<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2022/10/4/1668093656397.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h4 fr-original-style="text-align: center;" style="text-align: center; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yeşilköy'de her balkon birer "keyif köşesi" adayıdır</h4><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Yeşilköy'de, Ece'nin mahallesindeydik bu hafta. Her sokağın denize çıktığı burada aklımızdaki sorulara cevap aradık, bulamadıklarımızı suya bıraktık.&nbsp;Haftaya belki de bu kadar sessiz olmayan ama o dinamik ritmin yarattığı coşkunun hâkim olduğu Mısır Çarşısı'ndayız. Üzerimize sinmiş baharat kokularıyla sofraya oturduk yemeğe başlamak için seni bekliyoruz.&nbsp;

Sınırlarından dışarı her çıktığında seni kendine çağıran yer, nasıl yapar bunu? Bambaşka köşelerdeyken bile ufacık bir detayıyla nasıl kendini anımsatır sana? Ev dediğin sürekli çağrılma hâli midir?&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://instagram.com/ecemanav?igshid=YmMyMTA2M2Y=" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ece</a>’yle (Manav) mahallesinde yürürken onun için her sokağın bir hafızası olduğunu fark ettim. Bir köşebaşında anneannesi vardı, diğerinde annesiyle babası nişanlanmıştı. Anılarının seni sarmaladığı yer, kişi veya mekânla aranda başka bir ilişki kuruluyor zamanla. İlk acını, ilk hevesini, ilk hayalkırıklığını dönüp o sahile, o mahallenin kuşuna, bazen kaldırımtaşına bazen de elinde çayla seni kapı önünde bekleyen komşusuna anlatasın, omzunda ağlayasın geliyor. Başka türlü iyileşmek pek de mümkün değilmiş gibi, soruyu da cevabı da aynı yerde arıyorsun her seferinde.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/4/1668094102669.jpeg" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.67" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h4 fr-original-style="text-align: center;" style="text-align: center; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yeşilköy apartmanları</h4><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Ayios Stefanos (Ayastefanos), 1920'lere kadarki Yeşilköy. Zamanında burada yaşamış rumları, ermenileri ve levantenleri kim bilir hangi taşlara, denizin hangi damlasına emanet etmişlerdir yaşamlarını. Şimdi neredeler? Kimle birlikteler? Merak ediyorum. Yol ilerledikçe içim açılıyor. Korna yerine bisiklet zili, bir de hafif rüzgâr sesi. Huzur. Sofia Abla'yı arıyor gözüm, O da Cümbüş Sokağı’ndaki Katolik St. Stephen Kilisesi’ne gitmiş köşeyi döndüğünde karşısına çıkan limandan Prens Adaları'nı izlemiş midir bu sabah? Aynı manzarayı görüp farklı yerlerinde gözümüz ufka dalmış mıdır? Yeşilköy; ilk defa gelen misafirine bile “burada sana bir şey olmaz”ı yaşatıyor. Semprini, Perpignani ve Amanchich gibi mimarların yaptıkları köşkleri gördükçe gelenin elini eteğini çekemeyişini, kendini ritmine bırakıp buraya ait oluşunu daha iyi hissediyorum. 'Evi' düşünüyorum. Konanı, göçeni, geri geleni, hiç ayrılamayanıyla bütün olan o mahalleyi. Gözümü kapıyorum sonra, sokağın ortasında upuzun bir Ferzan Özpetek sofrasındayız şimdi. Elif, Niko, Hazal, Vasili, Ece, Deniz ve ben.&nbsp;Konu: Yeşilköy neden evdir?Takıl peşimize,Rana

<h1 dir="ltr" fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Mey|Diageo desteğiyle: <a fr-original-style="" href="http://bit.ly/3E2Z9HZ?utm_source=aposto" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Öküzgözü ve Boğazkere: Anadolu’dan Geleceğe Miras</a></h1><img src="https://s3.eu-central-1.amazonaws.com/images.aposto.com/2022/10/5/1668173633810.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="Infinity" alt="Öküzgözü &amp; Boğazkere: Anadolu’dan Geleceğe Miras" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> Öküzgözü &amp; Boğazkere: Anadolu’dan Geleceğe MirasYaklaşık 10 bin yıl önce bağcılığın doğduğu coğrafyada, birliktelikleri şenlendirmeye başlayan şarabın topraktan sofralara, oradan da gönüllere inen hikâyesinin peşindeyiz. Bugün hikâyenin başrollerinde ise Doğu Anadolu toprağının gücünü yansıtan; ismini adeta öküz gözleri kadar iri ve lacivert tanelerinden alan Öküzgözü ve "boğazı keren" zengin burukluğuyla isimlenen Boğazkere var.&nbsp;Birbirine zıt karakterde ama birbirini tamamlayan bu iki asil üzümün hikâyesi, Mey|Diageo’nun kurumsal sponsorluğunda ve Yayın Danışmanı Gözdem Gürbüzatik’in rehberliğinde, <a fr-original-style="" href="https://anasonisleri.com/collections/guzel-kitaplar/products/okuzgozu-bogazkere-anadoludan-gelecege-miras?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Öküzgözü &amp; Boğazkere: Anadolu’dan Geleceğe Miras</a>&nbsp;adlı kitapta bir araya geldi.&nbsp;Nedir?&nbsp;Görsel tasarımını ve editörlüğünü Bant Mag’in üstlendiği kitap, sadece üzümlerin değil onların yetiştiği Elazığ ve Diyarbakır yöresinin tarihi, mutfağı, yeme içme gelenekleri, müziği ve şarabı hakkında referans bir kaynak sunuyor. Sadi Güran ve Bengisu Bilekli’nin illüstrasyonlarının eşlik ettiği kitap, kadim üzümlerin mirasını geleceğe aktarma heyecanını taşırken değerli akademisyenler, gastronomi uzmanları, yemek yazarları, önologlar ve şeflerin yazı ve röportajlarına yer veriyor. Cezbedici bir birikimin ürünü olan eser ayrıca konuyla ilgili geniş bir sözlüğe de sahip.Neden önemli? Kitap, 1930’lu yıllarda Atatürk’ün talimatıyla Türkiye’ye gelen ve uzun yıllar burada yaşayan bağcılık ve şarapçılık uzmanı Marcel Biron’un kaleme aldığı Les Vins Rouges D’Elazığ (Elazığ’ın Kırmızı Şarapları) adlı kitaptan sonra yazılmış tek şarap kitabı olma özelliği taşıyor.&nbsp;Farklılıkların ve zıtlıkların izinden giden&nbsp;Öküzgözü &amp; Boğazkere: Anadolu’dan Geleceğe Miras&nbsp;kitabını keyifle okumak için seçili kitabevlerini ziyaret edebilir veya <a fr-original-style="" href="http://bit.ly/3E2Z9HZ?utm_source=aposto" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> edinebilirsiniz.&nbsp;

12 Kasım - Mey Diageo

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor. 

Yeşilköy'de her balkon birer "keyif köşesi" adayıdırYeşilköy'de, Ece'nin mahallesindeydik bu hafta.

Yeşilköy'de her balkon birer "keyif köşesi" adayıdır