Türkçe altyazılı izleyebilirsin.

Carl oğluna yatmadan önce hikayeler okurken hikayeyi bir an önce bitirmek için hızlandığını, kelimeleri sayfaları atladığını fark ediyor.

Bir gün “1 Dakikalık Uyku Vakti Hikayeleri” adlı bir yazı görüyor ve bu hikayeler onu çok mutlu ediyor, oğlu üzerinde kullanabileceğini düşünüyor.

Sonra kendine geliyor: YOK ARTIK. BU HIZ BENİ NASIL BİRİ YAPTI?

• “Uyku zamanı ritüelini ivmelendirdiğimde bir yanımla korkunç derecede bencil hissettim ama diğer yanım ajandamdaki bir sonraki adıma atlama isteğime karşı koyamıyordu: akşam yemeği, emailler, okuma, faturalar, daha çok çalışma, televizyondaki haber bülteni. Dr. Seuss’un dünyasında uzun, ağır bir gezintiye çıkmak bir seçenek değildi. Bu fazlasıyla yavaştı.”
• “Bütün hayatım telaş içinde bir çalışmaya döndü, her saate daha da çok şey sıkıştırmaya çalışıyordum. Elinde kronometre taşıyan Scrooge gibiydim, en ufak zaman kırıntısından tasarruf etmeye takıntılı, bir dakika buradan, birkaç saniye oradan.”
• “Roma’da havaalanındaki uyku vakti hikayesi aydınlanmam sonrası, Londra’ya bir görev ile döndüm:

Hızın bedeli ve git gide hızlanmak konusunda takıntılı bir dünyada; yavaşlamak ile ilgili olasılıklar üzerine araştırmak.”

Çok uzun zamandır beğenerek takip ettiğim Sloww.Co blog sayfası Carl Honore'nin "Yavaşlığa Övgü" kitabının özetini çıkartmış.

Ayrıca bu yazının Türkçeleştirilmiş versiyonunu da 5kisi.com/blog sayfasında bulabilirsin.

"Yavaşlığa Övgü" yazısını oku.