<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2021/9/6/1635634982914.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Berke Büyükkucak <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Haftalık seyahat ve kültür yayını Soli'de sınırların duvarlarla değil umutlarla çizildiği yerlerde geziniyor, daha önce gitmediğimiz mahallelerde oralı oluyoruz.Her hafta bir mahallede, bir mahallelinin peşine düşüyoruz, müdavimi olduğu yerlerin, uğramadan geçmediği dükkânların, gün batımı seyir noktasının, hoşsohbet esnafın ve sürprizli sokakların hikâyelerini dinliyoruz.Bu hafta deniz havası soluduk; rüzgârın sesini dinledik; Üçağız'dan çıktık, Batık Kent üzerinden geçtik; Limanağzı'nda yürürken yolu biraz daha uzatıp Çoban Burnu'nda kamp yapıp sabah ilk iş yine denize atladık; esnafla birlikte bu sezon Kaş'ı kapattık.&nbsp;Seneye Derya Beach'te Ali Abi'nin "Bamya turşuları hazır!" dediği; tentelerin, kepenklerin bakıma girdiği aylarda Meis, İnce Boğaz, 5 Adalar, Karaada&nbsp;ve&nbsp;Çukurbağ Yarımadası'na tepeden bakan Taş Kapı'dan çıkacağız yola — 535 km'lik Likya Yolu'nun ortasında buluşuruz belki de.O zamana kadar takıl peşimize: <a fr-original-style="" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3NvdXJjZT1lbWFpbCZuZXdzbGV0dGVyPTYwYTJhNTkwNjM4ODcxMDAwNmVmZDJlNiZpc3N1ZT02MGYxNDViNTI0OGU5OTAwMDY1MTE3MDYmc3Vic2NyaWJlcj01ZTczZWJjNWUzMDE5ZTYwZTljMTRjY2Qmc3Rvcnk9NjBlODU5YzMyNDhlOTkwMDA2NGI4NjdmJmF1dGhvcj1udWxsJnB1Ymxpc2hlcj02MGEyOWQ1ODQ2ODFlMTAwMDY2YTVlMWMmdXJsPWh0dHBzJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGd3d3Lmluc3RhZ3JhbS5jb20lMjUyRnNvbGkuY29tbXVuaXR5JTI1MkY=&utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">@soli.community</a>

Kulaç atmaya Küçük Çakıl'dan başlasan aşağı yukarı 7 kilometre uzaklıkta şu karşıda bekleyen ada, Meis — Kastellorizo/Μεγίστη. Mısır, Napoli, Osmanlı egemenliğinden sonra I. Dünya Savaşı sırasında Fransızların eline geçiyor; Lozan Antlaşması'yla İtalya'ya veriliyor; II. Dünya Savaşı'nda da On İki Ada'yla birlikte Yunanistan'a bağlanıyor. Ah şu gözle görülmeyen, sahil güvenliğin ikazlarıyla ihlal ettiğimizi fark ettiğimiz, bir dalganın umursamadan iki kıyı arasında gidip geldiği, Yunanistan ve Türkiye kara sularını birbirinden ayıran sınır olmasa. "Yüzülür," diye düşünerek başlıyor hemen her gün Kaş'ta. Duvarlarla sınırlanmıyor, setlerle örülmüyor, ortasına pasaport kulübeleri konulamıyor denizin. Bulutların fırça darbeleriyle renk atan, değiştiren, canlanan suya bakarken bir distopyanın içinde hissediyor yüzünü güneşe dönenler.Üç dört katlı apartmanların balkonları, apaçık pencereleri ve keten perdeleri; o binalara ev sahipliği yapan sokaklar ve yokuşlar; renkli cumbaları, begonvilli balkonları, Kaş'ın simgesi Kral mezarıyla Uzunçarşı; paralel değil, burnunu denize doğrultup park eden arabalar; teknelerin boyunlarını bağladığı çapalar; yaklaşık 40 yıldır değişmeyen tabelası ve rengârenk sandalyeleriyle Mavi; dondurmaları ellerinden akan, dudaklarında çikolata izleri kalmış çocuklar — hepsi denize doğru. Toplar denize kaçıyor; kitaplar denize uçuyor; pasarelladan geçmeye çalışanlar ani bir denge kayması yaşayınca limana düşüyor. Ayaklar çıplak, betonda, suda ve kumda.Sabahları duşun altına değil, yüzeyden derine dalıyor ayılmak isteyen bedenler. Limanağzı'ndan dönmekte olan son kaptana el sallıyor Derya Beach'tekiler. Yarımada minibüslerinde ayakta durup "Hidayet'in orada inecek var!" diyorlar, ellerinde sadece havlusu olanlar. Banka erkenden oturuyor, günü kaçırmak istemeyenler veya yakalamaya çalışanlar.&nbsp;Akdeniz Medeniyeti: Mediterana'da hayat denize karşı, denizin içinde, denizle birlikte akıyor. Balıklar insanların istilasından kaçmak için Meis'e sürüyorlar yüzgeçlerini, sağdan soldan oltaların atıldığı muharebe alanını tek ediyorlar. İnsanlar, borulardan aldıkları oksijenle keşfediyorlar batık hazineleri. Güneşten korunmak değil, denizaltını daha iyi görmek için takılıyor gözlükler.<img src="https://images.aposto.com/2021/9/6/1635593636829.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaş'tan gökyüzüne bir bakış<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bir yerden başka yere giderken mesafe belli olsa da ne kadar süreceğini dalga, akıntı, rüzgâr gibi birçok etken belirliyor burada. Yaşam kaynağımız oksijenin büyük kısmını üreten planktonların ve bildiğimiz veya henüz keşfedilmemiş binlerce canlının barınağı, sığınağı, evi olan denizin etrafını "Sakın gitme!" dercesine plajlar, koylar, kaya kütleleriyla çevrelemiş Kaş'tayız bugün.&nbsp;"Benim denizde bir günüm suyu bütün duyularla deneyimleyerek geçer: Kokusu, sesi, serinliği, tuzu, durgunken bile hissettiğin hareketleriyle yaşadığımın farkındayım," diyerek anlatmaya başlıyor <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/m.meltemdemir/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Meltem</a>&nbsp;(Demir) denizle bütünleşmiş kasaba hayatını.İÇİNDEKİLERMAHALLE MAHALLE: Meltem'le ilk geldiğinde çalıştığı dalış teknesinde, ikamet adresinde “Tanımsız mahalle” yazan limanda buluşuyoruz. Kışın Akdağ'da kar düştüğünde, ilkbaharda Likya Yolu'nda endemik orkideleri görmeye gideriz buradan daha.MÜDAVİMİYİM: Sankofa’da kahveyle başlayan, hamakta devam eden günlerin; gün batımında Antik Tiyatro'nun, biraz tırmanmayı göze alırsan gün doğumunda Uyuyan Dev'in; elinde kitabın, dalga, rüzgâr seslerine kendini bıraktığın Kaş Kamping’in.4 MEVSİM: Yazın limanda her an bir koşturma var. Dalışa gidenler, dalıştan dönenler, malzeme taşıyanlar, tüp dolduranlar, tekne yıkayanlar — 29 Ekim'de kapanır sezon Kaş'ta, tatile çıkar esnaf da. Kışın teknelerin çoğu karaya çekilir, terk edilmiş bir kasaba gibidir, ilkbaharda başlar yine telaş, yeni sezona.UĞRAK: Meze dolaplarının, pide fırınlarının, serpme kahvaltıcıların, dürümcülerin arasında bir vegan ve vejetaryen restoran: Oburus Momus.Kaş'ta sen nereden denize bakıyor, dalıyor, karşısında duruyorsun?&nbsp;Yaz bize: <a fr-original-style="" href="mailto:soli@aposto.com" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">soli@aposto.com</a>.&nbsp;Baharda Taş Kapı'dan çıkacağız yola, 535 km'lik Likya Yolu'nun ortasında buluşuruz belki de.Takıl peşimize, Hazal

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor. 