Türk Romanında Mütareke İstanbul'u - Tamer Erdoğan

Bu araştırmayı yaptığım sırada iki ayrı kurgudışı esere denk gelmiştim. Hatta bir tanesi doğrudan bu konu ile ilgili.

"Bir sabah Mütareke haberi, İstanbul ufuklarında top gibi patladı. O gün mütereddit eller evvela birkaç bayrak astı. Öğleye doğru Beyoğlu, baştan başa gelin gibi donandı. Sokaklar o kadar sessiz, herkesin yüzünde kendini ta içine çekmiş öyle somurtkan, öyle ketum bir şey var ki! Halk o kadar harpten bıkmıştı. Niçin şimdi sevinmiyor? Harpte akan beyhude kanları mı, yoksa Mütarekenin İstanbul’da karıştıracağı, saçacağı dahili çirkefi, deşilecek eski, kokmuş yaraların akıtacağı cerahati mi düşünüyor?"

Bir Levantenin Beyoğlu Anıları - Giovanni Scognamillo: "Asmalımescit Sokağı'ndan Kallavi Sokağı, Postacılar Sokağı ve oradan Gümüşsuyu'ndaki Bol Ahenk Sokağı'na, seksen yıldır Beyoğlu'nda yaşıyorum. Dolayısıyla ben Beyoğlu'na başkaları gibi, Galata Köprüsü'nün öte tarafından gelen ve Beyoğlu'nda bir küçük Paris'i, bir küçük Avrupa'yı, cep boyu bir Batı'yı bulan, bunda doğal özlemlerini gideren birinin gözüyle bakamam. Benim alternatif Beyoğlum, kesinlikle bir atraksiyon ya da bir şov, bir eğlence değildi, olamazdı da. Bütün çekiciliğiyle Beyoğlu benim için doğduğum, yaşadığım, yaşlandığım, anılarıyla beslendiğim bir gerçek dünyaydı. Beyoğlu aynı zamanda ister gelip geçenler, ister Beyoğlu'na çıkanlar, isterse içinde yaşayanlar için bir günah ve sefahat yuvasıydı. "