Sabah, Cihangir kedileri güneşin peşinde koşarken biz de kahvenin istikametinde yürüyoruz. <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/journeycihangir/?utm_source=aposto" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Journey</a> kapı önünü sulamış, masaları atmış. Sıcak. Hissediyoruz. Işığın yansıması; içeriden gelen blues tınıları; "Günaydın!" diyerek seni karşılayan ahali; raflarda alıp da okuyabileceğin kitaplar; alt kattaki uzun masanın köşesi; üst katta içine gömüleceğin koltuk. Evdeyiz. Sanki.&nbsp;"Cihangir’de nerede buluşalım?" diye soranlara “Journey! Orada yer yoksa başka yere bakarız,” dememizin sebebi bu. Bir de kaju peyniriyle yaptıkları vegan pizzası; içerken abıhayat olduğuna inandığımız yeşil suları; yancılar bölümüne saklanmış buharda sebzeleri. Akşam. Olmuş bile. Journey’de.

"Cihangir sayısı için muhakkak&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/minimuzikhol/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">MiniMüzikhol</a>’le konuşmalıyız," diyoruz Hazal’la. Mini’siz bir Cihangir düşünülemez. Kendimizi bildik bileli, Cihangir’e gelip gittiğimizden beri orada. Birlikte büyüdük. Değişen onca şeye rağmen "tanıdık" hissettiren yüzlerden biri bizim için. İstanbul'da, Cihangir gibi.&nbsp;Ceylan’a (İpek El) yazıyorum röportaj için. Mahalleye tanışanacağımdan söz edince, hoş geldin mesajları üzerine MiniMüzikhol, beni mahalleye ilk buyur edenlerden oluyor. “Cihangir ve MiniMüzikhol birbirinden ayrı düşünülemez — birlikte her şeyin üstesinden gelebileceğimize inandıran bir&nbsp;duo,” sözlerini daha iyi anlıyorum o zaman.Bir akşamüstü mahallede yürürken bir sokağa sapmışım, yıl 1980 saat 11.00’de durmuş. Orada saatime pil taktırıp devam ediyorum yola, istikâmet bugün, trafiğin had safada olduğu bir günde. Deniz kokusunu çeke çeke içime. Bugünü ve dünü, kalabalığı ve sakiniyle. Cihangir’i hep sevdim. İşte o gün, kendimi mahalleli hissettim. Tıpkı Tuluğ gibi.<img src="https://images.aposto.com/2022/0/5/1642166087355.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/denizsabuncu/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Deniz Sabuncu</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu hafta <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/tulugozlu/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tuluğ</a>’yla (Özlü) Cihangir’de buluşuyoruz — bir eski bir çiçeği burnunda mahalleli. “Yaşadığım mahallede yürüyerek alışveriş yapıp iki adım ötede arkadaşlarımla buluşabilmeyi arzulayan biriyim. İşte o zaman mahalle benim, ben onun,” diye anlatıyor Tuluğ, "Ne zaman bir mahalleye ait hissedersin?" diye sorduğumuzda. Tanıdık, içten, mesafeler hep birkaç adım kadar; hemen sağda hemen solda.İÇİNDEKİLERMAHALLE MAHALLE: Sabah denizin kokusu kaplıyor sokakları. Dosti de yanımızda. Güneşli Sokak’tan Kumrulu Sokak’a inen yokuşa doğru yürürken binaların arasından görünen manzara karşımızda.MÜDAVİMİYİM: Journey’de bütün günü geçirmenin, kulaklıktan değil hoparlörden yükselen müziği dinlemenin, masalarda tanıdıklara rastlayıp yanlarına çökmenin.AYAKÜSTÜ: İyi bir ses sisteminin olduğu ev partisinde hissettiğin, her odada arkadaşlarına rastladığın MiniMüzikhol’deyiz.Elif

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor. 