<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2023/6/1/1690788701095.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.78" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Lorlu Güllü Tartine. Eşlikçisi: Mount Halla Volcanic Rock Oolong Zeytinyağlı Karpuz. Eşlikçisi: Darjeeling Summer&nbsp;Tarif ve eşleyen: Ece Erel

Sabah 11’e 5 var. Baba mutfakta. Peynir bıçağı elinde; özenle Balıkesir’den gelen Mihaliç peynirini kesiyor. Son rötuşlar. Çanakkale pembe domates, doğranmış kenarda. Üzerinde nane yaprakları. Domates ve nane kokusuna karışan baharatlı kahve, kızarmış ekmek kokusu: Annenin fırına attığı “pizzamsı” lezzet (ekmek üzerine mozzarella, biberler, mantar ve domates) ve acılı patatesli börek pişiyor. Sofradaki renklere hangi renk peçete eşlik etmeli? Anne dolabın önünde düşünüyor. Kahramanımız; ailenin tek çocuğu; sofraya özenle su bardaklarını, çatal bıçakları ve hazır olan tabakları yerleştiriyor. Renk uyumu ve erişilebilirlik önemli: patates kızartması, peynirler, Eğin piyazı, börek, zahterli zeytin ona yakın olacak: turunç reçeli ve şarküteri tabağı uzak. Sofrayı hazır ettikten sonra sofra başında dergi okumak için vakit ayıracak. Anne babaya alınan gazetenin seyahat ekleri kenara konacak. Bu yaz nereye gitmek istediğinin hayalini kurup aileye sunacak. Saatlerce, kahvaltı sofrasında oturulacak. Bugün pazar, yaz. Saat, mühim değil.&nbsp;90’lı yılların sonunda, İstanbul’da çekirdek bir ailenin, yaz günü, pazar sabahı kahvaltısından ve güncesinden bir kesit. Sana, yer yer tanıdık, yer yer yabancı gelecek. Bir yemek kültürü yayını olarak şahsına münhasır yaz kahvaltılarıyla sofrayı dizmek, belki bundan cazip: hem benzer ürünlerle kurulan ortak bir sofra imajının gözümüzde canlandığı hem de böylesi çeşitliliği, mevsimselliği, yöreselliği, bir aradalığı ve paylaşmayı kutlayan; biricik bir öğün zannediyorum ki yok. Kahvaltı sofraları, şahsi ve özgün olduğu kadar kolektif, kültürel, geleneksel bir ritüel. Hele yazsa; uzun, kalabalık, aheste.Bu ay apéro’da yeme-içme sektörüyle içli dışlı isimlerin kahvaltı sofralarına konuk oluyoruz. Bu defa sofra-i işarı onlar kuruyor, biz oturuyoruz. Kahvaltının sosyolojisi, tasarım, ritüel ve yemeğin ilişkisi, kahvaltının eşlikçileri, ekmeğin kahvaltı sofrasına girişi, gurbette Türk kahvaltısı, bireyci ve kolektivist kültürlerde paylaşım ve âdetleri kahvaltı sofraları üzerinden okuyoruz.&nbsp;Türk kahvaltısı denince ilk akla gelen yerden: çaydan başlıyoruz. Ece (Erel), namıdiğer çay perisi; bizi ters köşe, kontrastlı bir kahvaltı sofrasına oturtuyor. Bardak ince belli değil. Bardakta Darjeeling.&nbsp;Bu hafta sofra-i işarda:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Evvel Taam:&nbsp;Nevcet (İsim)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bardaktan: Darjeeling</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Sofrayı Kuranlar:&nbsp;Çay, kültürel alışveriş ve ritüeller</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Sofradan:&nbsp;Bir yaz cümbüşü</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Reçete:&nbsp;Ece'nin kahvaltı uydurmacaları (ve yanında çay)</li></ul>Soğutmadan.&nbsp;Elif

İştah ve ufuk açan yemek yayını. Her çarşamba ve cumartesi önlüğünü giyer.