Ev ya da araba sahibi olmanın giderek zorlaştığı bir ortamda, birçok genç çalışan kendini daha erişilebilir harcamalarla “avutuyor”: Konser biletleri, taksitle alınan marka kıyafetler, spor salonu üyelikleri, iyi bir kahve zincirinde “iyi hissettiren” küçük rutinler. Bunlar bir savurganlık göstergesi olmaktan çok, geleceği sabitleyemeyenlerin bugünü katlanılır kılma çabası gibi duruyor. Büyük hedefler uzaklaştıkça, rasyonellik küçük rutinlerde avunuyor.

Yazı: Yasemin Kaya

Son günlerde art arda okuduğum üç metin; 14 Kasım tarihli Oksijen’de yayımlanan "Global Otomotiv Araştırması", Mahfi Eğilmez’in internet sitesinde yer alan ve aklımda “ruj etkisi” başlığıyla kalan "Orta Sınıf Nereye Gitti?" yazısı ve Global Wealth Report’un 2025 sayısı beni aynı soruya götürdü: Biz gerçekten rasyonel kararlar mı veriyoruz?

Oksijen’in haberine göre, uluslararası danışmanlık şirketi Simon-Kucher’in 20 ülkeden 6.780 tüketiciyle yaptığı "Global Otomotiv Araştırması 2025" Türkiye açısından oldukça çarpıcı sonuçlar içeriyor. Türkiye, finansal kaygı düzeyinde dünya birincisi olurken otomobili bir statü sembolü olarak görenlerin oranında ise Suudi Arabistan ve Hindistan’ın ardından üçüncü sırada. Yani cebimizdeki delik büyürken gösterişten de vazgeçmiyoruz.

9 Aralık 2025’te internet sitesinde yayımlanan “Orta Sınıf Nereye Gitti?” yazısında Mahfi Eğilmez, orta sınıfın yaşadığı gelir erimesinin tüketim davranışlarıyla nasıl maskelendiğini “ruj etkisi” kavramıyla açıklıyor.

• Ekonomik daralma dönemlerinde insanlar büyük ve kalıcı harcamalardan vazgeçerken, kendilerini krizde değilmiş gibi hissettiren küçük ama gösterişli lükslere yöneliyor.

YAZININ DEVAMI