Kitaplarınızı kişiselleştirin.

Oldum olası kişiselleştirilmiş ürünlere karşı bir zaafım vardır. Sanırım başkalarıyla ortak duygular paylaşmak bu, bazen sadece baş harfim olsa da iyi hissettiriyor. Kitap okurken de bu hissi yakalamaya çalışıyorum ve o an okuduğum kitabı bir deftere çeviriyorum (tam da bu yüzden kitap ödünç vermeyi hiç sevmiyorum). Okuduğum kitapla o yakın bağı kurmak, cümlelerin altını çizmek, yazara sorular sorabilmek, anlatılan durumlarla ilgili duygularımı paylaşmak okur-yazar ilişkisinin özünü de göstermiş oluyor aslında. Her okuma deneyimi kişiseldir. Yaşadığımız duygu durumlarına göre okuduklarımızı algılama biçimimiz de şekilledir ve değişir. O yüzden geri dönüp baktığımda bende etki bırakan kitapların köşesinde hep kendimden notlar buluyorum. Lozano'nun İdeal Defter'i bu anlattıklarımın somut bir örneği niteliğinde aslında.

Bu sabah ilginç bir şey okudum. Taksinin içinden, ezoterik bir dükkanın camında yazan cümleyi okudum: "Aşk ideal olanın gerçeğe dönüşmesini sağlar." O camla tartışıyorum: Aşk ideal olanın gerçeğe dönüşmesini sağlamaz, tam tersine, gerçeklik bizi ideallere sürükler. Ne zıtlık var ne de karşıtlık.

Bu paragrafı işaretlemiştim çünkü ben de okuduğum kitaplarla tartışmayı, bazen orada yazılanları çürütmeyi, bazen onlara başka sonlar hayal etmeyi seviyorum. O yüzden naçizane bir okuma önerisi olsun bu madde, okurken bir yandan da yazmaktan çekinmeyin.