Kendini hala 18 sanan bir 23lükten hayat dersleri
Bu hafta doğum günümdü. 23 yaşına girdim. 20’nin ilk-liği, 21’in ihtişamı, 22’nin de güzel duyuluşundan yoksun bir yaş. Tuhaf bir sayı, 25’e yaklaştıkça bir garip hissediyorum. Birkaç kere doktor kontrolünde yaşım sorulduğunda 18 demiş ve babamın şaşkın gözleri sonucu kendimi düzeltmem gerekmişti. Ama Yalın’ın da dediği gibi her yaşın bir güzelliği var ve bence 20ler çok eğlenceli. 23’ün nasıl olduğu ile ilgili çok bir istihbarat toplayamadım, malum 3 gün oldu… Daha çok bilgi edinince paylaşırım. Nil Karaibrahimgil’in “Kelebeğin Hayat Sırları" kitabından yazılarını müzikle birleştirdiği Gençliğime Sevgilerimle adlı videodan ilhamla bu yaşıma kadar öğrendiğim bazı hayat derslerini paylaşmak istiyorum. Bir sene sonra sorarsanız, eminim bunlar değişecektir ama o da yaşamanın bir parçası.
Arkadaşlarımla İngilizcesi “cheesy” olan klişe söylemlerimize “peynir” deriz. Mesela klişe cümlelerimize “aşırı peynir bir şey söyleyeceğim ama…” ile başlarız. Şimdi size 23lük bir peynir tabağı sunuyorum. Veganlar uzak durun.
