Önünden geçip gittiğimiz yerler, acele adımlarla yürüdüğümüz için kaçırdıklarımız, merhaba demekten

Önünden geçip gittiğimiz yerler, acele adımlarla yürüdüğümüz için kaçırdıklarımız, merhaba demekten çekindiğimiz için tanışamadığımız insanlar. Hayatın rutin akışını değiştirmek için Yeni Moda Eczanesi'nin kapısından içeri atıyoruz adımımızı. Günaydın diyoruz Melih Bey'e. Sizinle biraz sohbet etmeyi çok istedik. İyi ki!

Melih Bey

Bir salı öğleden sonrası, özenle seçtiği kelimeleri, şiir okur gibi yan yana dizen Melih Bey'le sohbetimiz, -meli, -malı'larımız yüzünden kısa sürüyor. En fazla yirmi dakika. 1937 yılında babasının devraldığı dükkanından yeniden uğrayacağız diyerek ayrılıyoruz. “Dilediğinizde,” diyor Melih Bey. 1937'de babasının aldığı bu eczaneden ayrılıyoruz. O günlük.

Yeni Moda Eczanesi'nde kredi kartı geçmiyor. Onun yerine "dilerseniz buyrun" diyerek laboratuvar ve bizim aramızdaki kapıyı kaldıran Melih Bey var. Bizi aryaların, konçertoların yükseldiği odasına davet eden, daha az önce çıkan Letitia Hanım'ın ev yapımı vişne likörünü karşılıklı içerken Moda'yı daha yakından tanımak için Gökhan Önce’nin “Kendine Özgü Bir Semt MODA” kitabını okumamızı tavsiye eden; eczacılık fakültelerinden yaşayan bir müze gezmek üzere dükkanına uğrayanlara uzun uzun mesleğin inceliklerini anlatan Melih Bey.

Yeni Moda Eczanesi