
Küçükken, 20’lerinin başındaki insanların aşırı havalı olduğunu düşünürdüm. Aynı zamanda çok büyük olduklarını, hayatı tamamen anlamlandırabilmiş, her şeyi tıkırına oturtabilmiş insanlar olarak görürdüm. O zaman 20’liklere atfettiğim şeyleri, şu an 40’larındakilere atfediyorum. Demek ki deneyimlerimden pek ders almıyorum çünkü 20’lerimdeyim ve çoğu şeyi hâlâ oturtamadım. ‘Oturmaya mı geldik’ ideolojisinde hareket ediyor, değişimi ve belirsizliği kucaklamaya çalışıyorum. Tarzımı eskiye göre daha çok beğeniyorum ama biliyorum ki iki seneye o da değişecek. Benim 20’lik Yasmin’i hayal ederken aklımda sadece üç şey vardı (bunu dış görünüş içinden yapacağım, iç dünyası çok daha karışıktı çünkü küçük Yasmin’in): bir kulağında birkaç piercing olsun (oldu), Converse giymeye devam etsin (ediyor) ve havalı giyinsin (yaani, şimdi bence öyleyim hffhhfg).
Çocukların gözlemlerinin ve beklentilerinin peşine düştük bu hafta. 10 yaş ve altı grubuna sorduk. "20'lerinde biri sizce neye benziyor?" Onlar da çok sağ olsun cevaplarını sakınmadılar, çat çat söylediler. Mesela, 6,5 yaşındaki Rüzgar soruya şu cevabı verdi: “İnsana.” Çok hoşuma gitti. Ne kadar doğru, ne kadar net. Sonuçta yaşımız ne olursa olsun, en temelinde insan değil miyiz? Duygulandım. Bunun gibi harika cevaplar aldık. Betimlemelerin 5 tanesini de Alıp Başını Gidenimiz Hatice Karakaş çok güzel görselleştirdi. Buradan onu öpüyor ve bir kere daha ellerine sağlık diyorum!







