1965 yılında Japon maymunları hakkında yazılan bir makaleden bahsedeceğiz önce. Makale maymunların topladıkları tatlı patatesleri yemeden önce su ile yıkadıklarını anlatıyordu. Primatologlar için çok önemli olan bu makalenin 50. Yılı şerefine düzenlenen konferansta bir devam çalışmasından bahsedildi.Aynı bölgede aynı tür maymunları gözlemleyerek yapılan bu yeni çalışmada maymunların artık tatlı patatesleri suda değil, deniz suyunda, yani tuzlu suda yıkayarak yedikleri görülmüş. Tuzlu suda yıkanan patateslerin daha lezzetli olduğunu fark etmişler.Görsel

1965 yılında Japon maymunları hakkında yazılan bir makaleden bahsedeceğiz önce. Makale maymunların topladıkları tatlı patatesleri yemeden önce su ile yıkadıklarını anlatıyordu. Primatologlar için çok önemli olan bu makalenin 50. Yılı şerefine düzenlenen konferansta bir devam çalışmasından bahsedildi.

Aynı bölgede aynı tür maymunları gözlemleyerek yapılan bu yeni çalışmada maymunların artık tatlı patatesleri suda değil, deniz suyunda, yani tuzlu suda yıkayarak yedikleri görülmüş. Tuzlu suda yıkanan patateslerin daha lezzetli olduğunu fark etmişler.

Görsel: Daily Mail

Peki tatlı patatesi yemeden önce yıkama davranışı nasıl öğreniliyor; bir maymundan tüm maymun toplumuna nasıl yayılıyor?

Bu yayılımı teorize eden açıklama şöyle: bir kültürel davranışın üç özelliği var: ortaya çıkma, yayılma ve değişme. Maymun Imo tatlı patatesi suda yıkamayı akıl eden ilk birey. Imo’nun annesi ve kardeşleri ondan görerek yıkamaya başlıyorlar. Ardından Imo’dan daha genç olan maymunlar bu davranışı benimsiyor. Böylece topluluktaki tüm maymunlar patatesleri yıkamaya başlıyorlar. Patates yıkayan birey sayısı 100’e eriştiğinde kritik noktaya geliniyor: davranış aniden diğer tüm maymun topluluklarına, deniz ötesine, farklı bölgelerde yaşayan maymun topluluklarına yayılıyor. Buna 100. maymun efekti deniliyor.

Enteresan ve umut verici. İnsanlarda da geçerli mi acaba?