"Mountainhead" filmi, gerçekçi senaryosuyla mutlak kontrol arayışındaki teknoloji baronlarının zihnine büyüteç değil, adeta bir otopsi lambası tutuyor. "Succession" dizisiyle tanınan Jesse Armstrong, teknoloji CEO’larının kibrini öyle uçlara taşıyor ki karakterler, ahlaki denge ve toplumsal fayda fikrini tamamen yitiriyor.

Yazı: Çiğdem Öztabak

Güç, veri ve para akışını küresel ölçekte ellerinde tutan CEO’lar, hakikati eğip büken yapay zekalar ve artık kimsenin umurunda olmayan gerçek insanlar… Mountainhead filmi, gerçekçi senaryosuyla mutlak kontrol arayışındaki teknoloji baronlarının zihnine büyüteç değil, bir otopsi lambası tutuyor.

Succession dizisiyle tanınan Jesse Armstrong, Silikon Vadisi'nin yılan gibi kendi kuyruğunu yediği bu dönemde bizi Mountainhead ile tanıştırıyor. Armstrong, kibirli CEO’ların “Küçük dünyaları ben yarattım” hâllerini öyle uçlara taşıyor ki karakterler, ahlaki denge ve toplumsal fayda fikrini tamamen yitiriyor. Film, çağımızın tekno-monarşi sınıfına, bu sınıfın etik dışı güç oyunlarına ve gerçeklik algısını şekillendirme kabiliyetine dair oldukça sert bir eleştiri sunuyor.

Yakın plan: Filmdeki karakterler; sosyal medya, kuantum bilgisayar, yapay zeka ve deepfake üreten şirketlerin sahipleri konumunda bulunuyor. Bu teknolojileri kullanarak pazara sundukları ürünler ise tıpkı gerçek hayatta olduğu gibi ihtiyaçtan değil, bir takıntıdan doğmuş. Ve bu takıntı artık dünyayı yerle bir ediyor.

Diğer insanlar yokmuş gibi yaşamak

Filmde dünyanın en zengin insanı olan Venis soruyor:

“Gerçekten diğer insanların varlığına inanıyor musun?”

Venis’in erken yatırımcısı ve gerçek hayatta Mark Zuckerberg’deki potansiyeli görüp ona ilk yatırım yapan eski PayPal CEO’su Peter Thiel’i temsil ettiği düşünülen Randall ise cevaplıyor: “İnanmam gerektiğine inanıyorum. Ama gerçekte inanıyor muyum? Hayır.” Ve gülüşüyorlar.

YAZININ DEVAMI