FİLM

FİLM: ÇIPLAK / NAKED (Mike Leigh, 1993)

“Sıkıldım mı? Hayır hiç de sıkılmadım. Ben hiç sıkılmam. Herkesin derdi bu, herkes sıkılıyor. Doğa size açıklandı ve sıkıldınız, yaşayan beden açıklandı ve sıkıldınız, evren size açıklandı ve siz bundan da sıkıldınız. Şimdi yalnızca ucuz heyecanlar istiyorsunuz, bunlardan bol bol istiyorsunuz. Ve yeni oldukları sürece ne kadar adi, saçma oldukları fark etmiyor.”

Bu cümleler, Çıplak filminin baş karakteri Johnny’ye (David Thewlis) ait. Manchester'dan Londra'ya eski sevgilisinin yanına gelen Johnny, büyük anlatıların ölümünün ilan edildiği bir dönemde geleceksiz ve alternatifsiz kalmış bir dünyanın sefaletini sinik bir şekilde insanların yüzüne haykıran bir aylak. Ancak entelektüel tarafının yanında komplocu özellikleriyle de dikkat çekiyor.

Çıplak, postmodern flanörlüğün en iyi temsillerinden birini sunuyor. Yoğun diyalogların olduğu filmde, izleyiciler distopik bir parçalanma ve çürüme hâline tanık oluyor. Film her ne kadar karamsar bir tasvire sahip olsa da bıraktığı boşluk hissiyle seyircide başka bir dünya fikrini uyandırma potansiyelini barındırıyor.