Perşembe gecesi düzenlenen ikinci yarı finalin ardından 17 Mayıs Cumartesi akşamı Eurovision finalinde ülkelerini temsil edecek sanatçılar belli oldu. Nemo'nun geçen yılki zaferinin ardından Eurovision bu yıl 1956'da doğduğu yere, İsviçre'ye döndü. Bu da zaten şeffaflıktan hayli uzak olan Cenevre merkezli Avrupa Yayın Kurulu'nu yeniden eleştirilerin merkezine taşıdı.

Yazı: Deniz Aytekin

Perşembe gecesi düzenlenen ikinci yarı finalin ardından 17 Mayıs Cumartesi akşamı Eurovision finalinde ülkelerini temsil edecek sanatçılar belli oldu. Nemo'nun geçen yılki zaferinin ardından Eurovision bu yıl 1956'da doğduğu yere, İsviçre'ye döndü. Bu da zaten şeffaflıktan hayli uzak olan Cenevre merkezli Avrupa Yayın Kurulu'nu yeniden eleştirilerin merkezine taşıdı.

Eurovision finalinde yer alan ülkeler her yıl az çok değişiklik gösterse de başından beri değişmeyen bir kural vardır: "Siyasetin bu sahnede işi yoktur."

Peki bu mümkün mü?

Geçen yıl Malmö'de düzenlenen yarışmada bazı ülkeler adına yarışan sanatçıların İsrail'in Eurovision'dan çıkarılması için imza vermesi, basın toplantılarında ve sahnede İsrail'i üstü kapalı ya da açık olarak protesto etmesi ve seyircilerin açtığı Filistin yanlısı pankartlar ve bayraklar, organizatör Avrupa Yayın Kurulu'na göre yarışmaya "gölge düşüren" tartışma ve görüntülere yol açmıştı.

Bu yıl da Eurovision öncesi İspanya, İrlanda ve Slovenya’daki yayıncıların İsrail’in yarışmaya katılımıyla ilgili başlattığı tartışma, aralarında Hadise'nin de bulunduğu 70'in üzerinde eski Eurovision katılımcısının açık çağrısı ve Nemo'nun İsrail'in katılmasına karşı olduğuna dair beyanı gündem olsa da Avrupa Yayın Kurulu geçmiş yıllarda olduğu gibi siyasetin Eurovision'a karıştırılmaması gerektiği söyleminin arkasında durdu.

YAZININ DEVAMI