Acı gibi tat değil hissiyatın ta kendisi olan bir öğenin sofralarımızdan eksik olmayışı, yemeğin basit bir zevkten çok öte bir fenomen olduğunun bir işareti olmalı. Ağzında ateş hissederek yemekten daha çok zevk alan bu mahlukatın damak zevki ancak bu kadar çetrefilli olabilir.&nbsp;Damak zevklerini keşfettiğimiz bir Apéro’nun daha sonuna geldik. Ortak acılarımız, tatlılarımız, zeytinyağlılarımızdan bahsedeceğimiz nice Apéro'larda görüşmek üzere. Umarız ağızcağınızdan acınızı dindirecek süt, ekmek ve buzlu su eksik olmaz.

Dudaklarda bir yanma hissi, yanaklardan süzülen gözyaşları, yükselen nabız ve her lokmadan sonra akıllarda bir soru: Bu acı geçiyor mu?&nbsp;O anda küfür gibi gelir, hayattaki kararları sorgulatır; ama bol acılı bir yemeğin ertesi sabahında da insana kahvaltısına buruk baktırır; en yakındaki biberi, baharatı aratır. Acının yemekteki yeri, mazoşist bir zevki soframıza taşımasının ötesinde bir bağımlılık yaratmasıyla perçinlenir. Çayı şekersiz içmeye başlamak gibi; acılı yemeğin pençesine bir kere düşen biri, bir daha acısız dünyaya dönemez olur.Bize ve vücudumuza bu hisleri yaşatan biberlere ve kök bitkilere adadığımız bu bültende menümüz:🔥: Ateşli iştah açıcı önerilerimiz🌵: Meksika ilhamlı acı sos girişimi😢: Ruhun acıya açılan penceresine bilimsel bir bakış🌍: Gıda ekosistemi dönüşümünde gelecek senaryoları🌶️: Kalender meşrep bir kebapçı tavsiyesiApéro’nun bu bülten için başlattığı illüstrasyon yarışmasının galiplerinin çizimlerini bültenimize serpiştirdik. Çizerlerin profillerinde başka çalışmalarını da görüp beğenilerinizle destek olabilirsiniz.&nbsp;Afiyetler...

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.