Pazar sabahından beri tüm dünya, Louvre Müzesi’ndeki hırsızlık vakasına kilitlendi ancak olayla ilgili ayrıntılar halen gizemini koruyor. Aslında tarih boyunca müzeler pek çok defa hırsızların hedefi olmuştu. Soygunların bazıları filmlerdeki gibi aylar önceden planlanmış, bazıları zevk olsun diye ya da ders vermek için yapılmıştı. Onlarca yıl sonra hâlâ konuşulan müze soygunlarını hatırlıyoruz.

Yazı: Deniz Aytekin

Pazar sabahı tüm dünya Louvre Müzesi’nin Seine Nehri’ne bakan kısmında, mücevherlerin bulunduğu Apollon Galerisi’ne mobilya taşıma asansörü dayayarak giren 3-4 kişilik grubun imza attığı müze soygununu konuştu. Çaldıkları paha biçilmez mücevherlerin akıbeti gibi kim oldukları, soygun planını nasıl yaptıkları ve güvenlik görevlilerini nasıl etkisiz hâle getirdikleri de halen belirsizliğini koruyor.

Fransa hükümeti, müze içerisindeki ve çevresindeki güvenlik önlemlerinin artırılacağını söylerken sosyal medyada günlerdir Louvre’un güvenlik sisteminin “sıradan bir kuyumcudan beter” olması ve hırsızların kaçarken yolda düşürdüğü III. Napolyon’un eşi İmparatoriçe Eugénie’ye ait taç konuşuluyor.

Aslında tarih boyunca müzeler pek çok defa hırsızların hedefi olmuştu. Soygunların bazıları filmlerdeki gibi aylar önceden planlanmış, bazıları zevk olsun diye ya da ders vermek için yapılmıştı. Onlarca yıl sonra hâlâ konuşulan müze soygunlarını hatırlıyoruz.

1911: Louvre Müzesi, Paris

1911’de, Louvre’daki nöbetçi sayısının nispeten az olduğu bir yaz günü, daha önce müzede tamir ve nakliye işlerinde çalışan Vincenzo Peruggia, Mona Lisa tablosunu çerçevesinden çıkardı, montunun içine soktu ve müzeden çıkıp gitti. O dönem şimdiki kadar popüler olmayan tablo, iki yıl boyunca bulunamadı.

Kendi deyimiyle “tablonun İtalya’ya geri dönmesi gerektiğini” düşünen Peruggia aylarca gazete manşetlerinde kalmasının ardından Aralık 1913’te eseri Floransa’da bir sanat tüccarına satmaya çalışırken yakalandı. Mona Lisa ise 1914’te Louvre’a dönüşünün ardından bir efsaneye dönüştü.

YAZININ DEVAMI