislerim bu yönde değildi, daha ziyade bir çeşit “aydınlanma” gibiydi. Tangöze’den Mahzuni dinlerken şunu fark ettim: Bazı ozanlar, bazı müzisyenler, bazı insanlar; kendi jenerasyonun ötesine geçen, kuşaklar arası ve kuşaklar ötesi bir frekans yakalayan ve bence biraz da bu aktarım için “vazife”leri olan insanlardı. İşte Kaan Tangöze de tam anlamıyla bunlardan birisiydi!Peki bu ne demek? (Yine bana kalırsa) Bazı insanlar hem geçmiş hem gelecek kuşaklara karşı diğerlerinden daha çok sorumlu; zira o insanlar bu kuşakların hepsinin dilini konuşup kalbine girebiliyorlar. Ve türler, kuşaklar, düşünceler, duygular arası çatışmaları, anlaşmazlıkları anlayıp anlatabilecek olanlar da bu şahıslar (şahsi fikrimdir, tartışmaya açıktır :). Tekrar esas kahramanımız Tangöze’ye dönelim, eğer 20 sene önce “liseli” benim dinlediğim ve hala dinlemekte olduğum bu şahsiyeti, bugün de aynı şekilde dinliyorsa “liseliler” biz artık çok genç olmayanlarla beraber, demek ki Mahzuni’yi onlara öğretip anlatabilecek kişidir Kaan Tangöze. Bunu da ne kadar incelikle ve kendi üslubunda yaptığını ise albümü dinlediğinizde eminim fark edeceksiniz. Ve işin can alıcı noktası şu ki; Tangöze bu albümü yahut yeniden yorumladığı türküleri, eserleri aslında gençlere tanıtmak veya popüler olmak gibi bir niyetle yapmıyor. Gerçekten içinden geldiği için ve içinden geldiği biçimde yapıyor. Bu yüzden de benim nezdimde kuşaklar arası bir varoluşun vücut bulan örneklerinden kendisi. Hatta kendi ağzından okuyalım, sevgili Murat Meriç ile albümün lansmanında yaptığı <a fr-original-style="" href="https://bantmag.com/kaan-tangoze-roportaj-murat-meric/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">BantMag&nbsp;</a>röportajından:“Beğenmeyen, “bu hiçbir şeye benzemiyor” diyen de olacaktır. Başkalarından dinleyenler, kulakları onlara alışık olanlar beğenmeyebilir. Herkes farklı yorumluyor çünkü. Ben çok sevdiğim için yaptım. Bunu yaparken “gençlere Mahzuni’yi tanıtayım, bilmeyen kalmasın” gibi bir misyon belirlemedim. Yorumlamayı seviyorum, yorumluyorum. İsteyen dinler, beğenen beğenir, merak eden gider orijinalini bulur.”Demem o ki, senelerce bir grup müziğini hem de grubun en görünen yüzü olarak sürdürürken kendini besleyen diğer damarları da kendine has deyişiyle söyleyebilmek, her yiğidin harcı olmasa gerek. Hele ki bu damarlar benim de bam telim olan türkülere dokununca, bir Tangöze güzellemesi çıkıverdi işte. Büyük ozansın vesselam Kaan Tangöze, ben de sağlam bir fanım :)Bitirirken, yazı başlığıma ve okuyuculara bir not: Yazıya başlarken Duman’ın 3 üyesinin de yaptığı solo albümlerden bahsederek bu bir yandan grup müziği yaparken bir yandan bireyleşmenin yarattığı güzellikleri anlatacaktım, ama Tangöze yazarken yine laf lafı açtı. Önümüzdeki yazıda devam edeceğim söyleyemediklerime…Albümü bırakmadan gitmeyeyim, iyi dinlemeler!<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6maKnUx3EhNPUlZ7jGsqrj?si=3sVaajo6TY-RuJxxcidzXA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:13:04.483Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.59" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Yahut bir Kaan Tangöze Güzellemesi

Değişen Zamanlar, Bireyselleşen Gruplar, Artan Sesler

Yeniden bir şeyler dinleyip keşfedebilmenin keyfine vardığım bugünlerde kulağıma kaçan bazı sesleri sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyarım. Menümüzde bir özel albüm, bir “ilk” konser, bir “yeniden” yorum şarkı ve bir de çalma listesi var.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir albüm: IKLIK - Uğur Önür</li></ul>Uğur Önür, Teke Yöresi’nin kalbinden, Burdur’dan yetişmiş bir müzisyen. Kabak kemane enstrümanını hem virtüözite hem de yerel repertuar açısından büyük bir ustalıkla icra eden müzisyen, aynı zamanda yetiştiği toprakların müziğine ve kültürüne “sahip çıkan” bir araştırmacı. “Kültüre sahip çıkmak” tabirini kullanırken çok tedirgin olurum, zira hem kültürü “korumak” adına yapılan -bence- hatalı ve kalıpçı düşünceler ile yaklaşımların hem mevcut kültürel hazineye hem de kültürel öğelerin değişip gelişmesine zarar verdiğini düşünüyorum. Lakin Uğur’un yerel ustalarla ilişkisi, iletişimi ve bunun neticesinde geliştirdiği repertuarı ile çalım stili, onu okullu bir müzisyen oluşunun yanı sıra -yine bence- olayın asıl kaynağına inerek kendini eğitip geliştirmesi bakımından apayrı bir yere koyuyor. Bu yönüyle kendisini her daim takdir ediyor ve ilgiyle takip ediyorum. Öte yandan öğrendiği bu repertuarı yorumlayıp bizlerle paylaşması ve çalışmalarında kaynağı olan ustalara yer vermesi de işe ayrı bir güzellik katıyor.İşte “Iklık” da tam olarak böyle bir çalışmanın albümü olmuş. Yine Teke Yöresi’nin yaylı çalgılarından biri olan Iklık, Önür’ün ustası olduğu çalgılardan Kabak Kemane'nin de atası. İki telli ve aslen telleri at kuyruğundan olan, lakin günümüzde bağırsak ve metal teller de kullanılan bu çalgı artık pek fazla icracısı kalmayan ve unutulmaya yüz tutan çalgılardan. Çalgının son ustalarından biri de Emin Kök. Ne mutlu ki benim de kendisiyle tanışıp evinde ziyaret etme ve saatlerce sohbet edip çekimler yapma şansı bulabildiğim bir üstat Emin Kök. Ben de kendisinin de Uğur sayesinde haberdar olmuştum. Uğur bu albümünde ustası Emin Kök ile de beraber çalıp söylüyor. Aşağıdaki videoda ikisini beraber izleyebilirsiniz. Uğur’un kliplerde ve albüm kapağında kullandığı ıklık da ustası Emin Kök’e ait olan ve sonradan Uğur’a hediye ettiği çalgısı.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/_rs67RHRajU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:03:40.704Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Iklık albümündeki parçalar, Yörük müziklerinin örneklerinden. Özellikle de “boğaz havası” dediğimiz, ziyadesiyle kadın icracıların boğazlarını bir enstrüman gibi kullanıp çaldıkları, kimi zaman kemane, sipsi gibi enstrümanlara da uyarlanan bu tür, albümde sıkça yer almış. Benim de yüksek lisans tezimin konusu olan bu tür, ilk defa bir albümde alan kayıtlarının üstüne yapılan düzenleme ve yeniden yorumlarla bu kadar farklı ve detaylı yer bulmuş. Aşağıdaki albümde “Anamas’ın Gedikleri” ve “Gara Devem” eserlerini dinlemenizi öneririm bu yorumları duymak için.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5zQxvdEOU3BvlB3lWG9jkP?si=OS1GquJrS167e83UQNwmJw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:04:45.542Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Bu Yörük müziği, boğaz havaları konusunda ayrıca bir yazı yazmayı sürekli düşünsem de erteleyip duruyorum, zira senelerce bu konu üzerine okuyup yazdığımdan biraz daha özlemem gerekecek yeniden yazabilmem için. Bu alanla ilgili yapılıp kayıtlara geçen ilk en kapsamlı akademik ve albüm çalışması üzerine yazdığım yazıyı ise meraklıları için burada paylaşayım.&nbsp;<a href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" data-type="embed" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1643562358787.png" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.74" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Bir konser: "Seyyah" - 2 Şubat Çarşamba, Kadıköy Sahne&nbsp;Neredeyse doğumundan beri yakinen takip ettiğim ve nasıl gelişip büyüdüğünü gözlerimle görüp kulaklarımla işittiğim Seyyah, ilk biletli/mekanlı konserini veriyor. 2 Şubat Çarşamba akşamı Kadıköy Sahne’de çalacak grup birbirinden yetenekli ve genç bir müzisyen kadrosundan oluşuyor. Hem repertuarlarının ve enstrümanlarının zenginliği hem de usta çalımları ve yüksek enerjileriyle en az bir kez canlı dinlemeniz gereken gruplardan birisi Seyyah. Aşağıdaki canlı performans videolarını konserin ön izlemesi olarak bırakıyorum:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/Y12_bYEiGgU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:06:29.741Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Grup; Anadolu, Balkanlar ve ötesinin zengin kültürel ezgileriyle başlamış olduğu serüveninde zurna, klarnet, kaval, sipsi, oğur sazı, darbuka, bendir gibi geleneksel çalgıları kontrabas, akordeon ve kemanla buluşturarak yolculuğunun soluksuz devam edeceği öykülere adım atıyor. Yunanca, Türkçe, Ermenice, Boşnakça, Arnavutça, Makedonca ve Kürtçe eserleri repertuvarında barındıran, özellikle göç ve deniz temaları ile müziğinin rotasını belirleyen toplulukta Mehmet Ali Orman klarnet, Gabriel Meidinger keman, Oğuz Alp Erdoğmuş kontrabas, Murathan Turhan akordeon, Kerem Can Aslan perküsyon, Ozan Demir kaval, zurna, gitar ve Ceren Kaçar vokaliyle rotaya yön veriyor.Biletler Biletix’te, buyrun <a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik/1LD08/TURKIYE/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">tıklayın</a>&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir çalma listesi: “Rockçı Serpil”&nbsp;</li></ul>Geçen ay “Kulak Misafiri” olduğum <a fr-original-style="" href="https://www.fugamundi.org/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Fugamundi</a>&nbsp;için bir çalma listesi hazırlamıştım. Listemin adı “Rockçı Serpil”,&nbsp;çünkü rockçıyım, herkes bilsin... (ilgili gönderme için <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/pJceCIazLrk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">tıklayınız</a>).&nbsp;Hiçbir zaman vazgeçemediğim, dönüp dolaşıp geri geldiğim yegane müzik türü, kadim dostum, sadık yarim Türkçe Rock’tan bir seçmece yaptığım listeyi merak ediyorsanız, aşağıdan dinleyebilirsiniz. Şarkı seçmek ve elemek hayli zordu, ama kendimce bir “best of” yapmaya çalıştım. Fugamundi ekibi de öyle güzel bir kapak görseli seçmiş ki, kasetçalardan (CD player’ı pas geçmek suretiyle) direkt MP3 çalara geçip çoğu müzik keşfimi berbat MP3lerle yaptığım lise yıllarımın ucuz müzikçalarını kapağa yapıştırıvermiş :) İlgilerine iyi dinlemeler ve nostaljik seyahatler dilerim.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/5G8Xpf043tmQqzyMqUfPLJ?si=ef99cc9866bd4d53" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:08:16.148Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir “yeniden” şarkı: “Ay” Simge Pınar &amp; Barış Demirel&nbsp;</li></ul>İhtiyaç Molası’nın çok sevdiğim, daha liseliyken bile “Aaay, inanamazsın, 30’uma geldim…” diye söyleyip hüzünlendiğim şarkısı “Ay”ı, benimkine benzer hisler içinde yeniden yorumlayıp kaydetmiş sevgili Simge Pınar ve Barış Demirel. Düzenlemelerini de Efe Demiral yapmış. Pek de güzel olmuş, aslının yeri bambaşka olsa da orjinali kadar sevdim bu yorumu da. Yaşım 30’u geçmişken denk geldi bana bu versiyon, ama canım sağ olsun :)&nbsp;(Şarkıyı klibiyle &nbsp;yüklemek istedim, lakin bir şekilde video embed edilmedi. <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> dinleyebilirsiniz.)<a href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"> </a><img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1643562622239.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.83" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bu şarkıyı ne kadar sevdiğimi bir üstteki çalma listesinin ilk şarkısı oluşundan da anlayabilirsiniz diye düşünerek her iki versiyonu da dinlemenizi tavsiye ediyorum.&nbsp;

2022’nin İlk Hasadı 


Gözüme Takılanlar, Kulağıma Kaçanlar #2

Keşiflerimden bahsederken bir de enstrüman eklemiştim o listeye, lakin yazdıkça aldı başını gitti bu konu. Apayrı bir başlık açmak farz oldu. Gönül isterdi ki burada az bilinen bir çalgıdan bahsedeyim, mesela yüzyıllar öncesinden veya dünyanın ücra köşesindeki bir topluluğun yerel bir sazından… Ama maalesef, adeta Amerika’yı yeniden keşfederek size “ud”dan bahsedeceğim,&nbsp;bildiğimiz ud… Zira ben bu çalgıyı adeta yeniden keşfettim, daha doğrusu yanlış tanımışım, bu elim hatayı sonunda düzelttim. Haliyle, sizlerle de paylaşmak istiyorum bu sonradan keşfimi.&nbsp;Udun tarihi ya da organolojik bilgisine çok detaylı girmek istemem, ama kabaca diyebilirim ki “lute”(lavta) ve gitar gibi telli enstrümanların atası ve belki de kuzeni sayılabilecek bu çalgı, özellikle Orta Asya coğrafyasında çok yaygın. Malum, ülkemiz de bu coğrafyanın ayrılmaz bir uzvu olduğundan hepimizin kulaklarının gayet aşina olduğu bir çalgı aslında ud. Zaten çalgının virtüözlerinin önemli bir kısmı da ülkemiz ve yakın coğrafyalarından. Birazdan birkaç örnek de paylaşacağım. (Ara not: “Lute” yahut lavta nedir bilmeyenler için bir örnek linki <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/1JYjcwW9MmM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada,</a> ben gitarla udun aşk meyvesi olarak görüyorum ve bilhassa Barok ve Rönesans dönemlerinden çok telli olanlarına bayılıyorum, bir ara lavta da konuşuruz detaylıca :)&nbsp;Konumuza dönelim, İstanbul’a yeni taşınıp konar göçer yaşadığım dönemde, yani bu yaz, müzisyen bir dostumun udu ile haşır neşir olmuştum bir süre. Çok merak ettiğim bu enstrüman ile ilk buluşmamdı ve telli sazlardan herhangi birini çalanın diğerlerini tıngırdatabilmesi gereğince ben de az çok melodiler çıkarabilmiştim. O sırada şunu fark ettim, benim için gitarda eksik kalan melodi tınısını ud nefis veriyordu ve bunu yaparken bağlamadaki bana bir şekilde doygun gelmeyen sesi de muazzam veriyordu. Acaba aradığım çalgı ud muydu sorusu takıldı aklıma, sonra ud üzerine düşünmeye ve dinlemeye başladım. Dikkatsizce dinlediklerimi yeniden süzgeçten geçirdim ve böylelikle Amerika’yı yeniden keşif sürecim başladı.&nbsp;Popüler müzikten bir örnekle başlayalım. Sene 2002, Nil Karaibrahimgil’in ilk albümü yayında ve çıkış parçası biraz tuhaf klibi, şahane aranjesi ve progresif akışıyla bir pop şarkısından çok daha fazlası, hatta bana göre Nil’in şaheseri (Ozan Çolakoğlu’nun müthiş müzisyenliği ve aranjörlüğünü de es geçmemek lazım elbette ki) olan “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/49Y_X3kE2So" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">XL</a>”. Neyse, kendi kendimin lafını kesip konudan sapmadan esas meseleye dönelim: Şarkının 2. dakika 9. saniyesinde giren ud solosu.&nbsp;(Bu soloyu şarkının tamamıyla paylaşmak isterdim, ama nedense YouTube linki sorun çıkarıyor. Bu yüzden zaten burada bahsetmek istediğim genç kadın udilerden Gizem Sucu'nun performansını iliştiriyorum aşağıya.)<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/z7AhQh1p4BM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-02T17:23:55.919Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Açıkçası bu soloyu kim çalıyordu, hiç merak edip araştırmamıştım daha önce, ta ki ölüm haberini duyup Gizem Sucu'nun paylaştığı yukarıdaki videoyu görene kadar. Nil'in yanı sıra bir sürü müzisyenle çalışıp pek çok şarkıya uduyla imzasını atan <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/8pq1Ba9-40o" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yıldıran Güz</a> gibi bir ud virtüözünü geç keşfetmiş oldum, yattığı yer incitmesin.Gelelim ud diyince beni en çok etkileyen müzisyene: şüphesiz ki Ara Dinkjian. Diğer üstadlar affetsin, lakin benim favori ud virtüözüm Amerika’da doğup büyüyüp yaşamakta olan Anadolu asıllı muhteşem besteci ve icracı Dinkjian. Ne mutlu ki kendisini canlı dinleyip seneler önce İTÜ MİAM’da bir söyleşisine de katılabilmiştim. Dinkjian’ı anlatmaya kalksam apayrı bir yazı yazmam gerekir, o yüzden “Tanımayanlar için Ara Dinkjian” lezzetinde şu kısa belegesel videoyu aşağıya bırakıyorum.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/1gE5GWvfJNg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-02T17:27:32.648Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Fakat yine de çenemi tutamayıp şunları da eklemek istiyorum. Pek çoğumuzun çok iyi bildiği Sezen Aksu’nun <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/z6ZAoy-m43U" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Vazgeçtim</a>, <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/3fkcxcM5AJE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Sarışınım</a> ve Ahmet Kaya’nın <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/_7ozLeBPp9M" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ağladıkça</a>&nbsp;gibi şarkıları, aslında Dinkjian’ın besteleri. Ayrıca Dinkjian’ın babası&nbsp;Onnik Dinkjian da çok kıymetli ve özel bir vokalist. Baba oğul Dinkjianlar’ın birlikte ilk kez ana vatanları Diyarbakır’a gelişlerini anlatan belgesel filmleri “Garod”u ise defalarca izledim ve her fırsatta herkese tavsiye ediyorum. Hatta Garod’un yönetmenlerinden birisi olan Burcu Yıldız ile röportajımızı da <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/ex1fHmcy2YA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan&nbsp;</a>izleyebilirsiniz. &nbsp;<a fr-original-style="" href="https://vimeo.com/426574611" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Garod</a> da zaten diğer yönetmen Onur Günay hocamız tarafından Vimeo’da erişime açılmış durumda.&nbsp;Neyse efendim, ben de eline her ud alanın yaptığı gibi hemen Ara Dinkjian’dan "Picture"&nbsp;(yani "Ağladıkça") çalmaya çalıştım, kendimce "Vazgeçtim" gıcırdattım ve sonra geçici konağımdan ayrılınca uddan da ayrılmış oldum. Şimdilerde yine dinleyici olarak ilerliyor ilişkim, ama yakın zamanda bir ud almak istiyorum. Bu konuda tavsiyesi olanları da mailimize bekliyorum.&nbsp;Şimdilik bu ud mevzuunu kapatırken, yeni dönem icracılardan çok beğendiğim bir ismin albümünü de iliştireyim: Zeynel Demirtaş. Ben özellikle <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/XyOk49qMJ7Y" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">doğaçlamalardan oluşan albümüne</a> bayıldım. Ud aldığımda kendisinin video derslerini de takip edeceğim. &nbsp;Ders demişken, yukarıda bahsettiğim Gizem Sucu’nun <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PLnKGd8pNWxF0YwNV1kcyfdClFOkRCiwbJ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">online derslerini</a> de meraklısı için eklemiş olayım&nbsp;Tabii ki Udi Hrant’ından Cinuçen Tanrıkorur’a yahut Anouar Brahem’den Rahim AlHaj’a ülkemiz coğrafyasından ve dünyadan nice ud üstadı var. Lakin ben şimdilik bu kadar anlatayım, özellikle Anadolu ve civarından üstatları araştırıp dinlemek size düşsün.Eh, gelelim en eğlenceli kısma, trivia bilgi eklemezsem olmaz.&nbsp;Eğer henüz fark etmediyseniz 100 liralık banknotumuzun arka yüzünde bir ud çizimi görebilirsiniz. Ola ki şanslıysanız ve cebinizde varsa çıkarıp bir inceleyiniz, zira bu bu banknotun arka yüzü önemli bir müzisyene ayrılmış durumda: Buhurizade Mustafa Efendi, nam-ı diğer Itri. Ve kendisinin müzisyenliğinden mütevellit, 3 adet çalgı da girmiş bu arka görsele: ney, kudüm ve ud.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1641145188401.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.19" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Şimdi sıra 50 lirada! Bu banknotun arka yüzünde yer verilen isim ise Türkiyeli ilk profesyonel kadın romancı kabul edilen Fatma Aliye Hanım. Ve bilin bakalım Fatma Aliye’nin 1899 yılında yayınlanan, hikayesinde Şam ve İstanbul’un kültürel hayatından kesitler sunan ve müzisyen Bedia Hanım’ı anlatan romanının ismi nedir? “Udi”. Ve anlayacağınız üzere romanın baş kahramanı Bedia Hanım bir udidir. Bir başyapıt olduğunu veya ahlak sistemine bayıldığımı söyleyemem, ama dönemine göre değerlendirilerek okunması gereken bir eser olduğunu da belirtmeliyim.O kadar daldan dala atladım ki, şu an bu yazıyı nasıl bitireceğimi gerçekten bilmiyorum. Haydi hoşça kalın!

Amerika'yı Yeniden Keşfediyorum

Kişisel Bir Ud Güzellemesi

Uzun zamandır yeni müzikler dinleyemediğimden, yeni şeylere açık olamayışımdan şikayetçiydim. Sanırım bu problemi sonunda aştım, ihtiyacım olan biraz sükunetmiş meğer. Bu vesileyle son günlerde gözüme takılıp kulağıma kaçanları paylaşmak isterim.&nbsp;Uzun süredir Rusça öğrenmek istiyorum. Bunun birden çok sebebi var, ama en önemlilerinden biri, biraz klişe olacak ama, “dünyayı anlamak”. Malum, yüz ölçümsel olarak dünyanın en geniş ülkesinin dilini öğrenmek, hele ki Sovyet dönemi bünyesinde bulunan onlarca farklı ülkeyi ve kültürü de düşününce, herhalde haksız bir heves sayılmaz Rusça öğrenmek.&nbsp;Yine bir gün gaza gelip internetten Rusça öğrenmeye çalışırken, kendimi ilginç bir YouTube kanalında buldum. Ermeni asıllı (dönemine göre “Sovyet”) animasyoncu <a fr-original-style="" href="https://www.imdb.com/name/nm1649923/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Robert Sahakyants</a>’ın çizgi filmlerinin olduğu bir kanal. Yeni nesil dijital animasyonları sevmeyen, biraz eski kafalı, analog bir insan olduğumdan, bu 70-80li yıllardan çizgi filmler beni hemen cezbetti. Üstelik konuları da halk hikayeleri ve masallardı. Özellikle aşağıda paylaştığım ve bir kralın bir çeşit kemane çalmasıyla başlayan bu çizgi filme kayıtsız kalamazdım.(Çizgi filmin ilerleyen dakikalarındaki cezvede kahve gibi “buralı” detaylara da dikkatinizi çekerim.)&nbsp;Buyurun sizler de izleyin, saati biraz gecikmeli de olsa yeni yılın ilk pazar gününün çizgi filmi olsun.&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/7mBrOGLiR-E" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-02T17:18:34.147Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Bir Çizgi Film

Keşfetmeyi Unutmuşken Gözüme Takılanlar, Kulağıma Kaçanlar

Dün akşam, eski Asmalımescit Babylon’un yerinde faaliyete başlayan “Blind”ın açılışına gittim. İstanbul’a taşındığım 2008 senesinden Asmalı’dan Bomontiada’ya taşınmasına kadar pek çok konsere gittiğim, şehirde yarattığı kültür ve yetiştirdiği insanlar ile başlı başına ekol olan Babylon’u yıllardır kapalı ve atıl görmek pek çoğumuz gibi beni de çok üzüyordu. Bu yüzden de mekanın dönüşümünün, eski dekorasyon ve konseptine sadık kalarak yine bir müzik mekanı şeklinde olması, artık kontrolden çıkan kentsel ve kültürel dönüşüm çılgınlığında yüreğime su serpti. Üstelik programlamada da Babylon ekolüne sadık kalınarak (şu ana dek açıklanan konserlerde) Baba Zula, Sonic Boom, Brazzaville gibi isimlere yer verilmiş olması, aslının yerini tutmayacak olsa da hatırasını ve ekolünü yaşatması bakımından umut verici.&nbsp;Sektörde birlikte çalıştığım pek çok insanın Babylon ve Pozitif&nbsp;okulundan geçmişliği var. Benim maalesef direkt olarak yok, ama o ekolden yetişmiş pek çok insanla çalıştım, çalışmaktayım ve o ruhu hissetmeye devam ediyorum. Babylon’un varlığının hem Beyoğlu’na hem İstanbul’a hem de aslında ülkedeki canlı müzik ve “eğlence” (tırnak içinde yazıyorum, çünkü bu tabiri çok doğru bulmamakla beraber henüz muadilini de yaratamadım kendi dilimde) sektörüne kattığı vizyonu anlatmaya benim tecrübem ve kalemim sanırım yetmez. O yüzden daha ziyade dün geceki açılışın tetiklediği bir anılar yolculuğuna çıkacağım bu yazıda.&nbsp;Babylon’da izlediğim ilk konseri hatırlamıyorum, ama iz bırakan ilk konser Gevende ile Fransa’dan Balthasar diye bir grubun ortak konseriydi. Hatta kendilerine “Balvende” demişlerdi. Benim gibi Gevende fanı birkaç arkadaşımla çok önceden biletlerimizi almış, hem de o dönem gişe satışı olduğundan elle tutulur biletimizi Beyoğlu'ndaki (yanılmıyorsam) D&amp;R mağazından almıştık. Sene sanırım 2009. (Keşke bilet koleksiyonum yanımda olaydı da kontrol edebilseydim, ama konsere gitmiş olanlar ya da hatırlayanlar bana yazarsa sevinirim.) Sahnede bir sürü insan; &nbsp;nefesliler, yaylılar bir sürü enstrüman ve muazzam bir ses cümbüşü vardı... Çıkışta da Balthasar’ın CD’sini almıştım, ne yazik ki kayboldu. (Ama ben birilerinin aşırdığını düşünüyorum, öyleyse lütfen geri getirin.)&nbsp;Bir başka heyecan, bu kez sene 2010. Lise boyunca büyük bir aşkla dinlediğim ve hiçbir konserine gidemediğim grup Anima dağılmış, ben de tüm üyelerini MySpace, Facebook gibi mecralardan takipteyim.&nbsp;Ceylan Ertem ilk solo albümünü yayınlamış “Soluk”, ki hala benim en favori Ceylan Ertem albümümdür ve lansman konseri tabii ki Babylon’da. Biletler satışa çıkar çıkmaz almışım, hatta bir arkadaşıma da alıp biraz zorla da olsa konsere götürmüşüm. O ilk heyecana şahit olmak, sonrasında üniversite festivalimizde Ceylan Ertem konseri yapmak, git gide daha çok insana müziğinin ulaştığını görmek, seneler içinde başka işlerde bu kez profesyonel olarak yollarımızın kesişmesi ve benim her seferinde o ilk heyecanı hatırlamam… O dönem sadece bir dinleyiciydim, şimdi rollerim değişiyor; bazen sahne arkasında, bazen işin farklı bir mutfağında; ama o o konser, o Babylon, o Ceylan Ertem unutulmuyor.&nbsp;Başka bir akşam, bu kez Babylon Lounge’dayız, stand up izlemeye gelmişiz. İlk defa kolektif bir stand up gösterisi izliyorum muhtemelen, Kısmet Şov&nbsp;var sahnede: Kaan Sezyum, Deniz Özturhan ve Deniz Alnıtemiz. Hala şovlarını bayılarak izlediğim 3 komedyeni ilk kez izliyorum. Çıkışta sokağa çıkıyoruz, dopdolu bir sokak. İnsanlar sohbet ediyor, içkilerini içiyor. Beyoğlu capcanlı, hatta sokaktan geçen başka arkadaşlarımızla karşılaşıyoruz, bize katılıyorlar bir süre. “Abi bir bira parası” diye gelen amcaya birasını direkt veriyor bir arkadaşımız. Gülüyoruz. Çıkışta muhtemelen bir rock bara gidiyoruz, sonrası ıslak hamburger… Gece uzun, şehir uyanık…Sonra bir karanlık dönem, kaybolan mekanlar, yiten anılar… Ve dün gece. Yine o sokak dopdolu, başka bir mekanda metal konseri var aynı zamanda, açılışa mı gitsem metal konserine mi karar verememişim, ama merak ağır basmış. Hatta planım daha erken çıkıp öncesinde Borusan’da Arve Henriksen ve Berke Can Özcan&nbsp;dinleyip Dorock XL’daki Leprous konserine bir bakıp Blind’ın açılışında Sonic Boom’a yetişmek ve sokakta insanlar tanışıp sohbet etmekti. Hepsine yetişemedim tabii ve buna o kadar sevindim ki... Çünkü yeniden Beyoğlu, yeniden “hangi etkinliğe gideceğini seçemeyecek durumda kalmak” ve yeniden, şartlar ne kadar zor olsa da geri gelen “hayatımız”...&nbsp;Umut Sarıkaya’dan bir karitatürle bitsin bu nostalji ve geleceğe umut yolculuğu.<img src="https://images.aposto.com/2021/10/0/1638107906220.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.22" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ve Ceylan Ertem’in Soluk albümünden, başka bir Babylon performansıyla…<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/VVkSiVLABdE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/10/2021-11-28T13:58:44.877Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Meraklısına not: Babylon’un 10. senesi vesilesiyle çıkan müthiş bir arşiv kitap var, arayan sahaflarda bulabilir. Bu Umut Sarıkaya karikatürünü de onun son sayfasına koymuş sevgili Pozitif ekibi :)

Babylon'un kırmızı kapısından anılara bir yolculuk

Eski Babylon, Yeni istanbul ve Gençliğimize Selam

Ekim ayı (gittikçe ciddileşen küresel iklim krizinin de maalesef nedeniyle) özellikle bu sene etkinlik sektöründe hem kış hem yaz sezonuna dahil bir ay oldu adeta. Bir yandan açık alanlardaki konserler ve festivaller tüm hızıyla sürerken bir yandan da kapalı mekanlar ve konser salonları sezon açtı. Özellikle İstanbul’da, pandeminin kısıtlı günlerinin acısını çıkaracak kadar çok etkinlik gerçekleşti son aylarda ve gerçekleşmeye de devam ediyor. Her ne kadar hala süren pandemi şartlarından ötürü sınırlı kapasitelerde ve çeşitli önlem ile kısıtlamalar altında sürse de yeniden konser salonlarına kavuşmak güzel. Dev hoparlörlerden gelen canlı müzik duymayı hepimizi çok özlemişiz. :)Ben de hem bir dinleyici hem de sektör emekçisi olarak gözüme kulağıma takılanlardan bahsetmek, biraz da gelecek etkinliklerden önerilerde bulunmak istiyorum. Bu yoğun sezon bir yandan beni çok mutlu ederken bir yandan da müzik yazımımı biraz zorlaştırıyor. O yüzden şu aralar alandan bildiriyorum sizlere. Bir nevi eski &nbsp;“Karşılaşmalar” köşemiz gibi bazı rastlaşmalar ve tanışmalardan bahsedeceğim bu sayıda.Bir yazarla tanıştım geçen ay: Afşin Kum. Bir imza günü vesilesiyle kendisinden haberdar olabildim ben, ama halihazırda Kübra ve Sıcak Kafa isimli 2 romanı varmış. Hatta dünyayı pençesine almış bir delilik salgınını anlatan Sıcak Kafa, Netflix’e dizi olarak uyarlanmış, 2022 başı gibi de yayınlanacakmış. Bu bilgi de bir köşede dursun.&nbsp;Neyse efendim, gelelim işin müzikli mevzusuna. Yazar hakkında araştırma yaparken bir de ne göreyim, kendisi aynı zamanda bir müzisyenmiş. Üstelik de benim pek sevdiğim saykedelik, folk tınılarda, Anadolu rock tatlı besteleri var. Buyrunuz Soundcloud hesabından dinleyiniz. Sıcak Kafa’yı da okuyunuz.&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://soundcloud.com/afsinkum" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-31T20:57:42.348Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.95" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Başka işlerimle çakıştığı için gidemediğim, ama yakinen takip ettiğim çok güzel bir iş yapıldı 24 Ekim’de. Tek günlük festival “Festçik”. Müzik, tiyatro, dans, sirk ve kukla şovları, hikaye anlatımı, enstalasyonlar gibi pek çok farklı alanda onlarca sanatçının katılımıyla gerçekleşen festival Yeldeğirmeni’nin yerel mekanlarına ve sokaklarına yayıldı. Kadıköy Sessions isimli doğaçlama/jam session oluşumunu kuran ekibin gerçekleştirdiği festivalin baş mimarlarından biri müzisyen ve etnomüzikolog Gabriel Meidinger. Bir süredir Türkiye’de yaşayan Meidinger, festivalde hem müzisyen olarak sahne aldı hem de tüm organizasyon sürecini yönetti. Ben de bu sürece şahit oldum, fakat ne yazık ki katılamadım festivale. Benim gibi katılmayanlar için mini bir video bırakıyorum aşağıya.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/ZbvL_WOrFXA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-31T20:58:24.539Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Ekip oldukça geniş ve pek çok sanatçıdan oluştuğu için yakın zamanda festivalden çok güzel videoların yayınlanacağını düşünüyor ve merakla bekliyorum. Bu vesileyle Kadıköy Sessions müzisyenlerinin yönetmen Stephan Talneu tarafından çekilmiş şahane çalışmalarını da şuraya bırakayım.&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/3QIiG00qZn8" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-31T20:59:40.462Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Hem <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/kadikoysessions/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Kadıköy Session</a>s’u hem de ekipte yer alan müzisyenlerin projelerini ben severek takip ediyorum, sizlerin de bir kulak vermesini öneririm.&nbsp;Gelelim Kasım ayından önerilere;<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://akmistanbul.gov.tr/tr/etkinlik/yunus-emre-oratoryosu" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yunus Emre Oratoryosu</a>, &nbsp;5 Kasım’da, yeniden açılan AKM'de. Bir Türk besteci tarafından bestelenmiş ilk oratoryo olarak bilinen, Ahmed Adnan Saygun eseri bu oratoryoyu İstanbul Devlet Opera ve Balesi sahneleyecek. AKM’yi deneyimlemek için güzel bir etkinlik olduğunu düşünüyorum. (Açılışına katılma fırsatım olmadı maalesef AKM’nin ve yine maalesef eski AKM’de de hiçbir etkinliğe katılamamıştım İstanbul’da yaşamaya başladığım sürede hep kapalı olduğu için. )</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik-grup/283842695/TURKIYE/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Türk Dünyası Ülkeleri 30. Yıl Bağımsızlık Yılı Sanat Kutlamaları</a> 9-13 Kasım tarihleri arası CRR’de olacak. Azerbaycan’dan Aziza MustafaZadeh, Özbekistan’dan Abbos müzik grubu ve Temur dans topluluğu, Kırgızistan’dan Gulzada Ryskulova ve Kazakistan’dan folk rock grubu Ulytau’nun sahne alacağı konserler serisini özellikle Orta Asya coğrafyasının müziklerini sevenler kaçırmasın.&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Kasım ayında metalci dostlarımızın da yüzü gülecek, üstelik İstanbul’un yanı sıra Ankara ve İzmir seyircisi de şanslı bu sefer. <a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik-grup/265739590/TURKIYE/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dark Tranquility</a>, 18-20 Kasım tarihlerinde bu 3 şehrimizde turlayacak. 27 Kasım’da ise İstanbul Dorock XL’da <a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik/0EP04/ISTANBUL/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Leprous&nbsp;</a>konseri gerçekleşecek.</li></ul>Kasım ayınız güzel geçsin, son pazarda görüşmek üzere!

İstanbul’da Sezon Bitmez

Ekim’den Notlar, Kasım’a Selamlar

Bültenden uzak kaldığımız süreçte iş ve şehir değişikliği gibi radikal değişimlerle meşguldüm. Antalya’dan İstanbul’a geri taşındım. Uzun bir aradan sonra bu “mega şehre” yeniden adapte olmak biraz zor oldu, ama zamanla alıştım ve hiç gitmemişim gibi temposunda kayboldum.Pandemi döneminde ne kadar az konsere etkinliğe gidebildiysem, İstanbul’a döndüğümden beri de neredeyse hiç durmadan etkinliklerdeyim. Bir sürü konser, festival, gösteri vs. izledim, mutfağında bulundum ve dahil olmaya devam ediyorum. Kısacası “sahalara döndüm.” 😎Katıldığım konserlerden bazı notlarımı ilerleyen bültenlerde okuyabileceksiniz. Ama şimdiden birkaç ipucu vereyim:<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Gaye Su Akyol’un&nbsp;ilk Harbiye konserinde “oradaydım”. İnanılmazdı! Çok iyi çalışılmış bir “şov” vardı sahnede. GSA’yı yıllardır büyük bir ilgi ve merakla yakından takip eden birisi olarak bu konseri ve bizzat GSA olgusunu uzun uzun yazmak istiyorum. Ne mutlu ki konseri kayıt altına aldı sanatçı, yavaştan yayınlamaya başladı da, buradan izleyebilirsiniz şimdilik:&nbsp;</li></ul><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/_5tUniyiXnQ " rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-03T19:32:01.521Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Mor ve Ötesi Senfonik projesini ilk kez canlı izleyebildim. Onu izlerken fark ettim ki ne kadar çok “senfonik” proje yapılır olmuş son zamanlarda. Sadece bu yaz görebildiğim Selda Bağcan’dan Hayko Cepkin’e Mor ve Ötesi’nden Erdal Erzincan’a onlarca “senfonik” proje konseri oldu. Bu da yine üzerine yazacağım ayrı bir konu olacak. Mor ve Ötesi Senfonik nasıl bir şeydir dersiniz sizi videoya alalım:</li></ul><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/kyRXWArpl8Y" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-03T19:33:05.862Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Sonunda ilk defa bir Yıldız Tilbe konseri deneyimleyebildim, yapılacaklar listemde bir maddenin daha üstüne çizgi çekildi. (Ama işlerden ötürü pek odaklanamadım, en az bir kez daha gitmem gerekecek sindirebilmem için.) </li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nekropsi’nin 28 yıl aradan sonraki&nbsp;Harbiye konserindeydim. Bu da apayrı bir vakaydı, üzerine biraz daha düşünmem gerek yazabilmem için.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ve bunlardan çok önce, yazın, pandemi sonrası ilk doğru düzgün (yani kanlı canlı) konsere Antalya Müzesi’nin muhteşem bahçesinde, Antalya Devlet Opera ve Balesi’nin sanatçılarını dinlemeye gittim. Eşsiz bir akşamdı. Her şey o kadar gerçek üstüydü ki konsere gittiğim arkadaşımla mutluluk göz yaşları döktük dinlerken (gerçek). Aşağıda bir haber videosu var, videoda beni bulana ödül çikolatalı gofret!</li></ul><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/KPNAu_CNICk " rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-03T19:34:25.749Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Hala oturup müzik dinleyemiyorum, yeni şeyler keşfetmeye pek açık hissetmiyorum. Bu durum ne zaman düzelecek bilmiyorum, üstüne düşünmek de istemiyorum. Belki siz hala bir şeyler dinleyebiliyorsanız Efe Demiral’ın “Inside Out” albümünü tavsiye ederim her daim favorilerim arasından…&nbsp;</li></ul><a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6TX4mL6hpvtWmtQjAtHef1" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/9/2021-10-03T19:34:53.205Z.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Yeni bültenlerimizde daha seyrek, ama daha dolu içeriklerle görüşmek üzere! Görüşemediğimiz süreçte bize söyleyecekleriniz olduysa da lütfen bize yazın…

Kürkçü Dükkanına Dönüş

Yeniden İstanbul

Maalesef dünden beri tek bir mevzu var benim için: Manavgat'taki korkunç yangınlar. Bir sürü farklı noktada başladığı için kasıtlı olduğu aşikar, sebep olan herkese lanet okumaktan başka bir şey yapamamak ise insanı kahrediyor.Akdenizliler bilir, yazın bu dönemleri çok sıcak olur ve güçlü poyrazlar eser. Orman yangınına çok müsait bir durumdur yani. Maalesef dünden beri de hava çok sıcak ve durmayan güçlü poyraz, alevleri her yana saçmakta. Dileğim daha fazla büyümeden söndürülmesi, poyrazın kesilmesi ve yağmur yağması.Manavgat, benim ve başka araştırmacıların özellikle Yörük müziği ve Teke yöresi konularında sıklıkla ziyaret ettiği bir yer. Manavgat'tan başka bir şey düşünmediğim için de bu yazıda oraların müzikleri ve müzisyenlerinden bahsedeceğim.En son gittiğim alan çalışmasında keman icracısı Abdal Mehmet Nazlı'yı ziyaret etmiştik. Kendisi aslında Manavgat'ın komşu ilçesi Serik'ten, fakat kendisi gibi müzisyen olan dedesi ve kendisi, seneler boyunca Serik ve Manavgat üstünden Isparta taraflarına yaylara göçen Yörükler ile göçmüş ve onların düğünlerini, eğlencelerini yapan müzisyenler olmuşlar. Bu yüzden de çevredeki pek çok köyde tanınan, yerel "meşhur" sanatçılar aslında Abdallar. Mehmet amcayı geçtiğimiz yıllarda Uğur Önür ve Emre Dayıoğlu gibi müzisyen/alan araştırmacısı arkadaşlarımız defalarca ziyaret edip <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/sq3_GtygmV0" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">video çekimleri gerçekleştirdiler.</a> Kıymetli birer arşiv olan bu kayıtları aşağıdan izleyebilirsiniz, zira Mehmet Nazlı 2020 senesinde vefat etti.Bahsetmek istediğim bir başka Manavgatlı müzisyen ise günümüzün modern dünyasında yaşayan gencecik bir yetenek: Eren Yavuz. Henüz 13 yaşındaki dostumuz Eren bir multienstrümentalist. Ana enstrümanı kabak kemanenin yanı sıra gitar, bağlama, klavye gibi pek çok çalgıyı ustalıkla çalan Eren çok da güzel şarkı ve türkü söylüyor. Üstelik kendi memleketinin türkü ve geleneklerine olduğu kadar Anadolu'nun başka gelenek ve çalgılarına da çok hakim.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/Ca0ya_r4sRY" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Aşağıdaki</a>&nbsp;7 bölge potpori performansında bunu görebilirsiniz.&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/jUJHsHe3kCo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Eren’in</a>&nbsp;genç yaşına rağmen icra ve duruşundaki olgunluk ve oturaklılık, sanki ona yüzyıllardır gelen bir kadim ruh üflenmiş gibi hissettiriyor bana. Çok iyi bir müzisyen olacağı her halinden belli olan Eren ve ailesiyle birlikte tüm Manavgat’a geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Daha çok müzik yazmak isterdim, fakat aklımda bu korkunç felaketten başka bir şey yok ne yazık ki. Ülkemizdeki tüm afet ve kötülüklerin bir an önce son bulup özgürce müzik konuşacağımız bir bültene, umarım en kısa zamanda, görüşmek üzere!

Memleketim yanarken müzik yazmak çok zor

Manavgat'ın Çığlığı

Bir süredir müzikle ilişkim biraz limoni. Pek bir şeyler dinlemek istemiyorum, yazılanları okumakta zorlanıyorum ve hatta kendim de yazmak istemiyorum. Müziğin bende bazen bir alerji gibi olduğunu düşünüyorum, sanırım bünyem ara ara belli bir doygunluğa ulaşıyor ve o dönemlerde müzikle ilgili bir şeyleri kabul etmiyor kendisine. İşin kötüsü bu alerjik reaksiyon sıklıkla tekrarlanır oldu, devasının ise farklı sesler duymak ve alışkanlıkları kırmak olduğunu düşünsem de böyle durumlarda yine hep güvenli limanlarıma sığınıyorum. Eski bir bültende Türkçe rock ile olan ilişkimi anlatmıştım bu bağlamda mesela… Ama bu kez bu eski limanlar da fayda etmedi, normalleşme ve mekanların açılmasıyla başka bir eski dost olan “canlı müzik” imdada yetişti.Bir süredir Antalya’da yaşıyorum, ki 18 yaşıma dek de Antalya’da yaşamış, sonrasında İstanbul’a taşınmıştım. Antalya her ne kadar bir büyükşehir olsa da ömrümün diğer kısmını geçirdiğim İstanbul ile mukayese ettiğimde, tıpkı bir mahalle gibi herkesin herkesi kolayca tanıdığı ve müdavimlik kavramının yaşadığı bir küçük şehir olarak kalıyor. Açıkçası bundan da çok memnunum, zira İstanbul’daki ilk yıllarımı hatırlatıyor bana. Nostalji güzellemesi yapmak istemem; lakin Taksim’in pek çok bar ve konser mekanı ile dolu olduğu ve bunların her birinde bir sürü grubun çaldığı eski, canlı günlerden bahsediyorum. Mesela bizim her cuma veya cumartesi mutlaka gittiğimiz bir blues bar vardı; Concept Blueslive. Ufak bir mekandı, belki maksimum 100 kişi alıyordur minibüs düzeninde düşünürsek. Cuma ve cumartesileri Mustang çalardı orada 3 kişilik dev kadrosuyla. Ve biz artık repertuarı, hatta neredeyse şarkı sırasını bile ezberlemiş de olsak her seferinde aynı keyif ile dinlerdik. Neydi bunu özel kılan? Gençliğimizi ve heyecanımızı en temel faktör olarak bir kenara koyuyorum. Grubun ve müziğin kalitesi de ayrı bir tartışma konusu, zira aynı grup başka bir mekanda çalsa ya da bar dışı bir konser salonunda çalsa aynı şevkle izler miydik, hiç zannetmiyorum. Sanırım performansın en temel öğelerinden olan “mekan” idi bize bu zevki veren. Ufak bir işletmeydi, o yüzden çalışanlar ile bir süre sonra tanış olmuştuk. Yani her hafta gittiğimizde farklı birinin servis yaptığı, kuru ekmek parasına çalıştırılan üniversiteli garson sömürüsü yoktu mesela. Müdavimlik ve mekanla ilişki önemli bir husus, zira aynı müziği başka yerde belki çok daha iyi kalitede dinleyebilir, aynı içkileri çok daha ucuza içebilir, çok daha konforlu bir eğlence ve hizmet alabilirsiniz; ama kendinizi ait hissetmek ve “mekanın ruhu” olması başka bir şey. Eğer bu olmasaydı, benim yetişemediğim ve bu yüzden büyük bir üzüntü duyduğum Kemancı olsun, eski zamanların Hayal Kahvesi olsun bu kadar efsaneleşmez ve oralardan bugün hala varlığı süren müzik grupları ve kültür ağları çıkmazdı.&nbsp;<a href="https://www.youtube.com/watch?v=9Jb4Hsgn0HU" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a>Mustang'in eski Taksim performanslarından birini <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=9Jb4Hsgn0HU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya bırakıyorum. </a>İstanbul’un seneler içindeki “çeşitli” dönüşümleriyle Taksim’deki barlar ve canlı müzik mekanları, yerlerini maalesef yavaş yavaş AVM ve nargile kafelere kaptırıken ben de o çok sevdiğim müdavimlik ve canlı müzik dinleme alışkanlığımdan kopmaya başlamıştım. Sonrasında canlı müzik sektöründe çalışmaya başlamamla da eksenim rock barlardan konser salonlarına ve festivallere kaymaya başladı ve derken bu müdavimlikle grup müziği dinleme işinden tamamen koptum. Bir süre eksikliğini çok hissetsem de sonra alıştım ve unuttum. Ama şunu hiçbir zaman unutmadım, en iyi konser salonunda en süper grupları izlediğimiz canlı müzik deneyimi ile belki de köhne bir barda her hafta çıkan bir grubu izlediğimiz canlı müzik deneyimi tamamen farklı şeyler. İkisinin yeri de tadı da apayrı ve hatta belki de farklı isim ve jargonlar kullanılmalı bunlar için.&nbsp;Ve bir gün, 1 seneden fazladır kanlı canlı müziğin her türlüsünden uzak olduğumuz zamanların ardından Antalya’da bir gün batımı yürüyüşüne çıkıp pek çok barın ve kafenin olduğu bir muhite geldim. Kulağıma gayet tok, hafif crunchy&nbsp;bir elektro gitardan bir blues solosu geldi. Hemen girip oturdum. Fevkalade bir ikili oldukça geniş bir repertuarla cayır cayır blues çalıyordu. Bunca yıldır unuttuğum hislerim bir anda geri döndü ve yıllar öncesinin Taksim akşamlarından birinde gibi hissettim. Başka bir gün yine aynı mekana (<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/odinpub.antalya/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Odin Pub</a>) geldim ve tesadüfen içerisine girdim, bu sefer de bir rock grubu Killing in the Name Of çalıyordu. İçeriye tuvalet için girdiğimi unutup eşlik etmeye ve kafa sallamaya başladım. Benim gittiğim seferlerden olmasa da Odin'den bir performans <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=VTO3aYceV6w" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">paylaşayım burada</a>.&nbsp;Sonra üzerimdeki ölü toprağının yavaşça kalktığını hissetmeye başladım. İstanbul’da kaybettiklerimi belki de tesadüfen Antalya’da bulmuştum. Antalya’nın Odin Pub’ı ile Taksim’in Concept Blueslive’ı arasında bir zaman ve duygu yolculuğu yaparken bir kez daha hissettim hayatın başka şekillerde geri gelebildiğini. Evet zaman değişti, Taksim değişti mesela yahut Kadıköy, bizler de değiştik; fakat bu değişimin yönünü çevirmek, tamamen olmasa da kısmen bizim ellerimizde. Artık sokaklarımıza, mekanlarımıza “yeniden” kavuşurken hayat kaygısı ve koşturması içinde kaybolduklarını fark etmediğimiz değerlerimizi de tekrar inşa etme zamanı. Belki de kıymetlerini daha iyi anlamışızdır ve bu sefer her şey çok daha güzel olur.&nbsp;

Rock Bar Huzuru

Taksim’den Antalya’ya bir Canlı Müzik Güzellemesi


Canlı müzik, bar grupları, mekanlar, müdavimlik ve kendine has kültürlerinden konuşurken mutlaka bahsetmem gereken bir kitap var: Yoldan Çıkmış Simalar. Yılların müzik yazarı Murat Beşer’in bu şahane eseri <a fr-original-style="" href="https://iletisim.com.tr/kitap/yoldan-cikmis-simalar/9349" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">İletişim Yayınları</a>’ndan 2016’da çıkan bu kitabı Türkiye’deki rock camiası başta olmak üzere İstanbul’un alt kültürünü merak eden veya o 80-90-2000li yılları yaşayanlar için bir başucu kitabı veya anı defteri gibi.&nbsp;Kitapta, ülkemizin özellikle rock ve punk gibi döneminin alt kültür müziklerinin gelişmesinde katkısı olmuş; fakat meşhur ya da popüler kültürde yer almamış karakterleri anlatıyor bize Beşer. Müziğin bu kadar içinde olup gelişip yaşamasını en çok sağlayan bu insanlar, tanıyanlarının çok iyi bildiği, fakat kitlelerce bilinmeyen, hatta fark edilmeyen kişiler. Kimisi plakçı veya kasetçi, kimisi bar işletmecisi, kimisi müzisyen, kimisi sadece müdavim ve nevi şahsına münhasırlığıyla var olan bu insanlar, özellikle 80 ve 90lı yıllarda İstanbul’daki rock kültürünün temellerini atıp kalelerini koruyan kıymetli “abilerimiz”. (Kitaptaki karakterlerin tamamına yakını erkek olduğu için “abi” lafını tercih ediyorum.) Akmar Pasajı’nın Apaçi Ayhan’ı, Piccatura Plak’ın Mustafa Abi’si gibi isimler, hem döneminde bıraktıkları izler ve karakterleri hem de Beşer’in anıları ve tatlı kalemiyle bize uzaktan selam veriyor.&nbsp;Kitabı daha fazla anlatmak istemiyorum, Barış Akpolat’ın Murat Beşer’i Rainbow45 Records’ta ağırladığı bir söyleşiyi <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/aiIt7HPwf0I" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya bırakıyorum.</a>Son olarak, kitaptaki karakterlerin her birinin ve muhteşem kapağının çizimleri ise yine aynı kültür ve camianın önemli isimlerinden <a fr-original-style="" href="https://www.facebook.com/aptulika" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Aptülika</a>’ya ait. Kitaptan iki kopya alıp birini başucuna koymak ve diğerinin çizimlerini çerçeveletip duvara asmak lazım aslında.Kitabı şiddetle tavsiye etmenin yanı sıra Murat Beşer’in ara ara dijital ve diğer platformlarda gerçekleştirdiği söyleşilerini de takip etmenizi öneririm. O dönemleri yaşamış birinin ağzından o insanları ve mekanları dinlemek, benim gibi o zaman yetişemeyenler için paha biçilemez bir hazine.&nbsp;

Velvele

Yoldan Çıkmış Simalar


Uzun zamandır gündemimizin temelinde canlı müzik ve mekanlar üzerindeki yasak ve kısıtlamalar var. Tam bu kısıtlamalar artık kalkıyor diye sevinirken Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın "Kusura bakmasınlar, gece kimsenin kimseyi rahatsız etmeye hakkı yoktur" sözleriyle canlı müzik performanslarının gece 00.00’da yine kısıtlanacağını <a fr-original-style="" href="https://www.bbc.com/turkce/haberler-turkiye-57565706" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">duyurarak</a> bir kez daha üzülmüş de olsak, aldığımız konser ve festival haberleriyle tünelin ucundaki ışığı daha kuvvetli görmeye başladık. Bugün bu güzel etkinlik ve haberlerden bahsedip sevinç ve umutlarımı paylaşarak çoğaltmak istiyorum.İstanbul Bir Sahne: İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin başlattığı bu proje şehrin 39 ilçesinde çeşitli noktaları açık hava sahnelerine dönüştürdü. Mart ayında başlayan proje, ilk etabında müzisyenlerin canlı performanslarını kaydedip YouTube üzerinden Dijital Sahne’de yayınlarken yasakların kademeli azalmasıyla sokaklarda kurulan sahnelere taşındı.&nbsp;İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Kültür AŞ'nin İstanbullu müzisyenlerimize şehrimizin sokaklarını açarak, ekonomik olarak altından kalkılması artık neredeyse imkânsız hale gelen pandemi şartlarda onlara destek olmak için hayata geçirdiği #İstanbulBirSahne projesi halen devam ediyor, İstanbul sokaklarında etrafınızı dikkatli dinleyin; belki sahnelerden birine denk gelirsiniz.&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/-bWyPtOCBZs" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/5/2021-06-27T22:18:42.016Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Açıkhava Tiyatrosu Konserleri: Yaz dönemi müzikseverlerin en heyecanla beklediği şeylerden biri şüphesiz ki Açıkhava Tiyatrosu Konserleri. Bir İstanbul klasiği Harbiye Açıkhava konserlerinin yanı sıra sahil boyu şehirlerin amfi tiyatro konserleri de zengin programlarıyla geri dönüyor. Sertab Erener’den Evgeny Grinko’ya, Teoman’dan Yıldız Tilbe’ye pek çok star isim farklı şehirlerde sahnelerde olacak. Ayrıca kimi şehirlerde Şener Şen’in oynadığı “Zengin Mutfağı” gibi tiyatro oyunları da açık hava tiyatrolarında seyircilerle buluşacak. &nbsp;Ayrıca Cemal Reşit Rey Senfoni Orkestrası da Cem Mansur'un şefliğinde çeşitli performanslarıyla Harbiye sahnesinde çeşitli konserler verecek, özellikle tavsiye olarak ekliyorum.&nbsp;Bozcaada Caz Festivali: Fiziken hiç katılamamış olsam da ilgi ve takdirle takip ettiğim Bozcaada Caz Festivali de bu yaz geri dönüyor! Ülkemizin yetenekli ve kıymetli caz müzisyenlerini ağırlayan festival; panel ve söyleşi gibi yan etkinlikleriyle de katılımcılarına çok yönlü bir festival deneyimi yaşatıyor. Her sene başka bir tema üzerine kurgulanan festivalin bu seneki teması ise ototelik kavramından esinlenerek kurgulanmış. Tarihler 20-22 Ağustos, <a fr-original-style="" href="https://bozcaadacazfestivali.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">not edin!</a>49. İstanbul Müzik Festivali:&nbsp;Festival, alıştığımız tarihinden farklı olarak bu yıl haziran yerine ağustos ve eylül aylarında ve açık havada gerçekleşecek, Türkiye ve yurtdışından solistler, topluluklar ve orkestraları <a fr-original-style="" href="https://muzik.iksv.org/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ağırlayacak.</a>28. İstanbul Caz Festivali: Caz Festivali de bu sene tüm programını açık hava mekanlarına taşıyor ve Feriye, Beykoz Kundura, Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu gibi mekanların yanı sıra “Parklarda Caz” konseptiyle şehrin çeşitli parklarındaki ücretsiz konserle de dinleyicileriyle buluşuyor. Altın Gün, Kenan Doğulu, Karsu ve Mabel Matiz gibi isimlerin özel projelerinin yer aldığı programda Angelique Kidjo gibi isimler de yer alıyor.&nbsp;Caz Festivali’nin artık ayrılmaz bir parçası olan <a fr-original-style="" href="https://caz.iksv.org/tr/genc-caz/hakkinda" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Genç Caz</a> da bu sene yine katılımcılarını bekliyor. 30 yaş altı müzisyenler, 2 Ağustos’a kadar başvuru yapabilir.&nbsp;Ve son olarak bu yazıyı yazarken bir sosyal medya gönderisinde gördüğüm “Müzikoloji Kampı”. Şirince’de gerçekleşecek bu kampta, bizim Herkes İçin Etno/Müzikoloji programımızda da ağırladığımız Belma Oğul ve Evrim Hikmet Öğüt gibi kıymetli hocalarımız yer alacak. Şirince’de gerçekleşecek kampın tarihi 12-19 Ağustos, ayrıntılı bilgi ve kayıt için Arche Projesi’nin <a fr-original-style="" href="https://archeprojesi.com/kamp/muzikoloji-kampi" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">web sitesini</a> ziyaret edebilirsiniz.Bu yazın ve sonbaharın müzik ve güzelliklerle geçmesi dileğiyle…

Biraz da iyi haberler…


Hayat Geri Gelir 


25 Haziran, “şair ceketli çocuk” Kazım Koyuncu’nun 16. ölüm yıl dönümüydü. Kazım Koyuncu, Karadeniz müziğinin çok tanınan ve popüler temsilcilerinden biriydi; fakat genel popüler temsilci müzisyenlerden bazı önemli farklarla… Ve sanırım onu bu kadar özel ve unutulmaz yapan da bu ölümsüz mevcudiyeti…&nbsp;33 yıllık kısa, fakat dolu bir ömürle ve şarkılarla geçti aramızdan Kazım Koyuncu. Karadeniz’in kadim dillerinden Lazca, Gürcüce, Megrelce gibi dillerde söylediği şarkı türkülerle benim gibi Karadeniz’i hiç bilmeyen insanlara bile o kültürü ve müzikleri en güzel biçimde tanıtan isimlerden birisi oldu.&nbsp;Arkadaşlarıyla birlikte kurduğu rock "Zuğaşi Berepe", Lazca sözlü müzik yaparak belki de bu sentezi yapıp dinleyicilere sunan ilk gruplardan biri oldu. 1995 ve 1999’da bu grupla iki albüm yapan Koyuncu’yu benim tanımam ise belki de pek çoğumuz gibi en bilinen albümü “Hayde” ile 2004’te oldu. Tabii bir de Şevval Sam’lı Gülbeyaz dizisinin ve Sam ile yaptığı ortak çalışmaların da etkisi büyük.&nbsp;O dönem CD olarak aldığım "Hayde" albümünde belki de ilk defa Gürcüce bir türkü (yahut halk şarkısı diyelim) duymuştum mesela ben “Mohevis Kalo”yu dinlediğimde, ayrıca çok sesli Gürcü şarkılarıyla da ilk tesadüfümdü. Bilmeyenler için de paylaşmış olayım <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/bobQLXs72Sg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada.</a>&nbsp;Pek çoğumuzun eminim ki gayet iyi bildiği ve Karadeniz halk şarkısı olduğu için belki de Lazca zannettiği bir başka Gürcüce şarkı da "Didou Nana". Bu vesileyle onu da <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/VlcoD0McBMM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">paylaşmış olayım</a>.Kazım Koyuncu kendi ifadesiyle solcu bir babanın solcu oğlu olarak hayatını sürdürdü. Muhalif duruşunu hayatının her alanında ve müziğinde bizlere yansıttı. Zira Lazca sözlü rock müzik yapmak da aslında bunun önemli işaretlerinden birisiydi, Karadeniz müziğini çok daha poplaştırılmış ve televizyonlaştırmış bir kariyer seçebilecekken. Ve öte yandan, yaptığı kültürel elçilik de hem bu “solcu” duruş hem de hümanistliğinin bir yansıması bence. Onlarca farklı kültür ve dile ev sahipliği yapan bu güzel ve zengin coğrafyada, maalesef ki bu dillerin çoğunun konuşulamadığı ve hatta etnik kimliklerden utanç duyulduğu bir dönemde Karadeniz’in kaybolan dillerine ses verdi Koyuncu.&nbsp;Kazım Koyuncu’yla tanışmamdan yıllar sonra ve bu yazıdan yıllar önce, Açık Radyo’da yaptığım bir programda Karadeniz’in dillerini işlemiştik program partnerimle. O belki de ufak gibi görünen coğrafyada Megrelce, Hemşince, Romeiyka gibi onlarca dil ve lehçe olduğunu ve maalesef bunların önemli bir kısmının da yok olmak üzere olduğunu öğrenmiştim bu vesileyle. Yani basit Temel fıkralarına indirgeyip “haçan” demenin çok ötesinden bir kültürler arası zenginlikten bahsediyorum, Lazca’nın bile bir dil değil de lehçe sanıldığı hayatta. Aşağıya bir kısa belgesel bırakıyorum bununla ilgili.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/eE5BMsxbuFc" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/5/2021-06-27T22:29:00.771Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Bir de şu güzel çalışmayı paylaşmak isterim. Karadeniz’in kadim dillerinden Romeika dilinde bazı gaydaları derlemiş müzisyen ve akademisyen Nikos Michalidis. Türkçe alt yazılarıyla birlikte aşağıdan dinleyebilirsiniz.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/TGwdplp01-c" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/5/2021-06-27T22:29:23.577Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Karadeniz'in diğer kadim dilleri ve müziklerinden bir başka yazıda detaylıca bahsetmeyi çok isterim. Bana bu merakı salan ve benim gibi bir sürü insana bu müzikleri tanıştıran Kazım Koyuncu’yu ise sevgi ve özlemle anıyorum.

Karadeniz’in Sesleri ve Dilleri


Kazım Koyuncu ve Karadeniz Müziğinin Düşündürdükleri


Teoman'dan Bulutsuzluk Özlemi'ne Mor ve Ötesi'nden Aylin Aslım'a Türkçe rock müziğinin efsanelerini ilk tanıdığımız <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0XAX9Tr89PJ7l5yVw9WmK9?si=cfcf2382a6834f21" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(24, 144, 255); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">şarkılar</a>... İlk albüm, ilk heyecan, ilk aşk... Yine bir çekme kaset veya karışık CD niyetine, 90lardan 2000ler başına yakın tarihli nostalji turu…<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0XAX9Tr89PJ7l5yVw9WmK9?si=cfcf2382a6834f21" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(64, 169, 255); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: 0px; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/5/2021-06-10T11:57:50.216Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

İlk bakışta aşk ile Türkçe Rock... 

A1: İlk Albüm, İlk Şarkı, İlk Göz Ağrısı

Geçtiğimiz günlerde ülkenin önemli müzik firmalarından Kalan Müzik’in kurucusu Hasan Saltık’ı kaybettik. Ve bu sadece müzik sektörünün veya birlikte çalıştığı müzik emekçilerinin değil, ülkemizin kültürel mirasının da bir kaybıydı. Zira dinleyicilerinin yakından bildiği üzere Kalan Müzik bize sadece kendi müziğini yapan yahut geleneksel müzikleri yorumlayan sesleri tanıtmamış; kaybolup giden, farkına varılmayan ve kayıt altına alınması pek de düşünülmemiş(!) sesleri de bize kazandırmıştı.&nbsp;1991 yılında Hasan Saltık tarafından kurulan <a fr-original-style="" href="https://kalan.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Kalan Müzik</a>, kuruluş amacını kendi tabiriyle “az bilinen kültürleri ve müzik türlerini bir arşiv halinde toplayıp müzik piyasasında bu birikime bir pazar yaratmak” olarak söylüyor. Bu farklı amacını gerçekleştirmek için de öncelikle 78 devirli taş plakların temizlenerek yeniden basımını gündeme getirmiş ve yine kendi ifadesine göre bunu Türkiye’de ilk gerçekleştiren kurum olmuş; onca konservatuar, arşiv, radyo, televizyon ve benzeri kurumlar arasında bağımsız bir birey tarafından kurulmuş bir plak şirketi olarak…Benim Hasan Saltık’la yolum hiç kesişip de tanışma fırsatım olmadı; ama Kalan Müzik’le yolum bir dinleyici olarak sık sık kesişti ve her zaman kesişecek. Zira nadide kayıtlardan oluşan “Arşiv” serisinin albümleri etnomüzikoloji serüvenimde her daim başucu dinlemeleri olmuş ve Anadolu ile kardeş coğrafyalarının seslerini, kültürlerini tanımamda birer okul gibi çalışmıştır ve çalışmaktadır. Elbette bir müziğin, geleneğin kayıt altına alınması ve arşivlenmesi üstüne düşünülüp konuşulması gereken bir süreç. Zira çoğu hayatın akışında gerçekleşen bu yazısız ve standartlara göre bir nevi kuralsız icraları bir stüdyoda kayda alıp bir albüme sığdırmak, performansın kendisi ve ürününü de direkt bir değişime uğratan süreç. Bu yüzden bazı şeyleri yerinde ve zamanında, yani alanda kaydetmek (yine kayıt işleminin kendisi ve kaydedici faktörlerin etkisine rağmen) belki bu “doğal” icrayı nispeten koruyabilir. Fakat neyse ne, bunların hiçbirinin senelerce yapılmadığı, hatta yapılmasının düşünülmediği seslerin bize ulaşmasını sağlamış ya Hasan Saltık, burada biraz buna sevinelim ve teşekkür edelim. Ben de kendisine kişisel şükranlarımı iletirken, size de Kalan Müzik’ten ve bilhassa da Arşiv’inden birkaç albüm önererek bitirmek istedim yazımı. Ama fark ettim ki o kadar çok albümü var ki Kalan’ın benim için hem araştırmacı hem dinleyici olarak kıymeti yüksek, hangilerini seçip yazayım bilemedim. O yüzden kendimce bir sınır koyarak alan araştırmalarım ve akademik çalışmalarda en çok faydalandığım iki büyük kaynakla teşekkür etmek istiyorum Saltık’a ve bu albümlerden sizlere bahsetmek…&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Fethiyeli Ramazan Güngör ve Üç Telli Bağlaması&nbsp;</li></ul>Özellikle benim gibi Teke Yöresi insanlarının aşina olduğu boğaz havalarıyla, zeybeklerle dolu; hem repertuar hem icra açısından kelimenin hakkını verecek şekilde “eşsiz” bir arşiv çalışması üç telli üstadı Fethiyeli Ramazan Güngör’ün <a fr-original-style="" href="https://kalan.com/audio/fethiyeli-ramazan-gungor-ve-uc-telli-baglamasi-ramazan-gungor/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">kayıtları</a>. Günümüzde ne mutlu ki Ramazan Güngör’ün öğrencilerinden gidip çalgıyı öğrenen, çalışan, aktaran pek çok arkadaşımız var; ama bu albüm, işin büyük ustasının sanıyorum en kapsamlı kaydı ve herkes için bir nevi kutsal baş ucu kitabı.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Yörüklerde Müzik ve Boğaz Çalma</li></ul>İşte bu albüm de benim kişisel merak ve çalışmalarımın <a fr-original-style="" href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">başucu albümü ve kutsal rehberi</a><a href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" rel="noopener noreferrer" target="_blank" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a>. Yörük hayatından bihaber kentli, ama atalarından Yörük kökenli bir araştırmacı olarak Yörük müzikleri üzerine çalışmaya başladığımda etrafta müziğe dair çok az kaynak vardı. Olanların ise hiçbiri ise bu kadar kapsamlı ve öğretici değildi. Yetkin Özer, Levent Ergün ve İbrahim Yükseksin’in 1996-1998 yılları arasında yapmış oldukları alan çalışmalarının kayıtlarından oluşan bu albümün yanı sıra yine Levent Ergun hocamızın albümle aynı ismi taşıyan 2004 tarihli doktora tezi de sanırım tekrar tekrar ve en çok okuduğum akademik çalışma.&nbsp;Kubbede kalan hoş sâdâların elçisi olarak hatırlanacak Hasan Saltık. Umarım bizler de bu çalışmaların kıymetini bilir ve bunları çoğaltabiliriz.&nbsp;

Kalan Müzik, “Arşiv” Serisi ve Ben

Hasan Saltık'ın Ardından

Bu çalma listesinde Nakba sonrası ve ağırlıklı olarak günümüzden bir Filistinli müzisyenler <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/2CXF7nkrBNvww2tJScd8L0?si=11a840c47fed4280" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">seçkisi</a> yaptım.&nbsp;Filistin indie popun öncülerinden Kamilya Jubran’dan tekno DJ’i Sama’ Abdulhadi’ye, Filistin’in 60lı yıllardan ilk saykedelik rock gruplarından Al-Bara’em’den metal grubu Khalas’a, Lo-Fi ikilisi Hazy Noir’den modern pop müzisyeni Bashar Murad’a, rapçi The Synaptik’ten “shamstep” grubu 47SOUL'a türler arası <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/2CXF7nkrBNvww2tJScd8L0?si=11a840c47fed4280" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bir çalma listesi</a> sizleri bekliyor.&nbsp;

Türler Arası bir Çalma Listesi

Filistin’den Yeni Sesler


Hepimizin malumu olduğu üzere Orta Doğu’nun kanayan yaralarından Filistin, bu aralar yine şiddetle kanamaya devam ediyor. Dinler ve halkların çok ötesinde kirli siyasi bir şiddet olduğu aşikar bu insanlık ayıbının biteceği umudunu yitirmek istemezken görüp duyduklarımızdan utanmaya devam ediyoruz. Ben de Filistin’e en iyi bildiğim şey olan müzik ile bir selam/omuz vermek istiyorum buradan. Çeşitli kayıt ve araştırmalardan bulabildiğim ve öğrendiğim kadarıyla gelenekselden günümüzde Filistin’in ses çevresini anlatmaya çalışacağım.Ulus devletlerin olmadığı dönemlerde farklı grupların iç içe yaşamasıyla oluşan bir müzikal kültürü günümüzdeki ülke isimlerine göre sınıflandırmayı çok da doğru bulmuyorum. Yüzyıllar boyunca birlikte büyüyüp gelişmiş bir dağarcık ve aktarımı siyasi sınırlara sığdırmak güç. Keza Filistin’in müzikleri de şüphesiz ki içinde bulunduğu coğrafya ile bu coğrafyanın bitmek bilmeyen siyasi ve toplumsal karmaşasından bağımsız düşünülemez. Orta Doğu’nun iç içe geçmiş kültürlerinin zenginliğinin yanı sıra sürekli kaynayan siyasi kazanının yarattığı tansiyon Filistinli müzisyenleri her daim çok etkilemiş.Filistin’in geleneksel halk müzikleri; Orta Doğu coğrafyasının Arap, Yahudi ve Levant topluluklarının hepsinden etkileşimler içeren geniş bir <a fr-original-style="" href="https://worldmusic.net/blogs/guide-to-world-music/the-music-of-palestine-sounds-for-a-new-state" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">kültür ve repertuar</a>. Örneğin; <a fr-original-style="" href="https://en.wikipedia.org/wiki/Dabke" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“dabke”</a> olarak bilinen ve halay benzeri bir dans ile birlikte var olan müzik türü, Akdeniz kıyısındaki diğer Levant ülkelerde de görülüyor ve muhtemelen civardaki halay benzeri oyunların farklı bir varyasyonu.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/hoKsqHp5o9s" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-18T00:00:36.408Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Geleneksel müziklerin neredeyse tamamında makamsal yürüyüşleri duyabilirsiniz. Bunda İslam’ın yanı sıra (malum Kuran ve Ezan gibi unsurlar kendine has makamsal söylenme biçimleri içerir), konumsal olarak Mezopotamya ile Mısır arasındaki bir geçiş yolu olmasının etkisi büyük. Haliyle karakteristik enstrümanlardan birinin ud olması da kaçılmaz olmuş yine coğrafya gereği. Günümüzde Lübnan, İsrail, Ürdün, Suriye gibi pek çok ülkeden ud sanatçısı görebiliyoruz geleneksel müzik repertuarı icra eden. Mesela Filistin kökenli “Le Trio Joubran” da bunlardan birisi ve tüm dünyada da tanınan önemli örneklerden.&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/Ka8-bH76O-0" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-18T00:01:16.559Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Tüm armonik ve ritmik zenginliğine rağmen maalesef Filistin ve yakın coğrafyalarında gelişen müzikal kültürün bir handikapı var: yazıyla aktarılmıyor. Yani notasyon üstüne kurulu değil; hem repertuar hem de öğrenme kulaktan aktarım yoluyla oluyor, tıpkı Anadolu’da olduğu gibi. Bunun “handikap” olarak adlandırdığım yönü de şu: geçmişi sadece bize aktarılan şekilde ve aktarılıp günümüze ulaşabildiği kadarıyla tanıyabiliyoruz. O yüzden kayda alınmamış dönemlerle ilgili materyaller biraz kısıtlı.&nbsp;Smithsonian Folkways tarafından yayınlanan 1959 tarihli albüm, çeşitli seremoni ve dini ritüellerde çalıp söylenen parçaları bir araya getiren önemli bir arşiv çalışması. İsrail Antropoloji Enstitüsü’nün Folk Müzik Departmanı tarafından yapılan kayıtlarda (bu enstitü önceleri Filistin Folklor ve Etnoloji Enstitüsü imiş albümün kartonetindeki bilgiye göre), Filistin’de yaşayan farklı etnik gruplardan parçalar derlenmiş. Albümde İbranice şarkıların yanı sıra Kuran’dan parçalar ve Buhara Yahudileri’nden sözlü eserler de yer alıyor. Meraklısı <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/3lT6GukePD9ixlKULlhuTf?si=TaB4EnNbQIa5BR6z3XHXFA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> dinleyebilir ve <a fr-original-style="" href="https://folkways.si.edu/folk-music-of-palestine/islamica-world/album/smithsonian" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> da albüm notlarına erişebilir.&nbsp;Ve 20. yüzyılın ikinci yarısına geldiğimizde artık daha çok kayıtlı materyal bulabiliyoruz. Fakat bu dönemde üretilen müziklerin temaları ise biraz daha politikleşiyor. Zira, Nakba ve sonrasındaki işgal dönemleri, Filistin kökenli pek çok müzisyenin başka ülkelere göç etmesine yol açıyor. (Nakba demişken Mor ve Ötesi’nin&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/59pIwqcQcwq5xDm8eXd5oQ?si=e9c3e8dd09b444e0" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bu enfes parçasını</a>&nbsp;eklemeden duramayacağım.)&nbsp;Bu yüzden Avrupa ülkeleri veya komşu ülkelerde hayatlarını sürdüren müzisyenler ise dönemin pop, rock, elektronik gibi global akımlarıyla etkileşirken sosyopolitik söylemleri de içeriklerine dahil ediyorlar. Tabii memleketlerinin makamsal ve ritmik formları da bir şekilde bu yeni türler içinde kendilerine alan yaratmayı <a fr-original-style="" href="https://www.paljourneys.org/en/timeline/highlight/10526/palestinian-music" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">başarıyor</a>. Protest müziğin süreç içerisinde folk rock veya akustik başlayıp zamanla rock, metal, hiphop ve elektronik gibi formlara büründüğünü görüp duyuyoruz. Günümüzde Filistin dışında gelişen Filistin kökenli müziklerin ne kadar çeşitlendiğini bir sonraki bölümdeki çalma listesinde duyabilirsiniz. Bu yazıyı da Filistin ve direnişin sembol parçalarından biriyle noktalamak isterim. Yine Filistinli müzisyen Emel Mahltlouti’nin İspanyol şarkı “Naci en Alamo” uyarlaması “Naci en Palestine”&nbsp;“naci en Palestina / Filistin’de doğdumno tengo lugar / yerim yoky no tengo paisaje / toprağım yokyo menos tengo patria / yurdum yok”<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/NQFNcfUygqA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-18T00:04:53.226Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Geoid #3

Gelenekten Direnişe Filistin ve Müzikleri 

Görsel: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/symartline/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Sultan Simge Coşkun</a>&nbsp;Merhabalar, burası Türkiye’nin en derin magazin çukuru Şokopop. Kavga, polemik, basitlik, skandal… Hepsi bu batakta…İzleyicileri zaten yukarıdaki cümleleri muhtemelen ezbere söyledi, ama ben henüz tanışmamışlara tanıtmak istiyorum bu uzun zamandır takip ettiğim ve hakkında yazmak istediğim “magazin” kanalını… “Türkiye’nin ilk magazin YouTube kanalı” olarak hayatımıza 2018’de giren bu eşsiz oluşumu ilk yayınlarından beri ilgiyle takip ediyorum. Çoğu videosunu tekrar tekrar izledim ve kimi zaman cebren de olsa eşe dosta, anneme, teyzeme izlettim ve izletmeye devam ediyorum.&nbsp;“Magazin” kelimesine takılıp aşina olduğumuz Pazar Keyfi ya da Televole gibi bir içerik beklemeyin sakın <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/channel/UCuWU6m3EH-kTjYrFm2A2N1g" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Şokopop</a>’tan. Zira Şokopop’u şahsına münhasır yapan kısmı magazinel olay ve figürleri; döneminin sosyal, ekonomik, politik ve kültürel dinamiklerini çok iyi analiz ederek kapsamlı incelemesi. “Şok şok şok, flaş flaş flaş” şeklinde görünen olayların aslında nasıl bir örüntü içinden geldiğini ve altında ne şekil Alicengiz olaylarının yattığını anlamak istiyorsanız Şokopop tam size göre. Şu ana kadarki içerikleri ağırlıklı olarak magazinin yanı sıra kavga, polemik, skandal ve basitliğin de harman olduğu 90lar ve 2000lerden olaylar ve şahıslarla ilgili olsa da <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/sBfssRgAE7Q" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yeşilçam 101</a> ve gazino döneminden magazinel olaylar da Şokopop’un gündemine girmiş durumda.&nbsp;Benim kişisel favorim hem dönemlerine edebildiğim tanıklık hem de müziklerine olan aşinalığım nedeniyle kan davası serisi. Bunları etnomüzikolojik olarak düşündürten şey nedir peki? Tabii ki Şokopop’un yaratıcısı Ekim Acun ve ekibinin az önce bahsettiğim gibi dönem ve olayları titizlikle inceleyip olay örüntüsünü aktarmaları. Zira; Hande Yener ve Demet Akalın arasındaki çalkantılı süreci izlerken aslında Türkçe pop müziğinin 2000li yıllarda geçirdiği değişim süreci ve “prodüktörlerin gücü”nü, Yıldız vs. Sezen izlerken ise 90ların pop alanı ve Sezen Aksu klanını görmezden gelmek mümkün değil. Keza zamanında bize polemik olarak yansıtılan magazin haberlerinin altında yatan gerçekler tam da buralarda saklanıyor. İzlemek isteyenler için linkleri aşağıya bırakıyorum.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/57KPwaqoldw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:38:20.670Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/_D2kuFtvMzk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:39:56.133Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/cUAuBXxo1I4" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:40:21.267Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Şokopop’tan daha uzun bahsetmek isterdim; ama her bir bölümü ayrı birer yazıyı hak ettiği için şimdilik bu genel tanıtımla yetineceğim. Bir de son olarak, Şokopop bir kutu oyunu çıkarmış, magazin konusunda bir quiz tahmin edileceği üzere. Ben henüz satın almadım, fakat en kısa zamanda edinmek istiyorum. Kendinize yahut bana hediye etmek isterseniz <a fr-original-style="" href="https://mabbels.com/urun/quiz/sokopop" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">şu linkten</a> alabilirsiniz.&nbsp;

“Kan Davası”ndan Türkiye Pop Müzik Camiasına

ŞOKOPOP: Magazinin Etnomüzikolojik Yüzü

Bir süredir televizyonda gizli gizli Sibel Can, Hakan Altun ve Hüsnü Şenlendirici’nin sunduğu “Şarkılar Bizi Söyler” isimli müzikli programı izliyorum. (Galiba beğeniyorum da. Yeteri kadar beğenirsem belki onunla ilgili anektodlarımı da yazarım bir ara.) Bu akşam da yine çay içme bahanesiyle oturma odasına sızıp programı izlerken konuklardan Baha’nın söylediği bir şarkının (<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/EGTfSKpFlrM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Kutupta Yaz Gibi</a>, çıktığı dönem gayet meşhur olmuştu hatta) besteci detayı dikkatimi çekti; zira hem Türk sanat müziğinin hem de kişisel tarihimin önemli figürlerinden birisi oradaydı: Halil Karaduman.Üniversite 2. sınıfım biraz tatsız geçiyordu. Ruh durumum dalgalıydı, müzik grubum dağılmıştı ve arkadaş kitlemde radikal değişiklikler yaşıyordum. Ve o esnada nasıl olduysa bir şekilde kendimi üniversitenin Türk Sanat Müziği korosunda buluverdim. Öncesinde rock ve gitar ağırlıklı müzikler dinleyip çalan birisi olduğumdan bu yeni ses çevresine girmek ilk başta biraz tedirgin etmişti elbet; fakat koro şefimizin Halil Karaduman olduğunu duyunca işler değişmişti. Aslında itiraf etmeliyim ki korodan önce tanımıyordum Halil hocayı. Belki de o çok sevdiğim bir sürü şarkının bestecisi olduğunu bilmiyordum demek daha doğru olabilir, bir bakıma şarkıları vesilesiyle tanıyormuşum aslında da farkında değilmişim meğer. “Hangi şarkılar?” sorusuna cevabımı aşağıdaki birkaç link ile vermek istiyorum.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/ceuyOet2HrQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:35:05.270Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>(Buna bir de bu yazıya vesile olan programdan <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/-2GEbW3On0w" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">link</a> vermek istiyorum. )<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/ZCerJptI7Zo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:35:55.431Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/03jN8XBdLHA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:36:08.573Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>1953 doğumlu Halil Karaduman, pek çok popüler esere de imza atmış bir besteci ve kanun virtüözü. Zeki Müren, Bülent Ersoy, Zülfü Livaneli gibi sanatçıların orkestralarında icracılık da yapan müzisyen, yukarıda bahsettiğim şarkılar ve çok daha fazlasının da bestecisi. Maalesef ki 2012 senesinde Zülfü Livaneli ile Almanya turnesinden dönerken havaalanında kalp krizi geçirip aramızdan ayrıldı. Benim Halil hoca ile kişisel tarihim de vefatından kısa bir süre önceye dayanıyor, şimdi tekrar 2010-2011 dönemine dönüyoruz.&nbsp;Halil hoca ile temelde repertuar çalışıyor ve dönem sonundaki koro konserimize hazırlanıyorduk. Hocamız bize şarkıları doğru şekilde söylemeyi öğretirken kimi zaman da şarkıların hikayelerini anlatıyordu. Bazen de kanunuyla kendi bestelerini çalıp söylüyor ve onların bestelenme sürecini ve hikayelerini anlatıyordu ki; o anlar benim en pür dikkat dinlediğim ve kıymetli bulduğum müzik derslerim oluyordu. O dönem asıl baş etmem gereken mühendislik dersleriyle başımın belada olması ve müziğe olan sevgimin de etkisiyle tüm öğrenme gücümü Halil Karaduman’ın kendi ağzından aktardığı üretim sürecini dinlemeye veriyordum. “Deli Eder” şarkısını Aşkın Tuna’nın sözleri üzerine nasıl bestelediğini anlatmıştı bir seferinde mesela ve sonraları müzik okurken teorisini öğreneceğim ses geçişleri, tempo değişimleri gibi şeylerin; besteci tarafından esasında sözlerin anlattıkları ve hisleriyle nasıl bağdaştırıldığını ilk kez o zaman insani yanından, ama teknik de bir şekilde dinlemiş olduğumu sonradan fark etmiştim.&nbsp;Bu şarkının, benim de içinde bulunduğum koronun yıl sonu konserinden bir canlı performans kaydını paylaşmak isterim sizlerle bu kadar anımı paylaşmışken.<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/SQ7mPWCDzeA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-10T22:37:04.672Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Bir şeyler vesile oldu, Halil Karaduman bana kendini hatırlattı. Yattığı yer incitmesin. Kubbede hoş kalan sâdâsı baki…

Geçmişimden kişisel bir karşılaşma...

Halil Karaduman’ı Hatırlamak 

Bir dönem liste başı olsalar da sonraları pek duymadığımız müzisyen ve gruplardan, 90lar ve 2000lerin en başından hit şarkılar seçtim bu <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/4rYZT2lCRILZZJHhEIZoja?si=a1f117dfd53141a7" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">çalma listesi </a>için. Çok açıklama yazmak istemiyorum, bırakalım da kulaklarımız ve zihnimiz kendi tarihini ve hikayelerini hatırlasın.&nbsp;İyi dinlemeler!

Tek Şarkılık Hitler, Rüzgar Gibi Geçenler...

90lardan bir Türkçe Pop Radyosu 

Geçtiğimiz haftalarda başladığım müzik okumaları önerilerine devam ediyorum. Bu hafta Doç. Dr. Evren Kutlay’ın “Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri” kitabıyla birlikte “Dersaadette Avrupa Müziği” albümünden bahsedip zamanında beni çok etkileyen padişah V. Murad’a uzanıyorum.&nbsp;Evren Kutlay hocanın ilk basımı 2010’un Nisan ayında Kapı Yayınları tarafından yapılan kitabı “Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri”, yazarın kendi tabiriyle Osmanlı’nın “ikinci nesil” Batı müzikçilerine odaklanıyor. Bu “ikinci nesil” kavramı ise Osmanlı’da Batı müziği konusundaki ilk çalışmaları yapan <a fr-original-style="" href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Donizetti" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Donizetti</a> ve <a fr-original-style="" href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Callisto_Guatelli" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Guatelli</a> paşalardan sonra bu alanda çalışan müzisyenleri ifade etmek için kullanılmış. Kitapta Osmanlı'nın diğer İtalyan müzisyenleri, Alman müzisyenler, Franz Liszt ekolü ile 19. ve 20. yüzyılda Osmanlı’da gerçekleşen konserler gibi başlıklarla dönemin Batı müziği çerçevesi ciddi bir araştırma ve özenle aktarılmış. Müzik okuyucularının yanı sıra tarihseverleri de fazlasıyla mutlu edecek bir çalışma, ayrıca arşivsel yanıyla da kıymetli bulduğum için aslında herkese tavsiye edebilirim.&nbsp;Bir kısmımıza yabancı gelecek isim ve konseptleri zikretmişken, bu noktada biraz tarih konuşmak gerekecek. Osmanlı’da yüzyıllar boyunca hem saray hem halk tarafından icra edilen müzikler tek sesli ve makamsal Türk müziği ağırlıklı olmuş, bu müziğin icra ve aktarımı da “meşk” ile sözlü olarak gerçekleşmiş. Saray, çeşitli dönemlerde Batı müziği ile karşılaşmış olsa da esas etkileşim 2. Mahmud döneminde kaldırılan Yeniçeri Ocağı ve haliyle Mehteran yerine gelen <a fr-original-style="" href="https://tr.wikipedia.org/wiki/M%C4%B1z%C4%B1ka-y%C4%B1_H%C3%BCm%C3%A2yun" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Mızıka-ı Hümayûn”</a>&nbsp;ile olmuş. “Mızıka-ı Hümayun”un başına 1828 yılında Giuseppe Donizetti’nin getirilmesiyle de Osmanlı sarayında Avrupa müziği dönemi net bir şekilde başlamış diyebiliriz. Gerek Donizetti Paşa gerekse halefi Guatelli Paşa hem askeri bandoyu çalıştırmış hem de devlete marşlar bestelemişler. Örneğin; Donizetti Paşa’nın Padişah I. Abdülmecid’in tahta çıkışı için bestelediği <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/AbyINGu0EOw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Mecidiye Marşı”</a>, devletin milli marşı olarak 22 sene boyunca kullanılmış. İşte Evren hocanın kitabından hemen sonra yine 2010 senesinde çıkan albümü “Dersaadette Avrupa Müziği” de bu marşlar ile 19. ve 20. yüzyılda yaşamış çeşitli padişah, şehzade ve sultanların bestelerini içeren benzersiz bir arşiv albüm çalışması.&nbsp;Bu albüm ve Evren hocanın çalışmaları vesilesiyle farkına vardığım ve beni çok etkileyen tarihi kahraman ise <a fr-original-style="" href="https://tr.wikipedia.org/wiki/V._Murad" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Padişah V. Murad</a>. 93 günlük göreviyle tahtta en kısa kalan padişahlardan biri olan ve akli dengesinin bozuk olduğu söylenerek tahttan indirilen bu padişahın hayatı ve dönemi oldukça tartışmalı, hatta komplo teorilerine varan iddialarla dolu. O yüzden bu kısmına hiç girmeyeceğim :) Zaten beni etkileyen kısım da olayın insani ve müziksel boyutu. V. Murad akli dengesinin bozuk olduğu iddiasıyla tahttan indirildikten sonra Çırağan Sarayı’na mahkum ediliyor ve ömrünü orada geçiriyor. Bu süreçte (1876-1904) kendini daha çok müziğe adıyor ve vals, polka mazurka gibi dans formlarıyla askeri marşlar dahil tam 488 eser besteliyor. Devletin en çalkantılı dönemlerinden birinde padişahlık gibi en zor bir görevi yapması planan bir hayat, araya giren “akli denge bozukluğu” ile Çırağan Sarayı’nda müzikle geçen bir hayat dönüştüğünden olsa gerek, V. Murad’ın hikayesi bana hep bir ilginç ve çekici gelmiştir. V. Murad’ın Evren hocanın icrası sayesinden dinleyebildiğim eserlerinde de garip bir şekilde, sanki bu birbirine taban taban zıt iki yaşamın getirdiği değişken duygu durumu ve melankoliyi duyuyorum. Tabii bu benim fazla niyet okumamdan da kaynaklanıyor olabilir, ama tarihten birileriyle tanışma şansım olsaydı, V. Murad kesinlikle ilk 10’umda olurdu. (Dünya çok büyük ve tarih çok çalkantılı olduğu için 10 diye geniş tutmak istedim kümeyi, aç gözlülüğüm affola :) Kendisinin <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/be_Zp5QXS7U" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">"Aydın Havası"</a> eserini ve <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/QvaYO740Dbs" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">"Polka Mazurka"</a> eserini dinlemenizi öneririm.&nbsp;Albümü de en az kitap kadar şiddetle tavsiye ediyorum ve mutlaka ama mutlaka CD olarak almanızı tavsiye ediyorum. Zira albümün kitapçığı çok kıymetli bilgilerle dolu. Maalesef dijitalde bu kitapçık/kartonet kültürünü kaybetmiş durumdayız, sadece dinlemek için güzel bi mecra; fakat buraya yazdığım bilgileri anca kartonette bulabilirsiniz. Zaten dijitalcilere kötü, benim gibi kartonetçilere de iyi haber, albüm Spotify veya Apple music gibi mecralarda yok :) İlgilisi arayıp bulsun ve hak edilmiş bilgi keyfinin tadını çıkarsın derim. Zira tarihimizde ilk sözlü milli marşın II. Abdülhamid döneminde Yeserizade Ahmed Necip Paşa tarafından bestelenen <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/qw1JVztcs9E" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Hamidiye Marşı”</a> olduğu gibi kıymetli bilgilere her kaynaktan kolay ve doğru bir şekilde ulaşamıyoruz ne yazık ki.Bu yazıdaki tüm bilgiler bahsi geçen kitap ve albümden alınmıştır. Ben çok şanslıyım ki mühendislik okuyor olmama rağmen üniversitemin zengin seçmeli dersleri sayesinde Evren Hoca’dan ders alabilmiş ve Osmanlı’nın bu hiç bilmediğim yüzünü bizzat kendisinden öğrenebilmiştim. Bu vesileyle sevgili hocama ve Koç Üniversitesi’ne de sevgi ve teşekkürlerimi sunarım.&nbsp;Evren hocanın çalışmaları için <a fr-original-style="" href="https://www.evrenkutlay.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">web sitesini</a> ziyaret edebilirsiniz.&nbsp;KaynakçaEvren Kutlay, Doğunun Başkentinden Batılı Sesler: Dersaadette Avrupa Müziği, 2010, Anatolian YapımcılıkEvren Kutlay, Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri, 2010, Kapı Yayınları

Herkes için Etno/Müzikoloji #3 - Müzik Okumaları


Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri ve Dersaadette Avrupa Müziği


Müzikle olan ilişkimizi profesyonel boyuta taşıdığımdan beri “dinleme” konusunda kendimce ciddi problemler yaşıyorum. Etnomüzikoloji okurken öğrendiğim “kritik dinleme” ile başladı sanırım problem. Zira bu dinleme biçiminde müziği öyle “arkada çalsın” ya da “ses olsun” gibi kullanmak konu dahil edilemezken; dinlemekte olduğumuz “şey” nasıl bir form, hangi enstrümanları duyuyoruz, varsa sözleri neler anlatıyor ve bunu nasıl anlatıyor, nerelerde volümler ve hareketler artarken nerelerde hafifleyip yavaşlıyoruz, tüm bunlar neden oluyor gibi pek çok soru ve duyuş açısıyla dinlemeye başlamıştık. Önceleri bunun yarattığı farkındalık beni son derece güçlü, bilgili, “kulaklı” vesaire hissettirmişti. Halihazırda dinlemekte olduğum şeyler yeni katmanlar ve anlamlar kazanırken ilk kez dinlediğim müzikler de çeşitli süzgeçlerden geçip değerlendirilerek kulağıma giriş izni alabiliyorlardı. Kendimi özel ve kıymetli hissettiğimi de itiraf etmeliyim, neticede sıradan bir müzik dinleyici değil, dinlediğimi analiz edip anlamlandırabilen, kendi tabirimle “akademik bir dinleyici” olmuştum artık.&nbsp;Sektörde çalışmaya başlayınca bu kritik dinleme eylemine bir kardeş geldi; kendi tabirimle “alıcı kulağıyla dinlemek”. Bu durum da şöyle gelişti; listelerde en çok dinlenen ya da konserleri en çok satan müzisyenler nasıl bir müzik yapıyordu, bu “hit” şarkılar nelerdi ve neden onlar “hit” olmuştu? Herkesin ezbere bildiği sözler ya da melodiler neden ezbere bilinirken belki onlardan çok daha derin sözler ve güçlü melodiler eleniyordu, aynı müzisyenin şarkıları olsalar bile? Bir dönem ülke gündeminin büyük polemiği “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/HAJkZ_jT8Nk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bakkal şarkısı</a>” neydi, nasıl olurdu? Bu ve benzeri sorularla gelen, biraz daha sözlü içerik ve tabiri caizse “formülizasyon” ve “piyasa değeri” gibi kavramlar üzerine düşünerek dinlemeye başladım bu sefer de. Belki de bu dinleme biçimini “analitik dinleme” kategorisinde düşünebiliriz, ama ben “alıcı kulağıyla dinleme” demeyi tercih ediyorum.&nbsp;Bu iki “mesleki deformasyon(!)” neticesinde bir dönem “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/R4vgImeEupk?t=184" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Müzik dinlemeye de atom fiziğine de lanet olsun!</a>” hisleri içinde, mecbur kalmadıkça müzik dinlemiyordum. Ders ya da iş gereği bir şey dinlemek zorunda kaldığımda da derhal “alıcı ve akademik kulaklarımı” takıp hedefe yönelik dinleyip işimi bitirip geçer olmuştum. Saatlerce ilgi ve zevkle müzik dinlediğim zamanlar adeta bir hayal olmuşken hoparlör ile müzik için arkadaşlarımı neredeyse dövmek istiyordum. Konserler zaten sadece akışı, sahneyi, dinleyicileri vs izleyip her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol ettiğim bir “iş alanı” haline gelmişti. “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/JUxtIr1_0RY" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Seninki dert mi?</a>” dediğinizi duyar gibi oluyorum, haklısınız, fakat “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/52vehHA2IIU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Herkesin derdi kendine</a>” demişler işte...Ve bu durum benim için can sıkıcı ve moral bozucu olmaya başlamıştı, zira hayatı müzik ekseninde yaşayan bir insanının bir şey dinleyemez olması kendi örnek kümesi içinde gerçekten büyük bir problem. Sonra geçti bu his biraz, tamamen geçmedi, fakat azaldı ve kontrol edilebilir hale geldi. Yine de son zamanlarda hala müzik yazıp konuştuğum kadar müzik dinlemiyorum. Bu durum da beni çok rahatsız ediyor.&nbsp;Tüm bu ahval ve şerait içinde, şartlar ne olursa olsun dinleyebildiğim ve bıkmadığım tek bir tür olduğunu fark ettim: Türkçe rock. Yüzlerce, hatta belki binlerce kez dinlediğim, her bir gitar solosundan kelime kelime sözlerini ezbere bildiğim Teoman/Duman/Athena/Mor ve Ötesi vs şarkılarını dinletmekten hiç vazgeçmedim mesela. Her albümüne ve şarkısına aynı tutkuyla bağlı olmasam ve hatta hiç beğenmediğim şarkıları/albümleri de olsa o spesifik “sound”u, tanıdık vokalleri ve ne anlatacağını bildiğim sözleri duyunca garip bir huzur, güven ve güç hissettim hep. Ne alıcı kulağımın ne akademik dinleyişlerin hükmünün kalmadığı tek özgürlük alanım ve güvenli limanım sanırım Türkçe rock.&nbsp;Peki neden? Müziklerin en yücesi, türlerin efendisi olduğundan değil elbet; fakat yaşanmışlık ve aidiyet hislerinden... Her insanın çocukluğuna, ilk gençliğine sirayet eden ve onlara iyi hissettiren müzikler vardır muhtemelen, bunların bilimsel bir açıklaması da vardır elbet; ama bu yazıda objektif gerçeklere değil subjektif hislere yer var. Benim için 2000ler başındaki Türkçe rock; gençlik demek, özgürlük demek, ama bir yandan da grup olmak demek... Koskoca bir lise dolusu gencin aynı Duman şarkısıyla efkarlanıp Teoman ile felsefe yapması ya da Kurban ile coşması demek... Bu hisler belki başkası için Sezen Aksu’dur, Rus klasikçileridir veya Ertaş bozlaklarıdır; belki de hiçbir şey değildir. Ama ben, tüm dünyanın ve benim küçük hayatımın rutinlerini değiştiren pandemi, geçen ay geçirmiş olsam da etkisini hala üstümde bırakan COVID ve yorgunluk ile bıkkınlığımın had safhada olduğu bu günlerde, bu yazıyı yazabilecek gücü yine Türkçe rocktan alıyorum. Ben onu hiç terk etmedim, o da beni hiç yalnız bırakmadı. Sağ olsun... Hangi Türkçe rocktan bahsettiğimi de uzun uzun anlatmak isterdim, ama başka bir sefere artık... Meraklısını bir ön dinleme için alttaki Kırk Ambar çalma listesine davet ediyorum. Başka bir yazıda da bu yazının asıl niyeti olan MySpace, forumlar ve tek tek MP3 indirmeli müzik dinleyiciliği zamanlarından görüşmek üzere...

Neden aynı şarkıları dinlemekten bıkmıyorum?

Kritik Dinleme, Alıcı Kulağı ve Vazgeçilmeyen Sesler

Tuğçe’nin başlattığı ‘<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0uZmZpsZa2fvgcQvYMse1f?si=CNqSS_QpRsqVu8U8NfSbnQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">İlk Gençlik Listeleri</a>’nin finalini yapmak bana kısmet oldu. Benim ilk gençliğimin, gençliğimin ve hatta şimdilerimin her zaman en vazgeçilmezi de Türkçe rock olduğundan sizi de böyle bir liste bekliyor. Bence ülkede rock müziğin şaha kalktığı bir dönem olan 2000ler başında kasetçalarım ve MP3playerımda en çok dönen grup ve müzisyenlerin hafif melankolik parçalarından bir seçki yaptım. Arkadaşınızın ya da korsancınızın doldurduğu bir karışık CD niyetine, iyi <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0uZmZpsZa2fvgcQvYMse1f?si=CNqSS_QpRsqVu8U8NfSbnQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">dinlemeler.</a>

Türkçe rock ile seriyi bitiriyoruz.

İlk Gençlik Listeleri #5

Hatırlayanlar vardır, 2014 yazında her tarafta bir <a fr-original-style="" href="https://en.wikipedia.org/wiki/Ice_Bucket_Challenge" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">#IceBucketChallenge</a> akımı vardı. İnsanlar bir kova buzlu suyu kafalarından aşağı döküp başkalarına da aynısını yapmaları için meydan okuyorlardı. Eylemi muhtemelen hatırladınız, peki çıkış noktasını hatırlayan var mı? Hafızaları tazeleyelim, ALS hastalığı için bir farkındalık kampanyasıydı bu eylemi başlatan. &nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.als.org.tr/als-mnh-nedir-1" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ALS</a>&nbsp;(Amiyotrofik Lateral Skleroz), merkezi sinir sisteminde nöron kaybına yol açarak hasta bireylerin zamanla yürüme, konuşma ve diğer fiziksel aktivite yapma yeteneklerini kaybetmesiyle sonuçlanan bir hastalık. Bu bağlamda da ALS hastaları, belli bir süre sonunda kişisel ihtiyaçlarını göremeyecek duruma geliyorlar. &nbsp;Fakat bu hastalıkta, zihinsel faaliyetler sağlıklı bireylerde olduğu gibi normal seyrinde devam ediyor. Gerçekten zorlu bir hastalık ve hem bu hastalığın tedavisine yönelik ilaç çalışmaları hem de ALS hastalarının ihtiyaç ve bakımlarını sağlamak için ciddi bir bütçeye ihtiyaç var. Ne mutlu ki bu #IceBucketChallenge akımıyla ALS tedavi araştırmaları için <a fr-original-style="" href="https://www.als.org/stories-news/ice-bucket-challenge-dramatically-accelerated-fight-against-als" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">milyonlarca dolar toplanıp ciddi bir farkındalık yaratılabilmiş</a>. Şimdi gelelim mevzunun müzikle ilgili kısmına. Metal müzik camiasının yakından tanıdığı, tanımayanların da eminim ki hem müziğini hem hikayesini ilginç bulacağı gitarist ve besteci <a fr-original-style="" href="https://jasonbecker.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Jason Becker</a> da bu hastalıkla mücadele eden bir birey, hem de tam 22 senedir! Üstelik bu süreçte müzik üretimine de durmadan devam ediyor!Jason Becker’ın müzik hayatındaki ilk ve en önemli oluşumlardan biri, bir dönem Megadeth ile de çalmış Marty Friedman ile 1986 yılında kurdukları <a fr-original-style="" href="https://en.wikipedia.org/wiki/Cacophony_(band)" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Cacophony</a> isimli neo-klasik speed metal grubu. Bu grupla “<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/10GSH4KBQnSbXtdrckvLw1?si=iffV8xb2TS-Pqz3A_fvmMA" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Speed Metal Symphony</a>”&nbsp;ve <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5S7Oy6TCZjhztEpK5A5X2O?si=QfJmruvDQUSTKw7mriYwbg" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Go Off!”</a>&nbsp;isimli iki albüm yayınladıktan sonra Becker yoluna yalnız devam ediyor ve 1988’de ilk solo albümü <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/1kQCBlHH7TeIYNqTspaRjK?si=hY4bRyNET-mBmyhv7_K2kQ" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Perpetual Burn”</a>&nbsp;albümünü yayınlıyor. Sonrasında ise maalesef hastalanıyor. Hikayenin asıl enteresan ve ilham kısmı da buradan itibaren başlıyor. Tabii ki ALS öncesi Jason Becker gitaristliğini de yabana atacak değilim, kendisi virtüözlük derecesinde bir gitarist, <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/UPVhmwz1Jw8" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">şu videosunda</a> görebilirsiniz.&nbsp;Lakin ALS gibi ciddi kas kaybı yaşatan bir hastalıkla henüz 20 yaşında ve kariyerinin belki de en önemli zamanlarında tanışan Becker, zamanla gitar çalma yetisini kaybetse de müzik üretimine devam ediyor. Hastalığının ilk aşamalarında, henüz çok kas kaybı yaşamamışken yapmaya başladığı albümü <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/02SS2P7fdXex7iDReKCErf?si=wncd_fsiTnmaHdgV3ty4Bg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Perspective”</a>i bir bilgisayar programı ve ona yardımcı olan ailesi/arkadaşları aracılığıyla tamamlayıp 1996 yılında yayınlıyor.&nbsp;Daha sonra ise önceden yayınlanmamış bazı parçalar ve demolardan oluşun &nbsp;<a href="https://open.spotify.com/album/26gUKTQuzWoVY09vFSz7L1?si=qnlW7l_2ToyymKTAPIlR0A" target="_blank" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/26gUKTQuzWoVY09vFSz7L1?si=Z1On8CFoRX68chLP7eg-mg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“The Raspberry Jams”&nbsp;</a>1999’da ve <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/10sNuPwi4yQw8Y2dlRrktk?si=X0CJTINgTN6JbDLaymdtMQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“The Blackberry Jams”</a> de 2003’te yayınlanıyor.&nbsp;Becker’ın müzisyenliği ve hastalık sürecini anlatan “Not Dead Yet” isimli 2012 tarihli belgeseli ise mutlaka izlemenizi tavsiye ederim hem bir müzisyenin şartlar ne olursa olsun müzisyen kalışını hem de ALS sürecini görüp anlamaya çalışmak adına. Fragmanını <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/wGFDWTC8B8g" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya</a> bırakıyorum.<a href="https://jasonbecker.com/" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a>Jason Becker, &nbsp;ALS ile mücadelesine halen devam ediyor. Geçtiğimiz günlerde rahatsızlığının arttığına dair haberler duyduğum için yeniden aklıma düştü. Böylesine yetenekli, üretken ve yılmak bilmeyen bu harika müzisyeni tanımayanlarla tanıştırmak ve sevenlerine hatırlatmak istedim. Kendisine ise her daim sağlık ve müzik dolu bir hayat dileyerek sevgilerimi yolluyorum. #NotDeadYet

Turna Ezgi Toros

2023 Dilekleri