Amerika’da yapılan bir araştırma, her 6 Amerikalıdan birisinin hayatının bir bölümünde depresif bozukluk yaşadığını gösteriyor. Tanımlarken kullanılan “bozukluk” kelimesi depresyonu nasıl gördüğümüzü yeterince iyi açıklıyor

Amerika’da yapılan bir araştırma, her 6 Amerikalıdan birisinin hayatının bir bölümünde depresif bozukluk yaşadığını gösteriyor. Tanımlarken kullanılan “bozukluk” kelimesi depresyonu nasıl gördüğümüzü yeterince iyi açıklıyor: sistemde tedavi edilmesi gereken bir bozulma, bir çöküş.

Görsel: Everyday Health

Şimdi bahsedeceğimiz makale depresyonun bir fonksiyon bozukluğu değil, bir dizi fayda elde etmek amacıyla kasten gelişmiş bir mekanizma olduğunu iddia ediyor. Peki nasıl?

Dr. Andrews, McMaster Üniversitesinden bir evrimsel psikolog. Dr. Andrews ve arkadaşı Dr. Thomson depresyondaki fiziksel ve zihinsel semptomların organize bir sistem şeklinde belirdiğine dikkat çekiyorlar: isteksizlik, hiçbir şeyden tat alamama, ilgisizlik, aynı olumsuz düşüncelere saplanıp kalma ve yaşanan acıya, probleme tutku derecesinde odaklanma. Bunlara ek olarak REM uykusunda bir artış, ki uykunun bu bölümünde hatıralar birleştiriliyor. Dr. Andrews şu soruyu soruyor: bir fonksiyon bozukluğu bu kadar senkronize bir tepki seti oluşturabilir mi? Ona göre depresyon bir bozukluk değil. Bizi, hayatın normal uğraş ve telaşlarından uzaklaştırıp, depresif halimize sebep olan problem ya da olaya odaklanmamızı ve neticede çözmemizi amaçlayan bir “fonksiyon”. Eğer hayatınızda bir şey kırılmışsa ona odaklanmanız ve onarmanız gerekir. Bu sava göre depresyonda yaşadığımız “sorunu aşırı düşünme” ve “sadece ona odaklanma” bizi hayatın günlük ilüzyonlarından uzaklaştırıp sorunu çözdürmeyi hedefliyor. Yapılan bir araştırmada depresyon geçirmiş olan her beş kişiden dördü, bu sürecin problem çözme, gelecekteki hataların önlenmesi ve kendini tanıma gibi olumlu sonuçları olduğunu bildirmiş.

Görsel: The Conversation