Kazım Kızıl’ın

Medyascope’taki sayfasında kendisini video aktivisti olarak tanımlayan (@kazimkizil) yanmış orman alanlarında kalan ağaçları kesen işçilerle konuşmalarını birleştirdiği "Yavşağın biri çıktı, yerleşik hayata geçelim dedi!" videosu çok etkileyici. Çok kötü şartlarda, çok ağır bir işi, çok düşük ücretle yapan bu işçilerin hayatlarını bize aktaran videonun sonunu kaçırmayın. Bu son sahnede, büyük ihtimalle günün sonunda, Sefa adlı işçi bir taşa eğreti oturmuş, hem sigarasını sarıyor hem de anlatıyor. Sömürüden, ezme ezilme ilişkilerinden bahsediyor ve bunları sol siyasetin diliyle aktarıyor. Sonra sigarasından çektiği nefesler arasında yüzü düşüyor, kameraya değil kendine konuşmaya başlıyor sanki. "Hayatı dolu dolu yaşamak güzeldir. Kimseyi kırmadan, kimseyi üzmeden. Hepimizin insan olduğunu hatırlayarak yaşamak daha güzeldir" derken duraklıyor ve konuşmasını sessiz ama kararlı bir “boş ver” ile bitiriyor. Üzerinden geçen felaketin bütün izlerini taşıyan, üzerine ancak ilişilebilecek taşların, yanmış kırık dalların bezediği bu boz ve çorak mekânda, sigara dumanına karışarak ağızdan uçuveren bu boş verde, bu dünyadan çaresizce vazgeçmemenin her bir hâli var sanki.

Videounun son sahnesinde Sefa’nın söyledikleri bize Leonard Cohen’in Nevermind’ını hatırlattı. Cohen bu şarkıda yaşayan gerçekler ve ölen gerçekler olduğunu ve bunları ayırt edemediğini söyler ve “boş ver” diye ekler:

There's truth that lives
And truth that dies
I don't know which
So nevermind

Sefa da anlattıklarında sanki bu iki gerçek arasında gidip geliyor ve o da Cohen gibi boş ver diyor. Ama ondan duyana kadar Cohen’in nevermind’ını hep vazgeçmişlik diye anlamıştık. Oysa çaresizse vazgeçmemeyi anlatıyormuş Cohen de galiba. Bir de siz izleyin ve dinleyin, bakalım ne düşüneceksiniz?

Ve tabii ki herkesin ama özellikle emekçilerin 1 Mayıs İşçi Bayramı’nı kutlarız.