Müzik dünyalarının farklı bakış açılarını; tarzlardan ve kalıplardan bağımsız haberler, okumalar ve dinleme alışkanlıklarıyla tartıştığımız paylaşımlar e-posta kutunda!

Müzik dünyasından farklı açılar ve dinleme alışkanlıkları.

Müzikli Mevzular

Noel Baba hâlâ dilek kabul ediyor mu?

2023 Dilekleri

Bu sayıda unutulan kişisel değerlerimden “etnomüzikoloji” şapkamı takıyorum ve bu alanda yapılan çalışmalara bir göz atıyorum.&nbsp;İlk değinmek istediğim çalışma bir kitap: "Etnomüzikoloji Kültürler ve Müzikler". Etnomüzikoloji alanında çok kıymetli hocalarımız Evrim Hikmet Öğüt, Ulaş Özdemir ve Mehtap Demir tarafından hazırlanan kitabın bölüm yazarları da yine önemli araştırmacılar. Martin Greve, Zeynep Gülçin Özkişi, Mustafa Avcı, Belma Oğul, Yaprak Melike Uyar, Sevi Bayraktar, Merve Eken Küçükaksoy, Erdem İlgi Akter, Seyit Yöre ve Burcu Yıldız disiplinin dans, kimlik, notasyon, soundscape&nbsp;ve göç gibi farklı araştırma alanlarıyla ilgili makalelerle kitaba katkıda bulunmuş.&nbsp;Kendi etnomüzikoloji eğitimimde karşılaştığım en büyük problemlerden biri etnomüzikoloji konusunda Türkçe makale ve kaynakların çok kısıtlı olmasıydı. Her ne kadar hem eğitim dili İngilizce bir programda olduğum için hem de genel ile güncel literatürü takip etmek için pek tabii İngilizce ağırlıklı kaynakları takip etmek gerekse de onca tezin yazıldığı, akademik çalışmanın yapıldığı bu alanda temel konuları içeren bir başucu kitabının eksikliği hep vardı. Öte yandan çok da yaygın olmayan bu disiplinde çalışan, okuyan bireyler olarak ne yaptığımızı anlatmak da herkese hitap eden bazı temel okuma ve kaynak eksikliklerinden hayli güç oluyordu.İşte bu kitabın önsözünün ilk paragrafı da bu durumdan bahsederek dertlerimize derman bu çalışmayı anlatmış:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Türkiye’de lisans düzeyinde resmi olarak etnomüzikoloji eğitimi veren iki kurum olan İstanbul Üniversitesi ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde çalışan öğretim üyeleri olarak bu kitap projesine girişmemizdeki temel amacımız, bu disiplinle ilgili Türkçe kaynak sorununa kısmen de olsa katkı sunabilecek bir çalışma ortaya çıkarmaktı. Başlangıçta, bir ders kitabı hazırlamak ile etnomüzikolojinin güncel konularına odaklanan bir araştırma kitabı derlemek arasında gidip gelsek de, sonuçta etnomüzikoloji disiplinini mümkün olduğunca geniş çaplı ele alan ve genel okuyucu düzeyine de hitap eden bir kitap ortaya çıkarmak konusunda hemfikir olduk.”</blockquote>Kitap Nisan 2022’de ilk baskısını yapmasına rağmen ben henüz geçen ay edinip okumaya başlayabildim. Müzikli Mevzular okurlarının ilgisini çekeceğine emin olduğum bu çalışmayı en kalpten duygularımla tavsiye ederim. Kitabı, online ve fiziki tüm kitabevleri ve kitap satıcılarında bulabilirsiniz.Kitabın bende yarattığı nostalji duygusuyla şöyle bir de geçmişe baktım ve sevgili partnerim Tuğçe ile pandemi döneminde yaptığımız “Herkes için Etno/Müzikoloji” serimizi hatırladım. Bu kitapta da yer alan bazı hocalarımızın yanı sıra farklı akademisyenlerle etnomüzikolojinin ve kendilerinin çalışma alanlarıyla alakadar bir görüşmeler serisi yapmıştık. Yeri gelmişken mevzubahis kitabımızın da hazırlayanlarından Evrim Hoca ile “Etnomüzikolojinin ve Müzikolojinin Çalışma Alanları ve Yöntemleri” konulu bölümümüzü aşağıya bırakayım.&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/35jkiBXyTZE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/10/2022-11-20T19:57:53.439Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Serinin tamamına ise <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PLcRDq_-W6msG8fuaoytkBvX2rwx1ADvg5" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YouTube</a> ve <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/1yjS4qVw0H9N6W5Vjt3Rzw?si=e45b862c8fa64568" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Spotify</a> üzerinden erişilebilir.&nbsp;Bahsetmek istediğim diğer bir çalışma ise bir TV programı: “<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Emre Dayıoğlu ile Heybemdeki Türküler</a>”. Emre’den &nbsp;<a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/6074cc4bf7e3650007e98c83" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Müzikli Mevzular</a>’da daha önce birden çok kez bahsetmiştim, zira kendisi uzun yıllardır tanıdığım ve çalışmalarını ilgiyle takip ettiğim bir araştırmacı ve müzisyen. Anadolu’daki müzikal kültürlerin peşinde uzun zamandır, yüzlerce köy gezdi ve bizden önceki kuşakların, günümüzde aktif olarak pek de sürdürülmeyen geleneklerini, çalgılarını, anlatılarını, türkülerini bizlerle buluşturdu ve buluşturmaya da devam ediyor.Şu ana dek kendi YouTube kanalında yüzlerce alan çalışması videosunun yanı sıra şu an 92. bölümüne gelen “Müzikli Sohbetler” isimli müzikli sohbet programı ve üçtelli dersleri gibi özel içeriklere yer verdi ve vermeye devam ediyor.Ekim ayından itibaren ise Emre’nin çalışmaları TRT Müzik’te “Emre Dayıoğlu ile Heybemdeki Türküler” programıyla TV izleyicileriyle de buluşmaya başladı. Böylesi önemli bir kültür elçisinin farklı mecralardan insanlara ulaşması ve TRT arşivlerinde de yer alması adına kıymetli bir program olduğunu düşünüyorum. Pek tabii programın kayıtlarına <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YouTube</a> üzerinden de erişmek mümkün.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL-p37KdjuIOMOcNfa6_kL-cOaIBxyDSTo" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/10/2022-11-20T20:01:02.113Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.63" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Son olarak ise hafta sonu gerçekleşecek bir sempozyumu haber vermek istiyorum “Ruhi Su ve Türkiye’de Müzik Kültürleri Sempozyumu”. Ruhi Su Kültür ve Sanat Derneği’nin düzenlediği ve 26-27 Kasım 2022 tarihlerinde İstanbul’da Kadıköy Barış Manço Kültür Merkezi’nde gerçekleşecek olan “Ruhi Su ve Türkiye’de Müzik Kültürleri Sempozyumu”, Türkiye’de müzikle ilgili hemen her alanda önemli ve öncü çalışmaları bulunan Ruhi Su’nun (1912-1985) hayatı ve çalışmalarının izinden giderek, Türkiye’deki müzik kültürlerinin müzikoloji/etnomüzikoloji, müzik eğitimi, derlemecilik, dans çalışmaları, koro faaliyetleri, bestecilik, müzik icrası vb. bağlamlarda yeniden ele alınmasını hedefliyor.Sempozyumda Türkiye’de Modernleşme, Musiki İnkılabı, Protest Müzik, Popüler Müzik, Halk Müziği gibi alanlarla Ruhi Su ilişkisinin tartışılacağı farklı paneller yer alacak. Ayrıntılı programı aşağıdan inceleyebilirsiniz.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/0/1668974420379.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.69" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><img src="https://images.aposto.com/2022/10/0/1668974427882.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.69" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">

Etnomüzikoloji üzerine

Kültürün Müziği

Düzenli okurlar bilir, yayında sık sık “eskisi gibi yeni müzikler dinleyemediğim” veya “konserlerden tat alamadığım” gibi konulardan şikâyet ediyordum. Hepimizin gözü aydın, bu derdim geçti! Son 1 haftada 5 konsere gittim, üstelik bu kez çoğunluğu (⅗’i) mesai ve zorunluluk dışı, tamamen hür irademle gerçekleşti. Kendimi kutluyorum. Ve tabii ki hemen izlenim ve duygularımı sizlerle paylaşıyorum.Konser zincirinin ilk halkası Air Anatolia&nbsp;oldu. VeYasin ve Tolga Böyük’ün (kimilerimizin Hey! Douglas ve Islandman olarak da bildiği) Al MacSween ile müzik direktörlüğünü yaptığı projenin diğer paydaşları Gülbaba Müzik, Zorlu PSM&nbsp;ve EFG London Jazz Festival. Projede hem “supergroup” olarak hem de konuk solist olarak pek çok önemli müzisyen yer aldı. Anadolu müziğinin rock ve saykedelik ağırlıklı yanlarına dokunan projede, bu türün öncülerinden Ahmet Güvenç, Cahit Berkay, Okay Temiz ve çağımızın ozanlarından Murat Ertel de sahnedeydi ve onların varlığı elbette çok kıymetliydi. Öte yandan günümüz Anadolu rockında benim tartışmasız favori müzisyenim Derya Yıldırım da sahnedeydi (evet biraz ekstra kredi veriyorum) ve bence totalde en başarılı performanslar Derya’nındı. (Diğer müzisyenlerden af dileyerek ve başıma bir şey gelmeyecekse bunu da açıkça söylemek isterim.) Zira Derya gerçekten çok iyi bir vokal, halk şarkılarının ruhunu çok iyi duyuruyor ve Cahit Berkay ile Alageyik yorumları sanırım sadece benim değil, orada olan herkesin tüylerini diken diken etmiştir. Keza Melike Şahin ve Dunja Botic gibi güçlü vokalistlerin varlığı ile Tolgahan Çoğulu, Yazz Ahmed ve Muhlis Berberoğlu gibi iyi enstrümancıların sahnede olması gerçekten güçlü bir ses dünyası yarattı. Tolga ile VeYasin’in müzisyenliğini tartışmaya zaten lüzum yok, bütün projelerini senelerdir büyük bir hayranlıkla takip ettiğim iki müzisyen ve böyle önemli bir işe girişmiş olmaları da her anlamda çok kıymetli ve takdirlere şayan.Bu arada konserin gayet detaylı ve güzel bir analizini Erkin Can Seyhan’ın <a fr-original-style="" href="https://nedenozel.com/a%C5%9F%C4%B1klar%C4%B1n-s%C3%B6z%C3%BC-havalan%C4%B1r-air-anatolia-aa00ac5188ca" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yazısından</a> da okuyabilirsiniz. Ben biraz kişisel hisler paylaşmak istiyorum.&nbsp;Gelelim benim duygu selime… Müzik konusunda en hassas ve hatta takıntılı olduğum alanlardan biri Anadolu rock olduğu için (öbürü de malumunuz genel olarak Türkçe rock zaten) bu konserle ilgili aslında çok fazla şey yazmak geliyor içimden. Öte yandan bu alanda “takıntılı” olmamdan kaynaklı gereğinden fazla kritik bir kulakla dinliyorum her şeyi ve bu da biraz fazla beklenti ve buna müteakip hayal kırıklığı yaratabiliyor. Bu projede de “Şu olsa da iyi olurdu, ben olsam şu şarkıları seçerdim, geçişi şöyle yapardım” gibi kendi kendime çok konuştum. Hatta başkalarıyla da konuşmuş olabilirim :) Bunları da yazmak istedim, ama doğru ifadelere dökemedim. Yazıp yazıp sildim. O yüzden detaylı raporumu kendime saklıyorum şimdilik, zira yazmaya bir başlayınca durduramıyorum kendimi. Ama birkaç dostane notumu da eklemeden duramayacağım “Bence ne olsaydı ne olurdu?” diyerek…Repertuar, beklentime göre biraz zayıf kaldı çeşitlilik açısından. Kendisi sahnede olamasa da Erkin Koray ve benzeri müzisyenlerden parçalar yahut en azından bazı geçişler duysak sanki daha bir zengin olabilirdi ses dünyası. Yahut daha tırnak içinde “otantik” bazı Anadolu ezgileri serpiştirilebilirdi araya (ama bunun ayarı çok hassas elbet, o yüzden özellikle tırnak içlerini belirtim ve olmamasını da anlayabilirim). Ama Tolga ve Yasin gibi harikulade müzisyenler bunu handikapa düşmeden yapabilecek isimler olduğundan sanırım bu yokluğu hissettim.Bir de tabii ki sahnede görmeyi umduğum bazı başka müzisyenler de vardı açıkçası, onlar da olsalar ayrı bir çeşni katarlardı sanki bu zengin mutfağa. Yahut bu tarzlardan görece uzak, ama ters köşeden gol haberi verebilecek 1-2 ismin eklenmesi de Air Anatolia V2 için belki olabilecek bir niyet olarak burada dursun.Sonrasında bir kez daha Deniz Tekin&nbsp;dinleme şansına nail oldum. Kendisinin iyi bir şarkı yazarı olduğunu düşünüyorum. Birkaç kez konserine gitmiştim, her seferinde de aynı “gerçekten iyi bir şarkı yazarı” hissiyle ayrılıyorum konserlerinden. Ayrıca ekibi de çok iyi müzisyenlerden oluşuyor, fakat bilhassa Efe Demiral’ın gitarlardaki varlığı işleri daha da güzelleştirmiş. Bence yıllandıkça daha da güzelleşecek müzisyenlerden Deniz ve ben yeni şarkılarını heyecanla bekliyorum. İlk kez dinlediğimiz Deniz Tekin performansını da nostalji niyetine buraya bırakıyorum.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/x_VGunLPukk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/9/2022-10-23T12:14:10.164Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Ve uzun, çok uzun bir aradan sonra çok sevdiğim Aylin Aslım… Kendisi de uzun zamandır İstanbul'dan taşınması, pandemi ve annelik gibi faktörlerin de etkisiyle sahnelerde çok aktif değildi sahnelerde. Sebepler ne olursa olsun, onu çok özlemiştim. Çok soğuk bir akşam ve hafif hasta olmasına rağmen sahnedeydi ve o kadar güzeldi ki... <a fr-original-style="" href="https://kultur.istanbul/hava-kararinca-konserleri-geri-dondu/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hava Kararınca</a>’nın mumlu sahnesine çok yakışmıştı ve ben Beyoğlu’nun ortasında bir üniversite kampüsünde Aylin Aslım dinlerken adeta bir zaman yolculuğu yaşadım.&nbsp;Aklımdan 2000'lerdeki Beyoğlu, rock&nbsp;barlar, benim de tamamına yetişemediğim ama Aylin Aslım ve diğer genç rockçıların&nbsp;evi olan sokaklar geçti. Şimdi bambaşka dönüşümlerle bambaşka kültürlerin mekânı olan sokakların eski hâlini hatırlamaya çalıştım, o sırada şunu söylüyordu Aylin sahnede:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Evvel zaman içinde, sevdiğim bu şehirdeSevdiğim her şey kaybolmuş gibi”</blockquote>Kendi İstanbul’um ve Aylin’in İstanbul’unu düşünmeye çalıştım. “Nostalji” hissinin nasıl da kötü anıları yok edip her şeyi “güzel” hatırlatabildiğine taktım kafayı ve bazı şarkıları nasıl da kendimizle ve hayatımızla bu kadar özdeşleştirebildiğimize şaşırdım, yapan ve söyleyen biz olmadığımız hâlde.&nbsp;Şimdiyse gelelim zurnanın ve Turna’nın zırt dediği yere: Yusuf İslam/Cat Stevens&nbsp;konseri! Sanatçının ilk ve belki de (Allah uzun ömür versin tabii ama) son Türkiye konserine şahit olabildiğim için çok mutluyum. Bu vesileyle de AKM’de ilk kez bir konser izleyerek bu ayıbımı da kapatmış oldum, buna da ayrıca mutluyum. “Beyoğlu Kültür Yolu” kapsamında ülkemize gelen sanatçı bir konser de Ankara’da verecekmiş.&nbsp;Konserin yaklaşık ilk 5 şarkısında ses o kadar pürüzsüzdü ki sanki muazzam bir kayıttan harika hoparlörlerle veya kulaklıklarla dinliyor gibiydik. Uzun zamandır gittiğim hiçbir konserde bu kadar temiz ses duymamıştım açıkçası. Bunu da defalarca yanımdaki arkadaşıma söyledim ve çaaat, şarkının birinin ortasında dışarıya gelen tüm ses kesildi. Müzisyenlerin kulak monitörlerinde ses devam ettiği için onlar uzunca bir süre çalmaya devam etti, hatta ses kesintisini davulla ritmik alkış tutarak ekstra hoşgörüyle karşılayan seyirci nedeniyle de sahnedekiler büyük ihtimalle her şeyin fazla yolunda olduğunu bile düşündüler. Müdahaleye gelen teknik personelle duruma ayan Cat Stevens da gülerek ve seyircinin anlayışına teşekkür ederek devam etti. Sonrasında ise maalesef o canım ses bir türkü randıman alamadı. Yine de totalde ses düzeni ve AKM tecrübesi hiç fena sayılmazdı.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/0/1666534991305.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Sahnede ise adeta 2 farklı müzisyeni izledik: Yusuf İslam ve Cat Stevens. Yusuf, ağırlıkla İslam ile ilişkisi ve spiritüel yanıyla sahnedeydi ve bunu anlatan şarkılar, hatta ilahiler söylüyordu. Cat ise tamamını çalmamış ad olsa Wild World, The Wind, Peace Train gibi hitleriyle bize 70'lerden sesleniyordu. Ama asıl sahne Yusuf İslam’ındı, Cat biraz daha yan roldeydi.&nbsp;Repertuar hayli enteresandı, en azından benim için öyleydi. İslamı ve ahlaki öğretilerden bahseden şarkılar ağırlıktaydı. Gerçi buna çok şaşırmamam lazımdı, ama yine de biraz şaşırdım. Yunus Emre’nin sözlerinden yaptığı şarkısından bahsettiğinde büyük alkışlar aldı, keza İslam ile ilişkisini anlattığında da seyirci hep alkışladı. Amma ve lakin her şeye rağmen en büyük coşku Wild World’de yaşandı. Neticede hit şarkı her şeye üstün geldi.&nbsp;Bana enteresan gelen bir başka şey de sanatçının neredeyse her şarkıda yahut 2-3 şarkıda bir gitar değiştirmesiydi. Tabii bu abes bir durum değil, şarkının tonuna göre akortlu gitara geçmek yahut uygun tınılıyı seçmek gayet olması gereken bir şey. Lakin ya ben biraz fazla niyet okudum ve komplo teorisine düştüm ya da gerçekten doğru da olabilir, ama yorumum şu: İçinde dinî kelimeler olan şarkıları çaldığı gitarıyla düz şarkı çaldığı gitarı farklıydı! Yani adeta bir spiritüel bir dünyevi gitar varmış gibi hissettim. Yanımdaki arkadaşıma da önce bunun şakasını yaptım, sonra bir an "Acaba?" dedim ve biraz daha dikkatli takip edip kendimce bu sonuca vardım. Abartıyor olabilirim (ki bence çok haklıyım) ama peşine de düştüm bu merakın. Konser TRT tarafından daha sonra yayınlanmak üzere kayda alınmış, onu izlerken tekrar dikkatli bir gözle bakacağım. Ayrıca şarkıları da gitarımla bir tur kontrol edeceğim farklı akort düzeni var mı gitar değiştirmeyi gerekecek diye. Büyük gizemi çözmeye az kaldı, bizi takibe devam edin!&nbsp;En büyük hayal kırıklığım “The First Cut is the Deepest”ı çalmaması oldu. Favori şarkımı dinleyememek üzücüydü, ayrıca hatırı sayılır bir hiti de pas geçmiş oldu. Toplu hayal kırıklığımız ise “Lady D'arbanville” şarkısını “Angel of War” olarak bambaşka sözlerle ve formatla söylemesiydi. Açıkçası bu versiyonunu bilmiyordum, meğer uzun zamandır var olan bir versiyonmuş. Sonradan öğrendim ki kendisi içerik olarak yeterince etik bulmadığı şarkılarını söylemekten kaçınıyormuş, belki bu yeni sözler de benzer bir düşüncenin mahsulü olmuş olabilir. Ama böyle söyleyeceğine keşke hiç söylemeseydi diye de düşünmedim değil.&nbsp;Tahmin ettiğim gibi “Father and Son” ile final yaptı konser, sonrasında “Peace Train” ve 1 şarkılık daha bis ile de bu tecrübeyi sona erdirdik. Eve dönerken kulaklıklarımı takıp “Lady D’Arbanville” dinledim. Paralel evrende hayatına Cat Stevens olarak devam etse nasıl olurdu diye düşüncelere daldım. Kafamdaki dünya ile hayali bir konsere gittim.&nbsp;Uzun zaman sonra art arda beni heyecanlandıran konserlere gitmek hayatla bağlarımı bir kez daha güçlendirdi. Üstelik bunları sadece mesleki deformasyonlu “ses mi bozuk, kaç bilet sattı” gibi soru ve sorunlarla değil; kimi zaman coşkulu duygular ve nostaljiyle, bazen de “Bunu neden böyle yapmış be” diye heyecanla kızarak dinleyebildim. “Eski normal”ime döndüm (şimdilik en azından). Elbet yine bir gözüm seyirci hareketi ve arkada olup bitende, bir kulağım ses sisteminde ve insanların yorumlarındaydı; ama artık bu göz ve kulağı kendime uzuvlar olarak kabul ediyorum ve onlara rağmen heyecanlanmayı kutluyorum.

Konserleri yeniden sevebilmek

Hayat Geri Gelir

Yaz sezonunu bitirip güz sezonuna giren, mekanların yavaş yavaş yeni programlarını açtığı bir dönemde, güzel şehrimiz İstanbul’da olan bitene Müzikli Mevzular gözüyle bakıyor ve önerilerimizi paylaşıyoruz.&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Şişli Plak Festivali</li></ul>Bu hafta sonu gidilecek güzide etkinliklerden birini Şişli Belediyesi gerçekleştiriyor.&nbsp;Şişli Belediyesi'nin bu yıl 2’nci kez düzenleyeceği Şişli Plak Festivali, 17 Eylül'de başlayacak. İki gün devam edecek olan festivalde birçok etkinlik, söyleşi ve konser yapılacak.Etkinliklerin ücretsiz olacağı festivalde; plak stantları, söyleşiler, mezatlar, imza günlerinin yanı sıra, Yeni Türkü ve Bulutsuzluk Özlemi, Kolektif İstanbul, Tuna Kiremitçi, Eda Baba, Özge Fışkın gibi isimler sahne alacak.&nbsp;Festival Feriköy Organik Pazarı Otopark Alanı’nda, etkinlikler tabii ki ücretsiz ve herkese açık!&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">O sırada “Beşiktaş Festivali”</li></ul>Beşiktaş Belediyesi’nin 30 Ağustos’ta başlattığı Beşiktaş Festivali de tüm hızıyla sürmekte. 30 Ağustos'ta Kenan Doğulu konseriyle Barbaros Meydanı’nda başlayan festival, Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı’nda devam ediyor.&nbsp;İngiliz sanatçı Luke Jerram’ın yarattığı 7 metre çapında, Nasa’dan alınmış birebir ay yüzeyi görüntüsünün yaklaşık 1:500.000 ölçeğindeki gerçek yüzeyinin yansıtıldığı ‘’Museum of the Moon’’un sergilendiği ‘Beşiktaş MoonFest’ kapsamında ise 16 Eylül’de Bülent Ortaçgil, 18 Eylül’de Duygu Soylu, 19 Eylül’de Tuluğ Tırpan Trio, 20 Eylül’de Nil Karaibrahimgil ve 21 Eylül’de Jülide Özçelik Beşiktaşlılarla buluşacak. <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">İstanbul Kavuştayı yeniden başlıyor!</li></ul>İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraklerinden Kültür AŞ tarafından düzenlenen İstanbul Kavuştayı konser serisi, kısa bir aranın ardından müzikseverlerle buluşmaya hazırlanıyor. Şehrin farklı meydanlarında gerçekleşen konserler, daha önce Pinhani, Gaye Su Akyol, Ceza gibi isimleri Bağcılar, Esenyurt gibi ilçe meydanlarında ağırlamıştı.22 Eylül’de başlayacak seri kapsamında Kartal’dan Esenyurt’a, Bağcılar’dan Sultanbeyli’ye kadar İstanbul’un 10 farklı ilçesi, ücretsiz konserlerle buluşacak. <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Harbiye sezonu bitmeden tavsiye: Tan Taşçı</li></ul>Biraz “ters köşe” bir öneri geliyor bu kez benden. Ekseriyetle Türkçe rock yahut dünya müziği/halk müzikleri gibi “favori” alanlarımdan yazıyorum malumunuz. Ama bu kez Türkçe popun son dönemdeki hit isimlerinden Tan Taşçı mevzubahis.&nbsp;Son 2 sezondur tüm Harbiye konserleri “sold-out” olan bu ismi sezon bitmeden mutlaka Harbiye’de izleyin, Ekim ayındaki konserlere biletler tükenmeden yetişin! <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Biraz da Eindhoven’dan Haberler!</li></ul>Bu arada önümüzdeki günlerde Sertab Erener bir Eindhoven çıkarması yapacak! Türkiyeli göçmenlerin ve girişimcilerin katılımıyla bir günlük festivalin finalinde sahne alacak olan Erener, Eindhoven’a “Merhaba” diyor... Detaylar önümüzdeki sayıda!

Şehirde Neler Oluyor?

İstanbul'dan Bildiriyoruz!

Bundan hem yayında hem blogda çok kez bahsetmişimdir, tanıyanlar ise zaten iyi bilir: En büyük hayallerimden biri basılı, kanlı canlı bir müzik dergisi çıkarmaktı. Fakat hayatın değişimi ve dijitalleşme ile her geçen gün bu hayalimden uzaklaş(tırıl)dım. Ne mutlu ki yayınımızla yine bu hissiyatı yaşıyor gibiyiz bir bakıma...Velhasıl, bu sayıdaki köşemi eski model dergiler gibi yapmak istedim bu içimde kalan duygunun hatırına. Tabii ki derginin hepsi buraya sığmaz, benim de kalemim yetmez, ama size seçmece köşelerle bir mini dergi yaptım; üstelik poster hediyeli.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Yeni Çıkanlar</li></ul>“Gülümse” Kurban, Sony Music, 2022Uzun zamandır devran döndü, artık albümden çok tekli çıkar oldu. Benim gibi albüm seven eski kafalar için de gerçekten vurucu parçalar çıkmadıkça bu “single” işleri hiçbir zaman yeterince heyecan verici olmadı.Amma ve lakin, geçen haftalarda çıkan bir tekli, bize geçmişten getirdiği selamla heyecan, sevinç ve burukluğu bir arada yaşattı. Önce Kurban’ın ve Sony Music Türkiye’nin sosyal medyasından gelen “Gülümse” 5 Ağustos’ta tüm dijital platformlarda yayında!&nbsp;mesajı hepimizde aynı soruyu sordurdu&nbsp;“Nerde kalmıştık?”&nbsp;Ama sonra çoğumuzun bildiği, yine de bir umutla beklediği&nbsp;“Acaba birleştiler mi?” sorusu bir kez daha hayal kırıklığıyla sonuçlandı.&nbsp;Olsun, bu selam bile güzeldi. Hem belli olmaz, bakarsınız bir gün birleşirler.&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(232, 132, 193); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Bu karanlık sabahındaHadi gel yanıma, sana yol olayımGüneş açsın yanağındaNe olur gülümse, kurban olayım</blockquote><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Haberler</li></ul>Zeytinli Rock Festivali yasaklandı.&nbsp;İlki 2005’te düzenlenen festivalde seneler boyunca Türkçe rock müziğinin ustalarından yeni isimlerine onlarca isim sahne aldı. Bu sene 5 gün boyunca sürmesi planlanan festivalde her gün 2 sahne ve her bir sahnede yaklaşık 7 müzisyen yer alacaktı (kabaca 70 civarı müzisyen).Roll Dergisi’nin 109. sayısındaki haber, festivalin 2. edisyonunu şöyle anlatıyordu:“... Üç günlük konser maratonu ve kamp alanı için ödemeniz gereken miktar 3 YTL…. Festivale şu isimler katılacak bu sene: Erkin Koray, Moğollar, Kurtalan Ekspres, Aylin Aslım, Hayko Cepkin, Anima, Yüksek Sadakat, Redd, Yeni Harman, Kaan ve Kapris, Demir Demirkan, Zardanadam, Buz, Taylan Ayık…” (Roll Dergi, Sayı 193, Temmuz 2006/7).&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Tavsiye</li></ul>Henüz bölümlerini izlemeye başlayamadım, ama eminim ki duygusal bir "roller coaster"a binmiş edasıyla izleyeceğim ve ders gibi notlar çıkaracağım bu projenin videolarını izlerken. Hem kendime hem size tavsiye olarak bir doz yazıyorum:&nbsp;İstanbul Nightlife Project.Asena Hayal öncülüğünde 90’lar ve 2000’lerde eğlence dünyasının parçası olan insanlarla gerçekleştirilen söyleşiler ve bu hatıratlar çerçevesinde kurulan projede 90’lar ve 2000’lerin başı İstanbul’unun eğlence hayatına dair yaşanmışlıklar, alt kültür ve pek çok önemli anekdotlar yer alıyor.&nbsp;İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT,&nbsp;İstanbul’un günümüz gece hayatı kültürünü belirleyen 1990’lı yıllardan bugüne, kuşaklar arası dönüşen gece ve eğlence hayatı kültürünü konuşan bir projedir.İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT, serisi farklı bir müzik ve kültür türü üzerinden hareketle o müziğin takipçilerine ev sahipliği yapmış mekanları ve bu kültürün öncü isimlerini gündemine alacaktır.İSTANBUL NIGHTLIFE PROJECT, bugünün parti kültürünü şekillendiren ve bir çok insana ilham vermiş ‘’gecenin çocuklarına’’ bir saygı duruşu niteliğindedir.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/c/istanbulnightlifeproject" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/7/2022-08-14T19:20:55.908Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.31" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Mini Quiz</li></ul>1) Pinhani grubu ismini nereden almaktadır?a) Dedelerinin mahlasındanb) Rize’de bir nehirdenc) Nazım’ın bir şiirinden 2) Sertab Erener’e göre kadınlığın kaç kuralı vardır? (Cevabı arayanlar Turuncu albümünü dinleyebilirler.)a) 3b) 5c) 7 3) Metallica’nın davulcusu Lars Ulrich aslen nerelidir?a) Sivasb) Danimarkac) Texas* Cevaplar bir sonraki sayıda... Doğru cevabı gönderen ilk 3 kişiye Haluk Levent kasedi hediye...<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Hediye Poster</li></ul>Pek çok farklı sanatçının yer aldığı kolektif proje <a fr-original-style="" href="https://www.behance.net/gallery/82878407/Dream-Gigs-Illustrated" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Dream Gigs Illustrated”</a> (ki daha önce bahsi geçmiş olmalı bu bültenlerde), sanatçıların hayali konser posterlerinden oluşan bir proje. Buyurun galerisini gezin, hayali konserlerde gönlünüzü eyleyin.<a fr-original-style="" href="https://www.behance.net/gallery/82878407/Dream-Gigs-Illustrated" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1660565238618.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.82" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Pilot Sayı

Hayali Müzik Dergisi

Uzun zamandır müzik üzerine düşünmek ve yazmak konusunda bir tıkanma içindeyim. Ara ara geçse de genel vaziyetteki isteksizlik ve durgunluk beni çok mutsuz ediyor. Bir albümü incelemek, yeni bir şey dinlemek, bir şeylere heyecanlanmak konusunda problemlerim var galiba. Belki de yaşlanıyorum, ama eskime cinsinden bir yaşlanma.O yüzden bu sayıda kendimle röportaj yapmayı tercih ettim. Bakalım müzik hakkında kendimle ne konuşmak istiyormuşum. Duygusal açıdan tuhaf olmuş olabilir, ama neden olmasın? Başlıyoruz.&nbsp;Bir müzik röportajının en gıcık sorusu sizce ne?Sanırım “Neden müzik?” veya “Müziğe nasıl başladınız?”&nbsp;gibi temel, olmazsa olmaz; doğru anda sorulduğunda çok güzel muhabbet açabilme potansiyeli taşıyan, lakin ekseriyetle insanı geren ve klişe cevaplara çıkan sorular... Hele ki cevabı “Müziğe ilgisini çocuk yaşlarda fark etti, babasının aldığı bir enstrümanla…”&nbsp;diye gidiyorsa aşırı tatsız bir sohbet hissi veriyor bana.Katı yargım için üzgünüm ama zaten günümüz dünyasında 3-4 yaşında standart şekilde yabancı dil, enstrüman, spor gibi eğitimlere başlatılan “şimdiki çocuklar harika”&nbsp;kuşağı ve ebeveynleri sayesinde bu bir zamanlar romantik tınlayan çocuksu başlangıç hikâyeleri de tavsamaya başladı zaten. Belki de o yüzden artık kullanımdan kalkması ya da başka bir şeye evirilmesi gereken bir soru kalıbı bu.Peki, o hâlde sizin seveceğiniz sorulardan soralım da muhabbetiniz daha çekilir hâle gelsin. Döne dolaşa dinlediğiniz, asla bıkmadığınız müzik türleri neler?&nbsp;Her zaman ve her yerde Türkçe rock. Sebebi de kendimi bildim bileli bir şekilde bu türle içli dışlı olmam ve dinlemem. Hâliyle tüm çocukluk, ilk gençlik anılarım, hislerim bu müzik ve müzisyenlerle şekillendi. O yüzden ne zaman Türkçe rock dinlesem bana iyi gelir. Arada sıkılsam da hiçbir zaman bıkmam. Zaten döne dolaşa dinlenen müziklerin kalıcılığının harika teknikleri, besteleri, sözleriyle değil, insanda yarattığı duygu durumları ve anılarla bağlantılı olduğunu düşünürüm. Bu yüzden de bir “Rockçı Serpil” olarak Türkçe rock bayrağımı taşımayı sanırım hiç bırakamayacağım.Öyleyse Türkçe rock tarihinin en iyi albümlerinden birini (veya aşka gelirseniz birkaçını) bize nedenleriyle açıklar mısınız?Bu soruyu da sıklıkla kendime soruyor ve kendi kendimle tartışıyorum. Tabii ki nihai bir yanıta varamıyorum. Hele ki “Türkçe rock nedir, nasıl tanımlanmalıdır, hangi dönemleri, kimleri düşünmeliyim?”&nbsp;gibi temel sorular ve kriterler işin içine girince zaten imkansızlaşıyor. O yüzden özellikle kurucu babalar, analar ve ilk dönemleri tenzih ederek düşünmeye çalışacağım.Zira hem kişisel tarih ve hislerim hem de bence Türkçe rock tarihindeki yeri açısından kıymetli bulduğum bir (belki iki veya üç) tanesini övmek için iyi bir fırsat bu (zaten soru da bu niyetle soruldu.) Kendim 2000'ler dönemi rock müziğiyle ergenliğini geçirmiş biri olarak hâliyle en çok o dönemdeki üretimlerle haşır neşir oldum, seçki de oradan gelsin.Bir de tabii ki bu albümleri baştan sona “albüm” olarak, kurgu sırasıyla dinlediğimi ve sözleri, kartonetteki kredileri tane tane okuduğumu da belirtmeliyim. O yüzden son dönemde dijital albümleri ya da teklileri de hâliyle bu sorunun cevabına dahil bile etmiyorum, kusura bakmasınlar lütfen. Olabildiğince kısa yorumlarla listemi açıklıyorum.🎶 Kurban, “İnsanlar”Muazzam bir Kurban albümü değil mi? Sound’u öyle ideal bir kıvamda ki aynı anda hem sert hem de yumuşak olabiliyor. Baştan sona sırasıyla, “albüm dinler gibi albüm dinleyerek” dinlenmesi gerekir. (Benim tam 15 yaşıma denk gelip ayrıca bağlanmam da duygusal bir bonus elbette.)🎸 Mor ve Ötesi, “Dünya Yalan Söylüyor”Bu albümün Türkçe rock tarihinde stratejik bir konumu olduğu konusunda hepimizin hemfikir olduğunu düşünüyorum. Değilsek ayıptır, söyleyeceklerim bu kadar.🎙️ Kargo, “Sen Bir Meleksin”&nbsp;Biliyorum, bence de “Yalnızlık Mevsimi” kült bir albüm. Lakin Kargo’nun “Kargo” olarak o malum tam kadrosuyla son albümünün biraz “underrated” kaldığını düşünüyorum. Bu albümü de bir baştan sona dinleyin hele.Aynı sorunun Türkçe pop versiyonuna cevabınız ne olur?Türkçe popun bir sürü güzel dönemi, farklı yaklaşımları ve albümleri var. Bu tarz söz konusu olunca icracıdan öte prodüktörler ve besteciler devreye giriyor aslında. Şarkıları birilerinin sesinden duyuyor olsak da mevzuların asıl başrolleri olan Onno Tunç, Feyyaz Kuruş, Aysel Gürel, Ozan Çolakoğlu gibi bir sürü insanın emeği ve imzası var bunlarda. O yüzden aslında bu çok yanlış ve kavga çıkarmalık bir soru. :)🎹 Sertab Erener, "Sertab Gibi"Zaten bu soruyu sadece “Sertab Gibi” albümünü övmek için soruyorum kendime. Sertab Erener’e sevgim ve saygım her daim yüksek olmuştur, önce bunu belirtmeliyim. Amma velakin “Sertab Gibi” albümü bence hem Erener’in kariyerinde hem de Türkçe pop dünyasında bir külttür. 1996 tarihli bir albüm, lakin o dönemin sound'undan çok daha farklı ve elektronik öğeler kullanmadan da geleceğe göz kırpan, fevkalade bir çalışma. Hem besteler ve seözler hem de düzenlemeler... Her bir şarkı adeta farklı bir müzik türünden ama albüm kendi içinde bir o kadar da bütünlüklü.Bu albüm hakkında apayrı bir yazı yazabileceğim için takdirini kendi kulaklarınıza ve yorumlarınıza bırakıyorum. Mümkünse albümü kaset/CD/plak olarak alıp kağıdına dokunarak ve okuyarak dinleyin.Muhabbet çok fazla Türkçe müzik ağırlıklı oldu. Biraz da magazinle konuyu kapatmak istiyoruz, şimdilik bu kadarı kâfi. Takıntılı olduğunuz bir müzisyen ve mevzusu var mıdır?&nbsp;İnanç, yaşam biçimi, duygu, düşünce, tercih vesaire herkesin her şeyine son derece saygı duysam da Cat Stevens’ın Yusuf İslam olup müziğe uzunca ara vermesine çok bozuluyorum. Keşke müziğe de devam edeydi o kadar ara vermeden. Neyse, nasıl mutluysa öyle olsun.Peki seneye Eurovision’a dönersek ülkeyi kim temsil etsin?Tabii ki Gaye Su Akyol. Şayet istemezse benim de bazı planlarım var. :)&nbsp;

Kendimle röportajımı takdimimdir

Turna ile Müzikli Mevzular

Uzun zamandır yazmayı düşündüğüm, ama bir türlü elimin gitmediği bir konuyu sonunda yazıyorum. Hatrı sayılır bir süredir canlı müzik sektörü başta olmak üzere kültür sanat alanında bilfiil çalışan bir sektör emekçisi ve müzik sevdalısı olarak, seneler içinde konsere gitme/dinleme algımın ve pratiğimin nasıl değiştiğinden biraz bahsetmek istiyorum.&nbsp;Bir zamanlar salt bir konser dinleyici olarak yer aldığım salonlarda, festival ve etkinliklerde “görevli” kimliğim arttıkça, ister istemez “etkinlik-konser” mefhumlarına bakışım da değişti. Bu konuda derdim çok, ama ufak bir simülasyonla, mesleğimin “dinleyici”liğimi nasıl değiştirdiğini anlatmaya çalışacağım.&nbsp;Konumuz “bir konsere gitmek”, yaşananlar ise sadece kişisel deneyimler… Kendimden başka kişi ve kurumlarla alakası yoktur. Olması Gereken (yahut Geçmişte Olan) SenaryoSevilen, beklenen bir müzisyenin konseri ise fanlık derecesine göre biletleri haftalar, hatta aylar öncesinden alınır. Konser duyurusundan konser gününe kadarki süreçte çalma listelerinde o müzisyenin şarkıları dinlenir, bazen baştan sona albümler dinlenerek hafızalar tazelenir, kendi kendine gazlar verilir; hatta yakın çevredeki dostlar gazlanır birlikte gitmek için.&nbsp;Konser vakti gelince, Harbiye gibi şahsına münhasır bir mekandaysa konser veya mühim bir festivalse ona göre bir giyim kuşam hazırlığı yapılır belki. Hatta bazı ambiyanslar yaratılır, planlar yapılır önceden. Mesela, konserin içerik ve fıtratına uygun bir yerlerde bir şeyler içilir alana gitmeden. Vakti gelince ise alana girilir ve akışa bırakılır... Zaman geçer gider. Konser sonunda ise eski tip baskı bilet var ise koleksiyonlarda yer almak üzere saklanır zihinde kalan anılarla beraber...Yahut sosyal medyada denk gelinen, hoşa giden bir konser olur, bilet alınır. Belki de son dakika yolda görülür, kapıdan girilir. Konserin yerine ve durumuna göre içecekler alınır, arada etrafla geyik yapılarak ve telefonlar ile asla bir daha izlenmemek, ama sosyal medya var olmak adına ve o anki heyecanla 3-5 video ve foto çekilir. Kah şarkılara eşlik edilir kah dans edilir. Baki kalan hoş sadalar ve güzel anılarla konserden ayrılınır.&nbsp; “Nerde O Eski Konserler” ve ya Bir Nevi Mesleki Deformasyon&nbsp;Her şeyden önce, artık çok az konser-festival gerçekten heyecan uyandırmaktadır bünyede. “Vay be, bilmem ne geliyormuş” yerine “Ya turneleri vardı zaten, boş gün denk gelmiştir.” gibi akıl yürütmeler ve ahkam kesmeler çoğalır. Hiçbir şey de beğenilmez olur sanki her şeyi çok bilirmişçesine…Mekana girilirken mümkünse en az yoğun olacak vakitler seçilir, saatler öncesinden gelip sıra bekleyecek heves ve enerji tükenmiştir zira. Mekana girerken ise bir göz önce kapıyı tarar: sıra var mı, çok mu, kapıda bilet satılıyor mu, güvenlik nasıl… Çaktırmadan ilk göz devriyesi atılmıştır bile. Girişte bileklik mi takıldı mühür mü basıldı diye bakılır, ”alandan çıkılırsa nasıl giriliyor” bilgisi akla kazınır. Hele ki girişte yiyecek içeceklerin alınmadığı bir yer ise kafadan hesaplamalar başlar içerideki yiyecek içecek satışı ve cirosu üzerine. Bazen haklı bulunur, ara ara da söylenilir. Mekana girildiğinde kapı girişi ve operasyonu üzerine tüm kritikler çoktan tamamlanmıştır bile.&nbsp;Girilir girilmez mekan hızla bir taranır: bar nerede, ekranlar nereye kurulmuş, WC'lere ve çıkışa gidişler nerede, farkında bile olmadan tespit edilmiştir çoktan. Sonrasında bir içecek alınır ve uygun bir nokta seçilir (tercihen ortalar veya hatta arkalardan alanın ve sahnenin tümüne hakim bir pozisyon) ve etraf kesilmeye başlanır. Nasıl bir dinleyici kitlesi gelmiş, ortalama kaç kişi vardır, tahmini yaş kitlesi, cinsiyet dağılımı gibi veri tabanı hemen zihne girilir. Konser başlamadan çalan müzik ve gösterilen görseller irdelenir, kimi zaten haddinden fazla yargılanır. Derken bir şekilde konser başlar, “İlk şarkı ne seçilmiş, ne seçilmeliydi” gibi düşüncelerle “ses nasıl, sahne nasıl görünüyor” gibi soruların peşinde koşulur. Bu esnada 1-2 şarkı ilerlemiştir bile. Alanın sirkülasyonu, sahne ve seyirciye dalmış olan dostumuz, konserin kendi akışından belki de bir tık kopmuştur. Hele ki etrafta ilgisini çekecek bir yerleşim problemi, sorunlu seyirci, fazla gürültücü bir kalabalık vs. var ise onları takip etmek ve kafasında çözümler bulmakla meşgulken sahneyi çoktan unutmuştur bile. Öyleydi böyleydi derken bir bakar, sona saklanan hit şarkılar çalınmaya başlamıştır sahnede. Ve sürpriz; konser biterken bizimki anca moda girmiştir, lakin vakit yavaştan veda ve belki de, şartlar uygunsa "bis" vaktidir.&nbsp;Konser dağılırken yine kalabalık izlenir, alan kaç dakikada “süpürüldü” diye hesaplanır. Meşakkatli bir sahne ve setup var ise onu kaldıracak emekçi kardeşler düşünülerek çok da geç olmadan eve varma arzusuyla yola çıkılır. Telefonla kaydedilen anlar ise farklı bulunan görseller, sahne şovu veya beğenilen/hatalı bulunan kurulum ve olaylar olmuştur &nbsp;paylaşılacak hikayelerin ötesinde…&nbsp;Biraz karamsar ve tatsız tınlamış olabilir anlatıklarım. Tabii ki böyle olmak zorunda değil, hele ki sektörde çalışan herkesin benzer şekillerde tecrübe ettiği ya da düşündüğünü varsaymak son derece hatalı olacaktır. Keza burada yazmadığım yahut yazamadığım çok daha farklı hisleri tecrübe edenler de vardır elbet ben misali. Amma velakin, nasıl ki her insan kendi tecrübesi, mesleği, kültürel yapısı gibi olgularla görüyorsa önce, mesleki deformasyonun bana zuhur ettiği nokta da işte bu maalesef canlı performans dünyasında. “Allah başka dert vermesin” diyerek şimdilik bu konuyu kapatırken, aslında yazılacak başka bir sürü şeyin olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Durumdan şikayetçi miyim diye sorarsanız; evet, bazen öyleyim. Öte yandan da bir etkinliği onlarca göz ve kulaktan görüp duyabilme kaslarını geliştirebilmek de mesleğin bize bir hediyesi ve bundan da son derece mutluyum, hatta kendimi bazen ayrıcalıklı bile hissediyorum.Konuyla ilgili <a fr-original-style="" href="https://www.buzzfeed.com/hilarywardle/love-music-hate-farts" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">sert şakalı bir içerik</a>le şimdilik veda ediyorum. Sizin de benzer hisleriniz ve ağzınızın tadını kaçıran tecrübeleriniz var ise benimle paylaşın lütfen, dertler paylaştıkça azalsın. Ve bakalım bu yazıdan sonra gideceğiniz ilk konserde "dinleyici olamama" lanetim size de dokunacak mı?&nbsp;

Sektörel bir Gözden ve Kulaktan, Kişisel bir “Yapmamanız Gerekenler” Yazısı

Konser Nasıl Dinlenmez?

Ailemin, arkadaşlarımın ve bu bültenin kadim okuyucularının dahi yakından bildiği üzere kendimi bildim bileli Türkçe rock müzik dinliyorum; heyhat aldığım tüm müzik eğitimleri, müzik sektöründeki profesyonel işlerim, farklı tür ve kültürlerle tüm bağlarıma rağmen her zaman en sevdiğim ve en vazgeçilmezim de Türkçe rock. Yetiştiğim jenerasyon gereği de ilk gençlik yıllarımın en önemli gruplarından birisi Duman oldu. Ortaokulda kanıma giren bu zehir hala damarlarımda akmaya devam ediyor var gücüyle. Lise, üniversite ve sonraki dönemlerde pek çok farklı yerde Duman konserlerine gittim. Hepsinde neredeyse aynı heyecan ve coşkuyla dinleyip eşlik ettim şarkılara. Halen de sürüyor bu hissiyat.&nbsp;Öte yandan yıllar içinde Duman konserlerinde şunu fark ettim: Duman her zaman gençliğin çok ama çok sevdiği bir gruptu. Benim gittiğim ilk Duman konseri, ya 2005 ya 2006 senesinde Akdeniz Üniversitesi Bahar Şenliği’ndeydi, üniversitenin o güzel kampüsünde. Bir grup liseli arkadaş olarak gitmiştik, üniversiteliler kadar liselilerin de olduğu, özgür ve bağımsız, gerçek bir “bahar şenliği”ydi. Üniversitede izlediğim ilk Duman konseri ise kendi okulumdaydı, üstelik bu kez kendim de çalışıyordum şenliklerde ve grupla kısa bir kulis tanışması da yaşayabilmiştim, bu kez sene 2009. Sonrasında başka mekanlar ve konserler birbirini kovaladı elbet, ama ilkler unutulmadı.&nbsp;Neyse, nostalji batağında boğulmadan günümüze dönüyorum. Neredeyse 20 sene önce Duman konserindeki o gençler olarak ben ve akranlarım, bugün hala Duman konserlerindeyiz ve bu konserlerde şimdiki zamanın gençleriyle paylaşıyoruz tribünleri. Bu ne anlama geliyor derseniz, “Duman’ın müziğinin, sahnesinin, mevcudiyetinin ne kadar dinamik, çağıyla bütün ve bir o kadar da geçmişine sadık olduğu” bana kalırsa. Bunu her gördüğümde çok mutlu oluyorum ve “helal olsun, aşk olsun!” diyebiliyorum ancak bir sürü karışık ve büyük lafı bir kenara bırakıp :)&nbsp;Bu noktada Duman’ın dinleyicilerine ithafen yazdığı (en azından benim öyle bildiğim) şu 2 parçayı paylaşmam gerek.Öncesinde:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/1Tuc5V9GEes0aCBppgJ9KH?si=6c57c68327fb4cd6" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:30:01.856Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> ve ardından:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/5pbFyTdwtJVmZB5LXmccX4?si=c78472c8c8014096" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:30:49.969Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Lafımı, az önce paylaştığım “En Güzel Günüm Gecem”den, grubun kendi ağzından bir sözle bağlayayım esas konuma “Kafadan attım salladım, türkülerden de çaldım”. Ve buradan Kaan Tangöze’nin yeni solo albümü “Aşık Mahzuni Şerif Türküleri"ne geleyim. Hoş, esas konum bu albümden öte Tangöze’nin kendisi, ama bu albüm de bu yazımın en büyük vesilesi.&nbsp;Ne mutlu bana ki albümü, lansman konserinde <a fr-original-style="" href="https://www.serefiyesarnici.istanbul/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Şerefiye Sarnıcı</a> gibi binlerce senelik bir mekanda dinleme şerefine eriştim. Mahzuni’nin sazından ve sözünde çıkan, ama bir noktada toplumsallaşan ve hepimizin olan o türküleri, binlerce yıldır kim bilir hangi sesleri duymuş sarnıcın kubbesinde, 21. yüzyılın modern dünyasının bir kent ozanından dinlemek, tıpkı bu cümle gibi karmakarışık, ama bir o kadar heyecan verici hisler yarattı bende. Müziğin evrenselliği ya da kadimliği gibi bende kaşıntı yapan bir konudan bahsetmeyeceğim. Hislerim bu yönde değildi, daha ziyade bir çeşit “aydınlanma” gibiydi. Tangöze’den Mahzuni dinlerken şunu fark ettim: Bazı ozanlar, bazı müzisyenler, bazı insanlar; kendi jenerasyonun ötesine geçen, kuşaklar arası ve kuşaklar ötesi bir frekans yakalayan ve bence biraz da bu aktarım için “vazife”leri olan insanlardı. İşte Kaan Tangöze de tam anlamıyla bunlardan birisiydi!Peki bu ne demek? (Yine bana kalırsa) Bazı insanlar hem geçmiş hem gelecek kuşaklara karşı diğerlerinden daha çok sorumlu; zira o insanlar bu kuşakların hepsinin dilini konuşup kalbine girebiliyorlar. Ve türler, kuşaklar, düşünceler, duygular arası çatışmaları, anlaşmazlıkları anlayıp anlatabilecek olanlar da bu şahıslar (şahsi fikrimdir, tartışmaya açıktır :). Tekrar esas kahramanımız Tangöze’ye dönelim, eğer 20 sene önce “liseli” benim dinlediğim ve hala dinlemekte olduğum bu şahsiyeti, bugün de aynı şekilde dinliyorsa “liseliler” biz artık çok genç olmayanlarla beraber, demek ki Mahzuni’yi onlara öğretip anlatabilecek kişidir Kaan Tangöze. Bunu da ne kadar incelikle ve kendi üslubunda yaptığını ise albümü dinlediğinizde eminim fark edeceksiniz. Ve işin can alıcı noktası şu ki; Tangöze bu albümü yahut yeniden yorumladığı türküleri, eserleri aslında gençlere tanıtmak veya popüler olmak gibi bir niyetle yapmıyor. Gerçekten içinden geldiği için ve içinden geldiği biçimde yapıyor. Bu yüzden de benim nezdimde kuşaklar arası bir varoluşun vücut bulan örneklerinden kendisi. Hatta kendi ağzından okuyalım, sevgili Murat Meriç ile albümün lansmanında yaptığı <a fr-original-style="" href="https://bantmag.com/kaan-tangoze-roportaj-murat-meric/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">BantMag&nbsp;</a>röportajından:“Beğenmeyen, “bu hiçbir şeye benzemiyor” diyen de olacaktır. Başkalarından dinleyenler, kulakları onlara alışık olanlar beğenmeyebilir. Herkes farklı yorumluyor çünkü. Ben çok sevdiğim için yaptım. Bunu yaparken “gençlere Mahzuni’yi tanıtayım, bilmeyen kalmasın” gibi bir misyon belirlemedim. Yorumlamayı seviyorum, yorumluyorum. İsteyen dinler, beğenen beğenir, merak eden gider orijinalini bulur.”Demem o ki, senelerce bir grup müziğini hem de grubun en görünen yüzü olarak sürdürürken kendini besleyen diğer damarları da kendine has deyişiyle söyleyebilmek, her yiğidin harcı olmasa gerek. Hele ki bu damarlar benim de bam telim olan türkülere dokununca, bir Tangöze güzellemesi çıkıverdi işte. Büyük ozansın vesselam Kaan Tangöze, ben de sağlam bir fanım :)Bitirirken, yazı başlığıma ve okuyuculara bir not: Yazıya başlarken Duman’ın 3 üyesinin de yaptığı solo albümlerden bahsederek bu bir yandan grup müziği yaparken bir yandan bireyleşmenin yarattığı güzellikleri anlatacaktım, ama Tangöze yazarken yine laf lafı açtı. Önümüzdeki yazıda devam edeceğim söyleyemediklerime…Albümü bırakmadan gitmeyeyim, iyi dinlemeler!<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6maKnUx3EhNPUlZ7jGsqrj?si=3sVaajo6TY-RuJxxcidzXA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-13T20:13:04.483Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.59" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Yahut bir Kaan Tangöze Güzellemesi

Değişen Zamanlar, Bireyselleşen Gruplar, Artan Sesler

Yeniden bir şeyler dinleyip keşfedebilmenin keyfine vardığım bugünlerde kulağıma kaçan bazı sesleri sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyarım. Menümüzde bir özel albüm, bir “ilk” konser, bir “yeniden” yorum şarkı ve bir de çalma listesi var.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir albüm: IKLIK - Uğur Önür</li></ul>Uğur Önür, Teke Yöresi’nin kalbinden, Burdur’dan yetişmiş bir müzisyen. Kabak kemane enstrümanını hem virtüözite hem de yerel repertuar açısından büyük bir ustalıkla icra eden müzisyen, aynı zamanda yetiştiği toprakların müziğine ve kültürüne “sahip çıkan” bir araştırmacı. “Kültüre sahip çıkmak” tabirini kullanırken çok tedirgin olurum, zira hem kültürü “korumak” adına yapılan -bence- hatalı ve kalıpçı düşünceler ile yaklaşımların hem mevcut kültürel hazineye hem de kültürel öğelerin değişip gelişmesine zarar verdiğini düşünüyorum. Lakin Uğur’un yerel ustalarla ilişkisi, iletişimi ve bunun neticesinde geliştirdiği repertuarı ile çalım stili, onu okullu bir müzisyen oluşunun yanı sıra -yine bence- olayın asıl kaynağına inerek kendini eğitip geliştirmesi bakımından apayrı bir yere koyuyor. Bu yönüyle kendisini her daim takdir ediyor ve ilgiyle takip ediyorum. Öte yandan öğrendiği bu repertuarı yorumlayıp bizlerle paylaşması ve çalışmalarında kaynağı olan ustalara yer vermesi de işe ayrı bir güzellik katıyor.İşte “Iklık” da tam olarak böyle bir çalışmanın albümü olmuş. Yine Teke Yöresi’nin yaylı çalgılarından biri olan Iklık, Önür’ün ustası olduğu çalgılardan Kabak Kemane'nin de atası. İki telli ve aslen telleri at kuyruğundan olan, lakin günümüzde bağırsak ve metal teller de kullanılan bu çalgı artık pek fazla icracısı kalmayan ve unutulmaya yüz tutan çalgılardan. Çalgının son ustalarından biri de Emin Kök. Ne mutlu ki benim de kendisiyle tanışıp evinde ziyaret etme ve saatlerce sohbet edip çekimler yapma şansı bulabildiğim bir üstat Emin Kök. Ben de kendisinin de Uğur sayesinde haberdar olmuştum. Uğur bu albümünde ustası Emin Kök ile de beraber çalıp söylüyor. Aşağıdaki videoda ikisini beraber izleyebilirsiniz. Uğur’un kliplerde ve albüm kapağında kullandığı ıklık da ustası Emin Kök’e ait olan ve sonradan Uğur’a hediye ettiği çalgısı.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/_rs67RHRajU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:03:40.704Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Iklık albümündeki parçalar, Yörük müziklerinin örneklerinden. Özellikle de “boğaz havası” dediğimiz, ziyadesiyle kadın icracıların boğazlarını bir enstrüman gibi kullanıp çaldıkları, kimi zaman kemane, sipsi gibi enstrümanlara da uyarlanan bu tür, albümde sıkça yer almış. Benim de yüksek lisans tezimin konusu olan bu tür, ilk defa bir albümde alan kayıtlarının üstüne yapılan düzenleme ve yeniden yorumlarla bu kadar farklı ve detaylı yer bulmuş. Aşağıdaki albümde “Anamas’ın Gedikleri” ve “Gara Devem” eserlerini dinlemenizi öneririm bu yorumları duymak için.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5zQxvdEOU3BvlB3lWG9jkP?si=OS1GquJrS167e83UQNwmJw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:04:45.542Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Bu Yörük müziği, boğaz havaları konusunda ayrıca bir yazı yazmayı sürekli düşünsem de erteleyip duruyorum, zira senelerce bu konu üzerine okuyup yazdığımdan biraz daha özlemem gerekecek yeniden yazabilmem için. Bu alanla ilgili yapılıp kayıtlara geçen ilk en kapsamlı akademik ve albüm çalışması üzerine yazdığım yazıyı ise meraklıları için burada paylaşayım.&nbsp;<a href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" data-type="embed" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://muziklimevzular.blog/2015/11/07/yoruklerde-muzik-ve-bogaz-calma/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1643562358787.png" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.74" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> Bir konser: "Seyyah" - 2 Şubat Çarşamba, Kadıköy Sahne&nbsp;Neredeyse doğumundan beri yakinen takip ettiğim ve nasıl gelişip büyüdüğünü gözlerimle görüp kulaklarımla işittiğim Seyyah, ilk biletli/mekanlı konserini veriyor. 2 Şubat Çarşamba akşamı Kadıköy Sahne’de çalacak grup birbirinden yetenekli ve genç bir müzisyen kadrosundan oluşuyor. Hem repertuarlarının ve enstrümanlarının zenginliği hem de usta çalımları ve yüksek enerjileriyle en az bir kez canlı dinlemeniz gereken gruplardan birisi Seyyah. Aşağıdaki canlı performans videolarını konserin ön izlemesi olarak bırakıyorum:&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/Y12_bYEiGgU" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:06:29.741Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Grup; Anadolu, Balkanlar ve ötesinin zengin kültürel ezgileriyle başlamış olduğu serüveninde zurna, klarnet, kaval, sipsi, oğur sazı, darbuka, bendir gibi geleneksel çalgıları kontrabas, akordeon ve kemanla buluşturarak yolculuğunun soluksuz devam edeceği öykülere adım atıyor. Yunanca, Türkçe, Ermenice, Boşnakça, Arnavutça, Makedonca ve Kürtçe eserleri repertuvarında barındıran, özellikle göç ve deniz temaları ile müziğinin rotasını belirleyen toplulukta Mehmet Ali Orman klarnet, Gabriel Meidinger keman, Oğuz Alp Erdoğmuş kontrabas, Murathan Turhan akordeon, Kerem Can Aslan perküsyon, Ozan Demir kaval, zurna, gitar ve Ceren Kaçar vokaliyle rotaya yön veriyor.Biletler Biletix’te, buyrun <a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik/1LD08/TURKIYE/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">tıklayın</a>&nbsp; <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir çalma listesi: “Rockçı Serpil”&nbsp;</li></ul>Geçen ay “Kulak Misafiri” olduğum <a fr-original-style="" href="https://www.fugamundi.org/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Fugamundi</a>&nbsp;için bir çalma listesi hazırlamıştım. Listemin adı “Rockçı Serpil”,&nbsp;çünkü rockçıyım, herkes bilsin... (ilgili gönderme için <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/pJceCIazLrk" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">tıklayınız</a>).&nbsp;Hiçbir zaman vazgeçemediğim, dönüp dolaşıp geri geldiğim yegane müzik türü, kadim dostum, sadık yarim Türkçe Rock’tan bir seçmece yaptığım listeyi merak ediyorsanız, aşağıdan dinleyebilirsiniz. Şarkı seçmek ve elemek hayli zordu, ama kendimce bir “best of” yapmaya çalıştım. Fugamundi ekibi de öyle güzel bir kapak görseli seçmiş ki, kasetçalardan (CD player’ı pas geçmek suretiyle) direkt MP3 çalara geçip çoğu müzik keşfimi berbat MP3lerle yaptığım lise yıllarımın ucuz müzikçalarını kapağa yapıştırıvermiş :) İlgilerine iyi dinlemeler ve nostaljik seyahatler dilerim.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/5G8Xpf043tmQqzyMqUfPLJ?si=ef99cc9866bd4d53" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-30T17:08:16.148Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> <ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir “yeniden” şarkı: “Ay” Simge Pınar &amp; Barış Demirel&nbsp;</li></ul>İhtiyaç Molası’nın çok sevdiğim, daha liseliyken bile “Aaay, inanamazsın, 30’uma geldim…” diye söyleyip hüzünlendiğim şarkısı “Ay”ı, benimkine benzer hisler içinde yeniden yorumlayıp kaydetmiş sevgili Simge Pınar ve Barış Demirel. Düzenlemelerini de Efe Demiral yapmış. Pek de güzel olmuş, aslının yeri bambaşka olsa da orjinali kadar sevdim bu yorumu da. Yaşım 30’u geçmişken denk geldi bana bu versiyon, ama canım sağ olsun :)&nbsp;(Şarkıyı klibiyle &nbsp;yüklemek istedim, lakin bir şekilde video embed edilmedi. <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> dinleyebilirsiniz.)<a href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" target="_blank" rel="noopener noreferrer" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a fr-original-style="" href="https://youtu.be/0j2RPvt0Nuc" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"> </a><img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1643562622239.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.83" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bu şarkıyı ne kadar sevdiğimi bir üstteki çalma listesinin ilk şarkısı oluşundan da anlayabilirsiniz diye düşünerek her iki versiyonu da dinlemenizi tavsiye ediyorum.&nbsp;

2022’nin İlk Hasadı 


Gözüme Takılanlar, Kulağıma Kaçanlar #2

Keşiflerimden bahsederken bir de enstrüman eklemiştim o listeye, lakin yazdıkça aldı başını gitti bu konu. Apayrı bir başlık açmak farz oldu. Gönül isterdi ki burada az bilinen bir çalgıdan bahsedeyim, mesela yüzyıllar öncesinden veya dünyanın ücra köşesindeki bir topluluğun yerel bir sazından… Ama maalesef, adeta Amerika’yı yeniden keşfederek size “ud”dan bahsedeceğim,&nbsp;bildiğimiz ud… Zira ben bu çalgıyı adeta yeniden keşfettim, daha doğrusu yanlış tanımışım, bu elim hatayı sonunda düzelttim. Haliyle, sizlerle de paylaşmak istiyorum bu sonradan keşfimi.&nbsp;Udun tarihi ya da organolojik bilgisine çok detaylı girmek istemem, ama kabaca diyebilirim ki “lute”(lavta) ve gitar gibi telli enstrümanların atası ve belki de kuzeni sayılabilecek bu çalgı, özellikle Orta Asya coğrafyasında çok yaygın. Malum, ülkemiz de bu coğrafyanın ayrılmaz bir uzvu olduğundan hepimizin kulaklarının gayet aşina olduğu bir çalgı aslında ud. Zaten çalgının virtüözlerinin önemli bir kısmı da ülkemiz ve yakın coğrafyalarından. Birazdan birkaç örnek de paylaşacağım. (Ara not: “Lute” yahut lavta nedir bilmeyenler için bir örnek linki <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/1JYjcwW9MmM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada,</a> ben gitarla udun aşk meyvesi olarak görüyorum ve bilhassa Barok ve Rönesans dönemlerinden çok telli olanlarına bayılıyorum, bir ara lavta da konuşuruz detaylıca :)&nbsp;Konumuza dönelim, İstanbul’a yeni taşınıp konar göçer yaşadığım dönemde, yani bu yaz, müzisyen bir dostumun udu ile haşır neşir olmuştum bir süre. Çok merak ettiğim bu enstrüman ile ilk buluşmamdı ve telli sazlardan herhangi birini çalanın diğerlerini tıngırdatabilmesi gereğince ben de az çok melodiler çıkarabilmiştim. O sırada şunu fark ettim, benim için gitarda eksik kalan melodi tınısını ud nefis veriyordu ve bunu yaparken bağlamadaki bana bir şekilde doygun gelmeyen sesi de muazzam veriyordu. Acaba aradığım çalgı ud muydu sorusu takıldı aklıma, sonra ud üzerine düşünmeye ve dinlemeye başladım. Dikkatsizce dinlediklerimi yeniden süzgeçten geçirdim ve böylelikle Amerika’yı yeniden keşif sürecim başladı.&nbsp;Popüler müzikten bir örnekle başlayalım. Sene 2002, Nil Karaibrahimgil’in ilk albümü yayında ve çıkış parçası biraz tuhaf klibi, şahane aranjesi ve progresif akışıyla bir pop şarkısından çok daha fazlası, hatta bana göre Nil’in şaheseri (Ozan Çolakoğlu’nun müthiş müzisyenliği ve aranjörlüğünü de es geçmemek lazım elbette ki) olan “<a fr-original-style="" href="https://youtu.be/49Y_X3kE2So" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">XL</a>”. Neyse, kendi kendimin lafını kesip konudan sapmadan esas meseleye dönelim: Şarkının 2. dakika 9. saniyesinde giren ud solosu.&nbsp;(Bu soloyu şarkının tamamıyla paylaşmak isterdim, ama nedense YouTube linki sorun çıkarıyor. Bu yüzden zaten burada bahsetmek istediğim genç kadın udilerden Gizem Sucu'nun performansını iliştiriyorum aşağıya.)<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/z7AhQh1p4BM" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-02T17:23:55.919Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Açıkçası bu soloyu kim çalıyordu, hiç merak edip araştırmamıştım daha önce, ta ki ölüm haberini duyup Gizem Sucu'nun paylaştığı yukarıdaki videoyu görene kadar. Nil'in yanı sıra bir sürü müzisyenle çalışıp pek çok şarkıya uduyla imzasını atan <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/8pq1Ba9-40o" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yıldıran Güz</a> gibi bir ud virtüözünü geç keşfetmiş oldum, yattığı yer incitmesin.Gelelim ud diyince beni en çok etkileyen müzisyene: şüphesiz ki Ara Dinkjian. Diğer üstadlar affetsin, lakin benim favori ud virtüözüm Amerika’da doğup büyüyüp yaşamakta olan Anadolu asıllı muhteşem besteci ve icracı Dinkjian. Ne mutlu ki kendisini canlı dinleyip seneler önce İTÜ MİAM’da bir söyleşisine de katılabilmiştim. Dinkjian’ı anlatmaya kalksam apayrı bir yazı yazmam gerekir, o yüzden “Tanımayanlar için Ara Dinkjian” lezzetinde şu kısa belegesel videoyu aşağıya bırakıyorum.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/1gE5GWvfJNg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/0/2022-01-02T17:27:32.648Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Fakat yine de çenemi tutamayıp şunları da eklemek istiyorum. Pek çoğumuzun çok iyi bildiği Sezen Aksu’nun <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/z6ZAoy-m43U" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Vazgeçtim</a>, <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/3fkcxcM5AJE" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Sarışınım</a> ve Ahmet Kaya’nın <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/_7ozLeBPp9M" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ağladıkça</a>&nbsp;gibi şarkıları, aslında Dinkjian’ın besteleri. Ayrıca Dinkjian’ın babası&nbsp;Onnik Dinkjian da çok kıymetli ve özel bir vokalist. Baba oğul Dinkjianlar’ın birlikte ilk kez ana vatanları Diyarbakır’a gelişlerini anlatan belgesel filmleri “Garod”u ise defalarca izledim ve her fırsatta herkese tavsiye ediyorum. Hatta Garod’un yönetmenlerinden birisi olan Burcu Yıldız ile röportajımızı da <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/ex1fHmcy2YA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan&nbsp;</a>izleyebilirsiniz. &nbsp;<a fr-original-style="" href="https://vimeo.com/426574611" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Garod</a> da zaten diğer yönetmen Onur Günay hocamız tarafından Vimeo’da erişime açılmış durumda.&nbsp;Neyse efendim, ben de eline her ud alanın yaptığı gibi hemen Ara Dinkjian’dan "Picture"&nbsp;(yani "Ağladıkça") çalmaya çalıştım, kendimce "Vazgeçtim" gıcırdattım ve sonra geçici konağımdan ayrılınca uddan da ayrılmış oldum. Şimdilerde yine dinleyici olarak ilerliyor ilişkim, ama yakın zamanda bir ud almak istiyorum. Bu konuda tavsiyesi olanları da mailimize bekliyorum.&nbsp;Şimdilik bu ud mevzuunu kapatırken, yeni dönem icracılardan çok beğendiğim bir ismin albümünü de iliştireyim: Zeynel Demirtaş. Ben özellikle <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/XyOk49qMJ7Y" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">doğaçlamalardan oluşan albümüne</a> bayıldım. Ud aldığımda kendisinin video derslerini de takip edeceğim. &nbsp;Ders demişken, yukarıda bahsettiğim Gizem Sucu’nun <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/playlist?list=PLnKGd8pNWxF0YwNV1kcyfdClFOkRCiwbJ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">online derslerini</a> de meraklısı için eklemiş olayım&nbsp;Tabii ki Udi Hrant’ından Cinuçen Tanrıkorur’a yahut Anouar Brahem’den Rahim AlHaj’a ülkemiz coğrafyasından ve dünyadan nice ud üstadı var. Lakin ben şimdilik bu kadar anlatayım, özellikle Anadolu ve civarından üstatları araştırıp dinlemek size düşsün.Eh, gelelim en eğlenceli kısma, trivia bilgi eklemezsem olmaz.&nbsp;Eğer henüz fark etmediyseniz 100 liralık banknotumuzun arka yüzünde bir ud çizimi görebilirsiniz. Ola ki şanslıysanız ve cebinizde varsa çıkarıp bir inceleyiniz, zira bu bu banknotun arka yüzü önemli bir müzisyene ayrılmış durumda: Buhurizade Mustafa Efendi, nam-ı diğer Itri. Ve kendisinin müzisyenliğinden mütevellit, 3 adet çalgı da girmiş bu arka görsele: ney, kudüm ve ud.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/0/0/1641145188401.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.19" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Şimdi sıra 50 lirada! Bu banknotun arka yüzünde yer verilen isim ise Türkiyeli ilk profesyonel kadın romancı kabul edilen Fatma Aliye Hanım. Ve bilin bakalım Fatma Aliye’nin 1899 yılında yayınlanan, hikayesinde Şam ve İstanbul’un kültürel hayatından kesitler sunan ve müzisyen Bedia Hanım’ı anlatan romanının ismi nedir? “Udi”. Ve anlayacağınız üzere romanın baş kahramanı Bedia Hanım bir udidir. Bir başyapıt olduğunu veya ahlak sistemine bayıldığımı söyleyemem, ama dönemine göre değerlendirilerek okunması gereken bir eser olduğunu da belirtmeliyim.O kadar daldan dala atladım ki, şu an bu yazıyı nasıl bitireceğimi gerçekten bilmiyorum. Haydi hoşça kalın!

Turna Ezgi Toros